Θεόφιλος Σεχίδης: Η πενταπλή δολοφονία της Θάσου – IV

Προηγούμενο

του Γιάννη Ράγκου

Συνέντευξη του Θ. Σεχίδη στην εφημερίδα «Τα Νέα»

Τη Δευτέρα 19 Αυγούστου και την Τρίτη 20 Αυγούστου 1996, η εφημερίδα «Τα Νέα» δημοσίευσε, σε δύο συνέχειες, μια πολύ ενδιαφέρουσα και εκτενή συνέντευξη του Θ. Σεχίδη στον δημοσιογράφο Κ. Παπαπέτρου. Στη συνέντευξη αυτή, ο Θ. Σεχίδης είπε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

main-b.jpg

Για την αδελφή του Ερμιόνη

«(…) Υπάρχει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο, όπου διαδραματίζονται πολλά γεγονότα πριν από… τη ‘μάχη’, ας την πούμε έτσι… Τα τυπικά στοιχεία. Δάσκαλος ο πατέρας μου και νοικοκυρά η μητέρα μου. Η αδελφή μου η Ερμιόνη ή Έμμυ, στην α’ Λυκείου έπεσε σε μια βαριάς μορφής σχιζοφρένεια, που τη συνόδευε μέχρι τα τελευταία της ζωής της τώρα εδώ και η οποία δημιουργούσε μια επικινδυνότητα απέναντι στους άλλους. Έκανε θεραπεία με φάρμακα συστηματικά. Δεν υπήρχε κληρονομικότητα στην οικογένεια. Εμφανίσθηκε εντελώς ξαφνικά, δηλαδή δεν γεννήθηκε άρρωστη η κοπέλα. Το άτομο, από τη στιγμή που αρρώστησε, άρχισε να αλλάζει συμπεριφορά. Έπασχε από σοβαρότατη μορφή σχιζοφρένειας. Σε σημείο που της δημιουργούσε παραισθήσεις και πίστευε ότι ψηλώνει ξαφνικά ή ότι κονταίνει. (…) Σ’ ένα σημείο δημιούργησε ένα χρόνιο πρόβλημα επιβίωσης ανάμεσα στην οικογένεια και δεύτερον πάλι, έως ένα σημείο, ενδεχόμενο διάλυσης. Αλλά δεν την έκλειναν σε ένα ίδρυμα. Ο βασικός λόγος ήταν διότι δεν ήθελαν να γίνει γνωστή η ασθένειά της. Ήθελαν να την κρύψουν και το μυστικό να μείνει μέσα στην οικογένεια. Ήταν άλλο ένα ένοχο οικογενειακό μυστικό Κι επειδή δεν μπορούσαν να την περιορίσουν μέσα στα όρια του σπιτιού, έπρεπε συχνά να τρώει ξύλο από τον πατέρα μου, επειδή δημιουργούσε μια κατάσταση πάρα πολύ άσχημη. Εγώ, αν και τρία χρόνια μικρότερός της, προσπάθησα ν’ ασχοληθώ μαζί της από την άποψη την ψυχιατρική… Γιατί ασχολήθηκα και με ψυχιατρική ως ένα σημείο – ψυχολογία περισσότερο… Και αυτό σε πλήρη αντίθεση με τους άλλους της οικογένειας, που προσπαθούσαν με φάρμακα και με ξύλο να την περιορίσουν στο σπίτι. Όσο περνούσαν τα χρόνια, η κατάστασή της χειροτέρευε. Σε σημείο που κάποια μέρα, χωρίς αιτία, με χτύπησε μ’ ένα ποτήρι στο γόνατο και μ’ έσχισε. (…) Επειδή στο χωριό οι γείτονες την έβλεπαν σ’ αυτή την κατάσταση, πίστευαν ότι έπαιρνε ναρκωτικά, δεν ήξεραν ότι το παιδί ήταν σχιζοφρενές. Τα φάρμακα που έπαιρνε ήσαν τόσα πολλά και βαριά, που ήσαν κανονικά ναρκωτικά… Οι γονείς μου είχαν απομονωθεί κοινωνικά, λόγω του προβλήματος της αδελφής μου. Η αρρώστια της δεν τους επέτρεπε κοινωνικές σχέσεις. Ο πατέρας για να μπορέσει να την υποφέρει, αναγκάζεται κι αυτός να παίρνει από τα δικά της λίγα ψυχοφάρμακα. Τα έχει ανάγκη… Η μητέρα δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει από το να υπομένει όλη αυτή την κατάσταση και βέβαια την κοινωνική απομόνωση και πολλές καταστάσεις βίας μέσα στο σπίτι».

seh21.jpg

Για τη μητέρα του

«(…) Το ζήτημα, άσχετο με αυτό της αδελφής μου, ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια, εντελώς τυχαία. Κάποια ημέρα, κρυφακούγοντας για την κατάσταση της αδελφής μου, άκουσα να λένε οι γονείς μου ότι δεν είμαι παιδί της μητέρας μου. Ότι, δηλαδή, ο πατέρας μου με είχε κάνει με κάποια άλλη γυναίκα και στη συνέχεια μεγάλωσα στην οικογένεια ως παιδί των γονιών που γνώρισα. Συγκεκριμένα έλεγαν πως το γεγονός ότι δεν μου είχαν αναφέρει ποια είναι η αληθινή μου μητέρα, ίσως μου δημιουργούσε αργότερα κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα, όπως της αδελφής μου. Είπαν, μάλιστα, μήπως είναι θεοδικία προς την πλευρά του η αρρώστια της Έμυς, επειδή δεν μου είχαν αναφέρει την αλήθεια για την πραγματική μου μητέρα. Μόλις τα’ άκουσα όλα αυτά, καταλαβαίνεις πώς ένιωσα. Δεν μπορούσα να φαντασθώ κάτι τέτοιο. Ήξερα, βεβαίως, πως από την πλευρά της μητέρας μου δεν είχα ποτέ την τροφοδοσία αυτού που ονομάζεται αγάπη… Είχα μόνον την κανονική φροντίδα που με μεγάλωσε, αλλά δεν είχα νιώσει ποτέ πραγματική μητρική αγάπη… Δεν μπορούσα όμως απ’ αυτό να υποψιασθώ ότι δεν είναι η πραγματική μου μητέρα. Μέχρι που το άκουσα ξαφνικά από τον ίδιο μου τον πατέρα, έξω από την κουζίνα, πριν από τέσσερα χρόνια. Ήμουν εξώγαμο του πατέρα μου και με δώσανε μόλις γεννήθηκα στη γυναίκα μου, που γνώρισα ως μητέρα μου…

»(…) Ο πατέρας μου δεν κατονόμαζε τη γυναίκα με την οποία με είχε κάνει. Κι ακόμη δεν την ξέρω… Εγώ αμέσως τους είπα φυσικά ότι είχα ακούσει τη συζήτησή τους, ξέρω πλέον ότι δεν είμαι παιδί της μητέρας μου και ότι θέλω να με πάτε στην πραγματική μου μητέρα… Όταν το άκουσαν, έπαθαν κι αυτοί σοκ όπως είχα πάθει κι εγώ λίγο πριν… Μου το ξέκοψαν από την αρχή και μου είπαν πως αν γινόταν αυτό, το γεγονός θα διέλυε εντελώς την οικογένεια. Παραδέχθηκαν ότι δεν ήταν η πραγματική μου μητέρα και μου είπαν ‘θα πρέπει να το ξεχάσεις… Αν το προχωρήσουμε, θα πρέπει να διαλυθεί η οικογένεια’. Εγώ όμως επέμενα. Γιατί, τι ποιο λογικό και δίκαιο από το να θέλεις να μάθεις ποια είναι η μητέρα σου.

»Πέρασε ένας χρόνος με συνεχείς καβγάδες να με πείσουν ν’ αφήσω το θέμα στην άκρη… Ύστερα από ενάμιση χρόνο, κι επειδή εγώ συνέχιζα να επιμένω να γνωρίσω την πραγματική μου μάνα, αποφάσισαν να το γυρίσουν και να μου πουν ότι δήθεν εγώ είχα ακούσει λάθος και ούτε λίγο ούτε πολύ προσπάθησαν να με βγάλουν τρελό. (…)

»Επέμεναν, λοιπόν, να κλείσει το θέμα. Αν είχα ένα μαγνητόφωνο… Τα είχα γράψει, βέβαια, στην ψυχή μου αυτά που είχα κρυφακούσει, αλλά μιλάμε για το αυστηρά νομικό πλαίσιο…

»(…) Η πραγματική μου μάνα που τα βλέπει όλα αυτά ξέρει, αλλά δεν μιλάει… Καίγεται ,αλλά τι να πει; Όμως για μένα δεν είναι πλέον τόσο οδυνηρό, γιατί δεν βρίσκονται πλέον εν ζωή τα άτομα τα οποία μου το θύμιζαν. Δεν βλέπω, δηλαδή, την ψεύτικη τη μάνα μου για να μου θυμίζει την αληθινή… Ούτε τον πατέρα μου, που μ’ έσπειρε…»

Ο ρόλος του θείου

«Η κατάσταση αυτή συνεχιζόταν μέχρι που άρχισαν να φέρνουν τον θείο μου από το εξωτερικό. Γιατί οι ίδιοι μου ασκούσαν βία με τα λόγια, αλλά επειδή εγώ επέμενα, ήθελαν να μου ασκηθεί σωματική βία. Γιατί ο πατέρας μου δεν είναι τέτοιος χαρακτήρας. Στην αδελφή μου ασκούσε σωματική βία, όχι σε μένα. Όταν ήθελε να ασκήσει σωματική βία σε μένα, έφερνε τον θείο μου. Τον είχε σαν μπράβο… Είχε έρθει 3-4 φορές ο θείος μου. Με απειλούσε πάντα… Μια φορά πιαστήκαμε, με έπιασε από τα μαλλιά κ.λπ.

»Όταν ερχόταν ο θείος μου, μου έλεγε: ‘Ξέχνα το πρόβλημα της μητέρας σου, γιατί θα έχεις προβλήματα’. Απειλές, απειλές, μέχρι σωματικής βίας… Τα τέσσερα αυτά χρόνια αυτό γινόταν, οπότε φτάνουμε στην τελευταία περίπτωση, τον περασμένο Μάιο, που ξέρω ότι ήρθαν συνωμοτώντας να με βγάλουν από τη μέση, για να κλείσει το θέμα, αφού δεν υπήρχε άλλη λύση, μια κι εγώ επέμενα.

»(…) Έπρεπε να φύγω από τη μέση με κάθε τρόπο. Είχαν το στίγμα από το πρόβλημα της αδελφής μου, αν προστίθετο και το δικό μου, θα ήταν καταστροφή. Θα αποδεικνυόταν ότι ο πατέρας μου, ο ατσαλάκωτος διευθυντής του σχολείου, στη ζωή του ήταν ένας βρώμικος άνθρωπος. Εξάλλου, έξω στην κοινωνία, έτσι κι αλλιώς, δεν τον πολυσυμπαθούσαν. Λίγες μέρες πριν γίνει το κακό, 3-4 μέρες νομίζω, βρισκόμουν (…) στην Κομοτηνή, όταν ξαφνικά, χωρίς να τους περιμένω, έρχονται ο πατέρας μου με τον θείο μου. Έρχονται δήθεν για να πάρουν το αυτοκίνητο του πατέρα μου, που το είχα εγώ. Εγώ ξαφνιάστηκα. Είχα να δω τον θείο μου ένα, ενάμιση χρόνο, περίπου, αφότου είχε έρθει την τελευταία φορά και πάλι να ασκήσει σωματική βία πάνω μου, ώστε να καλύψουν το θέμα της καταγωγής μου… Εγώ, μόλις τον είδα, κατάλαβα πως δεν είχε έρθει για το αυτοκίνητο. Αλλά τα τυπικά, τυπικά. Καθήσαμε, είπαμε διάφορα, φάγαμε μαζί και πριν φύγουν μου είπαν πως μόλις φτάσουν στη Θάσο, την ίδια κιόλας ημέρα, αν μπορούσα να τους έπαιρνα τηλέφωνο να μιλήσουμε. Εγώ, για ν’ αποφύγω δυσάρεστες εξελίξεις, καθυστέρησα μια ημέρα να τους τηλεφωνήσω, αλλά πάλι σκέφθηκα ότι μπορεί να ξανάρχονταν στην Κομοτηνή και τελικά τηλεφώνησα στο σπίτι.

»Μου είπαν πως έπρεπε να πάω αμέσως στη Θάσο για να μιλήσουμε. Τώρα πια επαληθεύονταν οι υποψίες μου. Έκανα μια τελευταία προσπάθεια ν’ αρνηθώ και να τους δώσω να καταλάβουν ότι είχα καταλάβει το σχέδιό τους, αφού το πράγμα είχε γίνει πλέον φανερό˙ όμως επέμεναν. Κι έτσι, την επομένη, 18 Μαίου, πήγα στη Θάσο, στον Λιμένα. Τους βρήκα όλους μαζεμένους στο σπίτι. Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά και η συμπεριφορά τους έδειχνε πως έψαχναν δικαιολογία για καβγά. Ήσαν εριστικοί από την πρώτη στιγμή που έφτασα κι όταν το βράδυ πήγα στο δωμάτιό μου για να κοιμηθώ, διαπίστωσα ότι μου είχαν πετάξει τις περισσότερες ζωγραφιές μου και όλες τις φωτογραφίες μου που είχα από μικρός.

»Ε, εκείνο το βράδυ κοιμηθήκαμε κανονικά, κοιμήθηκε και ο θείος στο σπίτι κι όταν ξημέρωσε ξανάρχισαν οι λογομαχίες και οι απειλές σωματικής βίας από τον θείο. Μέχρι που κάποια στιγμή ο θείος μού λέει ότι θέλει να πάμε μια βόλτα πάνω στο αρχαίο θέατρο».

seh22.jpg

Μετά τις δολοφονίες

«Σκότωσα τα θύματά μου, αμυνόμενος. (…) Υπήρξε οικογενειακή συνομωσία. (…) Δεν πήγα αμέσως στην αστυνομία να παραδοθώ επειδή, πρώτον, ήταν τόσο απίστευτο το να πεις ότι ήταν συνομωσία και καθάρισες πέντε άτομα και δεύτερον: όχι μόνο ήταν το απίστευτο, αλλά λέω θα προκαλέσει τέτοιο σοκ, που καλύτερα να το αφήσω το ζήτημα να κατασταλάξει για λίγο χρονικό διάστημα και έπειτα να πάω να το αναφέρω στην αστυνομία, ούτως ώστε να μη σοκαριστεί ούτε η γειτονιά ούτε οι αστυνομικοί ούτε η κοινή γνώμη…

»(…) Η θεία μου (σ.σ.: η Ελένη Σεχίδη) ήξερε το μυστικό, αλλά εγώ θα ‘καθάριζα’ άτομο, από το οποίο απειλείτο η ζωή μου. Αν δεν απειλείτο η ζωή μου από τη θεία μου δεν θα την ‘καθάριζα’. Αν έρχονταν στο σπίτι να με ‘καθαρίσουν’… Γι αυτό πήρα κι εγώ το δεύτερο όπλο… Οπωσδήποτε εγώ θα αμυνόμουνα, κατάλαβες… Πήγα να δω τη θεία μου (σ.σ.: στην Φλώρινα), γιατί με έπαιρνε συνέχεια τηλέφωνο. Για ν’ αποφύγω να έρθει αυτή στον Λιμένα και να γίνει και κάποιο άλλο κακό. Λέω: ‘Καλύτερα να την προλάβω στη Φλώρινα να μιλήσουμε, παρά να έρθει εδώ στη Θάσο με κάποιον άλλο συγγενή κι έχουμε κι άλλα πτώματα στη συνέχεια.

»(…) Η ώρα της κρίσης και της τιμωρίας δεν με απασχολούσε καθόλου. Πρώτον, η λύτρωση απ’ αυτούς είχε επέλθει σε μένα. Και δεύτερον, όταν ξέρεις ο ίδιος ότι έχεις το δίκιο με το μέρος σου, απλά δεν ανησυχείς. Εγώ κοιτάζω να τα έχω πρώτα καλά με τη συνείδησή μου κι έπειτα με οποιονδήποτε άλλο. Προστάτευσα την ίδια μου τη ζωή από άτομα, τα οποία ήταν εντελώς εσφαλμένα ως προσωπικότητες μέχρι σημείου διαφθοράς.

»Τα πτώματα βρίσκονται όλα στον σκουπιδότοπο. Από τότε που τα πέταξα μέχρι τώρα έχουν πέσει εκεί τόνοι και τόνοι σκουπίδια και μου έχουν πει ότι μπορεί να έχουν πάει μέχρι 5-6- μ. βάθος. Εγώ τους υπέδειξα το σημείο όπου είναι θαμμένα, αλλά η μπουλντόζα όταν πηγαίνει να τα σκεπάσει τα σπρώχνει και μπορεί να έχουν πάει στην άλλη άκρη της χωματερής. Αν έλεγα ψέματα δεν θα ‘λέγα και για τον θείο; Ό,τι λέω είναι αλήθεια και όπως το λέω έχει συμβεί… Είπαν πως τους πάγωσε το συνεχές χαμόγελο που είχα και ότι ήμουν απόλυτα ψύχραιμος. Μα αφού ό,τι λέω είναι αλήθεια, δεν έχω άγχος. Και δεν έχω και τύψεις, γιατί (…) τον θείο τον φέρανε απ’ έξω με σκοπό να με βγάλει από τη μέση. Ήταν μια οικογενειακή συμφωνία… Θα μπορούσε το ζήτημα να είχε λήξει αλλιώς, να είχα φύγει από το σπίτι και να μην είχε γίνει τίποτα απ’ όλα αυτά. Όμως όταν τους έλεγα να μ’ αφήσουν να φύγω, να ζήσω όπως θέλω και ν’ αποφύγω αυτή την κωμωδία, που στην πραγματικότητα ήταν μια ατέλειωτη τραγωδία, δεν με άφηναν να φύγω».

Ρασοφόροι και σατανιστές

«Την ημέρα του φονικού είπαν πως με είδαν να κυκλοφορώ με το αυτοκίνητό μου με πέντε ρασοφόρους. Το τι έχω ακούσει και το τι έχω διαβάσει δεν λέγεται… (…) Αν ήμουν με πέντε παπάδες, το πρώτο πράγμα που θα ‘πρεπε να κάνουν, είναι να ψάξουν ποιοι είναι αυτοί οι πέντε παπάδες της Θάσου. Αυτό δεν είναι λογικό. Ο Θάσος έχει έναν παπά…

»(…) Τη μια λένε πως με είδαν την ημέρα του φονικού με πέντε παπάδες -οι παπάδες ανήκουν στην κανονική θρησκεία- και την άλλη λένε για παραθρησκευτική οργάνωση (…) ή για σατανισμό. Όποιοι τα λένε αυτά, μόνον το γέλιο προκαλούν. Για τους παπάδες, που λένε, την ημέρα που τους σκότωσα, τι να πω… Εμένα, εκείνη την ημέρα δεν μου περίσεψε χρόνος για οτιδήποτε άλλο…»

seh23.jpg

Η αντίδραση του κόσμου

«Την αντίδραση του κόσμου την είδα αστεία. Αστεία και γελοία, διότι δεν μπορείς κατευθείαν ν’ αποδοκιμάζεις κάποιον πριν γνωρίσεις τι ακριβώς έχει γίνει. Ξέρεις ότι υπάρχουν πέντε πτώματα, ότι υπάρχει ένας δράστης, που τους έχει ‘καθαρίσει’. Ξέρεις, όμως, γιατί έχει γίνει αυτό το φονικό και κάτω από ποιες συνθήκες έγινε; Θέλω να καταλάβω αυτόν που με αποδοκίμαζε: αν πάει κάποιος και τον απειλήσει να τον σφάξει με μαχαίρι κι έχει όπλο, θα του πει του άλλου ‘Σφάξε με…’; Δεν θα του πει έτσι».

Η ποινή

«Η ποινή μπορεί να είναι από ισόβια μέχρι θανατική. Και η θανατική δεν με φοβίζει καθόλου. Είμαι πρόθυμος να την ακολουθήσω με χαμόγελο. Ίσως τότε χαμογελώ πιο πολύ απ’ όταν με συνέλαβαν. Από τη στιγμή που έχω το δίκιο με το μέρος μου, θα φύγω απ’ αυτόν τον κόσμο, ξέροντας ότι στον άλλο που θα πάω δεν θα ‘χω κανένα πρόβλημα… Εγώ αυτό που περιμένω είναι η θανατική ποινή. Σε ποια περίπτωση; Στην περίπτωση που δεν γίνουν πιστευτά αυτά τα οποία λέω…»

Συνεχίζεται

~ από Nina C στο 25/03/2008.

23 Σχόλια to “Θεόφιλος Σεχίδης: Η πενταπλή δολοφονία της Θάσου – IV”

  1. ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!

  2. Προσυπογράφω το παραπάνω σχόλιο.

    Διαβάζοντας και τα προηγούμενα post για την ίδια υπόθεση, αναρωτιέμαι κατά πόσο μία ψυχολογική διαταραχή μπορεί να δράσει ανεξάρτητα από το κοινωνικό της πλαίσιο. Τείνω να συμπεράνω πως όχι, αν και αυτό μοιάζει με το να ισχυρίζομαι πως μόλις ανακάλυψα την πυρίτιδα…

    Πολύ καλή έρευνα, μπράβο.

  3. Γαμώτο όσο το διαβάζω τόσο με μαγεύει ο Θ. Είναι ανησυχητικό λέτε;

  4. Τι να πει κανείς! Στο -θολωμένο-μυαλό του τα ΄χει όλα τακτοποιημένα, έτσι που να αναρωτιέται ο αναγνώστης «βρε μπααας..»! Πραγματικά συγκλονιστικό!

  5. ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΝΙΝΑ
    ΑΠΟ ΟΤΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΣΤΟ Σ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΕΝ ΕΠΕΣΑ ΕΞΩ ΣΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΕΓΡΑΨΑ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. ΓΝΩΡΙΖΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΚΑΘΟΛΟΥ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ. ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΣΧΟΛΙΑΣΕ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΕΧΙΔΗ-ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ- ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΤΕΛΕΙΑ ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ .ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑ ΟΤΙ ΝΟΣΟΥΣΕ ΚΑΙ Η ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ. ΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΔΕΛΦΙΑ, ΤΟΤΕ ΙΣΩΣ ΝΑ ΥΠΗΡΧΕ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ. ΑΝ ΟΧΙ, ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΦΑΝΕΡΟ ΟΤΙ Ο ΨΥΧΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΕΧΙΔΗ ΕΠΗΡΕΑΣΤΗΚΕ ΆΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΤΟΥ. ΑΠΟ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΟΥ, ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΤΗΝ ΓΙΑΤΡΕΨΕΙ ΤΡΟΠΟ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΩΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ. ΕΚΕΙΝΗ ΣΙΓΟΥΡΑ ΤΗΝ ΣΚΟΤΩΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΑΛΛΑΞΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ. ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΤΟΥ , ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΑΝΑ ΤΟΥ[ ΚΑΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΟΥ] ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ ΑΓΑΠΗ.. ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΑΥΣΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΒΙΑΙΟΣ ΕΙΔΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ. ΤΟΝ ΘΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΧΕΙΡΟΔΙΚΟΥΣΕ ΕΠΑΝΩ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΙΑΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΔΕΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ. ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ.
    ΕΓΩ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ, ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΜΙΑ ΛΟΓΙΚΗ ΣΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΤΗΓΟΡΩ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ. ΤΟ ΝΑ ΖΕΙΣ ΕΠΙ ΣΕΙΡΑ ΕΤΩΝ Σ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΕΝΟΧΑ ΜΥΣΤΙΚΑ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΕΠΗΡΕΑΣΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ, ΕΙΔΙΚΑ ΑΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙ. Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΕ Η ΝΟΜΙΣΕ ΠΩΣ ΑΚΟΥΣΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΟΥ. ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΟΛΑ ΑΝΑΤΡΑΠΗΚΑΝ ΜΕΣΑ ΚΑΙ Η ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΓΑΠΗ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΜΙΣΟΣ ΠΟΥ ΑΝΔΡΩΝΕ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ. ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟΝ ΝΟΜΙΚΟ ΚΛΑΔΟ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΦΤΑΝΕ Η ΣΤΙΓΜΗ
    ΝΑΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΟ BLOG ΣΟΥ
    ΕΠΙΣΗΣ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΜΟΥ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝΕ ΕΔΩ ΜΕ ΕΥΣΤΟΧΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΧΙΟΥΜΟΡ ΠΟΥ ΑΜΒΛΥΝΕΙ ΚΑΠΩΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ
    ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΝΙΝΑΣ
    ΧΡΥΣΗΙΣ

  6. συναντησα το blog τυχαια πριν ενα μηνα σχεδον..εκτοτε κολλησα..η ιστορια της Θασου μου ηταν γνωριμη,ειμαι απο την Δραμα..αν και ημουν μολις 10 τοτε,τη θυμομουν καλα..ηθελα απλα να σας συγχαρω..παντα ειχα μια αδυναμια σ’αυτες τις ιστοριες..(ισως περιεργεια για την ψυχολογια αυτων των ανθρωπων..) keep going..

  7. το ίδιο με τον Ρασκόλνικοφ παθαίνω κι εγώ, μου γίνεται συμπαθής.

  8. Για τους παπάδες, που λένε, την ημέρα που τους σκότωσα, τι να πω… Εμένα, εκείνη την ημέρα δεν μου περίσεψε χρόνος για οτιδήποτε άλλο…»

    egrapse…

    asxeto alla ta leei etsi pou sxedon ton pisteueis…

  9. Πώς να μη τον πιστέψεις, αφού τα πιστεύει και ο ίδιος αυτά που λέει! Για το δικό του σύστημα αξιών, δεν έχει κάνει τίποτε επιλήψιμο. Για το σύστημα αξιών των πολλών, είναι φονιάς.

    Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι στην θέση του θα έκανε το ίδιο;

  10. Δυστυχώς η εξέλιξη της υπόθεσης (τα 5 θύματα εννοώ) είναι αυτή που δείχνει για ακόμα μια φορά το άθλιο κατασκεύασμα και η εγκληματική φύση αυτού που ονομάζουμε Ελληνική κοινωνία. Γιατί τι άλλο είναι όλη αυτή η υπόθεση?
    Είναι ένα ακόμα παράδειγμα εγκληματικότητας και βαναυσότητας μέσα στην οικογένεια που είχε σαν αποτέλεσμα 5 νεκρούς. Ξέρουμε πολύ καλά όλοι μας και ίσως περισσότερο οι μεγαλύτεροι, την εγκληματική δράση που “επιβάλει” σε εισαγωγικά η κοινωνία μας. Δεν είναι η πρώτη φορά και δεν είναι σίγουρα ούτε η τελευταία, που διαπράττονται εγκλήματα μέσα σε μια οικογένεια μέσα από το υπαρκτό βάρος της κοινωνίας. Ειδικότερα σε παλιότερες εποχές το βάρος του τι θα πει, η κοινωνία, τι θα πει το χωριό, τι θα πει ο κάθε τρίτος ήταν αρκετό για να διαπραχτούν βαναυσότητες που πραγματικά σε αφήνουν άφωνο. Δεν έχει περάσει άλλωστε πολύς καιρός από τότε που βρήκαν ότι μια οικογένεια είχε το παιδί της για αρκετά χρόνια κλεισμένο στο πατάρι, επειδή ήταν πνευματικά καθυστερημένο. Παρόλο που φαίνεται νομίζω καθαρά ότι μέσα στο μυαλό του τα έχει τακτοποιημένα ο Θ. με έναν δικό του τρόπο, δεν έχω σχεδόν καμία αμφιβολία για τα λεγόμενα του όσο αναφορά τον ξυλοδαρμό της αδελφή του, αλλά και του αυταρχισμού του πατέρα του. Άλλωστε νομίζω ότι αναφέρεται και σε προηγούμενο δημοσίευση από μάρτυρα ότι ο πατέρας του δεν τους συμπεριφερόταν καλά και το γεγονός ότι κανείς δεν τους έψαξε τόσους μήνες ενισχύει τα λεγόμενα του Σεχίδη για την αντικοινωνικότητα τους. Το έχω ζήσει να μιλάνε όλοι για τον ναρκομανή γνωστό, που έπαιρνε ψυχοφάρμακα και έχω γνωρίσει την οικογενειακή βία σε σχέση με το τι θα πει η κοινωνία. Νομίζω ότι λίγο πολύ, ειδικά όσοι έχουν σε συγγενείς σε χωριό, όλο και κάτι θα γνωρίζουν για αυτήν. Απλά αυτήν την φορά τα εγκλήματα ακολουθήθηκαν και με 5 νεκρούς και έγινε γνωστό, σε άλλες περιπτώσεις απλά μένουν μυστικά.
    Συγνώμη που καταχράστηκα την σελίδα σας.
    Πολύ καλή και αυτή η δουλειά.

    Lykos

    .

  11. Καλωσορίζω τους καινούργιους φίλους και καλημερίζω τους παλιούς. Προφανώς τα παιδιά της οικογένειας Σεχίδη δεν πέρναγαν καλά στο σπίτι τους. Και όπως η ιστορία έχει αποδείξει, είναι σίγουρο πως ο περίγυρος (οικογενειακός, φιλικός, κοινωνικός) το ήξερε. Και, ως συνήθως, δεν «ανακατεύτηκε», μέχρι τη μέρα της αποκάλυψης των πέντε φόνων. Τότε όλοι απέκτησαν άποψη για όλα και για όλους. Το σχόλιο του Λύκου με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη.

  12. πολυ καλη δουλεια νινα….τον παραδεχομαι τον τυπο αν ειναι οντως ετσι τα πραγματα…..

  13. Θα συμφωνησω με τον λυκο και την χρυσιης.
    Απλα θα ηθελα να συμπληρωσω οτι η καθε δραση εχει και μια αντιδραση.
    Εχω γνωρισει μια παρομοια περιπτωση (η οποια δεν ειχε αυτη την καταληξη). Δεν μπορουμε να ξερουμε τι ακριβως συνεβη και εφτασε η κατασταση εκει, απλα πιστευω πως δεν φταιει παντα ο δολοφονος…… Τετοιοι γονεις προκαλουν ασχημα τα παιδια τους και τα πιεζουν περα απο τα ορια τους. Δεν χρειαζετε μονο να χτυπησεις καποιον για να φερθει ετσι,αλλα και πχ: να του αποκρυπτεις την αληθεια, να του προσβαλεις την νοημοσυνη, να του καταστρεφεις τις ζωγραφιες του- ακομα και να επεμβεις στον προσωπικο του χωρο και να πεταξεις καθε τι δικο του.
    τετοιοι γονεις ακομα και να τους αποφυγεις συνεχιζουν με τον τροπο τους να ενοχλουν και να δημιουργουν προβληματα.
    Οσο για την παρομοια υποθεση που αναφερα….. η καταληξη ηταν να εξαφανηστει για παντα προς αγνωστη κατευθυνση. Γιατι? δεν την αφησαν ποτε ησυχη. προσπαθησε πολυ, αλλα……
    Καποιος μου εχει πει, » οποιος δεν περνει απο λογια , περνει απο πραξεις » και πολλες φορες ειναι ο μονος τροπος.
    Αβυσσος η ψυχη του ανθρωπου. Πραγματα που ενοχλουν λιγο ενα ατομο, καποιο αλλο το δημιουργουν ψυχικο τραυμα ‘η οργη ‘η το οτιδιποτε αλλο. Δεν υπαρχει κανονας στον πονο, ουτε και στο τραυμα. Δεν ειμαστε ολοι ιδιοι και ποτε δεν θα γινουμε.

  14. Pragmatika exw ekplagei…Ekei pou nomizeis oti exeis ena aimostagh drasth diavazeis th senenteu3h tou kai arxizeis na anarwtiesai.Mhpws telika eixe dikio se ola osa elege gia th mana tou kai ekei arxisan na kamptwntai oles oi h8ikes anastoles apenanti stous dikous tou kai na e3elissetai to misos?To gegonos peri sunwmosias, ws sunomwsia de mporei na antilhf8ei kapoios th prospa8eia egleismou tou gia psuxiatrikh voh8eia? As mh 3exname kai thn pikr empeiria pou eixe o idios dei apo thn ederfh tou gia thn psuxiatrikh voh8eia pou lamvane. O idios upogrammise to 3ulodarmo, epaneilhmenos, ths aderfhs tou apo ton patera tou logw ths «ntrophs» pou prokalouse sthn oikogeneia.
    Kai an fovotan oti 8a katelhge san thn aderfh tou?apoklhros, paralogos kai plhrws apomonomenos apo olous kai ola?poso paralogoi na htan arage oi fovoi tou mesa sthn oikogeneia pou zouse?
    den eim ai kai psuxologos, alla tipota den egine apo mono tou.ola exoun mia sundesh kai mia arxh.

  15. […] Συνεχίζεται […]

  16. […] Προηγούμενο […]

  17. EMENA MOY EINAI ΣΥΜΠΑΘΗΣ, Ο ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΔΗΘΕΝ ΜΑΝΑ ΤΟΥ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΦΑΝΕ, ΦΟΒΟΝΤΟΥΣΑΝ ΟΤΙ ΘΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ΠΟΛΛΑ ΑΝ ΕΦΕΥΓΕ, ΠΕΡΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΤΑΤΡΕΓΜΟ ΠΟΥ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ ΥΠΗΡΧΕ… Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΕΧΙΔΗΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΧΡΗΣΤΟΣ, ΑΥΤΟΙ ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΤΟ ΑΥΤΟΑΝΟΣΟ ΣΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΑΔΕΡΦΗΣ ΣΕΧΙΔΗ ΚΑΙ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ… 2 ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ… ΚΡΙΜΑ ΤΟ ΠΑΛΙΚΑΡΙ, ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΥΤΟ…

  18. […] σε μέρη: πρώτο μέρος, δεύτερο μέρος τρίτο μέρος τέταρτο μέρος πέμπτο […]

  19. με ταραξε αυτη η ιστορια

  20. Αν είναι όπως τα λέει, καλά τους έκανε. Η παράνοια είναι στην κορυφή ενός βάθρου που σε οδηγούν κάποια σκαλιά. Με τη συμπεριφορά της οικογένειας τον έφτασαν στην κορυφή του βάθρου. Ο καθένας μας μπορεί να φτάσει σε αυτή την κορυφή εφόσον υποστεί τους κατάλληλους χειρισμούς και ξαφνικά αρχίσει να ανεβαίνει όλα αυτά τα σκαλιά.

    Δυστυχώς αν είσαι αρκετά έξυπνος και αναλύεις δεδομένα του περιβάλλοντος σου, τότε εύκολα νιώθεις μόνος και σε βγάζουν εκτός εαυτού τέτοιες καταστάσεις που δεν σου επιτρέπουν να πάρεις αέρα και να επιστρέψεις στη βάση ηρεμίας σου…

  21. Να πω την αληθεια,αν ολα αυτα που λεει ισχυουν,δεν τον αδικω καθολου. Απτο τροπο που μιλαει δεν φαινεται καθολου «τρελος»,αντιθετως.Συμφωνω με τη Δημουλιδου πιο πανω.

  22. Η συγκροτημένη σκεψη του..με εχει αφησει αναυδη..αν τον ακουσεις να μιλαει χωρις να γνωριζεις το τι εχει κανει..δεν παει καν το μυαλο σου..αυτο ειναι π με τρομαζει πιο πολυ..το οτι δεν εχει μετανοιωσει ειναι απολυτως λογικο..ειχε πληρη επιγνωση των πραξεων του..:-/

  23. […] τον σύντροφο της κόρης του, ο φοιτητής Θεόφιλος Σεχίδης σκοτώνει πέντε μέλη της οικογένειάς του και τεμαχίζει […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: