Η δολοφονία του Ρασπούτιν – II

Προηγούμενο

Της Νίνας Κουλετάκη

Το σχέδιο

Το σχέδιο ήταν σχετικά απλό: ο Φήλιξ Γιουσούπωβ, που είχε ήδη γίνει φίλος του Ρασπούτιν μέσα από τις ακολασίες τους, θα τον παρέσυρε στο παλάτι του όπου και θα τον σκότωναν.Μέχρι εκείνη τη στιγμή, όμως, έμενε να απαντηθούν ορισμένα ερωτήματα.

Πότε θα γινόταν ο φόνος;

Καθώς ο Μεγάλος Δούκας Ντιμίτρι Πάβλοβιτς ήταν απασχολημένος κάθε βράδυ μέχρι τις 16 Δεκεμβρίου και ο Βλαντιμήρ Πουρίσκεβιτς έφευγε για το μέτωπο στις 17 Δεκεμβρίου, αποφασίστηκε ο φόνος να γίνει τη νύχτα της 16ης προς 17η Δεκεμβρίου.Επέλεξαν να γίνει νύχτα καθώς θα ήταν ευκολότερο γι αυτούς να καλύψουν το φόνο, τα ίχνη τους και να ξεφορτωθούν το πτώμα.Ο Φήλιξ είχε παρατηρήσει πως στο διαμέρισμα του Ρασπούτιν δεν υπήρχε φρουρός μετά τις 12 τη νύχτα.Έτσι αποφασίστηκε ο Φήλιξ να παραλάβει τον Ρασπούτιν από το διαμέρισμά του, στην οδό Γκοροκόβαγια, μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα.

Πώς θα παρέσυραν τον Ρασπούτιν στο παλάτι του Γιουσούπωβ;;

Γνωρίζοντας πως ο Ρασπούτιν λάτρευε το σεξ, οι συνωμότες θα χρησιμοποιούσαν ως δόλωμα την όμορφη γυναίκα του Γιουσούπωβ, Ειρήνη.Ο Φήλιξ θα έλεγε στον Ρασπούτιν πως θα συναντούσε την Ειρήνη στο παλάτι και θα άφηνε υπονοούμενα για ενδεχόμενη σεξουαλική συνεύρεση μεταξύ τους.Γι αυτό το λόγο έγραψε στη γυναίκα του, η οποία βρισκόταν στο πατρικό της στην Κριμαία, και της ζήτησε να παραβρίσκεται στο μεταμεσονύχτιο ραντεβού.Μετά από αρκετές επιστολές, προκειμένου να την πείσει, η Ειρήνη του απάντησε στις αρχές του Δεκέμβρη, έχοντας καταληφθεί από υστερία, πως δεν επρόκειτο να τον συνδράμει σε αυτό του το σχέδιο.Οι συνωμότες έπρεπε να βρουν τρόπο να παρασύρουν το Ρασπούτιν, χωρίς τη βοήθεια της Ειρήνης.Αποφάσισαν να τη διατηρήσουν ως δόλωμα και να υποκριθούν την παρουσία της στο σπίτι.

Φήλιξ και Ειρήνη

Σε ποιο σημείο του παλατιού θα γινόταν ο φόνος;

Ο Φήλιξ και ο Ρασπούτιν θα έμπαιναν στο παλάτι από μια πλευρική είσοδο, όπου σκάλες θα τους οδηγούσαν στο υπόγειο, αποφεύγοντας με αυτόν τον τρόπο να γίνουν αντιληπτοί κατά την είσοδο ή την έξοδό τους από το παλάτι. Ο Φήλιξ είχε μετατρέψει το υπόγειο σε μια ευχάριστη τραπεζαρία, όπου δεχόταν συχνά τους φίλους του.

Τι όπλο θα χρησιμοποιούσαν για το φόνο;

Καθώς το παλάτι του Γιουσούπωβ βρισκόταν κατά μήκος του καναλιού Μόικα και απέναντι από το αστυνομικό τμήμα, η χρήση όπλου ήταν παρακινδυνευμένη: οι πυροβολισμοί θα γίνονταν αντιληπτοί.Έτσι, αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν δηλητήριο.

Πώς θα σκότωναν τον Ρασπούτιν;

Η τραπεζαρία στο υπόγειο, θα είχε «σκηνοθετηθεί» με τέτοιο τρόπο, ώστε να δίνει την εντύπωση πως καλεσμένοι είχαν μόλις αποχωρήσει από αυτήν, μετά από ένα πλουσιοπάροχο δείπνο.Από τα επάνω διαμερίσματα θα ακούγονταν θόρυβος, καθώς η Ειρήνη, υποτίθεται πως θα περιποιόταν μερικούς από τους καλεσμένους που δεν είχαν, ακόμη, αναχωρήσει.Ο Φήλιξ θα έλεγε στον Ρασπούτιν πως η γυναίκα του θα κατέβαινε, μόλις έφευγαν οι προσκεκλημένοι της.Ενώ θα περίμεναν την Ειρήνη, ο Φήλιξ θα προσέφερε στον Ρασπούτιν γλυκά και κρασί, δηλητηριασμένα με κυανιούχο κάλιο.

Πώς θα ήταν σίγουροι ότι δεν θα τους ενοχοποιούσαν για το φόνο;

Έπρεπε να εξασφαλίσουν πως κανείς δεν θα γνώριζε πως ο Ρασπούτιν εκείνη τη νύχτα θα επισκεπτόταν το παλάτι του Γιουσούπωβ.Εκτός από το ότι ο Φήλιξ πιεστικά τόνισε στον Ρασπούτιν να μην αναφέρει σε κανέναν το ραντεβού του με την Ειρήνη, αποφάσισαν να πάνε να τον πάρουν με αυτοκίνητο από το διαμέρισμά του, από την πίσω είσοδο.Επίσης σκέφτηκαν να τηλεφωνήσουν σε ένα εστιατόριο/πανδοχείο όπου σύχναζε ο Ρασπούτιν, το VillaRhode, και να τον ζητήσουν, ώστε να απομακρύνουν κάθε υποψία ότι μπορεί να ήταν μαζί τους το βράδυ του φόνου.Αντίθετα ήθελαν να κάνουν τον κόσμο να πιστέψει πως είχε ραντεβού μαζί τους, αλλά δεν εμφανίστηκε ποτέ.

Τι θα έκαναν το πτώμα;

Μετά το φόνο, οι συνωμότες θα τύλιγαν το σώμα σε ένα χαλί, θα προσέθεταν βάρος και θα το πέταγαν σε ένα ποτάμι.Καθώς ο χειμώνας είχε ήδη φτάσει βαρύς, τα περισσότερα ποτάμια στην Αγία Πετρούπολη ήταν παγωμένα.Οι συνωμότες πέρασαν ένα πρωί ψάχνοντας για κάποια κατάλληλη τρύπα στον πάγο, ώστε να πετάξουν μέσα της το πτώμα.Βρήκαν μια στον ποταμό Νέβκα.

Ο φόνος

Τον Νοέμβριο, περίπου ένα μήνα πριν το φόνο, ο Φήλιξ ήρθε σε επαφή με τη Μαρία Γκολοβίνα, μια παλιά του φίλη η οποία συνδεόταν επίσης στενά με τον Ρασπούτιν. Της παραπονέθηκε πως ένοιωθε πόνους στο στήθος, την αιτία των οποίων οι γιατροί δεν είχαν μπορέσει να ανακαλύψουν.Εκείνη αμέσως του συνέστησε να δει τον Ρασπούτιν, λόγω των θεραπευτικών του δυνάμεων, κάτι για το οποίο ο Φήλιξ ήταν σίγουρος πως θα συνέβαινε.Η Μαρία ανέλαβε να κανονίσει το ραντεβού της συνάντησης στο διαμέρισμα του Ρασπούτιν.Η προσχεδιασμένη από τον Φήλιξ φιλία μεταξύ των δύο ανδρών άρχισε, και ο Ρασπούτιν αποκαλούσε τον Φήλιξ, χαϊδευτικά, «Μικρούλη».

Οι δυο τους συναντήθηκαν αρκετές φορές μεταξύ Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου.Καθώς ο Φήλιξ είχε εμπιστευθεί στον Ρασπούτιν πως δεν ήθελε η οικογένειά του να γνωρίζει για τη φιλία τους, είχε συμφωνηθεί να μπαινοβγαίνει στο διαμέρισμα του Ρασπούτιν χρησιμοποιώντας τη σκάλα υπηρεσίας, στο πίσω μέρος του σπιτιού.Υπήρχαν πολλοί που διατείνονταν πως κάθε άλλο παρά μόνο θεραπευτικές ήταν οι συναντήσεις τους, και πως οι δυο τους είχαν και σεξουαλική σχέση.

Σε κάποια από τις συναντήσεις τους ο Φήλιξ ανέφερε πως η σύζυγός του θα επέστρεφε από την Κριμαία στα μέσα Δεκεμβρίου.Ο Ρασπούτιν εξεδήλωσε το ενδιαφέρον του να τη γνωρίσει, έτσι κανονίστηκε η συνάντηση για τη νύχτα της 16ης προς 17η Δεκεμβρίου, μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα.Συμφωνήθηκε πως ο Φήλιξ θα περνούσε με αυτοκίνητο να πάρει τον Ρασπούτιν από το διαμέρισμά του και να τον επιστρέψει, μετά, σε αυτό.

Για αρκετούς μήνες ο Ρασπούτιν ζούσε μέσα στο φόβο.Έπινε περισσότερο από ποτέ και χόρευε τσιγγάνικους χορούς, προσπαθώντας να ξεχάσει τον τρόμο που ένοιωθε.Είχε εκμυστηρευθεί πολλές φορές σε φίλους του πως κινδύνευε η ζωή του και πως θα τον δολοφονούσαν.Είναι άγνωστο αν αυτό αποτελούσε προαίσθημα ή είχε ακούσει τις φήμες που κυκλοφορούσαν στην Αγία Πετρούπολη.Ακόμα και την τελευταία μέρα της ζωής του, είχε δεχτεί επισκέψεις από διαφόρους ανθρώπους, οι οποίοι τον είχαν συμβουλέψει να είναι προσεκτικός και να μείνει σπίτι.

Γύρω στα μεσάνυχτα, ο Ρασπούτιν άλλαξε ρούχα, φόρεσε μια θαλασσί πουκαμίσα κεντημένη με λουλούδια και μπλε βελούδινο παντελόνι.Δεν μπορούσε να κουμπώσει το πάνω κουμπί της πουκαμίσας του και η υπηρέτριά του τον βοήθησε.Ξάπλωσε στο κρεβάτι του, μέχρι που τον φώναξαν πως το αυτοκίνητο τον περίμενε.Αν και ο Φήλιξ του είχε ζητήσει μυστικότητα για τις κινήσεις του εκείνη τη νύχτα, ο Ρασπούτιν είχε πει σε αρκετά πρόσωπα πού θα πήγαινε, μεταξύ των οποίων ήταν η κόρη του Μαρία, με την οποία εκείνο το διάστημα συγκατοικούσε, και η φίλη του Μαρία Γκολοβίνα, η οποία του είχε συστήσει τον Φήλιξ.

Ο Ρασπούτιν με τις κόρες του

Κοντά στα μεσάνυχτα οι συνωμότες συναντήθηκαν στο παλάτι του Γιουσούπωβ, στην πρόσφατα δημιουργημένη τραπεζαρία του υπογείου.Ήταν ένα άνετο δωμάτιο, χωρισμένο σε δύο μέρη: μια τραπεζαρία και ένα μικρό σαλόνι.Δυο μικρά παράθυρα έβλεπαν στην αυλή.Φωτιά έκαιγε στο μεγάλο τζάκι, μπροστά από το οποίο ήταν απλωμένο το τομάρι μιας πολικής αρκούδας.Γλυκάκαικρασίγέμιζαντοτραπέζι.

ΟΔρ. Λαζάβερτ φόρεσε λαστιχένια γάντια και κονιορτοποίησε τους κυανιούχους κρυστάλλους.Στη συνέχεια πασπάλισε τη σκόνη στα γλυκά και έριξε κάμποση σε δυο ποτήρια του κρασιού.Άφησε μερικά γλυκά καθαρά, ώστε να μπορέσει να φάει ο Φήλιξ, για να μην υποψιαστεί κάτι ο Ρασπούτιν.Όταν τελείωσε το έργο του, έβγαλε τα γάντια του και τα πέταξε στη φωτιά.Το λάστιχο, καθώς καιγόταν, έβγαλε πολύ καπνό και χρειάστηκε να αερίσουν το δωμάτιο.Όταν όλα ήταν έτοιμα, ο Φήλιξ και ο Λαζάβερτ έφυγαν για να φέρουν το θύμα τους.

Γύρω στις 12.30’, ένας επισκέπτης έφτασε στο διαμέρισμα του Ρασπούτιν από την πίσω σκάλα.Ο Ρασπούτιν τον υποδέχτηκε στην πόρτα.Η υπηρέτρια, ακόμη ξύπνια, είδε τη σκηνή από τις μισάνοιχτες κουρτίνες της κουζίνας.Στο πρόσωπο του άνδρα αναγνώρισε τον «Μικρούλη».Οι δύο άνδρες επιβιβάστηκαν σε ένα αυτοκίνητο με οδηγό, ο οποίος δεν ήταν άλλος από τον γιατρό Λαζάβερτ.

Όταν έφτασαν στο παλάτι, ο Φήλιξ οδήγησε τον Ρασπούτιν στην πλαϊνή είσοδο, από όπου διέσχισαν ένα μαρμάρινο χωλ και κατέβηκαν τα σκαλιά που οδηγούσαν στην υπόγεια τραπεζαρία.Καθώς ο Ρασπούτιν μπήκε στο δωμάτιο, άκουσε φασαρία και μουσική, που έρχονταν από τον πάνω όροφο.Το τραγούδι που έπαιζε ήταν τον «YankeeDoodleDandee».Ο Φήλιξ του εξήγησε πως η Ειρήνη είχε δεχτεί ξαφνικούς επισκέπτες, αλλά θα κατέβαινε σύντομα να τους συναντήσει.Οι υπόλοιποι συνωμότες περίμεναν μέχρι ο Φήλιξ και ο Ρασπούτιν να μπουν στην τραπεζαρία και στη συνέχεια στάθηκαν στην κορφή της σκάλας περιμένοντας να δουν τι θα συνέβαινε.Μέχριστιγμήςόλαπήγαινανσύμφωναμετοσχέδιο.Αυτόόμωςδενθαδιαρκούσεγιαπολύ.

Ενώ υποτίθεται πως περίμεναν την Ειρήνη να κατέβει, ο Φήλιξ πρόσφερε στον Ρασπούτιν μερικά γλυκίσματα, τα οποία εκείνος αρνήθηκε λέγοντας πως του φαίνονταν πολύ γλυκά.Δεν ήθελε ούτε να φάει, ούτε να πιει.Ο Γιουσούπωβ πανικοβλήθηκε και με μια δικαιολογία ανέβηκε στον πάνω όροφο, για να συμβουλευτεί τους υπόλοιπους συνωμότες.Όταν ξανακατέβηκε ο Ρασπούτιν είχε, για κάποιο λόγο, αλλάξει γνώμη.Έφαγε μερικά γλυκά και στη συνέχεια, οι δύο άντρες, άρχισαν να πίνουν το κρασί.

Αν και το κυανιούχο κάλιο είναι ένα δηλητήριο με άμεσα αποτελέσματα, δεν συνέβη απολύτως τίποτα.Ο Φήλιξ συνέχιζε να κουβεντιάζει με τον Ρασπούτιν, περιμένοντας να τον δει να καταρρέει από στιγμή σε στιγμή.Ο καλόγερος πρόσεξε μια κιθάρα αφημένη σε μια γωνία και ζήτησε από τον πρίγκιπα να παίξει για εκείνον.Η ώρα περνούσε και ο Ρασπούτιν παρέμενε ανεπηρέαστος από το δηλητήριο.

Είχαν ήδη περάσει δύο ώρες και ο Φήλιξ, πλέον, ανησυχούσε σοβαρά.Ζήτησε ξανά συγγνώμη, προσποιήθηκε πως ανεβαίνει να δει γιατί αργεί η Ειρήνη και πήγε να μιλήσει με τους υπόλοιπους.Αποφάσισαν πως, για κάποιο λόγο, το δηλητήριο δεν επρόκειτο να ενεργήσει.Ο Φήλιξ πήρε ένα όπλο από τον Μεγάλο Δούκα Ντιμίτρι Πάβλοβιτς και κατέβηκε στο υπόγειο.Ο Ρασπούτιν δεν αντελήφθη πως ο Γιουσούπωβ έκρυβε ένα όπλο πίσω από την πλάτη του.Ενώ περιεργαζόταν ένα όμορφο ντουλάπι από έβενο, άκουσε τον Φήλιξ να του λέει: «Γκριγκόρι Εφρέμοβιτς, κοίτα καλύτερα εκείνον το σταυρό και προσευχήσου».ΣτησυνέχειασήκωσετοπιστόλικαιπυροβόλησετονΡασπούτιν.

Στο άκουσμα του πυροβολισμού, οι υπόλοιποι συνωμότες κατέβηκαν γρήγορα τα σκαλιά, για να αντικρίσουν τον Ρασπούτιν πεσμένο στο πάτωμα και τον Φήλιξ όρθιο από πάνω του με το όπλο στο χέρι.Απομάκρυναν το πτώμα του Ρασπούτιν από το τομάρι της αρκούδας, ώστε να μην κηλιδωθεί από το αίμα του.Ο Ρασπούτιν ανέπνεε ακόμα.Μετά από μερικά λεπτά έκανε έναν-δύο σπασμούς, για να μείνει στη συνέχεια ακίνητος.Αφού είχε πεθάνει, οι συνωμότες ανέβηκαν στον πάνω όροφο για να γιορτάσουν την επιτυχία τους, περιμένοντας να προχωρήσει ακόμα λίγο η νύχτα, ώστε να ξεφορτωθούν το πτώμα χωρίς μάρτυρες.

Στο σημείο αυτό υπάρχουν αλληλοσυγκρουόμενες αναφορές για τη συνέχεια της ιστορίας.Κάποιες από αυτές λένε πως ο Παύλοβιτς και ο Λαζάβερτ, έφυγαν με το αυτοκίνητο προκειμένου να ξεφορτωθούν το γούνινο παλτό του Ρασπούτιν, ενώ άλλες πως δεν βγήκαν από το παλάτι.

Περίπου μια ώρα αργότερα, ο Γιουσούπωβ αποφάσισε να κατέβει στην τραπεζαρία και να ρίξει μια ματιά στο πτώμα.Αγγίζοντάς το διαπίστωσε πως ήταν ακόμα ζεστό.Το ταρακούνησε αλλά χωρίς να υπάρξει αντίδραση.Την ώρα που σηκώθηκε για να φύγει, είδε το αριστερό μάτι του Ρασπούτιν να ανοίγει.Ήταν ακόμη ζωντανός!

Ο Ρασπούτιν πετάχτηκε όρθιος και όρμησε στον Φήλιξ, αρπάζοντάς τον από τους ώμους και το λαιμό.Εκείνος κατάφερε να ελευθερωθεί και ανέβηκε τρέχοντας τη σκάλα φωνάζοντας «Είναι ακόμα ζωντανός!».Ο Πουρίσκεβιτς, που μόλις είχε βάλει το ρεβόλβερ του στην τσέπη του, είδε έναν πανικόβλητο Γιουσούπωβ να χυμάει στο δωμάτιο, με τα όμορφα χαρακτηριστικά του προσώπου του αλλοιωμένα από τον τρόπο και σε ημιλιπόθυμη κατάσταση.Κατέβηκε ο ίδιος στην τραπεζαρία για να ελέγξει και είδε τον Ρασπούτιν να τρέχει στην αυλή, φωνάζοντας: «Φήλιξ, Φήλιξ θα πω τα πάντα στην Τσαρίνα».

Ο Πουρίσκεβιτς ξεχύθηκε πίσω του.Ενώ έτρεχε τον πυροβόλησε αλλά αστόχησε.Πυροβόλησε άλλη μια φορά, με το ίδιο αποτέλεσμα.Στη συνέχεια δάγκωσε (!) το χέρι του για να ανακτήσει τον έλεγχο του εαυτού του και πυροβόλησε εκ νέου, πετυχαίνοντας, αυτή τη φορά, τον Ρασπούτιν στην πλάτη.Ο Ρασπούτιν σταμάτησε, για να δεχτεί άλλη μια σφαίρα από το όπλο του Πουρίσκεβιτς.Επιτέλους, είχε πεθάνει.

Ο αστυνομικός Βλάσιγιεφ, ενώ φύλαγε σκοπιά στην οδό Μόικα, άκουσε κάτι που έμοιαζε με «τρεις ή τέσσερις πυροβολισμούς σε γρήγορη διαδοχή», και έτρεξε προς το μέρος που ακούστηκαν για να ερευνήσει. Έξω από το παλάτι του Γιουσούπωβ είδε δυο άντρες να διασχίζουν την αυλή και τους αναγνώρισε.Ο ένας ήταν ο ίδιος ο πρίγκιπας και ο άλλος ο υπηρέτης του Μπουζίνσκυ.Τους ρώτησε αν άκουσαν τους πυροβολισμούς για να πάρει από τον Μπουζίνσκυ την απάντηση πως τίποτα δεν είχαν ακούσει.Εκτιμώντας πως επρόκειτο, μάλλον, για εξάτμιση αυτοκινήτου, ο Βλάσιγιεφ γύρισε στο πόστο του.

Το σώμα του Ρασπούτιν μεταφέρθηκε στο εσωτερικό του παλατιού και αφέθηκε στη σκάλα που οδηγούσε στο υπόγειο.Για κάποιο λόγο ο Φήλιξ κυριεύτηκε από μανία, πήρε έναν από τους αλτήρες που χρησιμοποιούσε στη γυμναστική του και άρχισε να χτυπά φρενιασμένα το νεκρό σώμα του Ρασπούτιν.Όταν η λύσσα του καταλάγιασε, ήταν καλυμμένος από το αίμα του καλόγερου.

Ο Μπουζίνσκυ ενημέρωσε τον Πουρίσκεβιτς για τη στιχομυθία με τον αστυνομικό.Οι συνωμότες ανησύχησαν για το ενδεχόμενο εκείνος να τη μεταφέρει στους ανωτέρους του.Προφανώς ήταν μεθυσμένοι όταν αποφάσισαν να καλέσουν τον αστυνομικό στο παλάτι.Αργότερα ο Βλάσιγιεφ θα θυμόταν πως, όταν μπήκε στο παλάτι, ένας άντρας τον ρώτησε: «Έχεις ακουστά κάποιον Πουρίσκεβιτς;».«Μάλιστα», αποκρίθηκεοαστυνομικός.«Ε, λοιπόνοΠουρίσκεβιτςείμαιεγώ.ΚαιέχειςακουστάκάποιονΡασπούτιν; Ε, ο Ρασπούτιν είναι νεκρός. Και αν αγαπάς τη Μητέρα Ρωσία θα κρατήσεις το στόμα σου κλειστό». «Μάλιστα, κύριε», απάντησεοΒλάσιγιεφ, καιέφυγε.Είκοσιλεπτάαργότεραειδοποίησετουςανωτέρουςτου.

Οι συνωμότες έδεσαν τα χέρια και τα πόδια του Ρασπούτιν και τύλιξαν το σώμα του με βαρύ ύφασμα.Είχε σχεδόν χαράξει και έπρεπε να ξεφορτωθούν το πτώμα.Ο Φήλιξ έμεινε σπίτι να καθαριστεί από το αίμα του Ρασπούτιν και οι υπόλοιποι μετέφεραν το πτώμα στο αυτοκίνητο και έφυγαν για την προεπιλεγμένη τοποθεσία από όπου θα το πετούσαν στον παγωμένο Νέβκα.Μέσα στην ταραχή τους ξέχασαν να του προσθέσουν βάρος.

Στη συνέχεια χωρίστηκαν και επέστρεψαν ο καθένας σπίτι του, ελπίζοντας πως είχαν γλιτώσει από τις συνέπειες ενός φόνου.

Μεταγενέστερο δημοσίευμα της ελληνικής εφημερίδας «ΕΜΠΡΟΣ» για τον Ρασπούτιν

Η επόμενη μέρα

Το πρωί της 17ης Δεκεμβρίου οι κόρες του Ρασπούτιν ξύπνησαν για να διαπιστώσουν πως ο πατέρας τους δεν είχε επιστρέψει από την έξοδό του της προηγούμενης νύχτας με τον «Μικρούλη».Η ανιψιά του Ρασπούτιν, η οποία επίσης έμενε μαζί του, επικοινώνησε με τη Μαρία Γκολοβίνα και την ενημέρωσε πως ο θείος της δεν είχε γυρίσει σπίτι.Η Μαρία τηλεφώνησε στον Φήλιξ, αλλά εκείνος κοιμόταν ακόμη.Όταν ξύπνησε, ανταπέδωσε το τηλεφώνημα για να πει πως δεν είχαν δει τον Ρασπούτιν το προηγούμενο βράδυ.Όλοι στο σπίτι του καλόγερου γνώριζαν πως αυτό ήταν ψέμα και άρχισαν να ανησυχούν σοβαρά.

Από την άλλη μεριά, στην αστυνομία υπήρχε ήδη αναταραχή, καθώς ο αστυνομικός που είχε συνομιλήσει με τους συνωμότες είχε ενημερώσει τους ανωτέρους του.Ο Γιουσούπωβ, με το φως της μέρας, είδε πως στην αυλή υπήρχε αρκετό αίμα.Πυροβόλησε ένα από τα σκυλιά του και το άφησε εκεί, ώστε να περάσει το αίμα του Ρασπούτιν για δικό του.Στους αστυνομικούς ισχυρίστηκε πως ένας από τους καλεσμένους του μέθυσε και πως θεώρησε αστείο το να πυροβολήσει ένα από τα σκυλιά.Οι αστυνομικοί δεν ξεγελάστηκαν: υπήρχε πάρα πολύ αίμα για να προέρχεται μόνο από ένα ζώο.Εξάλλου, είχαν ακουστεί πάνω από ένας πυροβολισμοί και ο Πουρίσκεβιτς είχε παραδεχτεί στον αστυνομικό πως είχαν σκοτώσει τον Ρασπούτιν.

Η Τσαρίνα ενημερώθηκε πάραυτα και αμέσως έδωσε εντολή να αρχίσουν εξονυχιστικές έρευνες.Ήταν γνωστό σε όλους, αστυνομία και πολίτες, ποιοι ήταν οι δολοφόνοι του Ρασπούτιν.Το μόνο που έλειπε ήταν το πτώμα του.

Στις 19 Δεκεμβρίου η αστυνομία άρχισε να ψάχνει το πτώμα κοντά στη γέφυρα Πετρόβσκι, όπου είχε ανακαλυφθεί μια ματωμένη μπότα.Υπήρχε μια τρύπα στον πάγο σ΄εκείνο το σημείο, όμως δεν μπόρεσαν να βρουν το πτώμα πουθενά.Το ανακάλυψαν, τελικά, λίγο παρακάτω, να επιπλέει σε μια άλλη τρύπα στον πάγο.

Το πτώμα του Ρασπούτιν, αμέσως μετά την ανάσυρσή του από τον Νέβκα

Όταν το ανέσυραν, είδαν πως τα χέρια του Ρασπούτιν ήταν κοκαλωμένα σε υψωμένη θέση, κάνοντας όλους να πιστέψουν πως ήταν ακόμη ζωντανός κάτω από το νερό και πως προσπάθησε να λυθεί.Το πτώμα του Ρασπούτιν μεταφέρθηκε στην Ακαδημία Στρατιωτικής Ιατρικής όπου και του έγινε νεκροψία.

Στο σώμα του Ρασπούτιν βρέθηκε αλκοόλ, αλλά όχι δηλητήριο.Βρέθηκαν τρία τραύματα από σφαίρα.Η μία μπήκε στο σώμα από την αριστερή πλευρά του στήθους, τραυματίζοντας το στομάχι και το συκώτι του Ρασπούτιν.Η δεύτερη είχε είσοδο από τη δεξιά πλευρά της πλάτης, χτυπώντας τα νεφρά, και η τρίτη το κέντρο του μετώπου, πλήττοντας τον εγκέφαλο. Στους πνεύμονές του βρέθηκε ποσότητα νερού ικανή να δηλώσει πως ήταν ακόμα ζωντανός, όταν τον έριξαν στο ποτάμι.Ήταν εκπληκτικό και σοκαριστικό συνάμα, ότι ο άνθρωπος αυτός δηλητηριάστηκε, πυροβολήθηκε τρεις φορές σε ζωτικά όργανα, χτυπήθηκε αλύπητα με έναν αλτήρα και όταν τον πέταξαν στο ποτάμι ήταν ακόμα ζωντανός!

Ο Ρασπούτιν κηδεύτηκε, με μια μικρή τελετή, από τον Καθεδρικό ναό του Φεοντόροβ, στο Τσάρκοε Σέλο, στις 22 Δεκεμβρίου.

Τι έγινε μετά;

Ενώ οι δολοφόνοι βρίσκονταν υπό κατ’οίκον περιορισμό, λόγω της υψηλής κοινωνικής τους θέσης, πολλοί ήταν αυτοί που τους επισκέπτονταν ή έστελναν γράμματα, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους και δίνοντάς τους συγχαρητήρια για την πράξη τους.Οι συνωμότες άρχισαν να πιστεύουν πως η δίκη τους θα τους αναγόρευε σε ήρωες.Ο Τσάρος, φοβούμενος ακριβώς το ίδιο, διέταξε να σταματήσουν οι ανακρίσεις και αποφάσισε πως δεν θα οδηγούσε τους δολοφόνους σε δίκη.Αν και το θύμα ήταν καλός φίλος και έμπιστος της αυτοκρατορικής οικογένειας, οι δολοφόνοι ήταν συγγενείς της.

Ο πρίγκιπας Γιουσούπωβ εξορίστηκε.Ο Μεγάλος Δούκας Ντμίτρι Πάβλοβιτς στάλθηκε στην Περσία να πολεμήσει.Και οι δύο επέζησαν του πολέμου αλλά και της Επανάστασης που ακολούθησε.

Αν και οι σχέσεις του Ρασπούτιν με τον Τσάρο και την Τσαρίνα είχαν εξασθενήσει τη μοναρχία, η δολοφονία του ήρθε πολύ αργά ώστε να αναστρέψει την κατάσταση.Και, τελικά, η δολοφονία ενός μουζίκου από την αριστοκρατία, σφράγισε τη μοίρα της ρωσικής μοναρχίας.Μέσα σε τρεις μήνες από τη δολοφονία ο Τσάρος θα υπέβαλε την παραίτησή του από το θρόνο και τον επόμενο χρόνο ολόκληρη η οικογένεια των Ρωμανώφ θα αντιμετώπιζε το εκτελεστικό απόσπασμα.

*Όλες οι ημερομηνίες στο κείμενο είναι με το παλιό ημερολόγιο.

Συνεχίζεται

~ από Nina C στο 13/09/2008.

11 Σχόλια to “Η δολοφονία του Ρασπούτιν – II”

  1. Ο Ρασπουτιν ειχε μια ψωλη 40 ποντους που βαλσαμωθηκε. Η τελευταια τσαρινα της Ρωσσιας τη χαιδευε συχνα.

  2. @Πατάτα, ευχαριστούμε που μοιράζεστε μαζί μας τις γνώσεις σας. Στη θέση σας, πάντως, δεν θα έπαιρνα και όρκο… Διαβάστε το τρίτο μέρος, θα σας εντυπωσιάσει η συγκεκριμένη αναφορά. 🙂

  3. Καλησπέρα Νίνα. Τα μπράβο μου για δυο λόγους.Ο ένας είναι για όλες τις υπέροχες αυτές ιστοριές,τον κόπο σου,τη δουλειά σου,τις γνώσεις σου κ.τ.λ και ο άλλος είναι για την υπομονή που δείχνεις να απαντάς σε κάθε έναν μας χωριστά.Χωρίς να ψωνίζεσε που το blog σου έχει επιτυχία. Θα μπορούσες να βαρεθείς και να σκεφτείς οτι «ίσως κάποια στιγμή να απαντήσω,οχι τώρα πνίγομαι».Μα δεν το κάνεις.ΜΡΑΒΟ! Υ.Γ.Πολύ καλή και αυτή η συνέχεια.Δεν ξέρεις τι να πρωτοσχολιάσεις! Που δεν είχε πεθάνει με τόσα τραύματα; Τέλεια.

  4. Απίστευτη ιστορία Νίνα! Έμεινα με ανοιχτό το στόμα σε αρκετά σημεία. Περιμένω το τέλος της ιστορίας. thanks🙂

  5. Anamenoume me agwnia;)

    Great Work!

  6. Αυτό με το δηλητήριο με παραξένεψε. Μήπως φοβούμενος αυτό που τελικά συνέβη, έπαιρνε τα μέτρα του όπως ο Μιθριδάτης?

  7. συναρπαστική προσωπικότητα.ο έντβαρντ ρατζίνσκυ που έγραψε για το ρασπούτιν,αμφιβάλλει για το γεγονός πως ο ρασπούτιν και η τσαρίνα αλεξάνδρα διατηρούσαν σχέσεις-εμένα μου φαίνεται φοβερό πως ένας αναλφάβητος χωρικός κατάφερε να ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις!όπως γράφει και ο ρατζίνσκυ «μια σύγχρονη μορφή σαμάνου».
    εξαιρετική δουλεια,όπως πάντα

  8. Εξαιρετική δουλειά!
    Είναι πράγματι άξιο απορίας πως αυτός ο άνθρωπος αφού δηλητηριάστηκε, πυροβολήθηκε και χτυπήθηκε βάναυσα, ήτανε ζωντανος όταν τον έριξαν στη λίμνη! Επίσης αξιο απορίας είναι το πως ένας αγράμματος άνθρωπος κατάφερε να έχει τοσο μεγάλη επιρροή…

  9. Ο Ρασπούτιν ήταν, πράγματι, μια εκπληκτική φυσιογνωμία. Για να καταλάβουμε το γιατί κατάφερε να επιβληθεί με τέτοιο τρόπο είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε δυο πράγματα. Αφενός την αγωνία των Τσάρων για την υγεία του διαδόχου και αφετέρου την εποχή, όπου κάθε τσαρλατάνος είχε μεγάλες ευκαιρίες να επιβιώσει πλουσιοπάροχα. Πέρα, όμως, από αυτά ο Ρασπούτιν ήταν κάποιος που ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική, όχι χωρίς να αποκομίσει ίδια οφέλη.

  10. ΝΙΝΑ ΜΟΥ ΘΕΑ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΣΟΥ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΣΤΟΧΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΟΥ. ΟΜΟΛΟΓΩ ΟΤΙ ΓΕΛΑΣΑ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΑΤΑ…ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΝΑΝΑΙ ΚΑΛΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ…ΧΑ ΧΑ ΧΑ

  11. […] Συνεχίζεται […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: