Albert Fish: Η επιτομή της διαστροφής (III)

Προηγούμενο

fish1.jpg

Της Νίνας Κουλετάκη

Στο αστυνομικό τμήμα ο Fish υποτάχθηκε στη μοίρα του και ομολόγησε ότι παραδόθηκε στη «δίψα του για αίμα» το καλοκαίρι του 1928.Εξήγησε ότι το αρχικό του θύμα ήταν ο EdwardBudd, στην αγγελία του οποίου απάντησε.Εντούτοις, όταν πήγε στο σπίτι των Budd, διαπίστωσε ότι ο γεροδεμένος νεαρός δεν θα ήταν εύκολο θύμα και αποφάσισε ότι η μικρή Grace ήταν πιο κατάλληλη.Χωρίς πίεση ομολόγησε την απαγωγή και τη διαμετακόμιση της Grace στο WisteriaCottage, το εξοχικό του που βρισκόταν στην περιοχή WorthingtonWoods, στην κομητεία Westchester. house.jpgΗ μέρα της απαγωγής παρέμενε ολοζώντανη στη μνήμη του, μετά από έξι χρόνια, ίσως γιατί την είχε ξαναζήσει στο μυαλό του πολλές φορές.Είχε αγοράσει δύο σιδηροδρομικά εισιτήρια, ένα με επιστροφή για τον εαυτό του και ένα απλής μετάβασης για τη Grace. Θυμόταν επίσης πως, όταν άλλαξαν τραίνα, ξέχασε ένα δέμα στο κάθισμά του, και το ευγενικό κοριτσάκι πήγε και του το έφερε.Το δέμα περιείχε τα εργαλεία του θανάτου: ένα μπαλτά, ένα πριόνι και ένα χασαπομάχαιρο.Η Grace του τα έδωσε χαρούμενη χωρίς να ξέρει ότι σε λίγες ώρες θα της πετσόκοβαν το κορμάκι.Μετά την άφιξή τους στο WisteriaCottage, oFish πρώτα στραγγάλισε το παιδί, το αποκεφάλισε και διαμέλισε το σώμα του, έκοψε τον κορμό στη μέση και στη συνέχεια το έκοψε σε μικρότερα κομμάτια τα οποία και έτρωγε για τις επόμενες εννέα ημέρες.Οι αστυνομικοί είπαν αργότερα ότι ο Fish γελούσε περιγράφοντας πως αποστράγγιξε το αίμα της μικρής και το ήπιε.

digging.jpg

Στη συνέχεια, οι έντρομοι ντετέκτιβς, ταξίδεψαν μέχρι το WisteriaCottageγια να περισυλλέξουν τα οστά της GraceBudd, που ήταν θαμμένα πλάι σ’ έναν πέτρινο τοίχο, πίσω από το σπίτι.Ο ντετέκτιβ King είχε, επιτέλους, το δολοφόνο, αλλά ο Fish δεν μπορούσε να σταματήσει τις «εξομολογήσεις». Περιέγραψε και άλλους φόνους που είχε διαπράξει από το 1910 μέχρι και το 1934.Πολλά από αυτά που είπε ήταν αποκυήματα της φαντασίας του, αλλά υπήρξαν και αρκετά που έπεισαν τους αστυνομικούς ότι είχε διαπράξει φόνο και στο παρελθόν.Οι ντετέκτιβς έμειναν αποσβολωμένοι όταν διαπίστωσαν ότι ο Fish είχε συλληφθεί έξι φορές στην περιοχή της Νέας Υόρκης, μετά την εξαφάνιση της GraceBudd, για μικροκλοπές, αλητεία, αποστολή χυδαίων επιστολών κ.λ.π.Τρεις από τις συλλήψεις έγιναν μέσα στους τρεις πρώτους μήνες από την απαγωγή της Grace, αλλά κάθε φορά οι κατηγορίες εναντίον του αποσύρονταν.Τον άφηναν ελεύθερο μετά από σύντομη φυλάκιση ή την επιβολή κάποιου προστίμου.Κανείς δεν υποψιάστηκε ποτέ ότι αυτός ο άντρας ήταν ένας διεστραμμένος δολοφόνος.

sk_albertfish.jpgΈνας από τους λίγους ανθρώπους που δεν εξεπλάγη με τη σύλληψη του Fish ήταν ο γιος του, AlbertFishJr.«Αυτή η γριά νυφίτσα», είπε σε μια συνέντευξη σε εφημερίδα, «ήμουν σίγουρος πως θα συλλαμβάνονταν για κάτι τέτοιο».Συνέχισε λέγοντας πως ο πατέρας του αρέσκονταν στο ωμό κρέας και πως μια μέρα, επιστρέφοντας σπίτι, τον βρήκε ολόγυμνο να χτυπάει τον εαυτό του με μια σανίδα η οποία ήταν γεμάτη μυτερά καρφιά.Λίγο καιρό μετά από αυτό τον έδιωξε από το σπίτι.Έκλεισε τη συνέντευξη αηδιασμένος: «Ποτέ δεν ήθελα να έχω καμία σχέση μαζί του και δεν προτίθεμαι να σηκώσω ούτε το μικρό μου δαχτυλάκι για να τον βοηθήσω».

Ο Fish εξετάστηκε από διάφορες ομάδες γιατρών και απολάμβανε τη σημασία που του έδιναν.Περιέγραψε τα φετίχ και τις διαστροφές του στους κατάπληκτους ψυχιάτρους, τους είπε ότι είχε εισάγει βελόνες στο όσχεό του (ακτινογραφία έδειξε 29 σκουριασμένες βελόνες στο σώμα του) και ότι του άρεσε να βάζει στον πρωκτό του μαλλί, το οποίο είχε προηγούμενος μουσκέψει σε βενζίνη, και να του βάζει φωτιά.Ένας από τους ψυχιάτρους, ο δρ. FrederickWertham, ήρθε αρκετά κοντά με τον Fish, πριν και μετά τη δίκη του.4a.jpgΑργότερα έγραψε ότι ο Fish «έμοιαζε με ένα πράο και άκακο γεροντάκι, αξιαγάπητο και καλόβολο, φιλικό και ευγενικό.Εάν έψαχνες κάποιον να του εμπιστευθείς τα παιδιά σου, θα διάλεγες αυτόν». Στη συνέχεια όμως περιέγραψε τον Fish ως το πιο σύνθετο παράδειγμα «πολύμορφου διεστραμμένου» που είχε ποτέ συναντήσει, ένα άτομο που είχε εντρυφήσει σε όλες τις διαστροφές και ανωμαλίες τις γνωστές στον άνθρωπο, από τη σοδομία και το σαδισμό μέχρι την κοπροφαγία και τον αυτοακρωτηριασμό.Ο Fish εξομολογήθηκε στον Werthan ότι, επιστρέφοντας στη Νέα Υόρκη, μετά το φόνο της Grace, κουβαλούσε μαζί του, σε ένα μικρό δεματάκι, τη μύτη και τα αυτιά της και σε όλο το ταξίδι ένοιωθε ρίγη ευχαρίστησης στη σκέψη του πακέτου που αναπαυόταν στα πόδια του.

Όπως και οι άλλοι γιατροί, ο Wertham έκρινε τον Fish παράφρονα.Είπε ότι επρόκειτο για έναν σαδιστή απίστευτης σκληρότητας, ομοφυλόφιλο και παιδόφιλο με ροπή προς τα μικρά παιδιά.Σαν αυτοαπασχολούμενος μπογιατζής ο Fish ενέδρευε σε υπόγεια και ισόγεια κτηρίων για πάνω από 50 χρόνια, και παραμόνευε αθώα παιδιά που αποτελούσαν τη λεία του.Ο Wertham δεν μπορούσε να μαντέψει πόσα ήταν τα θύματά του, αλλά, από αυτά που ήξερε, υπέθετε ότι ο Fish είχε βιάσει πάνω από 100 παιδιά.Ο δικηγόρος του Fish, JamesDempsey, είπε στους ενόρκους κατά τη διάρκεια της δίκης ότι είχαν να κάνουν με μια τραγική περίπτωση πνευματικής διαταραχής και ανέφερε ως απόδειξη τις βελόνες στο σώμα του Fish και τον αυτοτραυματισμό του με τα ξύλα με τα καρφιά. «Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε ότι είναι παράφρων», είπε ο Dempsey στους ενόρκους.«Μάλλον η πολιτική αγωγή πρέπει να αποδείξει ότι έχει σώας τας φρένας».Ο Dempsey είχε μόνο μία ερώτηση για τον επικεφαλής της ομάδας των ψυχιάτρων από μεριάς υπεράσπισης, τον δρ Wertham, αλλά η ανάγνωση της ερώτησης αυτής αναφορικά με την πνευματική υγεία του Fish διήρκεσε μία ώρα και δεκαπέντε λεπτά: αποτελούνταν από 15.000 λέξεις σε 45 δακτυλογραφημένες σελίδες.Ο Wertham χρησιμοποίησε μόνο δυο λέξεις για να την απαντήσει: «Είναι παράφρων».

fish11.jpgΑυτό το εντυπωσιακό κόλπο, όμως, δεν στάθηκε ικανό να πείσει τους ενόρκους οι οποίοι, ακόμα και αν πίστευαν ότι ο Fish ήταν τρελός ήθελαν να τον δουν να τιμωρείται παραδειγματικά. Κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε να πεθάνει στην ηλεκτρική καρέκλα.Ο Fish είχε μόνο ένα σχόλιο να κάνει γι αυτή την ετυμηγορία: «Ο θάνατος στην ηλεκτρική καρέκλα θα είναι η υπέρτατη ηδονή της ζωής μου».

Οδηγήθηκε στις φυλακές του SingSing το 1935, κρατώντας μια βίβλο και δεμένος με χειροπέδες με έναν άλλο δολοφόνο, κάποιον Stone, του οποίου επίσης οι πρόγονοι είχαν πολεμήσει στην αμερικανική επανάσταση.Δωδεκάδες εφέσεις του Fish απορρίφθηκαν και προγραμματίστηκε η εκτέλεσή του για τις 16 Ιανουαρίου του 1936.καθώς η μέρα της εκτέλεσης πλησίαζε ο Fish είπε στους δημοσιογράφους ότι αυτή ήταν η μόνη συγκίνηση που δεν είχε νοιώσει στη ζωή του.Στις 16 Ιανουαρίου έφαγε το τελευταίο γεύμα (μια μπριζόλα) και μπήκε στο δωμάτιο εκτελέσεων χωρίς βοήθεια.Προχώρησε και κάθισε στην ηλεκτρική καρέκλα και βοήθησε τους φρουρούς να στερεώσουν τα ηλεκτρόδια στα πόδια του.Οι δημοσιογράφοι και οι μάρτυρες που παρευρίσκονταν έμειναν άναυδοι με αυτή την αντίδραση. Με το ζόρι συγκρατούσε τη χαρά του που θα είχε βίαιο θάνατο!Όταν τον διαπέρασε το ηλεκτρικό ρεύμα το κορμί του συσπάστηκε.Δευτερόλεπτα αργότερα ο γιατρός υπηρεσίας ανήγγειλε πως ο AlbertFish, ο γηραιότερος άνθρωπος που εκτελέστηκε στο SingSing, ήταν νεκρός.

fish3.jpg

Ενώ το σώμα του Fish μεταφερόταν στην αίθουσα νεκροψίας, ο δικηγόρος του συναντήθηκε με τους δημοσιογράφους.Στα χέρια του κρατούσε την τελική κατάθεση του Fish, αρκετές χειρόγραφες σελίδες, που είχε γράψει τις μέρες και τις ώρες που προηγήθηκαν του θανάτου του.Μέχρι σήμερα το περιεχόμενο αυτών των σελίδων δεν έχει γίνει γνωστό.«Δεν θα το δείξω ποτέ σε κανέναν», είπε ο Dempsey. «Είναι η πιο αρρωστημένη καταγραφή διαστροφών που έχω διαβάσει».

Ο HaroldSchechter, συγγραφέας του βιβλίου «Η εγκυκλοπαίδεια των κατά συρροή δολοφόνων, από το Α ως το Ω», αφηγείται εξαιρετικά την ιστορία του AlbertFish στο βιβλίο του «Deranged»

0671678752_01__ss500_sclzzzzzzz_.jpg

Τον Μάρτιο του 2007 βγαίνουν, στις αμερικανικές αίθουσες, δύο κινηματογραφικές ταινίες για τον AlbertFish.Η πρώτηέχει τίτλο «AlbertFish» και πρωταγωνιστεί ο OtoBrezina, και η δεύτερη «Wisteria: TheStoryofAlbertFish», με τον PatrickBauchau στον ομώνυμο ρόλο.

films.jpg

movie1.jpg

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

1. Ο συν-bloggerKopoloso, μου έστειλε το παρακάτω απόσπασμα από την κατάθεση του AlbertFish, στο οποίο περιγράφει πως μαγείρεψε και έφαγε τα οπίσθια ενός από τα θύματά του, ενός μικρού αγοριού.

untitled1.jpg

«Στη συνέχεια χώρισα τα «μάγουλα» του πισινού του, έκοψα το τσουτσούνι και τα μπαλάκια του και τα έπλυνα, πρώτα αυτά.Έβαλα λωρίδες μπέικον πάνω σε κάθε μάγουλο και τα έβαλα στο φούρνο.Ύστερα διάλεξα 4 κρεμμύδια, και όταν το κρέας είχε ψηθεί για ένα τέταρτο της ώρας περίπου, έριξα στο ταψί μισό λίτρο νερό, για να κάνω σάλτσα, και έριξα μέσα τα κρεμμύδια.Σε τακτά διαστήματα περιέχυνα με το ζουμί το κρέας, με ένα ξύλινο κουτάλι.Έτσι θα ψηνόταν καλά και θα γινόταν ζουμερό.

Σε δυο ώρες, περίπου, είχε ροδοκοκκινίσει όμορφα, ψημένο παντού.Δεν είχα φάει ποτέ ψητή γαλοπούλα που να ήταν, έστω και κατά το ήμισυ, νόστιμη όσο το μικρό, γλυκό, χοντρό του κωλαράκι.Σετέσσεριςμέρεςείχαφάεικαιτηντελευταίαμπουκιά.Το μικρό του πουλάκι ήταν γλυκό σαν καρυδάκι, αλλά τα μπαλάκια του δεν μπορούσα να τα μασήσω.Τα πέταξα στη λεκάνη της τουαλέτας».

2. Ο PeterKudzinowski (1903-1929) ήταν ένας κατά συρροή δολοφόνος που είχε γεννηθεί στην Πολωνία και ζούσε στο NewJersey.Είχε εργαστεί ως εργάτης σε σιδηροδρόμους και ορυχεία.Δολοφόνησε τρία παιδιά.

2b.jpgΟ πρώτος ήταν ο HarryQuinn, σε μια περιοχή κοντά στο Scranton της Pennsylvania, το 1924. Τέσσερα χρόνια αργότερα, δολοφονεί τον επτάχρονο JosephStorella.Νωρίτερα την ίδια μέρα είχε προσπαθήσει ναπλησιάσει άλλα δυο παιδιά, στην ίδια περιοχή, αλλά αυτά τράπηκαν σε φυγή.Συνάντησε τον Joseph στην Πρώτη Λεωφόρο της Νέας Υόρκης, γύρω στις 5.30’ το απόγευμα.Τον πήγε σινεμά και μετά, με τραίνο, τον οδήγησε στο NewJersey και από εκεί στους βάλτους του Secaucus.Ο Joseph προσπάθησε να διαφύγει και ο Kudzinowski τον έριξε στο έδαφος και τον χτύπησε αρκετές φορές.Στη συνέχεια, και από φόβο μήπως ακουστούν οι φωνές του αγοριού από τα διερχόμενα αυτοκίνητα, του έκοψε το λαιμό, σκέπασε το σώμα του αγοριού με το πανωφόρι του και το άφησε εκεί.Το τρίτο του θύμα ήταν η πεντάχρονη JuliaMlodzianowski, που τη δολοφόνησε ενώ βρισκόταν σε σχολική εκδρομή στη Λίμνη Hopatcong, στο NewJersey, στις 19 Αυγούστου του 1928.

Αναφέρω εδώ τον PeterKudzinowski επειδή ήταν ύποπτος για το φόνο του τετράχρονου BillyGaffney, το 1927.Αργότερα ο Albert Fish ομολόγησε και αυτή τη δολοφονία.Αμφότεροι οι δολοφόνοι έδρασαν την ίδια χρονική περίοδο, στην ίδια γεωγραφική περιοχή και σκότωναν παιδιά.Ο Kudzinowski ήταν, επίσης, ύποπτος για τη δολοφονία του 36χρονου IrvingPickelny, ο οποίος εξαφανίστηκε από το Brooklyn το Φεβρουάριο του 1927.

Ο Kudzinowski συνελήφθη στο Detroit του Michigan, ομολόγησε και δικάστηκε στο NewJersey, όπου κρίθηκε ένοχος για φόνο πρώτου βαθμού, στις 17 Νοεμβρίου του 1928.Μεταφέρθηκε στις φυλακές και στις 21 Δεκεμβρίου του 1929 πέθανε στην ηλεκτρική καρέκλα.

3. Παρακολουθείστε το trailer της ταινίας «Albert Fish» που κυκλοφορεί τον επόμενο μήνα.

albertfish_banner480×60.jpg

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Deranged – The shocking true story of America’s most fiendish killer (Harold Schec

hter)

2. Albert Fish – The life and crimes of one of America’s most deranged killers (Troy Taylor)

3. Albert Fish (Marilyn Bardsley)

~ από Nina C στο 27/02/2007.

26 Σχόλια to “Albert Fish: Η επιτομή της διαστροφής (III)”

  1. Αυτή η περιγραφή της συνταγής ήταν απαραίτητη; Μου γύρισαν τα εντόσθια…

  2. Omologw oti diavazontas tis 3 sunexeies tis istorias tou Albert Fish,anatrixiasa pio polu,apo oso eixa anatrixiasei diavazontas ta vivlia tou Stephen King……Exw diavasei oles tis istories dolofonwn mexri twra,alla auto to pragma itan kati to apisteuto….Den pisteuw oti mporei na uparksei kati pio arrwstimeno apo tin istoria pou molis diavasa….
    Sas euxaristoume polu gia olo auto to uliko pou exete mazepsei kai gia tis alithines istories pou mas dihgeiste.Polla apo auta ta gegonota,den einai gnwsta se polu kosmo.

  3. mpliax….. :0

  4. se kali sou xrisi mou!! kala, ti teras itan afto? simfono me to goudaki gia ti sintagi..
    exo meinei kagkelo genikotera..
    otan i pragmatikotita kseperna kai tin pio arrostimeni fantasia..
    epi ti efkairia, to layout einai FANTASTIKO!!
    kai prototipo!!
    evge ntolitsa! :*

  5. Μάλλον απ’την συγκεκριμένη υπόθεση πρέπει να εμπνεύσθηκε τον ‘Kόκκινο Δράκο’ ο Thomas Harris. Γιατί την ίδια ομότητα την συναντάς και στην ιστορία του Hannibal Lecter!

  6. Οχι. Κύρια έμπνευση για τον Tomas Haris ήταν οι Ted Bundy, Ed Gein, Edmund Kemper και Gary M. Heidnik.

    Παραγγελιά προς C.D: Την ιστορία του Ted Bundy, extra special edition please.

  7. Άηδίασα! Τι τέρας ήταν αυτό;

  8. η ανθρώπινη φύση εμπεριέχει και τα τέρατα. προσοχή μην δημιουργήσουμε με τισ πράξεις μας κάποιο

  9. Πράγματι αυτή η πλήρως αποστασιοποιημένη από συναισθημάτα και αδυσώπητα «τεχνοκρατική» καταγραφή της διαδικασίας εκτέλεσης της συνταγής, σα να πρόκειται στην πραγματικότητα όχι για ένα ανθρώπινο σώμα αλλά για ένα κομμάτι χοιρινό, είναι σοκαριστική.
    Θυμίζει δελτίο ειδήσεων των 8 στην ελληνική tv.

  10. Θα συμφωνήσω με την παρομοίωση του kopoloso… καλά Η ανατριχίλα αυτό το τελευταίο επεισόδιο!!! Πιο πολύ και από τη συνταγή όμως με ανατρίχιασε που η μικρή Grace πήγε και του έφερε το δέμα με τον κοντινότατο θάνατό της… Φαντάζομαι άντλησε τεράστια ηδονή από την ειρωνεία!!

    Ήθελα να γίνω CSI με ειδίκευση στο profiling, και ακόμη η εγκληματολογία με γοητεύει, αλλά μάλλον αν είχα να πιάσω έναν τέτοιον θα οδηγούμουν πρώτη στο ψυχιατρείο. Καμία κράσις…

  11. μπαινω καθε μερα για να δω αν υπαρχει κατι νεο…ολο υποσχομαι στον εαυτο μου οτι δε θα ξαναδιαβασω (,,, γιατι εοηρρεαζομαι! 😦 ) και ολο εδω ειμαι…. αντε, λοιπον, περιμενουμε !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  12. Το «Εγκλημα και Τιμωρία» καλωσορίζει τους καινούριους φίλους. 🙂

    Προβληματίστηκα αρκετά, είναι η αλήθεια, για το αν θα έπρεπε να βάλω τη «συνταγή» του Albert Fish. Ο ψυχίατρος στον οποίο την περιέγραψε κατέθεσε ότι την ώρα της περιγραφής του έτρεχαν, σχεδόν, τα σάλια και ότι η φωνή του είχε τη χροιά φωνής νοικοκυράς που περιγράφει στις φίλες της την αγαπημένη της συνταγή. Νομίζω πως έχει ενδιαφέρον για να βοηθήσει να «καταλάβουμε» (αν ποτέ κάτι τέτοιο είναι δυνατόν) τον ψυχισμό αυτού του ανθρώπου.

    Λίντα, αναμείνατε στο pc σας! Η ιστορία του Ted Bundy είναι στο πλάνο αυτού του μπλογκ. Βρισκόμαστε στο στάδιο της συλλογής και επεξεργασίας του υλικού.

  13. Αγαπητή C.D
    Με την ευκαιρία της μετακόμισης στα blog της πόρσε, σημειώνω ένα link με τα 25 μεγαλύτερα εγκλήματα από το Time, σε περίπτωση που δεν το έχεις δει για να εμπλουτίσεις τα link του blog σου.
    http://www.time.com/time/2007/crimes/

    Kαι μία ένσταση : η επιλογή του template είναι κακή. Mπορεί να είναι black και να δένει θεματικά με τα εγκλήματα, λειτουργικά όμως είναι άβολο.

  14. A.F.M., ευχαριστώ για το λινκ, το έχω υπόψη μου. Για to template προβληματίστηκα αρκετά, αλλά μου φάνηκε σαν το πλέον κατάλληλο για ένα θεματικό μπλογκ, όπως αυτό. παρουσιάζει τα δύο τελευταία ποστ (που είναι αρκετά καλό, αν σκεφτείς ότι τα περισσότερα εδώ γράφονται σε δύο ή περισσότερες συνέχειες) και έχει από κάτω τα αρχεία και τις κατηγορίες, έτσι ώστε ο καθένας να επιλέγει αυτό που τον ενδιαφέρει.

    Θα ξαναρίξω, πάντως, μια ματιά στα templates.

  15. εχω διαβασει και εχω ψαξει σχεδον ολες τις διαστροφες που μπορει να μηχανευτει το ανθρωπινο νου. εχω διαβασει για ολους τους δολοφονους, για ολα τα πειραματα του Αοθσβιτς, ομως κανενας δεν με εκανε να ανατριχιασω κ να μεινω με ανοιχτο το στομα οσο αυτος!!!!ειναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ απιστευτος!!!!ο,τι μπορει να φανταστει ο καθε διαστροφικος, σαδιστης, φετιχιστης, παιδοφιλος, δολοφονος,βιαστης, υπαρχει μεσα σε αυτον τον ανθρωπο! ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΦΟΒΕΡΟ!εχει χαρακτει στην μνημη μ απο τοτε που διαβασα για κεινον, κ απο την στιγμη που το ξαναδιαβασα εδω, ανατριχιαζω με ακομα περισσοτερο δεος

  16. […] Συνεχίζεται […]

  17. Συγχαρητήρια ,απίστευτη ιστορία , εδώ και 2 χρόνια σας διαβάζω κάνετε φοβερή δουλειά !!!!

  18. ΑΗΔΙΑΣΤΙΚΗ ιστόρια! για το σχόλιο ότι είναι ανατριχιαστικότερο από βιβλίο του Stephen King, ε λόγικό είναι κάθως αυτά που περιγράφονται στα βιβλία είναι φαντάσία, ενώ όλα αυτά είναι δυστυχώς αλήθεια. Μάλλον παραπήρα φόρα με τα σχόλια

  19. επρεπε να το τον αποτελειωσουν αλλιως το καθικι , να τον κοβουνε κομματακι κομματακι απο κατω μέχρι πάνω και πρώτο το τσουτσουνι του για να δει τι παει να πει πόνος!

  20. Όλες οι υποθέσεις σχεδόν καταλήγουν με τη θανάτωση των εγκληματιών. Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι ένιωσαν μια δικαίωση (?) και περισσότεροι μια ανακούφιση που οι «άνθρωποι» αυτοί δεν θα υπήρχαν πια. Όμως κάθε φορά που διαβάζω ότι το κράτος δολοφονεί, δεν ξέρω αν αυτή είναι η λύση που θα μπορούσα να αποφασίσω αν ήμουν ένορκος.

  21. τρομερο πραγματικα
    μπραβο για τη δουλεια

  22. Ότι πιο σιχαμερό και αηδιαστικό έχω διαβάσει ποτέ.Θα συμφωνήσω με το παραπάνω σχόλιο, ότι η θανατική ποινή ίσως δεν είναι κάτι που έχουμε δικαίωμα σαν άνθρωποι να εκτελέσουμε,αλλά ΑΝ ΟΝΤΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ,θα συμφωνούσε και αυτός για τον θάνατο του συγκεκριμένου τέρατος.

  23. Τοση ωρα μετα το διαβασμα και προσπαθω να σκεφτω τροπους τιμωριας που να μην τους απολαμβανε και δεν μπορω να βρω.Η λογικη μου δεν μου επιτρεπει να παραδεχτω οτι υπηρξε τετοιος ανθρωπος.Μου φαινεται ακατανοητο…

  24. […] Συνεχίζεται […]

  25. εμενα μου θυμιζει ενα βιβλιο που διαβασα για καποιον αλδαπουερτα. εκεινο το βιβλιο ηταν το ιδιο αρρωστημενο, ισως και περισσοτερο

  26. […] II), Leonarda Cianculli (I), Hélène Jégado (I, II), Christa Gail Pike (I), Albert Fish (I, II, III), Elizabeth Bathory (I, II, III, IV), Οικογένεια Bender (I, II) αλλά και ο […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: