Marcel Petiot: Ο γιατρός του θανάτου I

petiot_marcel.jpg

Της Νίνας Κουλετάκη

Σήματα καπνού

Το πρωί της Δευτέρας, 6 Μαρτίου 1944, πυκνός καπνός βγήκε από την καμινάδα ενός αριστοκρατικού σπιτιού, στον αριθμό 21 της RueleSueur, στο Παρίσι.Οι γείτονες παρακολουθούσαν περίεργοι το τριώροφο σπίτι του 19ου αιώνα, με τον ιδιωτικό του στάβλο και αυλή, κάποτε οικία μιας γαλλίδας πριγκίπισσας.Καθώς οι ώρες –και στη συνέχεια οι μέρες- περνούσαν χωρίς να σταματά ο τοξικός καπνός,ένας από τους γείτονες αποφάσισε να πάει και να διαμαρτυρηθεί στον ένοικο, το Σάββατο 11 Μαρτίου.Βρήκε ένα σημείωμα στην πόρτα που έγραφε: «Λείπω για ένα μήνα.Προωθήστε την αλληλογραφία στη RuedesLombards 18, στην Auxerre”.

Κλήθηκε η αστυνομία και ένα ζευγάρι αστυνομικών έφτασε εκεί με τα ποδήλατά τους,Οι γείτονες τους πληροφόρησαν ότι ο ιδιοκτήτης του σπιτιού, ο DrMarcelPetiot, διατηρούσε και μια άλλη κατοικία, σε απόσταση περίπου δυο μιλίων, στο 66 της Rue Caumartin.Μερικοί παρατήρησαν ότι διάφοροι μυστήριοι τύποι επισκέπτονταν το άδειο σπίτι του DrPetiot τους τελευταίους έξι μήνες, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβανόταν και ένας άντρας με κάρο, ο οποίος επισκεπτόταν το σπίτι κατά τις νυχτερινές ώρες.Μερικούς μήνες νωρίτερα, δυο φορτηγά είχαν σταματήσει έξω από το σπίτι, το πρώτο για να παραλάβει 47 βαλίτσες και το δεύτερο για να παραδώσει 30 με 40 βαριά σακιά, αγνώστου περιεχομένου.

Οι αστυνομικοί τηλεφώνησαν στον DrPetiot, στο άλλο του σπίτι.Εκείνος τους ρώτησε αν είχαν μπει στο σπίτι και όταν απάντησαν αρνητικά τους είπε:«Μην κάνετε τίποτα.Θα είμαι εκεί σε 15 λεπτά».Μισή ώρα αργότερα, καθώς ο καπνός πύκνωνε και ο DrPetiot ήταν άφαντος, ειδοποιήθηκε η πυροσβεστική.

petiot_02.jpg

Μπαίνοντας στο σπίτι από ένα παράθυρο του δευτέρου ορόφου, οι πυροσβέστες έψαξαν πρώτα τους πάνω ορόφους, πριν κατεβούν στο υπόγειο.Σύντομα πετάχτηκαν έξω, ο ένας κάνοντας εμετό, ενώ ο αρχηγός τους είπε στους αστυνομικούς:«εκεί μέσα υπάρχει δουλειά για σας».Τρεις αστυνομικοί κατέβηκαν στο υπόγειο, όπου μια καρβουνόσομπα έκαιγε φουντωμένη, ενώ ένας ανθρώπινος βραχίονας εξείχε από την ανοιχτή της πόρτα.Δίπλα της, βρισκόταν ένας σωρός με κάρβουνα, ανάμεσα στα οποία υπήρχαν ανθρώπινα κόκαλα και μέλη από διάφορα διαμελισμένα πτώματα.Ήταν αδύνατον να καταμετρηθούν τα θύματα που σχημάτιζαν αυτό το ταμπλώ φρίκης.

Σοκαρισμένοι οι αστυνομικοί, βγήκαν από το υπόγειο την ώρα που έφτανε ο DrPetiot με το ποδήλατό του.«Η κατάσταση είναι σοβαρή», παρατήρησε ο Petiot, «μπορεί να κινδυνέψει το κεφάλι μου».Στη συνέχεια, αφού ρώτησε ξεχωριστά κάθε αστυνομικό ώστε να βεβαιωθεί πως ήταν Γάλλοι, ο Petiot είπε πως οι νεκροί στο κελάρι δεν ήταν παρά «Γερμανοί και προδότες της χώρας».Ισχυρίστηκε πως ήταν «ο αρχηγός μιας ομάδας της Αντίστασης», με 300 φακέλους στο σπίτι της RueCaumartin, «οι οποίοι έπρεπε να καταστραφούν πριν πέσουν στα χέρια του εχθρού».Οι γάλλοι αστυνομικοί, πικραμένοι από τα χρόνια της ναζιστικής κατοχής, επέτρεψαν στον Petiot να φύγει.

Θα περνούσαν επτά μήνες πριν τον ξαναδούν.

Στο μεταξύ, η έρευνα στη σκηνή του θανάτου προχωρούσε.Στο γκαράζ του Petiot βρέθηκε ένας μεγάλος σωρός με ασβέστη, μέσα στον οποίο υπήρχαν ανθρώπινα υπολείμματα, μεταξύ των οποίων ένα αναγνωρίσιμο κρανίο και σιαγώνα.Ένα πηγάδι είχε ανοιχτεί στο στάβλο, γεμάτο κι αυτό με ασβέστη και πτώματα σε διάφορα στάδια αποσύνθεσης.Στη σκάλα που οδηγούσε από την αυλή στο υπόγειο, οι αστυνομικοί βρήκαν έναν μεγάλο σάκο από καραβόπανο, ο οποίος περιείχε το ακέφαλο σώμα ενός θύματος, πλήρες εκτός από τα πόδια και τα ζωτικά όργανα.

Ο Επιθεωρητής GeorgesVictorMassu, ένας 33χρονος αστυνομικός με πάνω από 3.200 συλλήψεις στο ενεργητικό του, ανέλαβε την υπόθεση.Εξετάζοντας το σπίτι του θανάτου, παρατήρησε διάφορες δεξαμενές στο υπόγειο, αρκετά μεγάλες για την αποστράγγιση αίματος από τα πτώματα, έναν ηχομονωμένο οκτάγωνο θάλαμο με αλυσίδες στους τοίχους και μια τρύπα για παρακολούθηση στην πόρτα του.

petiot_3.gif

petiot_4.gif

Ο Massu βρισκόταν ακόμη στη σκηνή του εγκλήματος, γύρω στις 1.30 το πρωί, όταν έφτασε ένα τηλεγράφημα από τα κεντρικά της αστυνομίας στο Παρίσι.Έγραφε: «Διαταγή από τις Γερμανικές αρχές.Συλλάβετε τον Petiot.Επικίνδυνος ψυχοπαθής».

Για τους γάλλους πατριώτες, αυτή η διαταγή από τους γερμανούς εισβολείς, σήμαινε ότι, ενδεχομένως, ο Petiot να ήταν πράγματι ένας ήρωας της Αντίστασης.Η αστυνομία κατευθύνθηκε –εντελώς απρόθυμα- προς το κτήριο της RueCaumartin, για να βρει το διαμέρισμα του Petiot άδειο, χωρίς ίχνος του γιατρού ή της οικογένειάς του.Αντί να ψάξουν για αυτόν, οι αστυνομικοί ανέκριναν σκληρά τους εργάτες που είχαν ανακαινίσει το σπίτι της RueLeSueur.Όταν, μάλιστα, έφτασε η πληροφορία ότι ο Petiot είχε συλληφθεί και βασανιστεί από τη Γκεστάπο από το Μάη του 1943 μέχρι τον Ιανουάριο του 1944, κάθε διάθεση για επείγον ανθρωποκυνηγητό χάθηκε.

Στο σπίτι της RueleSueur, είχαν ήδη περισυλλεγεί τα ακρωτηριασμένα απομεινάρια τουλάχιστον δέκα ατόμων, αν και ο επικεφαλής ιατροδικαστής AlbertPaulείπε στους δημοσιογράφους ότι «ο αριθμός δέκα είναι κατά πολύ μικρότερος από τον πραγματικό αριθμό των θυμάτων».Επιπλέον των μη αναγνωρίσιμων οστών και των μελών σωμάτων, ο DrPaul κατέγραψε 33 κιλά απανθρακωμένων οστών, 24 κιλά μη καμένων θραυσμάτων οστών, 11 κιλά ανθρώπινων μαλλιών (που συμπεριλάμβαναν πάνω από δέκα ολόκληρα δέρματα κρανίων) καθώς και τρεις σκουπιδοτενεκέδες γεμάτους με ανθρώπινα κομμάτια τόσο μικρά, που ήταν αδύνατον να προσδιοριστεί από ποιο μέρος του σώματος προέρχονταν.Με βάση τα ευρήματα, ο Paul απεφάνθη ότι το μεγαλύτερο σε ηλικία θύμα ήταν ένας 50χρονος άνδρας και το μικρότερο μια 25χρονη γυναίκα.Κανένα από τα θύματα δεν έφερε τραύματα από μαχαίρι ή σφαίρα, ούτε είχε δηλητηριαστεί από κάποιο τοξικό μέταλλο.Τυχόν οργανικά δηλητήρια δεν ήταν δυνατόν να εντοπιστούν στα διαθέσιμα ευρήματα.Στο διαμέρισμα του Petiot στη RueCaumartin, η αστυνομία βρήκε μεγάλες ποσότητες χλωροφόρμιου, δακτυλίτιδας, στρυχνίνης και άλλων δηλητηρίων και, επιπλέον, ποσότητες μορφίνης και ηρωίνης, 50 φορές μεγαλύτερες από αυτές που είναι λογικό να διατηρεί ένας γιατρός στο ιατρείο του.

Ήταν, πια, εμφανές ότι κάτι παράξενο συνέβαινε με τον DrPetiot, αλλά εκείνος είχε εξαφανιστεί.Πατριώτης ή εγκληματίας, είχε ξεφύγει, αφήνοντας την αστυνομία με τρία ερωτηματικά:

Ποια ήταν τα θύματα στο νούμερο 21 της RueleSueur;

Πώς είχαν πεθάνει;

Και πού ήταν ο DrPetiot;

Οστεοφυλάκιο

Η έρευνα της αστυνομίας στο παρελθόν του Petiot, βοήθησε στην αναγνώριση δύο από τα θύματα του σφαγείου της RueleSueur.Ο ένας ήταν ο JeanMarcVanBever, ένας παριζιάνος ναρκομανής που προμηθευόταν τις δόσεις του από τον DrPetiot, μέχρι τον Φεβρουάριο του 1942, που ο VanBever φυλακίστηκε για κατοχή ναρκωτικών.

victim-jean-marc-bever.jpg

JeanMarcVanBever

Παραδέχτηκε ότι αγόραζε ψεύτικες συνταγές ουσιών από τον DrPetiot, αλλά εξαφανίστηκε μερικές μέρες πριν τη δίκη του, το Μάρτιο του 1942.Την εποχή εκείνη η αστυνομία πίστεψε πως ο VanBever είχε δολοφονηθεί από άτομα του υποκόσμου που συναναστρεφόταν, αλλά δυο χρόνια αργότερα, σύμφωνα με τα ευρήματα στο σπίτι της RueleSueur, αναθεώρησαν.

Το δεύτερο θύμα που αναγνωρίστηκε ήταν γυναίκα.Επρόκειτο για την MartheKhaït, μητέρα μια άλλης ναρκομανούς, της RaymondeBaudetη οποία επίσης αγόραζε τα ναρκωτικά της από τον Petiot.Η Baudet είχε φυλακιστεί το Μάρτη του 1942, δυο εβδομάδες πριν την εξαφάνιση του vanBever, και ο Petiot είχε επισκεφθεί τη MartheKhaït με μια ιδέα για να γλιτώσει εκείνος από τη δικαιοσύνη.Η Martha θα έπρεπε να καταθέσει ψευδώς ότι κάποιες από τις συνταγές που ο Petiot είχε γράψει στην κόρη της, ήταν στην πραγματικότητα για την ίδια.Αυτό θα ελάφρυνε τη θέση του Petiot στο δικαστήριο.Η Martha στην αρχή συμφώνησε, για να υπαναχωρήσει αργότερα, αφού συμβουλεύτηκε τον γιατρό της.Εξαφανίστηκε στις 26 Μαρτίου.Αργότερα, ο σύζυγός της έλαβε δυο επιστολές, σύμφωνα με τις οποίες η Martha σκόπευε να φύγει από τη χώρα.Ο σύζυγός της συμβουλεύτηκε τον Petiot, ο οποίος επιβεβαίωσε την πρόθεση της Martha να διαφύγει από την κατεχόμενη από τους Ναζί Γαλλία.Όμως ηRaymondeBaudet, μην έχοντας πεισθεί, δήλωσε στην αστυνομία την εξαφάνιση της μητέρας της στις 7 Μαΐου του 1942.Τα ίχνη της Martha δεν βρέθηκαν παρά ανάμεσα στα φρικαλέα ευρήματα του σπιτιού της RueleSueur.

raymonde-baudet.jpg

RaymondeBaudet

Τον Ιούλιο του 1942, ο Petiot καταδικάστηκε και για τις δύο υποθέσεις ναρκωτικών. Του επεβλήθη πρόστιμο 10.000 φράγκων για κάθε μία από τις περιπτώσεις, το οποίο, ύστερα από εφέσεις, κατέβηκε στο συνολικό ποσό των 2.400 φράγκων.Ο επιθεωρητής RogerGignoux είχε υποπτευθεί τον Petiot ως δολοφόνο των Khaït και VanBever, αλλά δεν είχε αποδείξεις για το θάνατό τους, μέχρι το Μάρτιο του 1944.Μέχρι τότε ο Petiot είχε εξαφανιστεί.

Η αναζήτηση για τον Petiot ξεκίνησε, ουσιαστικά, στις 13 Μαρτίου του 1944. Η γυναίκα του και ο γιος του ανακρίθηκαν στο Παρίσι, καθώς και ο αδελφός του.Ο MauricePetiot, που δεν είχε το θράσος και την πανουργία του αδελφού του, σύντομα ομολόγησε ότι ήταν αυτός που είχε παραδώσει τον ασβέστη στο σπίτι της RueleSueur, ενεργώντας σύμφωνα με τις οδηγίες του αδελφού του.Κατηγορήθηκε για συνομωσία σε διάπραξη φόνου και φυλακίστηκε στις 17 Μαρτίου.Η GeorgettePetiot επίσης κρατήθηκε ως ύποπτη για συνεργός του άνδρα της στα εγκλήματά του.

maurice-petiot.jpg

MauricePetiot

Ο γερμανός κομισάριος RobertJodkum έδωσε το κίνητρο για τους φόνους του Petiot, μαζί με λεπτομέρειες για την οκτάμηνη κράτησή του στη Γκεστάπο.Ο Petiot είχε συλληφθεί το Μάιο του 1943, μαζί με άλλα τρία άτομα, ως ύποπτοι φυγάδευσης Εβραίων έξω από την κατεχόμενη Γαλλία.Ρίχνοντας τα δίχτυα της για μάρτυρες, η αστυνομία εντόπισε έναν κάτοικο Παρισιού, ο οποίος σχεδίαζε να φύγει αλλά άλλαξε γνώμη.Είπε πως ο MarcelPetiot του είχε προτείνει να τον φυγαδεύσει στη Νότιο Αμερική, εφοδιάζοντάς τον με όλα τα απαραίτητα ταξειδιωτικά έγγραφα, με αντάλλαγμα 25.000 φράγκα.Κάποιος που αποδέχτηκε την πρόταση του Petiot< με αποτέλεσμα να εξαφανιστεί για πάντα, ήταν ο JoachimGuschinov, ένας Εβραίος γουνέμπορος. Όταν εξαφανίστηκε, τον Ιανουάριο του 1942, είχε πάνω του 500.000 φράγκα σε μετρητά, πέντε γούνες από ζιμπελίνα, καθώς και χρυσό, άργυρο και διαμάντια αξίας άνω των 700.000 φράγκων.

victim-joachim-gushinov.jpg

JoachimGuschinov

Μετά την έκθεση του δικτύου «διαφυγής», η αστυνομία δεν δυσκολεύτηκε να συλλάβει τους συνενόχους του Petiot.Ένας παιδικός του φίλος, ο René-GustaveNézondet, συνελήφθη στις 17 Μαρτίου του 1944, μαζί με το φίλο του RolandPorchon, ο οποίος παραδέχτηκε πως έστελνε πελάτες στους Nézondet και Petiot.Τον Ιούλιο του 1942, ο Porchon είπε στους αστυνομικούς πως ο Nézondet είχε περιγράψει τον Petiot ως τον «βασιλιά των εγκληματιών», ισχυριζόμενος πως είχε δει 16 πτώματα να κείτονται στο υπόγειο του σπιτιού της RueleSueur, τα οποία τον βοήθησε να κρύψει.Ο Nézondet αρχικά αρνήθηκε το γεγονός, για να ομολογήσει στη συνέχεια, τοποθετώντας το, όμως, σε διαφορετική χρονική στιγμή.Δήλωσε πως ανακάλυψε τη σφαγή τον Νοέμβριο ή τον Δεκέμβριο του 1943, όταν ο Petiot ήταν κρατούμενος στη Γκεστάπο.Μαζί με τα πτώματα είπε πως υπήρχε και ένα ημερολόγιο (τώρα εξαφανισμένο), στο οποίο υπήρχαν καταγραφές για 50 ή 60 θύματα.

rene-gustave-nezondet.jpg

René-GustaveNézondet

roland-porchon.jpg

RolandPorchon

Έξι ακόμα άτομα συνελήφθηκαν κατά τη διάρκεια του ανθρωποκυνηγητού για τον Petiot, μεταξύ των οποίων και ένας κουρέας, ο οποίος έστελνε στον γιατρό πελάτες από το μαγαζί του στη RuedesMathurins, καθώς και οι AlbertκαιSimoneNeuhausen, οι οποίοι κρατήθηκαν για αποδοχή κλοπιμαίων, μετά την ομολογία τους ότι βοήθησαν στο να μεταφερθούν βαλίτσες από το σπίτι της RueleSueur.Οι περισσότεροι από τους υπόπτους αφέθηκαν ελεύθεροι τον Απρίλιο του 1944, αν και ο Nézondet κρατήθηκε για 14 μήνες.Ο ΜarcelPetiot ήταν ακόμη φυγάς στις 6 Ιουνίου του 1944, όταν τα συμμαχικά στρατεύματα μπήκαν στη Γαλλία και η έρευνα σταμάτησε.

Συνεχίζεται

Advertisements

~ από Nina C στο 01/03/2008.

15 Σχόλια to “Marcel Petiot: Ο γιατρός του θανάτου I”

  1. Πολύ περίεργη ιστορία. Με μεγάλο ενδιαφέρον περιμένω να μάθω τη συνέχεια.

    Υ.Γ: Ελπίζω να μη μας επιφυλάσσετε και τρίτο επεισόδιο, είπαμε, είμαι της υπομονής αλλά θα σκάσω. 😄

  2. Φρικιαστικό! Φαντάζομαι πως στη συνέχεια πως θα χειροτερέψει.

  3. Νομίζω πρέπει να συμβουλευτώ ψυχολόγο γιατί πέρα από την αρχική φρίκη, παρακολουθώ με αμείωτο ενδιαφέρον και θέλω να μάθω όλες τις φρικιαστικές λεπτομέρειες… Θα τον αναφέρει άραγε η wiki ή να περιμένω τη συνέχεια;

  4. μάλιστα. και μετά?

  5. ta sxedia apo to spiti ti simainoun?
    borei na ginei kapoio sxolio!thanks!
    kai twra i sinexeia….

  6. mia lexi perigrafei tin katastasi FRIKI!!! yparxoun polla arrwstimena miala….. poli kalo post to epomeno ??

  7. @MvsR, αν είναι να σκάσετε να σας στείλω τις συνέχειες στο μαίηλ σας, δεν ρισκάρω να χάσω έναν από τους πιο αγαπημένους μου σχολιαστές! (οι συνέχειες είναι άλλες 3…)

    @Ρενάτα, σας έχω απογοητεύσει ποτέ; (μιλώντας πάντα για φρίκη, ε;) 😛

    @Mεγαλειοτάτη, να καθήσετε ήσυχα, σαν καλό κορίτσι και να περιμένετε τις συνέχειες, ορίστε μας! Για ποιόν κάθομαι και γράφω σελίδες επί σελίδων εγώ, ε; Αν είναι έτσι, να σας δίνω μόνο το όνομα του εκάστοτε δολοφόνου και να ψάχνετε τις πληροφορίες μόνη σας, τς!

    @Κροτ, χε χε… Στόχα πει πως θα γίνεις φανατική! 😛

    @Gia, τα σχεδιάγραμματα δείχνουν το εσωτερικό του σπιτιού του Petiot: τον καυστήρα, το θάλαμο βασανιστηρίων, κ.λ.π. Δυστυχώς τα ανακάλυψα σε ένα γιαπωνέζικο site και δεν είχαν οι εικόνες αγγλική μετάφραση.

    @Μανιάνα, το επόμενο την Τρίτη. Τρίτη και Σάββατο ανεβαίνουν τα ποστς εδώ! 😀

  8. wraia 8a eimai stand by sinexws!!!! poli m aresei to blog sas egiglopediko:-) fovero posa xronia to exeis ???? 😀

  9. @Μανιάνα, ένα μωρό μπλογκάκι είναι: στις 19 Αυγούστου θα γίνει δυο χρονών! 😛

  10. teleia…….padws diavazw apo tn noemvrio k exw ma8ei polla pragmata k endiaferon 🙂 ta exw diavasei ola ta post sas polli kala ola k oi sinergates s einai poli kaloi

  11. @English speaking, τα αγγλικά σας είναι τόσο καλά όσο και αυτά του Michael Newton στο σχετικό του άρθρο στην Crime Library. Αν και τα ελληνικά σας είναι εξίσου καλά, θα με διευκολύνατε τα μάλα αν δεχόσαστε να μεταφράσετε κάποια κείμενα, δεν τα προλαβαίνω όλα μόνη μου. Το copy-paste σας ήταν πολύ μεγάλο για το χώρο των σχολίων και δυστυχώς χαρακτηρίστηκε ως spam. Μπορείτε να επανέλθετε με ένα μικρότερο. 🙂

  12. Κάτι είχα διαβάσει για αυτό το υποκείμενο που λέρωσε την ιατρική αλλά εκεί που είχα πει ότι ξέρω αρκετά φαίνεται πως είμαι λάθος.
    Βουρρρρ στο δεύτερο μέρος

  13. Ενδιαφέρον post, αλλά θεωρώ μη σοβαρό το ότι τα σχέδια δημοσιεύονται με… γιαπωνέζικες λεζάντες. Έπρεπε να βρείτε μια λύση…

  14. @Fukujama, δεν έχετε άδικο, αλλά με τις ελάχιστες σχετικές γνώσεις που διαθέτω, δεν μπόρεσα να επιτύχω ένα αποδεκτό αποτέλεσμα. Επίσης, μη γνωρίζοντας ιαπωνικά, αποφάσισα να τα αφήσω έτσι, για την πιθανότητα να αναγράφουν το όνομα του δημιουργού ή τον ιστότοπο από τον οποίο προέρχονται, αν και δεν μου φαίνεται πολύ πιθανή αυτή η εκδοχή.

  15. […] Προηγούμενο […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: