Θόδωρος Βενάρδος: Ο ληστής με τις γλαδιόλες III

Προηγούμενο

Του Γιάννη Ράγκου

Δύο μαρτυρίες για τον Θ. Βενάρδο στη φυλακή

1rea28b.gifΟ βαρυποινίτης Βαγγέλης Ρωχάμης, που έγινε ευρύτερα γνωστός από τις επανειλημμένες και εντυπωσιακές αποδράσεις του (σήμερα έχει αποφυλακιστεί), έζησε αρκετά χρόνια με τον Θ. Βερνάρδο στις φυλακές. Αργότερα, θα γράψει στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του «Ισοβίτης ή δραπέτης»:

«[Ο Θόδωρος Βενάρδος ήταν] Ένα παιδί γεμάτο ζωή, ένα παιδί που τα έπαιζε όλα για την ελευθερία. Τον είχα γνωρίσει για πρώτη φορά στην Παλατιανή στην Αθήνα. Ήμουν τότε πιτσιρίκος. Καμιά φορά παίζαμε μαζί ποδοσφαιράκια. Εγώ τότε έμενα στην Πετρούπολη, εκεί πήγαινα και σχολείο. Θυμάμαι από τότε το Θόδωρο ότι ήταν ατίθασος και θαρραλέος. Είχε καλές σχέσεις με τους φίλους του και τα έδινε όλα γι αυτούς.

Η δεύτερη φορά που τον είδα μετά από πολλά χρόνια, ήταν στη φυλακή, το 1976. Έμενε στο 5 κελί της τρίτης πτέρυγας. Πήγα και τον είδα. Δεν με θυμόταν. Όταν όμως του μίλησα για Παλατιανή και Πετρούπολη, με θυμήθηκε αμέσως. ‘Ρε σπόρε, τι έκανες και σ’ έφεραν φυλακή;’ Έβαλε τα γέλια, όταν του είπα ότι είχα διαρρήξει ένα ταχυδρομείο κι είχα πάρει ολόκληρο το χρηματοκιβώτιο. Από τότε κάναμε παρέα συνέχεια κι όλο με συμβούλευε: ‘Πρόσεχε, τώρα που θα βγεις μην κάνεις καμιά κουταμάρα πάλι, σπόρε, γιατί θα ξανάρθεις στη φυλακή κι όπως βλέπεις τα πράγματα είναι δύσκολα εδώ’. Όταν του άνοιγα καμιά συζήτηση να μου πει για καμμιά ληστεία, έβαζε τα γέλια. Όλο γελούσε. ‘Δεν λέγονται αυτά, σπόρε’, μου έλεγε. Αν και δεν είχαμε μεγάλη διαφορά στην ηλικία, μ’ έλεγε σπόρο, επειδή του θύμιζα παλιές ιστορίες απ’ τη γειτονιά μας.

Ήταν ωραίος τύπος ο Θόδωρος. Τον θαυμάζανε όλοι στη φυλακή και τον σεβόντουσαν. Δε χαλούσε ποτέ χατήρι σε κρατούμενο. Το κελί του το είχε κάνει γραφείο αιτήσεων. Όποιος ήθελε κάτι πήγαινε στο Θόδωρο, όποιος είχε πρόβλημα στο Θόδωρο. Και δε βαριόταν ποτέ αυτός ο άνθρωπος. Όλο έγραφε. Βόλτες στο προαύλιο της φυλακής έκανε πολύ λίγες και μια συγκεκριμένη ώρα κάθε μέρα. Απ’ τις 9 το πρωί ως τις 10, και από τις 4 το απόγευμα ως τις 5. Όλες τις άλλες ώρες έγραφε.

Ήταν πανέξυπνος και πολύ ωραίος συζητητής. Όλοι κρεμόντουσαν απ΄ το στόμα του. Τι θα πει ο Θόδωρος ο Βενάρδος, που παντού ήταν μέσα, δεν έλειπε από πουθενά. Διάβαζε συνέχεια. Δεκάδες βιβλία υπήρχαν στο κελί του κι έδινε απ’ αυτά σ’ όλους τους κρατούμενους. Αλλά ο Θόδωρος μελετούσε πολύ την Ποινική Δικονομία και το Σωφρονιστικό Κώδικα. Απ’ αυτόν τον ενδιέφεραν πάντα τα δικαιώματά του στη φυλακή. Το ίδιος μάθαινε κι όλους τους άλλους κρατούμενους. Δεν του άρεσε ποτέ να εκμεταλλεύονται συγκρατούμενό του.

Στο κελί του ο Θόδωρος είχε τις πιο ωραίες φωτογραφίες και τις πιο όμορφες γυναίκες, που είχα δει σε φωτογραφία. Ήταν πάντα ντυμένος κομψά και πάντα μύριζε κάποιο καινούργιο άρωμα. Έτρωγε λίγο και συχνά. Όταν τον είχα ρωτήσει κάποτε γιατί, μου είχε απαντήσει πως έτσι πρέπει να τρώει όλος ο κόσμος για να μη χαλαρώνει το στομάχι του. Πρόσεχε πολύ τον εαυτό του. Ακόμα και το φαγητό που έτρωγε ήταν λίγο και εκλεκτό. Απ’ τα ναρκωτικά ήταν πολύ μακριά. Δεν ήθελε όύτε ν’ ακούει γι αυτά. Κι όποιον έβλεπε να κάνει χρήση ναρκωτικών, του έβαζε τις φωνές και του έλεγε να κάνει γυμναστική κι ότι η ζωή είναι ωραία δίχως τα ναρκωτικά κι έξω απ’ τη φυλακή.

vernardos14.jpg
Ο Θ. Βενάρδος στη δίκη του το 1975

Ενδιαφερόταν πάντα για μια καλή απόδραση κι όλο γι αυτό κοιτούσε. Είχε κάνει τότε μία και κοίταγε για άλλη μία, αλλά τον φύλαγαν πολύ. Όταν το βράδυ έκλεινε το κελί του, έξω απ’ την πόρτα τον φύλαγε ένας φύλακας. Τις δύο ώρες που έβγαινε στο προαύλιο ποτέ δεν πήγαινε κοντά στη μάντρα για να μην τραβάει την προσοχή των φυλάκων. Του έλεγα να αποδράσουμε μαζί απ’ τη φυλακή και δεν ήθελε. Μου έλεγε ότι θα βγει με ‘ανήκεστο’. Εγώ του έλεγα συνέχεια ότι έχω ετοιμάσει μια απόδραση απ΄ την τέταρτη ακτίνα κι αυτός μου έλεγε ότι δεν είναι καλό το σχέδιο. Επέμενα, αλλά ήταν ανένδοτος. Μου απέρριπτε το σχέδιο συνεχώς. Μια μέρα του λέω: ‘Είμαι έτοιμος. Όλα είναι έτοιμα. Πάρε τα πράγματά σου, άλλαξε αχτίνα κι έλα εκεί που είμαι εγώ’. ‘Όχι’ μου λέει. ‘Καλά. Θα φύγω μόνος μου τότε’. Και πράγματι έφυγα με μια δυναμική και πολύ θεαματική απόδραση και είχα πάρει μαζί μου και άλλους δύο. Ο Θόδωρος είχε τρελαθεί που δεν με είχε ακούσει. Όταν ξαναήρθα στη φυλακή, μετά απ’ τη σύλληψή μου, πήγα και τον είδα. Χτύπαγε το κεφάλι του στον τοίχο. Ίσως αν είχαμε φύγει μαζί, να μη μας είχαν πιάσει.

Αρχίσαμε τότε και κάναμε σχέδια για άλλη απόδραση, αλλά πάνω που το φτιάχναμε με έστειλαν στην Κέρκυρα. Έτσι χαθήκαμε με το Θόδωρο για δώδεκα μήνες, μέχρι που αποφυλακίστηκα.

Τα υπόλοιπα χρόνια μάθαινα ότι ήταν καλά. Του είχα στείλει δύο γράμματα μόνο. Ένα απ’ την Κύπρο κι ένα απ’ το Βέλγιο. Του εξηγούσα ότι ήμουν καλά κι όταν θα γυρίσω θα προσπαθήσω να τον δω και να τον βοηθήσω σ’ ό,τι θέλει. Είχα λάβει ένα γράμμα δικό του όταν ήμουν στο Σαρλ Λερουά στο Βέλγιο, και μου έλεγε ότι όταν με ήθελε και μου έγραφε τη διεύθυνση του δικηγόρου του. Έπειτα δεν ξαναεπικοινώνησα μαζί του, μέχρι το 1980, που τον ξαναείδα στη φυλακή. Συζητήσαμε διάφορα κι αρχίσαμε πάλι να ετοιμάζουμε μια απόδραση, αλλά αυτή τη φορά έφυγε αυτός για το ψυχιατρείο. Έτσι έμεινε πάλι στη μέση η απόδραση. Εγώ συνέχισα να κάνω διάφορα σχέδια απόδρασης. Αργότερα έμαθα ότι ήταν κουρέας στο ψυχιατρείο. Από διάφορες εφημερίδες που διάβαζα, είχα πιστέψει ότι σύντομα θα αποφυλακιζόταν. Παρακαλούσα να γίνει κάτι τέτοιο, γιατί άξιζε η αποφυλάκιση σ’ έναν άνθρωπο σαν το Θόδωρο, αλλά ούτε κι αυτό έγινε.

Το 1983 περίπου, έμαθα το άσκημο που θα μπορούσα ν’ ακούσω για το Θόδωρο. Είχε γίνει πρεζάκιας. Κατάλαβα ότι είχε τελειώσει η ζωή του εδώ. (…) Το 1984 συνάντησα το Θόδωρο πάλι στον Κορυδαλλό. Είχε πάει στην αγροτική φυλακή και είχε φύγει πάλι. Οι λόγοι δεν έγιναν ποτέ γνωστοί, ούτε πώς πήγε, ούτε πώς έφυγε, ούτε κι εγώ τον ρώτησα ποτέ. Δεν ήθελα να είμαι μαζί του αδιάκριτος. Τον εκτιμούσα σαν άνθρωπο, όπως ότι τον κάθε κρατούμενο, αλλά ποτέ δεν ρωτάω κανέναν για τίποτα. (…) Φώναξα το Θόδωρο στο κελί μου και του θύμισα πώς ήταν κάποτε το κελί του και τη θέση του στη φυλακή. Από το Θόδωρο είχα πάρει ορισμένες αρχές και νοοτροπίες. Μοιάζαμε σε πολλά πράγματα! Ήταν ευχαριστημένος στο χώρο του κελιού του. Έβλεπες βιβλία, καθαριότητα, λουλούδια, άφθονα χαρτιά, και όλα αυτά του θύμιζαν τον εαυτό του κάποτε. ‘Άκου φίλε’ του λέω. ‘Δεν είμαι ο σπόρος που μου ‘λεγες κάποτε. Ξέρεις πόσο σε σέβομαι και σε εκτιμώ, και θα μπορούσα να κάνω ο,τιδήποτε για σένα. Θα σου δώσω μια συμβουλή λοιπόν, και θα μου δώσεις το λόγο σου ότι θα τη βαστήξεις. Όσο για μένα σου υπόσχομαι τώρα αμέσως ότι, εάν ξεφύγεις από τα ναρκωτικά, θα σε βγάλω εγώ ο ίδιος έξω από τη φυλακή. Αλλά θα χρειαστεί υπομονή και θέληση μεγάλη. Ξέρω ότι και θέληση έχεις και υπομονή. ‘Δεν είσαι ο Θόδωρος που ήξερα κάποτε. Πρέπει να αλλάξεις τακτική, γιατί θα σε εξοντώσουν τα ναρκωτικά στη φυλακή. Αυτά είναι για τους αδύνατους Θόδωρα, που θέλουν να φύγουν από την πραγματικότητα της φυλακής. Εμείς όμως είμαστε από τους ανθρώπους που αντίθετα από τους άλλους, πρέπει να ζούμε και να αντιμετωπίζουμε την πραγματικότητα όποια κι αν είναι. Επομένως δεν επιτρέπονται αδυναμίες σε μας. Πρέπει να ζούμε και να διατηρούμε το ηθικό των συγκρατούμενών μας. Μας έχουν ανάγκη, είμαστε το κουράγιο του κάθε κρατούμενου, του κάθε βαρυποινίτη’. Τα καταλάβαινε όλα αυτά, αλλά στο αίμα του είχε ήδη μπει η άτιμη η πρέζα. Τον είχαν κάνει τοξικομανή και ήταν δύσκολο να ξεφύγει από κει. Θα προσπαθούσα όμως όσο μπορούσα, θα του συμπαραστεκόμουνα. Όσο ήταν κοντά μου δεν θα τον άφηνα ποτέ μόνο του, ό,τι κι αν γινόταν, γιατί αυτόν τον άνθρωπο τον θαύμαζα, αλλά δίχως να τον ζηλέψω ποτέ μου. Ήταν ο ήρωάς μου κάποτε και θα παραμείνει πάντα στη σκέψη μου έτσι.

vernardos15.jpg
Χαρακτηριστικό δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος» την Κυριακή 11 Μαρτίου 1984, τέσσερις μήνες πριν από την αυτοκτονία του Θ. Βενάρδου

Όπου βρεθώ και όπου σταθώ θα μιλάω πάντα για το Θόδωρο, γιατί εκτός από ένας καλός άντρας, ήταν και ένα παιδί που αγαπούσε τον κόσμο, την κοινωνία που ζούσε, και είμαι σίγουρος ότι και η κοινωνία του συμπαραστάθηκε με το δικό της τρόπο. Βρέθηκαν πολλοί άνθρωποι να τον βοηθήσουν. Αν δεν τους άκουγε ή δε δέχτηκε τη συμπαράσταση κανενός ήταν γιατί είχε ο ίδιος διαλέξει τον τρόπο για να σκοτώσει τον εαυτό του και ποτέ δεν θέλησε να βασανίσει τους άλλους. Αν ορισμένοι βασανίστηκαν από το Θόδωρο, σ’ αυτό δεν έφταιξε ποτέ ο ίδιος γιατί ούτε τη συμπαράστασή τους ζήτησε ούτε και τη βοήθειά τους. Ανέσβησε όπως έσβησε, ήταν γιατί ζούσε συνεχώς στην αμφιβολία και είχε πάψει να εμπιστεύεται τους ανθρώπους. Η αλήθεια είναι ότι τον είχαν κάνει να νιώθει σαν ζώο που περιμένει τη σφαγή του. Είχε αντιδράσει μέσα από την πίεση που ζούσε. Είχε πολεμήσει πολύ σκληρά για να σταθεί στα πόδια του, ταλαιπωρώντας τον ίδιο του τον εαυτό, γιατί πίστευε ότι μ’ αυτό τον τρόπο θα τον ακούσουν ίσως. Είχε εξαντλήσει τα όρια της υπομονής του και της λογικής του για να τον προσέξουν, για να τον ακούσουν και το είχε πετύχει -είχε όμως τελειώσει ο ίδιος.

Ο Βενάρδος υπήρξε το παράδειγμα στην ιστορία των φυλακών. Προσπάθησε με όλους τους τρόπους να επιβιώσει και να ακουστεί. Να φωνάξει ότι ‘δεν είμαι κακός. Δεν είμαι εγκληματίας. Δεν αντέχω άλλο το βάσανο’. Έτσι ζητούσε συγγνώμη ο Βενάρδος -καταπίνοντας γλόμπους, κεραίες από ράδια, πρόκες και τόσα άλλα. Και οι καλοθελητές άπλωναν το ξυράφι και κάθε φορά του αφαιρούσαν και μέρος από τα σπλάχνα του, κομμάτια από τη σάρκα του, και η ζωή του όλο και λιγόστευε, ώσπου έπαψε να ζει.

(…) Ο Βενάρδος δεν είχε χτυπήσει ποτέ στη φυλακή συγκρατούμενό του. Ποτέ δεν είχε μαλώσει με υπαλλήλους των φυλακών. Ποτέ δεν είχε μαχαιρώσει άνθρωπο. Πάντα ήταν άτομο που συμμεριζόταν τους άλλους, που σεβόταν τους πάντες. Δεν υπήρξε ποτέ βίαιο άτομο και δεν έδειξε ποτέ τέτοιες διαθέσεις. Αγαπούσε τους ανθρώπους, αλλά ήταν πολύ λίγοι αυτοί που μπορούσαν να τον καταλάβουν. Πριν πέσει στα ναρκωτικά ο Βενάρδος και καταρρακωθεί, ασχολιόταν με τη γυμναστική, με το γράψιμο, με ωραίες συζητήσεις. Του άρεσαν πάντοτε οι όμορφες γυναίκες και δινόταν εύκολα σ’ αυτές με τον καλό του εαυτό. Πάντα ήταν απόλυτος στις σχέσεις του με τους οποιουσδήποτε ανθρώπους. Του άρεσε η διασκέδαση, οι δημόσιες σχέσεις. Του άρεσε να τον ακούν και να τον προσέχουν, να τον αγαπούν και να τον σέβονται. Ήταν πανέξυπνος και πολύ ευφυής, οργανωτικός και πολύ ειλικρινής. Ήταν στοιχείο αγωνιστικό και πάντα του άρεσε να πρωτοστατεί, και γενικά ήταν άτομο που συμπεριφερόταν καλά. Δεν προσποιόταν ποτέ, έλεγε πάντα αυτό που ένιωθε και ήταν άτομο που σπάνια έκανε λάθη. Αγαπούσε την οικογένειά του και ιδιαίτερα την αδελφή του. Μου μιλούσε συνεχώς γι αυτή. Υπολόγιζε πάντα στην αδελφή του, πίστευε σ’ αυτή και πάντα την άκουγε. Είχε ένα είδος ιδιαίτερης αδυναμίας, που μου είχε κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση. Σε όλα τα σχέδιά του ήταν μέσα και η αδελφή του, η οποία του συμπαραστάθηκε μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του, σ ό,τι κι αν της ζήτησε. Πολλές φορές ο Θόδωρος μου έλεγε: ‘Έλα να σου γνωρίσω την αδελφή μου’. Δεν το επεδίωξα όμως ποτέ, δεν ξέρω γιατί (…)» (σελ. 166-172).

vernardos16.jpg

Εξάλλου, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η μαρτυρία του Βλάσση Ψοφάκη, συγκρατούμενου του Θ. Βενάρδου στις φυλακές Κέρκυρας. Σημειώνεται πως η μαρτυρία του, που περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Γ. Λιάνη «Φυλακές», δόθηκε το 1981, δηλαδή τρία χρόνια πριν από το θάνατό του Θ. Βενάρδου. Αναφέρει, εκτός των άλλων, ο Βλ. Ψοφάκης:

«(…) Με τον Βενάρδο μείναμε μαζί δύο χρόνια. Ο Θόδωρας στο φάκελό του δεν είχε άλλους τσαμπουκάδες εκτός από την απόδρασή του. Αυτή η απόδραση θα τον κυνηγάει σ’ όλη του την πορεία στη φυλακή. Ποτέ δεν μας άφηναν να ησυχάσουμε… Νύχτα-μέρα μας ενοχλούσαν… Μου λέει ο Θόδωρας: Βλάσση, τι κάνουμε; Θόδωρα, του λέω, εγώ δεν ξέρω γραμματάκια αλλά δεν τους υπολογίζω… Έχω πάρει απόφαση και να με σκοτώσουν δεν τρέχει τίποτα.

(…) Ο Θόδωρας ακολούθησε άλλο δρόμο. Άρχισε τις μηνύσεις. ‘Με ποιο δικαίωμα βρίσατε τη μάνα και την αδελφή μου;’ (…) Ο Θόδωρας συνεχίζει το βιολί του με τις μηνύσεις και με βάζει μάρτυρα… Κάνει μήνυση, τη δίνει… Κάνει άλλη, τη δίνει κι αυτή… Τον Θόδωρα δεν τον χτυπούσαν. Δεν μπορούσαν ή φοβόντουσαν που είχε ανθρώπους έξω να τρέξουν. (…) Ο Θόδωρας τη νύχτα έμενε κάτω στο κελί ‘2’. Εγώ πάνω στο ‘15’. Αναγκαζόμουνα όλη νύχτα να κάθομαι ξύπνιος και να τον φυλάω μη του συμβεί τίποτα. (…) Οι φύλακες το καταλάβαιναν άνοιγαν το κελί μου και με βαράγανε όλοι μαζί (…). Πρόσεχα τον Θόδωρα πολύ. Επί δέκα πέντε μέρες εγώ ξενυχτούσα κι ο Θόδωρας έγραφε μηνύσεις. Οι μηνύσεις του Θόδωρα νομίζαμε πως προχωράγανε… (…) Ο Θόδωρας γύρευε μάρτυρες… Πού να το ξέρουμε ότι στην Κέρκυρα, λίγοι είχαν απομείνει λεβάντες… Τον Θόδωρα τον κλείσανε στην απομόνωση…

Εμένα με μεταφέρανε στην ‘Η’ ακτίνα… Ο Θόδωρας έμεινε στη ‘Γ’ μ’ ένα γέροντα προδότη. Σε κάνα δυο μέρες βλέπω τα πράγματα του Θόδωρα… Πού τον πάτε τον άνθρωπο, ρωτάω ένα φύλακα. Θα τον κρεμάσετε κι αυτόν; ‘Στο ψυχιατρείο’, μου λέει… Εκεί που τον είδανε οι κατάδικοι, αντί να του πούνε ένα ευχαριστώ, για τα όσα έκανε –όλοι το ξέρουμε πως οι μηνύσεις και οι αναφορές του τους βάλανε τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι- του πετάξανε ντομάτες κι αυγά! Κατάδικοι σπρωγμένοι από την υπηρεσία για να ‘χουνε την πρέζα τους και τα χαπάκια. Αν δεν είχες μπράτσα, δεν καθάριζες με τους μαχαιροβγάλτες που αυτοί τους πέρναγαν ζούλα τα μαχαίρια… Ο Θόδωρας τα ‘χασε… Το πιο εύκολο ήταν ν’ αντιδράσει και να χτυπήσει… Θα τον κάνανε βαλίτσα… Δεν έβγαλε άχνα… Πήρε το θερμόμετρο και το κατάπιε, γιατί το ‘χαν σκοπό να τον γυρίσουν αμέσως στην Κέρκυρα! Τους ανάγκασε να τον πάνε στο νοσοκομείο, έβγαλε τρεις μήνες εκεί… Τότε έτυχε να τον πάνε κι ένα δικαστήριο και πήγε με ραμμένο το στόμα και τα’ αυτιά… Δεν ήθελε ν’ ακούει κανένα, ούτε να μιλάει! Λένε πως ποτέ κατάδικος ξανά, δεν είχε κάνει αυτό που κατάφερε ο Θόδωρας. Τρυπούσε με τη βελόνα τα χείλη του και περνούσε την κλωστή χωρίς να βγάλει μιλιά! Του Θόδωρα οι ποινές, σούμα, είναι 21 χρόνια και μέχρι τώρα έβγαλε μόλις τα έξι.

Όταν τον φέραν τελευταία φορά στην Κέρκυρα, τον πήγαν στην ακτίνα ‘Κάπα’. Εκεί τον είχαν μ’ έναν προδότη Σ. Τον πλακώναν και τον βρίζαν, αλλά μόνο στα ντουβάρια μπορούσε να παραπονεθεί. (…)

Όταν ο Θόδωρος γύρισε απ’ το δικαστήριο, που είχε ράψει το στόμα και τα’ αυτιά του, τον κλείσαν μέσα στο κελί. Ζήτησε νερό να κάνει καφέ και ο φύλακας δεν του ‘δινε… Ξαναζήτησε, τίποτε… Ο Θόδωρας ανέβηκε στο παράθυρο και ούρησε ενώπιον όλων μέσα στο ποτήρι… Σ’ αρέσει, του λέει, αυτό που βλέπεις τώρα; Παράτα με ήσυχο, τον κόβει ο φύλακας… Ο Θόδωρας ήπιε το ποτήρι… Τον έχουν τρελάνει σχεδόν… κάθε πρωί που παίρνει το γάλα, τους λέει: γάλα κύριοι χωρίς βουτήματα δεν τρώγεται και τρώει εκεί μπροστά τους τα κόπρανά του!! Τον πήγαν σε νοσοκομείο και από κει τον βοήθησε ένας γιατρός να βρεθεί στο ψυχιατρείο όπου βρίσκεται εδώ και ένα μήνα» (σελ. 81-88).

Ντοκουμέντο: η ιατροδικαστική έκθεση για τον θάνατο του Θ. Βενάρδου

Στην έκθεση νεκροψίας – νεκροτομίας για τον θάνατο του Θ. Βενάρδου, που συνέταξε στις 11 Ιουλίου 1984 ο ιατροδικαστής Πειραιά Δημ. Μπούκης (αρ. έκθεσης 340 / 1984), αναφέρονται μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:

«(…) Κατά τας εν τω υπ’ αριθ. 3171/10-7-84 εγγράφω του ΙΣΤ’Α / Τ πληροφορίας, απεβίωσε την 12.05’ ώραν της 10/7/84 εντός του κελιού του εις Δικαστικάς Φυλακάς διακομισθείς νεκρός εις Νοσοκομείον Κρατουμένων Φυλακών Κορυδαλλού, όπου διεπιστώθη ο θάνατος (…) Διενήργησα αυτοψίαντου χώρου την 2.15’ της 10/7/84 (εις το κελί του) μετά του Δ/του του Α.Τ. και του Δ/του των Δικαστικών Φυλακών. Ανεύρον τον βρόχον εκ λωρίδων σενδονιών (εμπριμέ – γαλάζιο) την [δυσανάγνωστη λέξη] και τον κόμβον χαλαρά ως και ετέρας λωρίδας εις τον χώρον, κάθισμα κάτωθι του σημείου (και πλαγίως) προσδέσεως του βρόχου ως και σημεία ερεύνης των αρχών (προφανώς). Πληροφορήθην ότι είχε διακομισθεί εις ΝΚ (σ.σ.: Νοσοκομείο Κρατουμένων) και ΓΕΝ Πειραιώς νεκρός. Ελήφθησαν αίμα και σπλάχνα προς διενέργειαν τοξικολογικής εξετάσεως. (…)

»Εμφανίζει: ωοειδή ουλή 1,5 Χ 2,5 εκ. μέσης άνω μετωπιαίας χώρας, ταινιοειδή μικροεκδορά περγαμηνοειδούς υφής 0,5 Χ 1,5 εκ. δεξιάς μετωπιαίας χώρας, εκδοράς ανά μία αριστεράς υπεροφρύου χώρας και άνω βλεφάρου αντιστοίχου οφθαλμού, συμφυτικάς ουλάς εκ παλαιών χειρουργικών επεμβάσεων κατά την υπερυπομφάλιον χώραν και την δεξιάν κοιλιακήν εν είδει ┘, δύο περγαμηνοειδείς μικροεκδοράς αριστερού αγκώνος (1 Χ 0,5 εκ. και 0,5 Χ 0,8 εκ.), γραμμοειδές επιπόλαιον τραύμα ονυχοφόρου φάλαγγος δεξιού αντίχειρος περιδεδεμένου δια χαρτοπετσέτας και πολλαπλαί διάχυτοι ασφυκτικαί κηλίδες εις την ράχιν και τα κάτω άκρα. Ταινιοδειδής περγαμηνοειδής αύλαξ 3 – 5 εκ. εις την προσθίαν τραχηλικήν, τας πλαγίας και την οπισθίαν, αύλαξ απαγχονισμού δια βρόχου εξ υφάσματος λοξώς φερομένης ως προς τον κάθετον άξονα του λαιμού.

»Εκ της διανοίξεως των κοιλοτήτων εδείχθησαν τα κάτωθι: 1) Κεφαλή: Μαλακά μόρια και το κρανίον άνευ κακώσεων. Έκδηλος υπεραιμία των εγκεφαλικών αγγείων ως εκ στάσεως (εξ ασφυξίας). Ουδεμία ετέρα κάκωσις παρατηρείται. 2) Στόμα – Λαιμός: Εγκάρσιοι ρήξεις των καρωτίδων, κατάγματα λάρυγγος ή ωοειδούς δεν παρατηρούνται. (…) 3) Θώραξ: Τοιχώματα, κοιλότης άνευ κακώσεων, συμφύσεων ή υγρών. Πνεύμονες: υπεραιμικοί μετ’ ασφυκτικών κηλίδων. Καρδιά, αγγεία: 350 γρ. υπεραιμική. 4) Κοιλία: Περιτοναϊκή κοιλότης ελευθέρα κακώσεων ή εμφανών αλλοιώσεων. Πεπτικόν σύστημα: στόμαχος μετά μικράς ποσότητος σκουροχρόου υγρού, ήπαρ και λοιπά σπλάχνα υπεραιμικά. Ουρογεννητικόν σύστημα: υπεραιμία. (…)

»Συμπέρασμα: Ως συνάγεται εκ των ευρημάτων της ενεργηθείσης νεκροψίας και νεκροτομίας ο θάνατος του εξετασθέντος ατόμου επήλθε συνεπεία απαγχονισμού».

Εξάλλου, στην έκθεση τοξικολογικής εξέτασης σπλάχνων και αίματος αναφέρεται πως «διαπιστώθηκε στο ήπαρ εις ίχνη η παρουσία παραγώγου των φαινοθειαζινών, που κατέχει παραμέτρους αντιστοιχούσες προς εκείνες του φερομένου υπό την εμπορικήν ονομασίαν PHENERGAN».

ΠΗΓΕΣ

-Αρχείο εφημερίδων «Απογευματινή», «Ελεύθερος Τύπος», «Βραδυνή», «Ελεύθερος Κόσμος» και «Espresso» και περιοδικών «Ταχυδρόμος» και «AfterCrime»

-«Ιστορικό Λεύκωμα» (1974) εφημερίδας «Η Καθημερινή»

-Αρχείο Γενικής Ασφάλειας Αθηνών

-Γιώργου Λιάνη: «Φυλακές», εκδόσεις «Κάκτος», Αθήνα 1982

-Βαγγέλη Ρωχάμη: «Ισοβίτης ή δραπέτης» (αυτοβιογραφία), εκδόσεις «Θεωρία»

-Δημήτρη Κολιοδήμου: «Λεξικό ελληνικών ταινιών – από το 1914 μέχρι το 2000», εκδόσεις «Γένους», 2001

*Η έρευνα στις πηγές έγινε με τη συμβολή της κας Αγάθης Μητροπούλου

~ από Nina C στο 25/10/2007.

16 Σχόλια to “Θόδωρος Βενάρδος: Ο ληστής με τις γλαδιόλες III”

  1. Ήταν συναρπαστικό να μαθαίνεις για κάποιον από δυο ανθρώπους που τον έζησαν γι αρκετό καιρό!
    Ευχαριστούμε!😉

  2. Πρίν απο περίπου ένα μήνα βρήκα κατα τύχη αυτο το blog.Δεν θα ξεχάσω τα βράδια που έμεινα ξάγρυπνη, σκεπτόμενη με ανατριχίλα τις ιστορίες των ανθρώπων αυτών. Έκτοτε εχω κολλήσει.Το blog έχει μπεί στα αγαπημένα μου και το έχω διαδώσει σε όλους τους γνωστούς μου.Είναι συναρπαστικό να μαθαίνεις τις βιογραφίες ατόμων που άλλαξαν το κοινωνικό γίγνεσθαι.Να είστε καλα,συνεχίστε την φοβερή δουλειά!

  3. Τ’ είν’ το PHENERGAN ρε παιδιά;

  4. telika to telos polu lupiro gia kapoion anthrwpo pou an kai listis eixe xaraktira!
    asximo telos kai den ennow mono thn autoktonia…

  5. ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΒΕΝΑΡΔΟ. ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΔΕΝ ΕΧΑΝΑΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΩΡΑΙΟ ΚΑΙ ΕΥΓΕΝΙΚΟ ΛΗΣΤΗ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΥΚΕΣ ΓΛΑΔΙΟΛΕΣ. Η ΑΔΕΛΦΗ ΤΥΟ ΜΙΑ ΚΑΛΛΟΝΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ, ΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΛΑ ΗΤΑΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ.ΟΝΤΩΣ ΤΑ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ ΕΙΧΑΝ ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ. ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΑΝΤΩΣ ΗΤΑΝ ΞΕΤΡΕΛΛΑΜΕΝΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΩΡΑΙΟ ΘΟΔΩΡΟ. ΑΔΙΚΑ ΠΗΓΕ. ΘΥΜΑ ΜΙΑΣ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΤΡΕΛΛΑΣ. ΕΙΧΕ ΟΝΕΙΡΑ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΤΟΧΟΥΣ. ΜΕ ΥΨΗΛΟ ΔΕΙΚΤΗ ΝΟΥΜΟΣΥΝΗΣ ,ΑΛΛΑ ΤΑ ΗΘΕΛΕ ΟΛΑ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΑ. ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΖΩΗ, ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΝΤΥΣΙΜΟ, ΤΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ, ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΟΜΩΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΜΕ ΥΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΕΝΔΟΙΑΣΜΟΥΣ, ΕΝΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΜΕ ΑΙΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΤΕΣΤΗΜΕΝΟ. ΚΙ ΟΤΑΝ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΕΠΑΨΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ, ΟΤΑΝ Η ΑΠΟΤΕΛΜΑΤΩΣΗ ΤΟΝ ΒΡΗΚΕ ΑΛΛΥΣΟΔΕΜΕΝΟ ΚΑΙ ΕΝΟΙΩΣΕ ΟΤΙ ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΠΕΤΑΞΕΙ ΣΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΟΥΛΙ, ΤΟΤΕ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ.ΔΙΟΛΟΥ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΚΑΙ ΝΑ ΘΟΛΩΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ.
    ΑΥΤΑ
    Χ. ΔΗΜΟΥΛΙΔΟΥ

  6. Συναρπαστική η ζωη και η δράση του Θ. Βενάρδου. Ολόκληρη η τραγωδία μπορεί να συνοψισθεί αν αντιπαραβάλλεις τις παλαιότερες φωτογραφίες του με την τελευταία, λίγο τπριν την αυτοκτονία(;) του. Πραγματικά λυπάσαι που ένας νέος άνθρωπος με τόση ευφυία και ηθική πήγε τόσο άδικα. Μα καλά, μπορεί ένας ληστής τραπεζών να αποτελεί πρότυπο; Φυσικά και δεν επικροτώ καμία παραβατική συμπεριφορά, αλλά για συγκρίνετέ τον με πολλούς από τους σύγχρονους απατεώνες που μαστίζουν την ελληνική κοινωνία και οι οποίοι δεν θα κάνοθν ούτε μία μέρα φυλακή στη ζωή τους και θα καταλάβετε τί εννοώ. Εξάλλου το γεγονός πως δεν έβλαψε ποτέ κανέναν σωματικά θα τον τιμά για πάντα και θα τον κάνει να ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους. Συγχαρητήρια γενικά για την ιστοσελίδα σας και ειδικότερα για το συγκεκριμένο άρθρο. Την ανακάλυψα μόλις πριν από μερικές ημέρες και από τότε έχω γίνει καθημερινός επισκέπτης σας. Συνεχίστε αυτό που κάνετε με τον ίδιο τρόπο.

  7. οταν ημουν μικρη εζησα μια αγρια ιστορια!κομματι τησ το περασα επισκεπτομενη τον τοτε «αρραβωνιαστικο»μου στο ψυχιατρειο του κορυδαλλου.Γνωρισα τον Θοδωρο και θυμαμαι οτι ηταν σεβαστος απ’ολους τους συγκρατουμενους του και οτι τον φοβονταν και τον υπολογιζαν ολοι οι φυλακες.Ηταν ομορφος ψηλος και εντυπωσιακος αν και ειχε ηδη αρχισει να πινει για νάντεξει την αδικια και την κακομεταχειρηση!η αδελφη του ηταν μια κουκλα και μια μερα που ειχα βαψει τα νυχια μου μωβ μου ειπε πω; μοναχα κοκκινο και ασπρο βαφουν τα νυχια τουσ οι αληθινεσ γυναικεσ μικρουλα.Αυτο που εγω ξερω απο τοτε αλλα ο κοσμο; φανηκε να το ανακαλυπτει τωρα ειναι για τα βασανηστηρια στα κρατητηρια και στισ φυλακες,για του; πληρωμενους δικαστες και εδρες,για την εισαγωγη ουσιων και διαφορων αλλων ειδων στις φυλακες για τις καθηλωσεις για τις διαφορες που εχουν οι πλουσιοι απο τους φτωχους κρατουμενου; και αλλα πολλα καθως επισης και για τις εικονικες συμφωνημενες αποπειρε; αυτοκτονιας προκειμενου να ικανοποιη8ουν καποια αιτηματα των κρατουμενων.Τοτε υπηρχε η φημη οτι αυτος που επροκειτο να προλαβει την αυτοκτονια του 8οδωρη για καποιο λογο….»καθυστερησε» και ετσι ο θοδωρος πεθανε στην αγχονη χωρις πραγματικα να ειναι αυτος ο σκοπος του….Τωρα πως γινεται αυτα να τα ξερω εγω που ημουν μια απλη πιτσιρικα επισκεπτρια των φυλακων και να τα μαθαινουν μολις τωρα οι μεγαλοδημοσιογραφοι της χωρας μας και αυτο ανεξηγητο μου φαινεται.Παντως ο Βεναρδος τσαμπα κ αδικα πηγε παιδια!

  8. O βεναρδος αφησε το στιγμα του στην ελληνικη ποινικη ιστορια αλλα και στη δικονομια. Υπαρχει αρθρο στον Κωδικα Ποινικης Δικονομιας που (εμεις τα δικηγορακια) το αποκαλουμε «διαταξη Βεναρδου» (αφορα στην τεχνητη προκληση ανικανοτητας για αποφυγη παραστασης στο δικαστηριο-οπως τοτε που ειχε καταπιει το κουταλι). Αν κι ημουν πολυ μικρη οταν πεθανε (3 ετων) παντα με ιντριγκαρε η υποθεση του. Ισως επειδη φιλοι και συναδελφοι που ειχαν την τυχη και την τιμη να τον γνωρισουν μου ειπαν τα καλυτερα

    Εξαιρετικη δουλεια για μια ακομα φορα!

  9. thelw an kaneis kserei na mou pei an exei vgei olo to story se biblio!!!aN KANENAS SYGGRAFEAS EXEI FILOTIMITHEI NA APOTYPWSEI TIS ISTORIES TOU BENARDOU SE BIBLIO!!!Apantiste m parakalw…..!!Eyxaristw!

  10. Ουπς! Μόλις είδα πως εδω είχα αφήσει αναπάντητα σχόλια! Συγγνώμη, παιδιά, για την καθυστέρηση.

    @Ρενάτα, εμείς ευχαριστούμε που μας διαβάζετε! 🙂

    @Titika, καλωσορίσατε κι ευχαριστούμε για τα θερμά σας λόγια. 🙂

    @Tanila, το φενεργκάν είναι ένα ελαφρύ ηρεμιστικό και ναρκωτικό. Παλιότερα το έδιναν και στα μωρά για να κοιμούνται περισσότερες ώρες!!!

    @Gia, έτσι είναι..

    @Χρύσα, είναι από τις υποθέσεις που κι εγώ θυμάμαι πολύ καθαρά.

    @Τεο, και σ’εμάς είναι συμπαθής ο Βενάρδος. Ευχαριστούμε που είστε εδώ. 🙂

    @Blabla, ευχαριστούμε που μοιραστήκατε μαζί μας την ανάμνησή σας από το Βενάρδο. Καλωσορίσατε.

    @Αλεξάνδρα, μερσί! Εσείς πότε θα μας γράψετε κάτι;😉

    @Aργύρη, νομίζω πως όχι. Τουλάχιστον εγώ δεν έχω κάτι υπόψη μου.

  11. ITAN ENAS KALOS AN8RWPOS POU PROSPA8OUSE NA VOI8EISEI OTUS FTOXOUS KAI ENAS POLI KALOS AN8RWPOS EYXARISTO TON KURIO GIANNI PIGOUNAKI POU MOU EIPE AYTO TO BLOG

  12. @Αθηνά, καλωσόρισες. Χαίρομαι που σου άρεσε. 🙂

  13. […] Συνεχίζεται […]

  14. Επειδη δεν καταλαβα καλα τη νεκτροψια,μηπως μπορει να καποιος να μου την εξηγησει περιληπτικα?

  15. @matlovesgnm, πρόκειται για το έγγραφο του ιατροδικαστή που εξέτασε το πτώμα του Βενάρδου στο οποίο, με επιστημονικούς όρους και τη γλώσσα της εποχής, περιγράφει την κατάσταση του πτώματος, των οργάνων και δηλώνει ότι, σύμφωνα με τα ευρήματά του, ο θάνατός του οφείλεται στον απαγχονισμό του.

  16. ευχαριστω πολυ,να στε καλα🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: