Τέλος στη θανατική ποινή

Της Νίνας Κουλετάκη
Το τέλος της θανατικής ποινής στην Ευρώπη
Η Ευρώπη καταργεί με επιτυχία την επιβολή της θανατικής ποινής και δεν υπάρχει περίπτωση να έχουμε άλλη εκτέλεση στην ήπειρο, με το επικρατούν πολιτικό κλίμα. Η κατάργηση της θανατικής ποινής είναι προϋπόθεση για την ένταξη μιας χώρας στην Ε.Ε., η οποία αντιτίθεται έντονα στην εφαρμογή της θανατικής ποινής παγκοσμίως.

Κανείς δεν έχει καταδικαστεί σε θάνατο ή εκτελεστεί σε καμία από τις χώρες που είναι μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης τον 21ο αιώνα. Η εισαγωγή του Πρωτοκόλλου Νο 6 στην Ευρωπαϊκή Σύνοδο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, προβλέπει την άνευ όρων κατάργηση της θανατικής ποινής σε περίοδο ειρήνης. Το Πρωτόκολλο ήταν διαθέσιμο στα κράτη μέλη για υπογραφή από τις 28 Απριλίου του 1983. Μέχρι τον Οκτώβρη του 2004 είχε υπογραφεί και επικυρωθεί από 45 χώρες. Το Μονακό έχει υπογράψει το πρωτόκολλο αλλά δεν το έχει επικυρώσει. Από το 1994, μια από τις προϋποθέσεις για τα κράτη προκειμένου να συμμετέχουν στο Συμβούλιο της Ευρώπης, αποτελεί η άμεση υιοθέτηση ενός moratorium για τις εκτελέσεις και η δέσμευση να υπογράψουν και να επικυρώσουν το Πρωτόκολλο Νο 6, μέσα σε χρονικό διάστημα 1-3 ετών.

Υπάρχει, επίσης, ένα δεύτερο Πρωτόκολλο προς υπογραφή και επικύρωση, το οποίο παραμένει ακόμα προαιρετικό και αφορά στην κατάργηση της θανατικής ποινής εντελώς, ακόμα και για προδοσία και στρατιωτικά παραπτώματα. Πρόκειται για το Πρωτόκολλο Νο 13, το οποίο, μέχρι στιγμής έχουν υπογράψει η Αυστρία, το Βέλγιο, η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος, η Δανία, η Φινλανδία, η Γεωργία, η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ουγγαρία, η Ισλανδία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, το Λιχτενστάιν, το Λουξεμβούργο, η Μάλτα, η Ολλανδία, η Νορβηγία, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Ρουμανία, η Σλοβενία, η Ισπανία, η Σουηδία, η Ελβετία, η Τουρκία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Σήμερα στην Ευρώπη μόνο η Λευκορωσία και το Ουζμπεκιστάν εφαρμόζουν τη θανατική ποινή.

Στον πίνακα που ακολουθεί μπορούμε να δούμε τις τελευταίες εκτελέσεις που έγιναν στις χώρες της Ευρώπης.


|
ΑΛΒΑΝΙΑ |
29/6/1995 |
|
ΑΝΔΟΡΑ |
18/10/1943 |
|
ΑΡΜΕΝΙΑ |
30/8/1991 |
|
ΑΥΣΤΡΙΑ |
24/3/1950 |
|
ΑΖΕΡΜΠΑΪΤΖΑΝ |
1993 |
|
ΒΕΛΓΙΟ |
26/3/1918 |
|
ΒΟΖΝΙΑ ΕΡΖΕΓΟΒΙΝΗ |
1975 |
|
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ |
4/11/1989 |
|
ΚΡΟΑΤΙΑ |
1973 |
|
ΚΥΠΡΟΣ |
13/6/1962 |
|
ΤΣΕΧΙΑ |
2/2/1989 |
|
ΣΛΟΒΑΚΙΑ |
8/6/1989 |
|
ΔΑΝΙΑ |
8/11/1892 |
|
ΕΣΘΟΝΙΑ |
11/11/1991 |
|
ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ |
3/5/1925 |
|
ΓΑΛΛΙΑ |
10/9/1977 |
|
ΓΕΩΡΓΙΑ |
1995 |
|
ΓΕΡΜΑΝΙΑ (δυτική, προ ένωσης) |
10/5/1949 |
|
ΓΕΡΜΑΝΙΑ (ανατολική, προ ένωσης) |
30/1/1975 |
|
ΓΙΒΡΑΛΤΑΡ |
3/7/1931 |
|
ΕΛΛΑΔΑ |
25/8/1972 |
|
ΓΡΟΙΛΑΝΔΙΑ |
ΑΓΝΩΣΤΟ |
|
ΟΥΓΓΑΡΙΑ |
31/5/1988 |
|
ΙΣΛΑΝΔΙΑ |
12/1/1830 |
|
ΙΡΛΑΝΔΙΑ |
20/4/1954 |
|
ΙΤΑΛΙΑ |
5/3/1947 |
|
ΛΕΤΟΝΙΑ |
1/1996 |
|
ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ |
26/2/1785 |
|
ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ |
12/7/1995 |
|
ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ |
7/8/1948 |
|
FYROM |
1998 |
|
ΜΑΛΤΑ |
5/7/1943 |
|
ΜΟΛΔΑΒΙΑ |
1985 |
|
ΜΟΝΑΚΟ |
1847 |
|
ΟΛΛΑΝΔΙΑ |
31/10/1860 |
|
ΝΟΡΒΗΓΙΑ |
26/2/1876 |
|
ΠΟΛΩΝΙΑ |
5/5/1987 |
|
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ |
1/7/1867 |
|
ΡΟΥΜΑΝΙΑ |
25/12/1989 |
|
ΡΩΣΙΑ |
2/8/1996 |
|
ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ |
1468 (!) |
|
ΣΛΟΒΕΝΙΑ |
1957 |
|
ΙΣΠΑΝΙΑ |
4/7/1959 |
|
ΣΟΥΗΔΙΑ |
23/11/1910 |
|
ΕΛΒΕΤΙΑ |
18/6/1782 |
|
ΤΟΥΡΚΙΑ |
25/10/1984 |
|
ΟΥΚΡΑΝΙΑ |
11/3/1997 |
|
ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ |
13/8/1964 |
|
ΒΑΤΙΚΑΝΟ |
9/7/1870 |
|
ΣΕΡΒΙΑ |
2/1992 |
|
ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ |
ΑΓΝΩΣΤΟ |


Θανατική ποινή: η αποτυχία της δικαιοσύνης
Η θανατική ποινή δεν είναι αποδεκτή για κανένα λόγο και κάθε εκτέλεση αποτελεί ακραία παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή. Η παραβίαση αυτή είναι ακόμα μεγαλύτερη όταν η εκτέλεση οφείλεται σε μια άδικη δικαστική διαδικασία.

Κατά τη διάρκεια του τέταρτου εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Κατά της Θανατικής Ποινής, επισημάνθηκαν αποτυχίες της δικαιοσύνης στην επιβολή και εκτέλεση της εσχάτης των ποινών.

Διακρίσεις, κακοδικίες, δικαστικές πλάνες, εκτελέσεις ανηλίκων και ατόμων με πνευματικά και ψυχικά προβλήματα, συνιστούν αποτυχία της δικαιοσύνης και συνηγορούν στην κατάργηση της θανατικής ποινής.

Τέτοια προβλήματα έχουν παρουσιαστεί πολλά στις χώρες που εφαρμόζουν ακόμη τη θανατική ποινή, όπως στην Κίνα, στη Σαουδική Αραβία, στη Νιγηρία, στις Η.Π.Α. και στο Ιράν.

Ενόψει των φετινών Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου, έχει ξεκινήσει μια εκστρατεία κατάργησης των εκτελέσεων στην Κίνα, η οποία είναι μια χώρα που όχι μόνο δεν τις έχει περιορίσει, αλλά πραγματοποιεί ακόμη μαζικές εκτελέσεις που δεν φτάνουν ποτέ στη δημοσιότητα και των οποίων ο ακριβής αριθμός παραμένει άγνωστος. Οι περισσότερες από αυτές γίνονται μέσα σε στάδια.

ΕΔΩ, όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να υπογράψει μια επίσημη αίτηση στον Πρόεδρο και το λαό της Κίνας για αναστολή των εκτελέσεων ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων με την προοπτική της κατάργησης της θανατικής ποινής.










Kat’ arxas, syxaritiria gia tin selida! Ekpliktiki douleia. Mpika tyxaia, gt endiaferomai gia tin Eglimatologia kai mallon einai afto pou tha epileksw na spoudasw. Mporei na mou pei kaneis pws mporeis na pas gia Eglimatologos apo Nomiki?
@Μαύρε Πρίγκιπα, καλωσόρισες και ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Αυτό που ξέρω είναι πως η εγκληματολογία διδάσκεται ως μάθημα τόσο στη Νομική όσο και σε άλλες πανεπιστημιακές σχολές, όπως στην ΨΥχολογία, π.χ. Φαντάζομαι πως η εξειδίκευση θα έρχεται με την εκπόνηση κάποιου μεταπτυχιακού. Αλλά αυτά νομίζω εγώ, ενδεχομένως από τη Σχολή σου να μπορείς να πάρεις περισσότερες πληροφορίες.
Στην Νορβηγία οι τελευταίες εκτελέσεις έγιναν το 1948.
Γενικώς, τάσσομαι υπέρ της θανατικής ποινής για βαριά εγκλήματα, όπως η διακίνηση ναρκωτικών.
@Ανώνυμε, οι ημερομηνίες στον πίνακα που παραθέτω αφορούν σε εκτελέσεις για ποινικά αδικήματα. Πολλές από τις χώρες που είχαν ή έχουν στην πράξη σταματήσει τις εκτελέσεις για αυτά, τις διατηρούν για στρατιωτικά: προδοσία, λιποταξία, κατασκοπεία κ.λ.π. Οι μεταπολεμικές εκτελέσεις στη Νορβηγία αφορούσαν σε τέτοια.