Dr Crippen, μια ιστορία φόνου με υπερατλαντική καταδίωξη – I

Της Νίνας Κουλετάκη

Ο Hawley Hawley Crippen, γνωστός ως Dr Crippen, ήταν ένας αμερικανός γιατρός που κρεμάστηκε στις φυλακές Pentonville του Λονδίνου, στις 23 Νοεμβρίου του 1910, για τη δολοφονία της συζύγου του. Ο Dr Crippen κατέχει μιαν ανεπανάληπτη «πρωτιά» στα εγκληματολογικά χρονικά. Ήταν ο πρώτος φυγόδικος εγκληματίας που συνελήφθη με τη βοήθεια της ασύρματης επικοινωνίας.

Αλλά ας παρακολουθήσουμε την ιστορία από την αρχή της.

Η ζωή στο Λονδίνο

Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας μας, είναι αυτό που αναφέρεται στο Λονδίνο, όπου έχει μετοικήσει από την Αμερική ο 48χρονος γιατρός Crippen, με τη δεύτερη σύζυγό του, την 32χρονη Cora Turner.

Cora Turner

Ο Crippen γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου του 1862 στο Michigan των Η.Π.Α. Σπούδασε ιατρική με ειδίκευση στην ομοιοπαθητική. Μετά την αποφοίτησή του εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη και παντρεύτηκε μια φοιτήτρια νοσηλευτικής. Απέκτησαν ένα γιο και, ενώ η γυναίκα του κυοφορούσε το δεύτερο παιδί τους, πέθανε από εγκαφαλικό. Έξι μήνες αργότερα, και ενώ μαθήτευε δίπλα σε έναν γιατρό του Brooklyn, γνώρισε τη 19χρονη Kunigude Machamotzki (που επιλέγει το απλούστερο όνομα Cora Turner) με την οποία έρχεται για δεύτερη φορά «σε γάμου κοινωνία», το φθινόπωρο του 1892. Η Cora ήταν κόρη γερμανορώσσων μεταναστών και 15 χρόνια μικρότερή του. Ήθελε να γίνει αστέρι του Music Hall και προσπαθούσε ασμένως προς αυτή την κατεύθυνση, χωρίς -όμως- ιδιαίτερη επιτυχία. Για τις σκηνικές της εμφανίσεις έχει επιλέξει το ψευδώνυμο Belle Elmore. Μεταχειριζόταν όλους τους τρόπους για να ανέλθει στο καλλιτεχνικό στερέωμα, ακόμα και κάποιους που δεν καθιστούσαν και τόσο ευτυχή τον Dr Crippen: η Cora απατούσε ανοιχτά τον άντρα της. Μετά από μια περιπέτειά της στην Αμερική, ο Crippen την πήρε και εγκαταστάθηκαν στην Αγγλία.

Εκεί η Cora συνέχισε τις προσπάθειες να καθιερωθεί και να διακριθεί στους καλλιτεχνικούς κύκλους, ενώ ο Crippen διαπίστωσε ότι το αμερικανικό του πτυχίο της ιατρικής δεν αναγνωριζόταν στην Αγγλία, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εξασκήσει το επάγγελμά του. Έχοντας αλλάξει τόσα επαγγέλματα, όσα και διευθύνσεις, το ζευγάρι εγκαθίσταται, τελικά, στον αρ. 39 της Hilldrop Crescent, στο Λονδίνο, όπου αναγκάζεται να πάρει οικότροφους, προκειμένου να συμπληρώνει το πενιχρό εισόδημά του.

Ο Crippen έξω από το σπίτι στον αρ. 39 της Hilldrop Crescent

Η Cora έδειχνε να ασφυκτιά στο γάμο της, έπινε και δημιουργούσε τον έναν ερωτικό δεσμό πίσω από τον άλλο. Φερόταν στον Crippen άσχημα, υποτιμώντας τον, καθώς δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της για κοσμήματα και λούσα. Ήταν φυσικό επακόλουθο για τον Crippen να αναζητήσει σε άλλες γυναίκες τη στοργή που του στερούσε η Cora και, συγκεκριμένα, στην 28χρονη γραμματέα του Ethel Clara Le Neve. Η Cora πληροφορήθηκε το δεσμό και απείλησε τον Crippen πως θα έφευγε, αφήνοντάς τον απένταρο.

Ethel Clara Le Neve

Στις 31 Ιανουαρίου του 1910, οι Crippen έκαναν σπίτι τους ένα πάρτυ. Το ζεύγος Matinetti, φίλοι των Crippen και συγκεκριμένα της Cora, ήταν οι τελευταίοι που την είδαν ζωντανή ή νεκρή. Η Cora Crippen εξαφανίστηκε εκείνο το ίδιο βράδυ.

Ο Crippen συνέχιζε τη ζωή και το δεσμό του με την Ethel, σαν να μην είχε συμβεί το παραμικρό. Κυκλοφορούσαν μαζί μέχρι το Μάρτιο, οπότε η Ethel μετακόμισε στο σπίτι του και άρχισε να κυκλοφορεί φορώντας τα ρούχα και τα κοσμήματα της Cora. Στους γείτονες και τους γνωστούς ο Crippen είχε πει πως η Cora έφυγε για την Αμερική , να συμπαρασταθεί σε μιαν άρρωστη συγγενή και πως η Ethel ήταν ανηψιά του.

Λίγους μήνες αργότερα, ενώ το ζευγάρι βρισκόταν σε έναν χορό, έπεσε πάνω σε φίλους της Cora, το ζεύγος Nash. Η Lil Nash πρόσεξε πως η Ethel φορούσε μιαν ακριβή καρφίτσα που ανήκε στην Cora. Αργότερα ο Crippen είπε στην άλλη φίλη της Cora, την Clara Matinetti, πως η γυναίκα του είχε αρρωστήσει βαριά στην Αμερική και ίσως να μη ζούσε. Λίγο αργότερα της έστειλε ένα τηλεγράφημα, πληροφορώντας τη πως η Cora είχε πεθάνει στην Αμερική.

Οι υποψίες και η φυγή

Τα νέα για τον υποτιθέμενο θάνατο της Cora στην Αμεική διαδόθηκαν γρήγορα ανάμεσα σους φίλους της. H Lil Nash ρώτησε τον Crippen για το μέρος στο οποίο πέθανε η Cora, για να εισπράξει την απάντηση πως αυτό έγινε σε μια μικρή πόλη κοντά στο San Francisco, το όνομα της οποίας, όμως, δεν θυμόταν. Η Lil δεν πίστεψε τον Crippen και μοιράστηκε τις υποψίες της με μιαν άλλη φίλη της Cora από το βαριετέ, την Kate Williams, που έκανε καριέρα με το ψευδώνυμο Vulcana.

Οι δυο γυναίκες πήγαν στην αστυνομία και κατήγγειλαν την εξαφάνιση της Cora. H Scotland Yard ανέθεσε την υπόθεση στον αρχιεπιθεωρητή Walter Dew, γνωστού με το παρατσούκλι «Το μπλε σερζ», εξαιτίας της συνήθειάς του να φορά, σχεδόν σε καθημερινή βάση, ένα μπλε κοστούμι από ύφασμα σερζ. Ο Dew, όταν ήταν νεαρός και φρεσκοδιορισμένος αστυνομικός, ήταν ο πρώτος που έφτασε στον τόπο που δολοφονήθηκε το τελευταίο θύμα του Τζακ του Αντεροβγάλτη, η Mary Jane Kelly.

Walter Dew

Αφού εξέτασε την καταγγελία των φιλενάδων της Cora, κατέληξε στο συμπέρασμα πως υπήρχαν πολλά αντικρουόμενα στοιχεία σε όσα ισχυρίζονταν ο Crippen αναφορικά με την Cora. Χωρίς να ενστερνίζεται απολύτως τις υποψίες των δύο γυναικών, αποφάσισε να τον ανακρίνει επισήμως, ώστε να του δώσει στοιχεία για το πότε και πώς έφυγε η Cora από την Αγγλία, καθώς και για τον υποτιθέμενο θάνατό της και τις συνθήκες του στην Αμερική.

Επισκέφθηκε τον Crippen στο σπίτι του και τον ρώτησε σχετικά. Ο Crippen του παρουσίασε μιαν άλλη ιστορία. Η Cora ήταν απολύτως ζωντανή και είχε φύγει στο Σικάγο με τον τελευταίο εραστή της, έναν παλαιστή με το όνομα Bruce Miller. Είπε στον Dew ότι αισθανόταν ντροπή για το συμβάν και έτσι αποφάσισε να πει σε φίλους και γνωστούς πως η Cora είχε πάει στην Αμερική, όπου και πέθανε. Όταν ο Dew τον ρώτησε αν μπορούσε να ψάξει το σπίτι, ο Crippen το επέτρεψε ευχαρίστως. Η έρευνα δεν απέδωσε καρπούς και ο Dew ικανοποιήθηκε από τις εξηγήσεις του Crippen.

Στο μεταξύ ο Crippen, φοβούμενος πως η αστυνομία τον είχε στοχοποιήσει, είπε στην Ethel πως ήθελε να μετακομίσουν. Όταν ο Dew επισκέφθηκε ξανά το σπίτι, λίγες μέρες αργότερα, προκειμένου να διευκρινίσει κάποιες λεπτομέρειες ήσσονος σημασίας, το βρήκε άδειο. Το σπίτι ψάχτηκε για δεύτερη φορά, σχολαστικά, με αποτέλεσμα να ανακαλύψουν ένα ακέφαλο, διαμελισμένο και χωρίς κόκαλα πτώμα, θαμμένο κάτω από το πάτωμα του κελαριού που, λογικά, υπέθεσαν πως ανήκε στην Cora «Bell» Crippen.

Αστυνομικοί σκάβουν στο σπίτι του Dr Crippen

Το κελάρι

Ο τάφος

Χωρίς να χρονοτριβήσει, ο Dew εξέδωσε ένταλμα για τη σύλληψη του Dr Crippen και της Ethel Le Neve.

Η ιστορία δεν άργησε να κάνει την εμφάνισή της και στις λονδρέζικες εφημερίδες. Ο Crippen, χάνοντας την ψυχραιμία του, αποφάσισε να φύγει από την Αγγλία και, μέσω Καναδά, να κρυφτεί στην αχανή Αμερική. Πρώτος τους σταθμός ήταν οι Βρυξέλλες, όπου και διανυκτέρευσαν σε ένα ξενοδοχείο, με σκοπό να επιβιβαστούν στο καναδέζικο ατμόπλοιο Montrose, το οποίο επρόκειτο να αποπλεύσει από την Αμβέρσα για το Κεμπέκ.

S/S Montrose

Σε μια προσπάθεια να αλλάξει την εξωτερική του εμφάνιση, ο Crippen έπαψε να φορά τα γυαλιά του, ξύρισε το μουστάκι του και άφησε γενειάδα. Έντυσε την Εthel με αγορίστικα ρούχα, της έκοψε τα μαλλιά και της φόρεσε ένα κασκέτο που κατέβαινε μέχρι χαμηλά στα μάτια της. Η νεαρή γυναίκα έμοιαζε, πια, με αγόρι και επιβιβάστηκαν στο πλοίο ως πατέρας και γιος με τα ονόματα John και Master Robinson.

Η Ethel μεταμφιεσμένη σε αγόρι

Η αποκάλυψη και η σύλληψη

Εντούτοις, η προσπάθεια του Crippen έμελλε να καταστραφεί από τον καπετάνιο του Montrose, τον Henry Kendall.

Henry Kendall

Ο Kendall θεωρούσε τον εαυτό του ένα είδος ερασιτέχνη ντετέκτιβ και ήταν ιδιαίτερα παρατηρητικός με όλα όσα διαδραματίζονταν πάνω στο πλοίο του. Από τη γέφυρα παρατηρούσε τους υποτιθέμενους πατέρα και γιο να κάνουν την βόλτα τους στο κατάστρωμα, θεώρησε όμως περίεργη τη συνήθειά τους να κρατιούνται από το χέρι ή να εξαφανίζονται πίσω από τις λέμβους! Ο Kendall θα πει αργότερα σε μια συνέντευξη:

«Κοιτούσα πάνω από τη γέφυρα το κατάστρωμα και είδα δυο άντρες πίσω από μια σωστική λέμβο. Ο ένας έσφιγγε το χέρι του άλλου. Κατέβηκα, τους πλησίασα και έπιασα κουβέντα με τον μεγαλύτερο σε ηλικία. Παρατήρησα ένα σημάδι από γυαλιά στην αρχή της μύτης του, καθώς και ότι είχε φρεσκοξυρίσει ένα μουστάκι, ενώ άφηνε γενειάδα. Ο νεαρός ήταν πολύ μαζεμένος και έκανα μια παρατήρηση για τον βήχα του».

«Πατέρας και γιος» βολτάρουν στο κατάστρωμα

Θέλοντας να επιβεβαιώσει τις υποψίες του, παρατηρώντας τους συγκεκριμένους επιβάτες, ο Kendall κάλεσε «πατέρα και γιο» στο τραπέζι του κατά το δείπνο και, ακόμα, στην καμπίνα του, λέγοντας πώς έπρεπε να συμπληρωθούν κάποια έντυπα, πριν φθάσουν στη Β. Αμερική. Εκεί ήταν που ο καπετάνιος πρόσεξε πως οι καρφίτσες που είχαν μπει στα ρούχα με προσοχή, ώστε να καμουφλάρουν τις θηλυκές καμπύλες του Master Robinson, δεν έκαναν και πολύ καλά τη δουλειά τους. Ο Kendall συνέκρινε τα πρόσωπα των επιβατών του με τις φωτογραφίες των υπόπτων φυγάδων από τις εφημερίδες. Ήταν, πλέον, σίγουρος.

Το Montrose ήταν ένα από τα ελάχιστα ατμόπλοια της εποχής, που ήταν εφοδιασμένο με ασύρματο, παρόμοιο με εκείνον του Τιτανικού. Ο Kendall έδωσε στον ασυρματιστή το ακόλουθο μήνυμα, για τα γραφεία της White Star Line, στο Λονδίνο:

«Έχω ισχυρές υποψίες πως ο Crippeno δολοφόνος του κελαριού στο Λονδίνο- μαζί με το συνεργό του βρίσκονται ανάμεσα στους επιβάτες της Πρώτης Θέσης. Έχει ξυρίσει το μουστάκι και αφήνει γενειάδα. Η συνεργός είναι ντυμένη σαν αγόρι. Η φωνή της και οι συμπεριφορά υποδηλώνουν αναμφίβολα κορίτσι».

Οι πληροφορίες διοχετεύτηκαν στον επιθεωρητή Dew, ο οποίος επιβιβάστηκε αμέσως στο πλοίο Laurentic.

S/S Laurentic

To Montrose είχε προβάδισμα τριών ημερών, αλλά υπολείπονταν 11 μέρες μέχρι να φτάσει στο Κεμπέκ. Το Laurentic, με ταχύτητα 13 κόμβους την ώρα μπορούσε να ξεπεράσει το Montrose, όπως και έγινε. Φθάνοντας στο St. Lawrens River νωρίτερα, ο Dew μεταμφιέστηκε σε πλοηγό και επιβιβάστηκε στο Montrose. Πλησίασε τον Crippen, τον χαιρέτησε δια χειραψίας και έβγαλε το πηλίκιο του πλοηγού λέγοντας:

«Καλησπέρα, Dr Crippen, με θυμάστε; Είμαι ο επιθεωρητής Dew της Scotland Yard». Ο Crippen, κοιτώντας τον Dew με μάτια ορθάνοιχτα από την έκπληξη, του απάντησε: «Δόξα τω Θεώ, τελείωσε». Και έτεινε τα χέρια για να του περάσει ο Dew τις χειροπέδες.

Ο Dew κατεβαίνει από το Montrose, συνοδεύοντας τον μεταμφιεσμένο Dr Crippen, με χειροπέδες στα χέρια

Συνεχίζεται

~ από Nina C στο 24/06/2008.

12 Σχόλια to “Dr Crippen, μια ιστορία φόνου με υπερατλαντική καταδίωξη – I”

  1. ΝΙΝΑ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ,ΣΕ ΣΥΓΧΕΡΩ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΤΗ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.ΑΠΛΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΠΙΟ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΘΑ ΕΙΧΑΝ ΜΕΓΑΛΗΤΕΡΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΩΝ.ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ.ΝΑ ΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ..

  2. Το ξέρω ότι ο φόνος στην πλειονότητα των περιπτώσεων είναι πράξη απεχθής και απολύτως καταδικαστέα αλλά ειλικρινά τον ψιλολυπήθηκα τον κακομοίρη στην αρχή της αφήγησής σας…
    Είχα πεθυμήσει τις ιστορίες σας κυρία Κουλετάκη και δηλώνω γι’άλλη μια φορά φανατική αναγνώστρια του blog σας.🙂

  3. @Γιάννη, το πρόβλημα με τα πρόσφατα εγκλήματα είναι πως οι άμεσα εμπλεκόμενοι (θύτης, συγγενείς θύματος κ.λ.π.) είναι εν ζωή, οπότε είναι ιδιαίτερα επώδυνο να «ξύνεις πληγές». Ο Γιάννης που γράφει τα ελληνικά εγκλήματα προσπαθεί και καταφέρνει να το κάνει με ιδιαίτερη προσοχή και ευαισθησία. Όσο για το συγκεκριμένο έγκλημα, όπως θα δεις στο δεύτερο μέρος, η πιο συγκλονιστική αποκάλυψη έγινε μόλις πριν μερικούς μήνες, 97 ολόκληρα χρόνια μετά το θάνατο του Crippen!

    @Agi, όπως θα δεις στο δεύτερο μέρος, δεν τον συμπάθησες αδίκως… 🙂

    Ευχαριστώ πολύ και τους δυο σας για τα καλά σας λόγια!

  4. Καταπληκτική ιστοσελίδα, στα 10 καλύτερα ευρωπαϊκά site.

    Σπουδαία ανάλυση των εγκλημάτων, χωρίς υποκειμενικά σχόλια, και με σπάνια ντοκουμέντα. Θεωρώ πιο ενδιαφέροντα εγκλήματα τις απαγωγές (¨Το έγκλημα του Αιώνα – υπόθεση Λίντμπεργκ).

    Έκανα ένα blog (σε αρχικό στάδιο) με φανταστικές ιστορίες εγκλημάτων που θα μπορούσαν να είναι αληθινές. Πές μου, σε παρακαλώ, τη γνώμη σου.

  5. Θα μπορούσε να γίνει σενάριο γιά μία πολύ ενδιαφέρουσα αστυνομική ταινία.
    Περιμένω με αγωνία το δεύτερο μέρος.

  6. emena pantos m’aresoun ta palia eglimata (na diabazo gi’afta ennoo:)) kai i Nina ehei enan diko tis iperoho tropo na ta parousiazei.

  7. Καταραμένη τεχνολογία…

  8. Λοιπόν τι να πω… κι εγώ τον συμπάθησα και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί… Το να σε αντιμετωπίζει έτσι ο/η σύντροφος σου είναι καμιά φορά χειρότερο από φόνο… Όχι ότι αποποινικοποιώ το έγκλημα, μην παρεξηγηθώ!

  9. Έχω εκπλαγεί αγαπητή.Από την αμεσότητα της γραφής σου.Από το πώς ένα σεντόνι διαβάστηκε από μένα χωρίς κούραση.Θα περναω να σε παρακολουθώ.Και ειδικά τώρα που έχει και δεύτερο πιο ενδιαφέρον μέρος η Ιστορία του Κρίπεν.

    Πολύ καλή δουλειά.Καλώς σας βρήκα.

  10. Υπέροχο🙂

    Περιμένουμε τη συνέχεια!

  11. Πράγματι καλογραμμένη ανάρτηση, αναρωτιέμαι πώς θα γίνει συμπαθέστερος στη συνέχεια.
    Άσχετο αλλά οι κορσέδες έκαναν θαύματα από ό,τι φαίνεται: πρώτη φορά βλέπω χοντρούλα με μέση δαχτυλίδι (η πρώτη φωτογραφία της Κάρα)

  12. @j-p, ευχαριστώ πολύ για το ενθουσιώδες σχόλιο. Θα περάσω με χαρά να δω το μπλογκ σου. 🙂

    @Tony, έχει ήδη γίνει, όπως θα δεις στο δεύτερο μέρος!

    @Offshore, μερσί! 🙂

    @Nίκος 10, αυτό ξαναπές το! 😛

    @Iωάννα, κι εγώ έχω την αίσθηση πως ήταν ένα ιδιαίτερα καταπιεσμένο ανθρωπάκι. Η Κόρα είχε πολύ ισχυρή προσωπικότητα.

    @Island, καλωσορίσατε! Χάιρομαι πολύ που σας άρεσε εδώ! Είστε πάντα ευπρόσδεκτος! 🙂

    @Railduck, ένα κλικ πάνω να τη διαβάσετε! 😛

    @Αμμος, τι λέτε τώρα!!!! Η μεγαλύτερη εφεύρεση ever! Και η πιο καταπιεστική! 😛

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: