Marcel Petiot: Ο γιατρός του θανάτου IV

Προηγούμενο

2669001.jpg

Της Νίνας Κουλετάκη

Ο φυγάς

Ο Petiot διαφήμιζε τις παράνομες ενέργειές του με τόσο θορυβώδη τρόπο, ώστε το «δίκτυό» του δεν άργησε να προσελκύσει την προσοχή και να γίνει ευάλωτο σε παρεισφρήσεις. Έτσι και έγινε.Ένας πληροφοριοδότης με το όνομα CharlesBeretta κατάφερε να διεισδύσει στην ομάδα, τροφοδοτώντας τη Γκεστάπο με τα ονόματα των μελών της.Το Μάιο οι Ναζί συνέλαβαν τουςRaoulFourrier, EdmondPintardandRené-GustaveNézondet, και τους βασάνισαν μέχρι που ομολόγησαν πως ο MarcelPetiot ήταν ο «Dr. Eugène».Ο Petiot αντάμωσε τους υπόλοιπους στη φυλακή του Fresnes.Αν και οι Ναζί έψαξαν το σπίτι του και άλλες ιδιοκτησίες του, κατά κάποιο τρόπο παρέλειψαν το σπίτι της RueleSueur.Ο Nézondet αφέθηκε ελεύθερος δυο εβδομάδες αργότερα, αλλά οι Petiot, Fourrier και Pintard πέρασαν οκτώ μήνες στη φυλακή.Βασανίστηκαν κατ’ επανάληψη, αλλά αρνήθηκαν σθεναρά να αποκαλύψουν ονόματα μελών της Αντίστασης.

Στην πραγματικότητα, και όπως προέκυψε από τη δίκη του Petiot, το 1946, η επίμονη σιωπή του αναφορικά με την Αντίσταση οφειλόταν, απλά, σε άγνοια.Ο «ήρωας» δεν ήξερε ονόματα για να τα προσφέρει, ως αντάλλαγμα για την ελευθερία του, στους βασανιστές του, καθώς δεν έπαιζε κανέναν σημαντικό ρόλο στην Αντίσταση και οποιαδήποτε παραδοχή της ύπαρξης του «δικτύου» του θα αποτελούσε καθαρή αυτοκτονία.Αποθαρρυμένοι οι Ναζί απελευθέρωσαν τουςFourrier, Pintard και Petiot στις αρχές του Ιανουαρίου του 1944.Η ειρωνεία είναι πως οι μήνες που πέρασε βασανιζόμενος στη Γκεστάπο περιέβαλαν τον Petiot με την καλύτερη κάλυψη που είχε ποτέ, όμως η ώρα του πλησίαζε.Σε δυο μήνες το σπίτι του τρόμου που είχε δημιουργήσει στη RueleSueur είχε αποκαλυφθεί και ο ίδιος είχε εξαφανιστεί.

Οι πιστοί ασθενείς και οι φίλοι του Petiot ήταν τα κλειδιά της επιβίωσής του ως φυγάδα, κρύβοντάς τον από το ένα σπίτι στο άλλο σε όλο το Παρίσι.Ο ίδιος άφησε γένια και πήρε άλλο όνομα προκειμένου να καλύπτει τα ίχνη του.Τελικά, κατέληξε φιλοξενούμενος ενός ασθενούς του, του GeorgesRedouté.Ο Petiot έπεισε τον Redouté πως η Γκεστάπο τον καταζητούσε επειδή είχε σκοτώσει «Γερμανούς και προδότες».Όσο διέμενε με τον Redouté, ο Petiot έβγαινε από το σπίτι μόνο νύχτες, επιστρέφοντας πολλές φορές με όπλα, τα οποία ισχυριζόταν πως είχε αποσπάσει από γερμανικές περιπόλους.

marcel1c.jpg

Η παρισινή αστυνομία κατέβηκε σε απεργία τον Αύγουστο του 1944, πολιορκούμενη στα Κεντρικά της Γραφεία από γερμανικά τανκς και στρατεύματα.Εκείνο το μήνα ο Petiot άρχισε να αποκαλείται “HenriValéri” και ενώθηκε με τις Γαλλικές Δυνάμεις Εσωτερικού (FFI).Γρήγορα πήρε το βαθμό του λοχαγού και τέθηκε υπεύθυνος της αντικατασκοπίας, έχοντας ως αντικείμενο τις ανακρίσεις των κρατουμένων στην περιοχή του Reuilly.Η γαλλική πρωτεύουσα απελευθερώθηκε τον επόμενο μήνα και οι συνεργάτες των Γερμανών εκκαθαρίζονταν, με τον Petiot/Valéri να πρωτοστατεί.

Η κάλυψή του άρχισε να καταρρέει τον Σεπτέμβριο, όταν δυο στρατιώτες της FFI που ανήκαν στην ομάδα του Petiot, λήστεψαν τον ηλικιωμένο δήμαρχο του Tessancourt, κλέβοντας 12.5 εκατομμύρια φράγκα και σπάνια γραμματόσημα, πριν τον σκοτώσουν μπροστά σε μάρτυρες.Τρεις νεαροί που ανέφεραν το έγκλημα στον Petiot, ρίχτηκαν στη φυλακή.Ένας υπολοχαγός του FFI προσπάθησε να ερευνήσει την υπόθεση, αλλά διατάχτηκε από τον λοχαγό Valéri να σταματήσει κάθε έρευνα. Οι δολοφόνοι κρατήθηκαν για σύντομο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι, για να εξαφανιστούν μαζί με τα χρήματα.

Τρεις μέρες μετά τη ληστεία και το φόνο, η εφημερίδα sistance δημοσίευσε ένα φαρμακερό άρθρο εναντίον του φυγάδα Petiot.Τον αποκαλούσε «στρατιώτη του Ράιχ» και τον κατηγορούσε πως είχε φορέσει τη στολή των Ναζί και κατεδίωκε γάλλους πατριώτες στην περιοχή της Avignon, το Μάρτη του 1943.Ο δικηγόρος René Floriot, που ήταν ο συνήγορος του Petiot στην υπόθεση των ναρκωτικών του 1942, έλαβε μιαν επιστολή από τον φυγάδα πελάτη του, ο οποίος κατηγορούσε την εφημερίδα για ασύστολα ψεύδη.

Η επιστολή αυτή έπεισε τις αρχές πως ο Petiot βρισκόταν ακόμη στο Παρίσι και ξεκίνησε νέο ανθρωποκυνηγητό.Ανάμεσα στους επικεφαλής ήταν και ο λοχαγός του FFIHenriValéri!!!

Η τύχη του Petiot τελείωσε οριστικά στις 10.15΄π.μ. την 31η Οκτωβρίου, όταν αναγνωρίστηκε και συνελήφθη σε ένα σταθμό του μετρό.Είχε μαζί του ένα πιστόλι, 31.700 φράγκα και διάφορα έγγραφα σε έξι διαφορετικά ονόματα.Η μακρόχρονη αναζήτηση για τον Petiot είχε φτάσει στο τέλος της, όμως η αναζήτηση για την αλήθεια μόλις άρχιζε.

marcel_petiot2.jpg

«Ένας απαίσιος δολοφόνος»

Η υπεράσπιση του Petiot συνίστατο στην επίκληση της αθωότητάς του.Παραδέχτηκε πως είχε σκοτώσει κάποιους «εχθρούς της Γαλλίας», ως μέλος της Αντίστασης, αλλά αρνήθηκε οποιονδήποτε φόνο για αποκομιδή κέρδους.Σύμφωνα με τον Petiot, έμαθε για τα πτώματα που στοιβάζονταν στο σπίτι της RueleSueur το Φεβρουάριο του 1944, μετά την απελευθέρωσή του από τους Ναζί.Υπέθεσε πως οι νεκροί «συνεργάτες των Γερμανών» είχαν εκτελεστεί από μέλη της αντιστασιακού του «δικτύου», από καιρού διασκορπισμένου και –επομένως- αδύνατον να ελεχθεί.Ο Periot ζήτησε από τον αδελφό του Maurice να προμηθευτεί τον ασβέστη, προκειμένου να διαλύσει τα πτώματα και να καλύψει τη μυρωδιά.

Ο Petiot ήταν κρατούμενος στην πτέρυγα μελλοθανάτων της φυλακής Santé, ενόσω οι αρχές ερευνούσαν τους ισχυρισμούς του.Παράδοξο για έναν ήρωα πατριώτη, δεν είχε υπερασπιστές από την ηγεσία των αναγνωρισμένων αντιστασιακών ομάδων.Μερικοί τον γνώριζαν ως περιστασιακά εμπλεκόμενο, άλλοι ως απατεώνα και άλλοι τον αγνοούσαν παντελώς.Διάφορες άλλες ομάδες, οι οποίες είχαν περιγραφεί λεπτομερώς από τον Petiot, αποδείχτηκαν ανύπαρκτες.Δεν υπήρχαν στοιχεία για τις πολεμικές του επιχειρήσεις, τις δολοφονίες των Ναζί ή για τα πειράματά του αναφορικά με τα «νέα μυστικά όπλα».Η κατηγορούσα αρχή, τελικά, απέρριψε τις ιστορίες του και τον κατηγόρησε για τη δολοφονία 27 ατόμων με σκοπό τη ληστεία που του απέφερε, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, 200 εκατομμύρια φράγκα σε μετρητά, χρυσό και κοσμήματα, τα οποία δεν βρέθηκαν ποτέ.

petiotpresse.jpg

Η δίκη του Petiot άρχισε στις 18 Μαρτίου του 1946, μπροστά σε τρεις δικαστές και επτά ενόρκους.Ο René Floriot, για άλλη μια φορά, υπερασπίστηκε τον Petiot.Η κατηγορούσα αρχή είχε τη βοήθεια 12 δικηγόρων, οι οποίοι είχαν προσληφθεί από τα θύματα του Petiot.Ο ίδιος ο Petiot ανέλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο στην υπεράσπισή του: κονταροχτυπιόταν με δικαστές και κατηγόρους,ανέκρινε πιεστικά τους μάρτυρες, λογομαχούσε με τους δικηγόρους των οικογενειών των θυμάτων.Αποκάλεσε τον δικηγόρο της οικογένειας Khaït «διπλό πράκτορα» και «υπερασπιστή των Εβραίων», δήλωσε πως το θύμα JosephRéocreux «ήταν εύκολο να καταλάβεις πως ήταν συνεργάτης των Γερμανών.Είχε ένα κεφάλι νταβατζή, όμοιο με αυτό ενός επιθεωρητή της αστυνομίας».Επέμεινε πως το θύμα JoachimGuschinov ήταν ζωντανός και καλά στην υγεία του και ο μόνος λόγος που δεν μπορούσαν να τον βρουν ήταν το ότι η «Νότιος Αμερική είναι ένας μεγάλος τόπος».

2630031.jpg

Και έτσι συνέχισε.Ο Petiot αρνήθηκε να περιγράψει τα μυστικά του όπλα επειδή «οι πληροφορίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον της Γαλλίας».Αποκάλεσε την οικογένεια Wolff–ολλανδοεβραίους που θέλησαν να ξεφύγουν από τους Ναζί- «Γερμανούς» ενώ το θύμα YvanDreyfus«δεν ήταν παρά ένας προδότης.

lina-wolf.jpg

Lina Wolff

Το θύμα KurtKneller«ήταν καταθλιπτικός, αλλά αυτός και η οικογένειά του ήταν ζωντανοί, είχαν επιστρέψει στη Γερμανία και ετοιμάζονταν για τον επόμενο πόλεμο».

margaret-rene-kneller.jpg

Margaret και Rene Kneller

kurt-kneller.jpg

Kurt Kneller

Ισχυρίστηκε πως τον Dr. Paul-LéonBraunberger τον είχε συναντήσει σε ένα γεύμα «μόνο για δέκα λεπτά», δεν μπόρεσε όμως να εξηγήσει πώς τα ρούχα του βρέθηκαν στο σπίτι της φρίκης.Ο Petiot ισχυρίστηκε πως «πολλοί είχαν διασωθεί χάρη στο δίκτυό του, αλλά δεν ήταν δυνατόν να εντοπιστούν γιατί άλλαζαν διαρκώς ονόματα».Όταν ο αρχιδικαστής MichelLeser τον παρατήρησε όταν έγραφε συνεχώς την ώρα της δίκης, ο Petiot απάντησε: «ακούω, αλλά δεν με ενδιαφέρει και πολύ».

148885-1.jpg

Λίγο πριν αρχίσει η τρίτη μέρα της δίκης, κάποιοι δημοσιογράφοι άκουσαν δύο ενόρκους και τον δικαστή Leserνα συζητούν την υπόθεση ιδιαιτέρως και να αναφέρονται στον Petiotως «δαίμονα» και «απαίσιο δολοφόνο».Ο Floriot αμέσως επικαλέστηκε κακοδικία, αλλά το εφετείο απέρριψε την αίτηση.Η δίκη συνεχίστηκε, αφού αντικαταστάθηκαν οι δύο ένορκοι.Την τέταρτη μέρα της δίκης, δικαστές και ένορκοι επισκέφτηκαν το σπίτι της RueleSueur.Καθώς περνούσε μπροστά από μια φάλαγγα αστυνομικών που συγκρατούσαν το αγριεμένο πλήθος ο Petiotστράφηκε και τους είπε: «Παράξενη επιστροφή στο σπίτι, δεν βρίσκετε;»

Ο Petiot διατήρησε την «πόζα» του ήρωα μέχρι το τέλος, παραδεχόμενος πως είχε σκοτώσει 19 άτομα από τα 27 που βρέθηκαν στο σπίτι της RueleSueur.Φυσικά, ήταν όλοι «Γερμανοί και προδότες», και συμπεριλαμβάνονταν στη λίστα των «63 εχθρών της Γαλλίας», που ο Petiot παραδέχτηκε πως είχε δολοφονήσει μεταξύ 1940 και 1945.Οι υπόλοιποι 44 δεν αναγνωρίστηκαν, καθώς ο Petiot είπε στο δικαστήριο «δεν υποχρεούμαι να απολογηθώ για φόνους για τους οποίους δεν μου έχει απαγγελθεί κατηγορία».

petiot_6.jpg

Στην πραγματικότητα είχε πει ήδη πολλά.Η τελική αγόρευση του René Floriot, σύμφωνα με την οποία ο Petiot ήταν ένας ήρωας της Αντίστασης, χαιρετήθηκε με επευφημίες από το κοινό του δικαστηρίου, αλλά οι δικαστές και οι ένορκοι είχαν εντελώς διαφορετική άποψη.Αφού συνεδρίασαν για τρεις ώρες, που αντιστοιχούσαν σε σχεδόν 90 δευτερόλεπτα για κάθε μία από τις 135 κατηγορίες που βάραιναν τον Petiot, τον έκριναν ένοχο για όλες, εκτός από εννέα.Αθωώθηκε για τη δολοφονία τηςNelly-DeniseHotin, αλλά κρίθηκε ένοχος για άλλους 26 φόνους που διέπραξε με προμελέτη.Η καταδίκη του σε θάνατο ήταν αναμενόμενη, αλλά το γεγονός δεν φάνηκε να τον ενοχλεί στο παραμικρό!

petyiot.jpg

«Η συνείδησή μου είναι καθαρή»

Ο Floriotάσκησε έφεση, καταγγέλλοντας δύο πράγματα.Κατ’ αρχήν είπε ότι θα έπρεπε να έχει κηρυχθεί κακοδικία, από τη στιγμή που ο δικαστής Leser και δύο ένορκοι είχαν εκφράσει δημόσια άποψη για την ενοχή του Petiot.Επίπλέον κατηγόρησε τη μάρτυρα MargueriteBraunberger και την καμαριέρα της ως ψευδομάρτυρες.Ισχυρίστηκε πως ψεύδονταν για το θάνατο του Dr. Braunberger, αποκρύπτοντας το γεγονός πως κρυβόταν κάπου στη Νότιο Αμερική.Οι ισχυρισμοί του Floriot απορρίφθηκαν και η θανατική καταδίκη του Petiot επικυρώθηκε.

240648-1.jpg

Μια μέρα πριν την εκτέλεση, φρουροί βρήκαν μιαν αμπούλα, κρυμμένη στην στολή καταδίκου του Petiot.Υποψιάστηκαν πως ήταν κυάνιο, αλλά η εξέταση απέδειξε πως ήταν ένα ηρεμιστικό, το οποίο είχε μπει λαθραία στη φυλακή όταν είχε φτάσει εκεί ο Petiot, τον προηγούμενο Οκτώβρη.Ο Petiotήταν ήρεμος, χαμογελαστός και ρώτησε τους φρουρούς του: «Πότε πρόκειται να με δολοφονήσουν;».Αρνήθηκε να δει παπά προτιμώντας, όπως είπε, «να πάρει μαζί του όλες του τις αποσκευές».

petiot_5.jpg

Η εκτέλεση του Petiot είχε προγραμματιστεί να γίνει μια μέρα μετά την απόρριψη της έφεσής του, αλλά η γκιλοτίνα παρουσίασε κάποιο πρόβλημα εκείνο το πρωί και η εκτέλεση αναβλήθηκε.Στις 25 Μαΐου, στις 3.30’ το πρωί, μια φορητή γκιλοτίνα παραδόθηκε στη φυλακή, συναρμολογήθηκε και ήταν έτοιμη να κάνει το έργο της, μόλις μια ώρα αργότερα.Στο κελί του ο Petiot αρνήθηκε το παραδοσιακό ποτηράκι με ρούμι, αλλά δέχτηκε ένα τσιγάρο.Δέχτηκε επίσης να δει τον ιερέα της φυλακής, για χάρη της γυναίκας του.Στον ιερέα είπε: «Δεν είμαι θρησκευόμενος και η συνείδησή μου είναι καθαρή».

dismantl.jpg

Η διαδικασία της εκτέλεσης άρχισε.Ο Petiotυπέγραψε στο κατάστιχο, πριν του δέσουν τα χέρια, ο σβέρκος του ξυρίστηκε και του έκοψαν το κολάρο από το πουκάμισο.Πλησίασε ήρεμα τη γκιλοτίνα.Ο Dr. AlbertPaul, που βρισκόταν ανάμεσα στους μάρτυρες, παρατήρησε πως «ο Petiot περπατούσε ήρεμα, σαν να έμπαινε μέσα στο γραφείο του για να ξεκινήσει μια μέρα ρουτίνας με τους ασθενείς του».Ο Petiot στράφηκε προς τους μάρτυρες και είπε: «Κύριοι, μην κοιτάτε, παρακαλώ.Τοθέαμαδενθαείναιωραίο».

Η λεπίδα έπεσε στις 5.05 π.μ. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες ο Petiot χαμογελούσε όταν το κεφάλι του κύλησε στο καλάθι.

Βιβλία

books-petiot.jpg

Ταινίες

petikkot.jpeg

pmmetiot.jpg

Πηγές και Βιβλιογραφία

Μετάφραση από το άρθρο του MichaelNewton στην CrimeLibrary, βασισμένου στα πιο κάτω βιβλία:

Grombach, John. The Great Liquidator. Garden City, NY: Doubleday, 1980.

Maeder, Thomas. The Unspeakable Crimes of Dr. Petiot. Boston: Little, Brown and Co., 1980.

Seth, Ronald. Petiot: Victim of Chance. London: Hutchinson, 1963.

Advertisements

~ από Nina C στο 11/03/2008.

16 Σχόλια to “Marcel Petiot: Ο γιατρός του θανάτου IV”

  1. δεν καταλαβαίνω πως είναι δυνατό να είχε υποστηρικτές ακόμα και μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου!
    μα, καλά, δεν έβλεπαν μπροστά τους!?

  2. Απίστευτο πραγματικά!!!

  3. Αυτή η αταραξία και που επέμενε πως είναι αθώος μέχρι να βγει η ψυχή του, μπρρρ…

  4. Καλά αν το διάβαζα αυτό το … πρωί, θα … έχανα τον καφενέ!!!
    Πάντως χαρά στο κουράγιο σου να γράψεις τέτοιο πράμα!!!

  5. @Κροτ, προφανώς θα ήταν μια ιδιαζόντως γοητευτική προσωπικότητα. Αρκετοί από τους κατά συρροή δολοφόνους είναι.

    @Χαλκίδα, το εξαιρετικό στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι όλη του τη ζωή ήταν ιδιαίτερα παραβατικός τύπος και όμως ποτέ δεν τον υποψιάστηκαν σοβαρά.

    @Ρενάτα, και να είσαι σίγουρη πως μέσα του πιθανότατα πίστευε πως δεν είχε κάνει κανένα κακό. Δεν έδινε καμία αξία στην ανθρώπινη ζωή, αν και γιατρός.

    @Φάρε, καλωσορίσατε στο σκοτεινό μας μπουντρούμι! 😛

  6. poli kalo post…. ligo vari vevaia alla poli kalo!! Bravo! alli mia fora mas morfwses 😀

  7. Ωραίος τύπος, αν μη τι άλλο.

  8. @Maniana,

    @MvsR,

    Και πού να δείτε τι έχει ετοιμάσει ο Γιάννης ο Ράγκος για το Σάββατο!!!

  9. Δεν ξέρω αν θα ‘πρεπε να ανησυχώ, πάντως στο τέλος μέχρι και συμπάθεια μπορώ να πω πως ένιωσα για τον συνάδελφο( σε εισαγωγικά βέβαια ). Βέβαια, αυτό το αισθάνομαι έτσι κι αλλίως για οποιονδήποτε αντιμετωπίζει την εσχάτη των ποινών, ανεξάρτητα από την βαρύτητα των εγκλημάτων του, και αναμφισβήτητα ο συγκεκριμένος ήταν μια από τις πλέον ειδεχθείς περιπτώσεις κατά συρροήν δολοφόνου. Πιστεύω πως δεν είχε πραγαμτική επίγνωση των όσων είχε διαπράξει και σε αυτό οφείλεται η απάθεια και η προκλητικότητά του τόσο κατά τη διάρκεια της δίκης του όσο και μπροστά στην γκιλοτίνα, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία θα κατέρρεε, δικαιολογημένα ασφαλώς, στην θέα του ευγενούς αυτού οργάνου. Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, μας άναψες φωτιές με το σχόλιό σου για την επικείμενη. Ανυπομονώ να την αναρτήσετε.

  10. ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΕ 9+1 ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

  11. χμμμμ… Είμαι ο γιατρός… ο μόνος γιατρός… και θα σας κάνω όλους… καλά…

    Καλή σας μέρα… και με υγεία….

    Lykos

    .

  12. Αποκεφαλίστηκε ε; Χμ… Τι να πει κανείς… Τέτοιος που ήταν, αν τον έβαζαν σε άσυλο, μάλλον θα ξεγλυστρούσε πάλι… Από την άλλη, το ότι έχασε τη ζωή του δε ξεπλένει τα εγκλήματά του…

  13. Jumboέλεος… μακριά από μας!

  14. @TEO, τς τς τς… εσείς οι γιατροί… 😛

    @Φάρε, έλα στης Κροτ να σου εξηγήσω!

    @Λύκε, βλέπατε κι εσείς Απαράδεκτους; 😛

    @Μεγαλειοτάτη, ακριβώς. Άλλος ένας λόγος για τον οποίον εναντιωνόμαστε στη θανατική ποινή!

    @Γκουδάκι, τι είναι Jumboέλεος; Έχω άγνωστες λέξεις!

  15. Βρε εσείς για να είμαι ειλικρινής τώρα που έμαθα περισσότερα γι αυτόν σκέφτομαι ότι ίσως τελικά αυτός να μην ήθελε να ζει, να μισούσε την ζωή αλλά να ήτανε υπερβολικά δειλός για να αυτοκτονήσει έτσι έκανε όλα αυτά τα εγκλήματα γιατί μισούσε την ζωή. Οπότε για αυτόν η εκτέλεση ήταν λύτρωση γι αυτό και χαμογελούσε.

    Ίσως πάλι να με πείραξε το πολύ διάβασμα. Πολλές πληροφορίες μαζεμένες καμιά φορά μας μπλοκάρουν

  16. ELEOS…OLA TA EIXE KANEI PIA.ENAS PSIXAKIAS ESPERNE TO THANATO GIA TOSA XRONIA KAI KANEIS DEN EKANE TIPOTA. MA KALA TIPOTA DE LEITOURGOUSE TOTE.
    ASXETO SE ENA TEST TOU TUPOU POIOS SERIAL KILLER EISAI EMENA MOU EIXE VGALEI AUTON. NA LEEI KATI AUTO :p

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: