Η δολοφονία της Sylvia Marie Likens - III

Του Kopoloso

Το τελευταίο Σαββατοκύριακο

Το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Sylvia ξεκίνησε όταν η Baniszewski αποφάσισε να την αφήσει να κοιμηθεί ξανά στο δωμάτιο σ’ ένα κρεβάτι. Ο Coy, η Stephanie και ο John την κουβάλησαν από το υπόγειο σ’ ένα από τα δωμάτια του πρώτου ορόφου και ακολουθώντας τις οδηγίες της Gertrude, την έδεσαν στο κρεβάτι έτσι ώστε να μην μπορεί να πάει στην τουαλέτα αφού «δεν είχε δικαίωμα να τη χρησιμοποιεί μέχρι να μάθει να μην «βρέχει» το κρεβάτι.»

Εκείνη τη νύχτα, η Sylvia «έβρεξε» το κρεβάτι.

Το επόμενο πρωί ξεκίνησε μ’ ένα ακόμη «υποχρεωτικό» στριπτήζ το οποίο κλιμακώθηκε με την Gertrude να εξαναγκάζει τη Sylvia να εισάγει ένα μπουκάλι σόδας στον κόλπο της. Αμέσως μετά η Baniszewski αποφάσισε να εκδικηθεί γι’ ακόμα μια φορά τη Sylvia για το ότι διέβαλλε τις κόρες της στο Γυμνάσιο. «Όπως στιγμάτισες εσύ τις κόρες μου έτσι θα στιγματίσω κι εγώ εσένα!», είπε και πρότεινε στον Ricky Hobbs να τη βοηθήσει να «μαρκάρει» το κορίτσι. Εκείνος δέχτηκε μ’ ενθουσιασμό. Αφού έγδυσαν τελείως τη Sylvia, την έδεσαν και τη φίμωσαν. Η Gertrude ζέστανε μ’ έναν αναπτήρα μία βελόνα ραψίματος και με το πυρωμένο μέταλλο χάραξε ένα “I”, μια απόστροφο κι ένα μέρος του “M”, στην κοιλιά του κοριτσιού, πριν δώσει τη βελόνα στον Hobbs για να τελειώσει εκείνος τη δουλειά.

Ο Ricky ξεκίνησε να σκαλίζει τη φράση στο δέρμα της κοπέλας, σταμάτησε ωστόσο κάποια στιγμή για να ρωτήσει την Baniszewski πως γράφεται η λέξη “prostitute”. Η 37χρονη γυναίκα έγραψε τη λέξη σ’ ένα κομμάτι χαρτί και του το έδωσε για να συνεχίσει.

Shirley Baniszewski

Αφού τελείωσε, ο Ricky η Paula και η δεκάχρονη Shirley Baniszewski αποφάσισαν από κοινού να χαράξουν κι ένα “S” στο σώμα της Sylvia. Ίσως ως αρχικό για τη λέξη “Sylvia” ή “slave”. Ο Ricky σκάλισε με την πυρωμένη βελόνα την πρώτη καμπύλη του γράμματος και μετά μαζί με την Shirley φώναξαν την Jenny και την πρόσταξαν να ολοκληρώσει εκείνη το γράμμα. Εκείνη, αν και τρομοκρατημένη, αρνήθηκε να το κάνει κι έτσι η μικρή Shirley άρπαξε τη βελόνα και τελείωσε εκείνη το γράμμα χαράσσοντας τη δεύτερη καμπύλη κατά λάθος ανάποδα, σχηματίζοντας έτσι τελικά τον αριθμό «3» στο στήθος της Sylvia.

Παρουσία κι ενός ακόμη παιδιού της γειτονιάς, του Randy Lepper, η Gertrude άρχισε να κοροϊδεύει την Sylvia για τη φράση που ήταν πια χαραγμένη στην κοιλιά της: «Τι θα κάνεις τώρα Sylvia;» φέρεται να της έλεγε η Baniszewski. «Δεν μπορείς πια να παντρευτείς, ούτε και να ξεγυμνωθείς μπροστά σε κανέναν. Τι θα κάνεις τώρα;».

Το ίδιο απόγευμα, η Sylvia, οδηγήθηκε ξανά στο κελάρι όπου ο Coy Hubbard τη χρησιμοποίησε για μια ακόμη φορά σαν σάκο του μποξ για την καθιερωμένη του προπόνηση. Αργότερα, όταν η Jenny κατέβηκε για να την δει, η Sylvia της είπε: «Θα πεθάνω. Το καταλαβαίνω πια.»

Το υπόγειο

Εκείνο το βράδυ της επιτράπηκε να κοιμηθεί επάνω και το επόμενο απόγευμα, η Gertrude μαζί με την Stephanie την έκαναν μπάνιο. Αυτή τη φορά ήταν ένα κανονικό ζεστό μπάνιο και όχι το συνηθισμένο με το βραστό νερό.

Αργότερα η Gertude και η Paula την ανάγκασαν να γράψει ένα γράμμα προς τους γονείς της. Μετά το θάνατο της Sylvia, η Baniszewski παρέδωσε αυτό το γράμμα στους αστυνομικούς, λέγοντάς τους πως λίγες μέρες πριν η Sylvia είχε φύγει από το σπίτι και πως κάποιο από αυτά τ’ απογεύματα, καθώς περπατούσε στην πίσω αυλή βρήκε αυτή την επιστολή. Το ανυπόγραφο γράμμα έγραφε τα εξής:

«Προς τον κύριο και την κυρία Likens,

Τη νύχτα ακολούθησα μία συμμορία αγοριών. Είπαν ότι θα με πλήρωναν αν τους έδινα κάτι, έτσι μπήκα στο αυτοκίνητο και όλοι πήραν αυτό που ήθελαν … και όταν τελείωσαν, με χτύπησαν γεμίζοντας με πληγές και σημάδια όλο μου το σώμα. Επίσης έγραψαν στην κοιλιά μου τη φράση, «είμαι πόρνη και περήφανη γι’ αυτό».

Έκανα τα πάντα για να εξοργίζω την Gertie και κόστισα στην Gertie περισσότερα χρήματα απ’ όσα έχει. Έσκισα ένα στρώμα και ούρησα πάνω του. Επίσης στοίχισα στην Gertie χρήματα για γιατρούς τα οποία δεν μπορεί να πληρώσει κι εξόργιζα συνεχώς την Gertie και όλα τα παιδιά…»

Το γράμμα

Η Baniszewski είπε ότι έπρεπε κάποιος να πετάξει την Sylvia σ’ έναν σκουπιδότοπο. Ο John και η Jenny θα μπορούσαν να το αναλάβουν αυτό. Η Sylvia σε μια ύστατη προσπάθεια να δραπετεύσει άρχισε να τρέχει προς την πόρτα. Η Gertrude την ακολούθησε και μ’ ευκολία σταμάτησε το αδύναμο και τραυματισμένο κορίτσι, πριν καν αυτό φτάσει ως την εξώπορτα. Την έσυρε στην κουζίνα και της έδωσε ένα τοστ για να το φάει. Η άρρωστη Sylvia είπε ότι δεν μπορούσε να το καταπιεί. Έξαλλη η Baniszewski άρχισε να χτυπάει το κορίτσι στο στόμα μ’ ένα κουρτινόξυλο.

Ο δεκάχρονος John Baniszewski έδεσε την Sylvia στο υπόγειο. Η Gertrude μη θέλοντας προφανώς το κορίτσι να πεθάνει –τουλάχιστον όχι μέσα στο σπίτι της- κατέβηκε για να της προσφέρει μερικές φρυγανιές.

«Δώστα στο σκυλί», της είπε η Sylvia «Πεινάει περισσότερο από μένα».

Ίσως το κορίτσι ένιωθε ότι δεν είχε πλέον τίποτα να χάσει. Η Baniszewski την χτύπησε πολλές φορές στην κοιλιά.

Την επόμενη μέρα, Κυριακή 24 Οκτωβρίου, ο John και η Gertrude ξυλοκόπησαν μαζί την Sylvia. Αργότερα πέρασε και ο Coy Hubbard από το σπίτι για τη συνηθισμένη του προπόνηση. Χρησιμοποιώντας ένα σκουπόξυλο, της κατάφερε ένα γερό χτύπημα στο κεφάλι το οποίο άφησε το κορίτσι αναίσθητο.

John και Gertrude Baniszewski

Κατά τη διάρκεια εκείνης της νύχτας η Sylvia χτυπούσε συχνά το πάτωμα του υπογείου μ’ ένα φτυάρι. Κάποιοι από τους γείτονες είπαν αργότερα ότι άκουγαν τα χτυπήματα κι ότι σκέφτηκαν να καλέσουν την αστυνομία για να διαμαρτυρηθούν για το θόρυβο, αλλά τελικά δεν το έκαναν.

Την επόμενη μέρα η Sylvia οδηγήθηκε επάνω για ένα τελευταίο μπάνιο. Όταν η Stephanie κι ο Ricky προσπάθησαν να την βγάλουν από την μπανιέρα, κατάλαβαν ότι η Sylvia δεν ανέπνεε πια.

Η Baniszewski είπε στον Ricky να βρει έναν τηλεφωνικό θάλαμο και να καλέσει την αστυνομία. Όταν έφτασαν οι αστυνομικοί η Gertrude τους έδωσε το γράμμα που είχε αναγκάσει την Sylvia να γράψει, ελπίζοντας ότι αυτό από μόνο του θα έδινε όλες τις απαραίτητες εξηγήσεις για την παρουσία του νεκρού κακοποιημένου κοριτσιού στο σπίτι της. Προτού όμως καν ο αστυνομικός το διαβάσει τον πλησίασε τρέμοντας η τρομοκρατημένη Jenny και του ψιθύρισε: «Πάρτε με από ‘δω και θα σας τα πω όλα.»

Δίκη

Η Gertrude Baniszewski συνελήφθη με την κατηγορία του φόνου. Για τον ίδιο λόγο συνελήφθησαν και οι Paula Baniszewski, Stephanie Baniszewski, John Baniszewski, Richard Hobbs και Coy Hubbard. Στα μικρότερα παιδιά από τη γειτονιά Anna Siscoe, Judy Duke, Randy Lepper και Mike Monroe απαγγέλθηκε η κατηγορία των σοβαρών σωματικών βλαβών.

Richard Hobbs και Gertrude Baniszewski

Ο δικηγόρος της Stephanie Baniszewski, ζήτησε χωριστή δίκη και κατάφερε ν’ αποσυρθεί η κατηγορία του φόνου και το κορίτσι να δικαστεί με την κατηγορία της σοβαρής σωματικής βλάβης.

Τα περισσότερα από τα παιδιά δεν αρνήθηκαν τις πράξεις τους, όταν όμως ρωτήθηκαν γιατί έκαναν ό,τι έκαναν, απάντησαν «Η Gertie μου είπε να το κάνω.»

Η Baniszewski αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες. Υποστήριξε ότι η υγεία της εκείνο το διάστημα ήταν σε πολύ κακή κατάσταση και δεν της επέτρεψε να αντιληφθεί πότε, πως και γιατί τα παιδιά άρχισαν να κακοποιούν τη Sylvia. Συχνά, κατά τη διάρκεια της δίκης, η Gertrude φαινόταν περισσότερο να κατηγορεί τη Sylvia για διάφορες «ανήθικες» πράξεις, παρά να υπερασπίζεται τον εαυτό της.

Προς έκπληξη όλων, η απόφαση του δικαστηρίου περιόριζε την κατηγορία του φόνου πρώτου βαθμού στην Gertrude Baniszewski, χωρίς μάλιστα να της επιβληθεί και η θανατική ποινή. Άσκησε έφεση και σε δεύτερη δίκη, στις 19 Μαΐου του 1966, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Το σπίτι το 1965

Η Paula Baniszewski, η οποία κατά τη διάρκεια της δίκης γέννησε ένα κοριτσάκι το οποίο ονόμασε Gertrude, καταδικάστηκε επίσης σε ισόβια με την κατηγορία του φόνου δευτέρου βαθμού. Τα τρία αγόρια, ο Richard Hobbs, o Coy Hubbard και ο John Baniszewski, καταδικάστηκαν με ποινές φυλάκισης από δύο έως εικοσιένα χρόνια, με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας εξ’ αμελείας. Δύο χρόνια αργότερα αποφυλακίστηκαν και τα τρία. Τo 1971 η Paula και η Gertrude ξαναδικάστηκαν, και απαγγέλθηκε στην Paula η κατηγορία της ανθρωποκτονίας εξ’ αμελείας. Η ποινή της μειώθηκε και δύο χρόνια αργότερα αποφυλακίστηκε. Η Gertrude Baniszewski παρέμεινε στη φυλακή μέχρι και το 1985, όταν και αποφυλακίστηκε λόγω καλής διαγωγής. Πέντε χρόνια αργότερα, πέθανε από καρκίνο στον πνεύμονα.

Από καρκίνο πέθανε και ο Richard Hobbs, σε ηλικία μόλις 21 ετών. Λίγα χρόνια μετά την αποφυλάκισή του, ο Coy Hubbard οδηγήθηκε ξανά στη φυλακή κατηγορούμενος για πλήθος διαρρήξεων. Αρκετά χρόνια αργότερα κατηγορήθηκε για το φόνο δύο αντρών, χωρίς όμως ν’ αποδειχθεί ποτέ τίποτα.

Ο John Baniszewski, δεν απασχόλησε ποτέ ξανά την αστυνομία. Συνέχισε τη ζωή του με το όνομα John Blake, παντρεύτηκε και απέκτησε τρία παιδιά. Πριν από λίγα χρόνια, μετά την τραγωδία του Jonesboro στο Arkansas, όπου δύο μαθητές άνοιξαν πυρ μέσα στο σχολείο σκοτώνοντας τέσσερις συμμαθητές τους και έναν δάσκαλο, αποφάσισε να βγει από την «ανωνυμία» για να δηλώσει, φέρνοντας τον ίδιο του τον εαυτό ως παράδειγμα, πως οι ανήλικοι εγκληματίες δεν είναι «χαμένα» μέλη της κοινωνίας και πως πάντα υπάρχει η ελπίδα και η δυνατότητα για την πλήρη επανένταξή τους στο κοινωνικό σύνολο. Σήμερα ζει πια ανάπηρος και σχεδόν τυφλός από το διαβήτη.

Η Stephanie Baniszewski έγινε δασκάλα. Παντρεύτηκε κι απέκτησε παιδιά, όπως και η Paula, η οποία ζει σε μια μικρή φάρμα στην Iowa.

Ο Lester και η Betty Likens χώρισαν το 1967. Το 1999 η Betty πέθανε σε ηλικία 71 ετών.

Η Jennie Likens παντρεύτηκε και δούλευε για πολλά χρόνια σε τράπεζα. Πέθανε το 2004, σε ηλικία 54 ετών.

Το σπίτι στο 3850 της οδού East New York Street, όπου πέθανε η Sylvia υπάρχει ακόμη. Για δεκαπέντε χρόνια παρέμεινε ακατοίκητο και από τότε μέχρι σήμερα, άλλαξε αρκετούς ενοικιαστές και ιδιοκτήτες, κανένας όμως απ’ αυτούς δεν κατοίκησε εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το σπίτι το 2004

Οι τελευταίοι ιδιοκτήτες του, ο Trey και η Tammy Davis, το αγόρασαν το 2003, και αποφάσισαν να το μετατρέψουν σε καταφύγιο για άστεγες νέες γυναίκες. Με τη βοήθεια πολλών ιδιωτών, αλλά και ομάδων και φιλανθρωπικών οργανώσεων της Ινδιανάπολις, που συνεισφέρουν τόσο οικονομικά όσο και με εργασία, το καταφύγιο, όταν θα είναι έτοιμο να λειτουργήσει, θα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου δέκα γυναίκες ηλικίας από 18 εώς 24 ετών.

Μνημείο για τη Sylvia Likens στο Indianapolis Park

Λογοτεχνία, Κινηματογράφος

Αρκετά λογοτεχνικά έργα έχουν ως θέμα τους ή έχουν επηρεαστεί από την υπόθεση της δολοφονίας της Sylvia Likens. Κάποια από τα κυριότερα είναι τα εξής:

The Basement, της Kate Millet.

The Indiana Torture Slaying, του John Dean.

The Girl Next Door, του Jack Ketchum. Κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Οξύ, ως «Το κορίτσι της διπλανής πόρτας».

By Sanction of the Victim, της Patte Wheat.

Let’s Go Play at the Adams, του Mendal Johnson.

Επίσης, στο φεστιβάλ κινηματογραφικών ταινιών του Sundance προβλήθηκε για πρώτη φορά το 2007, η ταινία An American Crime, η οποία έχει ως θέμα της την δολοφονία της Sylvia Likens, με την Catherine Keener να ενσαρκώνει την Gertrude Baniszewski και την Ellen Page στο ρόλο της Sylvia.

Πηγές

Avenging Sylvia, άρθρο στους Times στις 27/5/1966, στο www.time.com

The murder of Sylvia Likens και Suitcase of Sorrow, της Linda Grahan Caleca, από τα Library Factfiles στην Intianapolis Star, στο www2.indystar.com

The Torturing Death of Sylvia Marie Likens, στο www.crimelibrary.com

Sylvia Likens και Gertrude Baniszewski στη Wikipedia, en.wikipedia.org

~ από Nina C στο Μάιος 6, 2008.