Marcel Petiot: Ο γιατρός του θανάτου III

Προηγούμενο

main3.jpg

Της Νίνας Κουλετάκη

Στην πόλη του φωτός

Ο Petiotστο Παρίσι προώθησε τον εαυτό του με ιδιαίτερο ζήλο, προσφέροντας στους ασθενείς του μια μεγάλη ποικιλία θεραπειών, επικαλούμενος προσόντα πραγματικά και φανταστικά. Στις διαφημίσεις του περιέγραφε τον εαυτό του ως εσωτερικό γιατρό ενός ψυχιατρικού νοσοκομείου.Η αλήθεια, φυσικά ήταν πως βρισκόταν εκεί ως ασθενής! Έξω από το ιατρείο του, που αποτελούσε ταυτόχρονα και την κατοικία της οικογένειας, είχε αναρτήσει μια μπρούτζινη πλάκα, τόσο επιδεικτικά γεμάτη από ψεύτικους τίτλους, που ένας άλλος ψυχίατρος διαμαρτυρήθηκε στον ιατρικό σύλλογο και ο Petiot αναγκάστηκε να τη βγάλει. Παρά τα ψεύτικα πτυχία, ο DrPetiot απέκτησε μια τεράστια πελατεία και έχτισε μιαν εξαιρετική φήμη.Χρόνια αργότερα, το 1944, όταν είχε αποκαλυφθεί πια πως δεν ήταν παρά ένας στυγερός κατά συρροή δολοφόνος, η αστυνομία είχε μιλήσει με 2.000 ασθενείς του, χωρίς να ακούσει ούτε μια κουβέντα εναντίον του DrPetiot.

Την ίδια εποχή εντούτοις, κυκλοφόρησαν φήμες πως ο Petiot πραγματοποιούσε εκτρώσεις αφενός, που τον καιρό εκείνο ήταν παράνομες, και τροφοδοτούσε εθισμένους στα ναρκωτικά με ουσίες, με το πρόσχημα της «θεραπείας», αφετέρου.Το 1934, μια 30χρονη γυναίκα, η RaymondeHanss, επισκέφθηκε τον Petiot για ένα απόστημα που είχε βγάλει στο στόμα της.Ήταν ακόμη αναίσθητη, όταν ο Petiot τη συνόδευσε σπίτι της με το αυτοκίνητό του, μετά την επέμβαση.Η Hanss δεν ανέκτησε ποτέ τις αισθήσεις της και πέθανε αρκετές ώρες αργότερα.Η μητέρα της, AnnaCoquille, απαίτησε να γίνει νεκροψία, η οποία αποκάλυψε σημαντικά επίπεδα μορφίνης στο σώμα της Hanss.Ο ιατροδικαστής καθυστέρησε την έκδοση της άδειας ταφής του πτώματος, μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα, αλλά οι αρχές έκλεισαν την υπόθεση χωρίς να αποδώσουν ευθύνες ή να απαγγείλουν κατηγορίες.Η κ. Coquille ζήτησε να ανοίξει ξανά η υπόθεση το 1942, αλλά το δικαστήριο απέρριψε το αίτημά της και απέδωσε το θάνατο της Raymonde σε φυσικά αίτια.

Ο Petiot αντιμετώπισε την πρώτη έρευνα για παραβίαση των περί ναρκωτικών διατάξεων το 1935, αλλά η αστυνομία δεν βρήκε αποδεικτικά στοιχεία.Το επόμενο χρόνο διορίστηκε κοινωνικός κρατικός γιατρός, θέση που του έδινε το δικαίωμα να υπογράφει πιστοποιητικά θανάτου.Ως συνήθως, χρησιμοποίησε το πόστο του για προσωπικό όφελος: το Δεκέμβριο του 1942, κλήθηκε να πιστοποιήσει το θάνατο ενός εύπορου δικηγόρου.Κατηγορήθηκε ότι έκλεψε 74.000 φράγκα από το σπίτι του νεκρού άνδρα.Τον Απρίλιο του 1936, συνελήφθη να κλέβει ένα βιβλίο, επιτέθηκε στον αστυνομικό που τον κυνήγησε και διέφυγε πεζός.Δυο μέρες αργότερα παραδόθηκε και με δάκρυα στα μάτια επικαλέστηκε τα ψυχολογικά προβλήματα που είχαν παρουσιαστεί τον καιρό του πολέμου και ισχυρίστηκε πως δεν ήταν υπεύθυνος για τις πράξεις του.Η αστυνομία απέσυρε τη μήνυση για αντίσταση κατά της αρχής και ο Petiot απαλλάχθηκε και από την κατηγορία της κλοπής, λόγω πνευματικής αστάθειας.Η σύζυγός του Georgette, φρόντισε να εισαχθεί ο Petiotσε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο, τον Αύγουστο του 1936.

Ο Petiot δεν είχε καλά-καλά εισαχθεί στο νοσοκομείο, όταν άρχισε να εκλιπαρεί για την άμεση έξοδό του από αυτό.Διαβεβαίωνε τους ψυχιάτρους ότι η «τρέλα» του είχε περάσει.Την απέδωσε στο άγχος και την ανησυχία του για μια καινούργια του εφεύρεση, μια συσκευή αναρρόφησης, προορισμένης να ανακουφίζει από τη δυσκοιλιότητα!ΟDr. RoguesdeFursacβρήκε τον Petiot«χρόνια ασταθή» αλλά, εντούτοις, υπέγραψε το εξιτήριό του τον Σεπτέμβρη του 1936.Όμως, η «απελευθέρωση» του Petiot μπλοκαρίστηκε από το δικαστήριο, το οποίο όρισε τρεις ακόμα ψυχιάτρους να αποφανθούν για την κατάστασή του.Αυτοί εξέφρασαν σοβαρές επιφυλάξεις για το κατά πόσον ο Petiot ήταν πράγματι άρρωστος ή απλά εγκληματίας, αλλά χωρίς ισχυρές αποδείξεις δεν μπόρεσαν να παρατείνουν τον εγκλεισμό του. ΤελικάαφέθηκεελεύθεροςτονΦεβρουάριοτου 1937.

pp2.jpg

Σωφρονισμένος από τον τελευταίο του περιορισμό, ο Petiot έδειξε να συμμαζεύεται, με μόνη εξαίρεση τη φοροδιαφυγή.Ανάμεσα στο 1937 και το 1940, δήλωσε λιγότερο από το 10% του πραγματικού του εισοδήματος.Το 1938, για παράδειγμα, δήλωσε 13.100 φράγκα, ενώ είχε κερδίσει περισσότερα από 500.000.Την ίδια χρονιά κατηγορήθηκε για φοροδιαφυγή και του επεβλήθη πρόστιμο 35.000 φράγκων, αν και ο ίδιος έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του προκειμένου να το αποφύγει, τολμώντας ακόμα και να ισχυριστεί ολοσχερή πτώχευση.

Η ζωή όλων των Γάλλων άλλαξε τον Σεπτέμβριο του 1939, όταν ο γερμανικός στρατός εισέβαλε στην Πολωνία, ξεκινώντας έτσι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.Τον Απρίλιο του επομένου έτους εισέβαλε στη Δανίακαι τη Νορβηγία, ενώ τον Μάιο στην Ολλανδία, το Βέλγιο και τη Γαλλία.Ο Γάλλος διοικητής του Παρισιού το ανακήρυξε ανοχύρωτη πόλη, τον Ιούνιο του 1940, και τα γερμανικά στρατεύματα μπήκαν στο Παρίσι. Μια γαλλική κυβέρνηση συνεργατισμού, υπό τον Στρατηγό PhilippePétain, σχηματίζεται δυο εβδομάδες αργότερα στο Vichy, και διατάσει το γενική κατάπαυση του πυρός. 40.000 γάλλοι στρατιώτες παραδίνονται στις 22 Ιουνίου, ενώ η γαλλική αντίσταση εξοπλίζεται και οργανώνεται για μακροχρόνιο ανταρτοπόλεμο.

Στο Παρίσι για τον γιατρό Petiot, ανοίγοναι νέοι δρόμοι ευκαιριών με τη γερμανική κατοχή.Θα χρησιμοποιήσει τους Ναζί για να πραγματοποιήσει το μεγαλύτερο και πιο θανατηφόρο «κόλπο» του.

petiot01.jpg

Θυσιαστήριο

Προφανώς υπήρχαν, τουλάχιστον, ψήγματα αλήθειας στους μετέπειτα ισχυρισμούς του Petiot ότι ήταν μέλος της Αντίστασης. Λίγο μετά την κατοχή του Παρισιού από τους Ναζί, άρχισε να εκδίδει πλαστά πιστοποιητικά υγείας για Γάλλους, προκειμένου να αποφύγουν τα καταναγκαστικά έργα.Επίσης περιέθαλψε αρρώστους και τραυματίες εργάτες, που επέστρεφαν από τη Γερμανία στη Γαλλία, συλλέγοντας πληροφορίες για τις κινήσεις των γερμανικών στρατευμάτων καθώς και για τα όπλα που χρησιμοποιούσαν.Είχε στήσει ένα δίκτυο πληροφοριών το οποίο αποκαλούσε Fly-Tox, από το όνομα ενός γνωστού εντομοκτόνου της εποχής (οι πληροφοριοδότες αποκαλούνταν στην αργκό «μύγες»).Οι πληροφοριοδότες του παρακολουθούσαν το αρχηγείο της Γκεστάπο στο Παρίσι ώστε να εντοπίζουν τους συνεργάτες των Γερμανών οι οποίοι, στη συνέχεια, εξουδετερώνονταν από άνδρες της Αντίστασης.

Ταυτοχρόνως ο Petiot διηγιόταν ιστορίες για μάχες που δεν είχαν ποτέ δοθεί.Ισχυριζόταν πως είχε εφεύρει «μυστικά όπλα» τα οποία σκότωναν τους Ναζί, χωρίς να αφήνουν ιατροδικαστικά ίχνη.Οι επικεφαλής των συμμάχων αρνήθηκαν τους ισχυρισμούς του για συναντήσεις υψηλού επιπέδου και δεν βρέθηκε καμία απολύτως απόδειξη για την ύπαρξη των μυστικών όπλων.Ο Petiot ισχυρίστηκε επίσης πως είχε συνεργαστεί με μιαν ομάδα ισπανών αντιφασιστών στο Παρίσι, οι οποίοι όμως δεν βρέθηκαν ποτέ.Οι ιστορίες του για βομβιστικές επιθέσεις σε γερμανικούς στόχους γύρω από το Παρίσι δεν ήταν παρά γεννήματα της φαντασίας του.

Η κύρια ενασχόληση του Petiot μετά το 1940, ήταν να εξασφαλίζει δρόμους διαφυγής για πιθανούς φυγάδες.Δεχόταν Εβραίους, μέλη της Αντίστασης, κακοποιούς, οποιονδήποτε μπορούσε να πληρώσει την ταρίφα των 25.000 φράγκων το άτομο που ζητούσε.Έναντι αυτού του ποσού ο Petiot υποσχόταν ασφαλή μετάβαση στη Νότιο Αμερική, με όλα τα απαραίτητα ταξειδιωτικά έγγραφα.Το 1941 αγόρασε το σπίτι της RueleSueur, για να το χρησιμοποιεί ως διαμετακομιστικό κέντρο των ανθρώπων που, υποτίθεται πως, θα φυγάδευε.

petiot_2.jpg

Ανάμεσα στους πρώτους του πελάτες ήταν δυο παριζιάνοι προαγωγοί, οι JosephRéocreuxκαι AdrieneEstébétéguy, οι οποίοι είχαν πρόσφατα «εντρυφήσει» στην ένοπλη ληστεία, μεταμφιεσμένοι ως πράκτορες της Γκεστάπο.Καταζητούμενοι από τη Γαλλική και τη Γερμανική αστυνομία, ο Réocreuxκατέφυγε στον Petiot(γνωστού ως “Dr. Eugène” στους παράνομους πελάτες του) για βοήθεια, τον Σεπτέμβριο του 1942. Ο Réocreux πλήρωσε τα δέοντα για τον εαυτό του, την ερωμένη του ClaudiaChamoux, καθώς και για ένα άλλο ζευγάρι που θα ταξίδευε μαζί τους, τον επίσης προαγωγό FrançoisAlbertiniκαι την AnnetteBasset,πόρνη, και εξαφανίστηκαν στο σπίτι της RueleSueur.Ο Estébétéguyκαι η φιλενάδα του GisèleRossnyακολούθησαν τον Μάρτιο του 1943 και εξαφανίστηκαν επίσης χωρίς να αφήσουν ίχνη.Ο Petiot θα παραδεχόταν αργότερα πως σκότωσε τους τρεις προαγωγούς και τις ερωμένες τους επειδή ήταν συνεργάτες των Ναζί και ισχυρίστηκε πως οι δολοφονές αυτές δεν ήταν παρά μια πατριωτική πράξη.

joseph-reocreux.jpg

Joseph Réocreux

francois-albertini.jpg

François Albertini

adriene-estebeteguy.jpg

Adriene Estébétéguy

claudia-chamoux.jpg

Claudia Chamoux
annete-basset.jpg
Annette Basset
gisele-rossny.jpg
Gisèle Rossny

Τον Απρίλιο του 1943, αξιωματικοί της Γκεστάπο ανέφεραν στους ανωτέρους τους πως είχαν πληροφορίες ότι «υπήρχε μια οργάνωση η οποία κανόνιζε παράνομες διελεύσεις εβραίων και άλλων, μέσω των ισπανικών συνόρων, με πλαστά αργεντίνικα διαβατήρια».Οι Ναζί υπέθεσαν ότι οι φυγάδες ταξίδευαν με ουδέτερα πλοία, τα οπία έφευγαν από ένα λιμάνι της Πορτογαλίας.Στην πραγματικότητα οι «φυγάδες» δεν εγκατέλειπαν το Παρίσι: άφηναν την τελευταία τους πνοή στο σπίτι της RueleSueur. Ο πράκτορας της Γκεστάπο RobertJodkumεξεβίασε έναν γαλλοεβραίο, τονYvanDreyfus, ώστε να πλησιάσει την οργάνωση αυτή, υποκρινόμενος πως ήθελε να φύγει από τη Γαλλία.Ο Dreyfus είχε την ίδια τύχη με τους άλλους τον Μάη του 1943.

victim-yvan-drefus.jpg
YvanDreyfus

Και άλλοι άνθρωποι απελπισμένοι αναζήτησαν τις υπηρεσίες του DrPetiot. Ανάμεσά τους ήταν η NellyDeniseHotin, μια νιόπαντρη έγκυος γυναίκα, η οποία επισκέφτηκε τον Petiotγια να υποβληθεί σε έκτρωση.Κανείς δεν την ξανάδε.

nelly-denise-hotin.jpg

NellyDeniseHotin

Ο Dr. PaulLéonBraunberger, ένας ηλικιωμένος εβραίος ο οποίος σκόπευε να διαφύγει με τη σύζυγό του, εξαφανίστηκε μόνος του τον Ιούνιο του 1942.

dr-paul-leon-braunberger.jpg

Dr. PaulLéonBraunberger

Ένα μήνα αργότερα τρεις γερμανοεβραίοι –οι Knellers– εξαφανίστηκαν μετά από επαφή που είχαν με τον Petiot.Τα διαμελισμένα πτώματά τους ήταν ανάμεσα σε αυτά που βρέθηκαν στο σπίτι της φρίκης.

petimage002.jpg

Τρεις ακόμη φυγάδες, η οικογένεια Wolff, εξαφανίστηκε στο σπίτι της RueleSueur, μαζί με έξι φίλους τους.Άλλος ένας προαγωγός, ο JosephPiereschi, πήγε στο χωρίς γυρισμό ταξείδι, μαζί με την ερωμένη του JoséphineAiméeGrippay.

joseph-piereschi.jpg

JosephPiereschi

josephine-aimee-grippay_paulette-grippay.jpg

JoséphineAiméeGrippay

Αυτά ήταν τα θύματα που αναγνώρισε αργότερα η αστυνομία, αλλά δεν ήταν και τα μόνα.Στο σπίτι του Petiot βρέθηκαν πολυάριθμα διαμελισμένα σώματα.Επίσης από τον Σηκουάνα αλιεύθηκαν ανθρώπινα μέλη, το 1942 και 1943, μεταξύ των οποίων εννέα κεφάλια, τέσσερις μηροί και πολλά ακόμη ακρωτηριασμένα κομμάτια.Η γαλλική αστυνομία και οι ιατροδικαστές ήταν σοκαρισμένοι και προβληματισμένοι, καθώς η αναγνώριση των περισσοτέρων ήταν αδύνατη.Η Γκεστάπο από τη μεριά της, ανησυχούσε λιγότερο για τους δολοφονημένους Γάλλους, παρά για την πιθανότητα να υπήρχε οργάνωση που οδηγούσε τους Εβραίους και τα μέλη της Αντίστασης στην ελευθερία.Είχαν εντοπίσει το δίκτυο του Petiot και το Μάη του 1943 ήταν έτοιμοι να στήσουν την παγίδα τους.

Συνεχίζεται

~ από Nina C στο 08/03/2008.

14 Σχόλια to “Marcel Petiot: Ο γιατρός του θανάτου III”

  1. Ούτε ο πιο μακάβριος και διεστραμμένος συγγραφέας θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί μία τέτοια ιστορία. Ο <> είχε απίστευτο θράσος αλλά επωφελήθηκε τα μέγιστα από την γενικότερη αποδιοργάνωση της γαλλικής(και όχι μόνο φυσικά) κοινωνίας και κράτους εκείνης της εποχής. Το σύνολο των κατώτερων ανθρώπινων ενστίκτων συγκεντρωμένο σε ένα και μόνο άτομο. Απορώ πώς δεν είχα ξανακούσει ποτέ γι΄αυτόν. Περιμένω το 4ο και τελευταίο μέρος της όμορφης αυτής ιστορίας με ανυπομονησία. Πολύ καλή δουλειά, όπως πάντα άλλωστε.

  2. Άλλη μία «τιμητική διάκριση» για το Blog. Το χαρακτηρίζει «καταπληκτικό» η στήλη «Media» της αθλητικής ηλεκτρονικής εφημερίδας spor24.gr. Νομίζω ότι χρειάζεσαι επειγόντως μαραγκό για νέα τροπαιοθήκη.

  3. Τι στο καλό. Πόσο τυχερός ήταν και ξεγλιστρούσε συνεχώς!😯

  4. Έξυπνο… Εξαιρετικά έξυπνο. Και 25.000 φράγκα το κεφάλι και ό,τι άλλο κουβαλούσαν οι φυγάδες μαζί τους… Τρελά κέρδη…

  5. Δοκιμάστε να τον κοιτάξετε στα μάτια στη δεύτερη φωτογραφία. Μετά από δέκα, περίπου, δευτερόλεπτα θαρρείς πως ζωντανεύει! Μπρρρ!

  6. @ΤΕΟ, έτσι ακριβώς. Όταν οι κοινωνίες καταρρέουν, ανεξαρτήτως λόγων, πάντα οι επιτήδιοι βρίσκουν τρόπους να το εκμεταλλευτούν.

    @Διαστήματα, η αλήθεια είναι πως το συγκεκριμένο μπλογκ αποκτά ένθερμους υποστηρικτές και φανατικούς αναγνώστες. Δεν μπορώ παρά να πω πως χαίρομαι ιδιαίτερα που η δουλειά που κάνουμε εδώ εκτιμάται και αρέσει. 🙂

    @Renata, είναι εντελώς σκανδαλώδες, αλλά το κατάφερνε για πάρα πολλά χρόνια.

    @Μεγαλειοτάτη, και το έπαιζε και αντιστασιακός. Και τον πίστευαν!

    @ΜvsR, μην κοιτάτε ΠΟΤΕ δολοφόνους κατάματα μετά τις 2 τη νύχτα. Είναι εντελώς unhealthy! 😛

  7. ΧΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΙΔΙΟΦΥΗΣ ΑΡΡΩΣΤΟΣ. ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΛΑΤΡΕΨΕ ΗΤΑΝ ΤΟ ΧΡΗΜΑ. ΣΙΓΟΥΡΑ Ο ΔΕΙΚΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ ΥΨΗΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ. Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΕΝΑΣ ΕΞΥΠΝΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ. ΤΕΛΙΚΑ ΟΛΑ ΕΓΙΝΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ. ΕΓΙΝΕ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ, ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΛΟΓΟ. ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΗΣ. ΗΤΑΝ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟΣ ΥΛΙΣΤΗΣ ΜΕ ΥΠΕΡ ΑΝΑΠΤΥΓΜΕΝΟ ΕΓΩ. ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΟΤΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΙΣΤΕΨΕ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΘΕΟΣ. ΝΙΝΑ ΜΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
    ΧΡΥΣΗΙΣ

  8. Poli kalo kai afto to post sas! Alla olo stin anamoni mas exete….Afta ta eglimata einai apo ta pio apan8rwpa p exw diavasei… Bravo g alli mia fora g tn kali sas douleia

  9. @Χρύσα, έτσι ακριβώς, αυτό ήταν ο Petiot και κατά τη δική μου γνώμη. Αν και πσιτεύω πως η παντελής έλλειψη συναισθημάτων, η οποία ως φαίνεται τον χαρακτήριζε, μαζί με την ανυπαρξία συνείδησης, μάλλον τον κατατάσει στα άτομα με ψυχική διαταραχή. Εκτός αν αποδεχτούμε την ύπαρξη του απόλυτου κακού!

    @Μανιάνα, ευχαριστώ! 🙂

  10. γιατί ανβεβάζεις άλλο θέμα αφού δεν έχεις τελειώσει με αυτό?
    αρνούμαι να διαβάσω το καινούριο.

    και μην διανοηθείς να πας στο ΕλΒελ αν δεν ανεβάσεις το τέταρτο μέρος πρώτα!!

  11. @Krot, ήταν έκτακτο ανακοινωθέν, παιδάκι μου! Μετά τις 12.00′ κανονικά το τέταρτο μέρος, πώς κάνεις έτσι; Τς τς τς…

  12. Τώρα μερικές μέρες έκανα αποτοξίνωση από το net και τώρα διαβάζω την συνέχεια της ιστορίας…. Είμαι τυχερός γιατί υπάρχει και το 4 μέρος…. Χεχεχεχε….

    Lykos
    .

  13. Ενας επιτήδιος ένας εγκληματίας που εκμεταλλεύτηκε την αποδιοργάνωση του κράτους την συγκεκριμένη χρονική περίοδο..

    Βρε Νίνα τελικά είμαι τυχερή που άργησα να ανακαλύψω το blog σου γιατί έτσι έχω όλο το υλικό μαζεμένο και φυσικά και το δικαίωμα επιλογής.

  14. […] Συνεχίζεται […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: