Ο δολοφόνος ήταν υπνοβάτης – I

Της Νίνας Κουλετάκη

(αφιερωμένο στο Lyko, που πρότεινε το θέμα)

Εισαγωγή

Μπορεί η υπνοβασία να χρησιμοποιηθεί ως η βασική γραμμή υπεράσπισης σε μιαν υπόθεση φόνου;Η απάντηση είναι «ναι».Υπάρχουν πολλές υποθέσεις στα δικαστικά χρονικά, όπου το μοναδικό επιχείρημα του κατηγορούμενου για την υπεράσπισή του ήταν: «υπνοβατούσα, κυρίες και κύριοι ένορκοι και, ως εκ τούτου, δεν ήμουν ο εαυτός μου την ώρα που τον/την δολοφόνησα.Επομένως πρέπει να με απαλλάξετε».

Με νομική φρασεολογία η ίδια πρόταση θα διατυπωνόταν κάπως έτσι: «ο κατηγορούμενος δεν βρισκόταν στη φυσιολογική του διανοητική κατάσταση, όταν διέπραξε την εγκληματική πράξη.Η υπνοβασία είναι μια σοβαρή διαταραχή του ύπνου που εκδηλώνεται με αυτοματισμό, έτσι ώστε για πράξεις ποινικά κολάσιμες, που διαπράττονται ενώ βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, δεν είναι δυνατόν να αποδοθεί ευθύνη στο δράστη».

Η πρώτη υπόθεση στα δικαστικά χρονικά: ο φόνος της MariaBickford

Το 1846, εποχή κατά την οποία στην Αμερική μόνο λευκοί είχαν το δικαίωμα να συμμετέχουν στο σώμα των ενόρκων, η MariaAnnBickford υπήρξε το θύμα μιας άγριας δολοφονίας στη Βοστώνη.Η Maria, μια νέα γυναίκα εκθαμβωτικής ομορφιάς, ζούσε και δούλευε σε ένα βοστωνέζικο πορνείο.Οι πελάτες της ήταν πλούσιοι άνδρες που πλήρωναν αδρά για τις «υπηρεσίες»της.Ένας από αυτούς, ήταν ευυπόληπτος οικογενειάρχης, σύζυγος και πατέρας, που ζούσε στο Γουέιμάουθ της Μασαχουσέτης.Καθώς δεν του αρκούσε να επισκέπτεται τη Maria, ο AlbertTirell εγκατάλειψε το σπίτι και την οικογένειά του, για να ζήσει κοντά της.Καθώς όμως δεν του ήταν αρκετό ούτε αυτό, ο Tirrell ζήτησε από τη Maria να αφήσει το επάγγελμά της και να ζήσει μαζί του.Εκείνη αρνήθηκε, καθώς το –πολύ καλό- εισόδημά της, της επέτρεπε να ζει ανεξάρτητη.

Στις 27 Οκτωβρίου του 1845, ο Tirrell επισκέφθηκε τη Mariaστο πορνείο και μπήκε στο δωμάτιό της, απ’ όπου είχε μόλις αναχωρήσει ένας της πελάτης.Της έκοψε το λαιμό με τόση αγριότητα, ώστε σχεδόν την αποκεφάλισε.Μετά τη φριχτή του πράξη, ο Tirrell προσπάθησε να κάψει το πορνείο, δημιουργώντας τρεις εστίες φωτιάς, πιθανότατα για να καλύψει τα ίχνη του και το έγκλημά του.Όποιος και αν ήταν ο σκοπός του, το μόνο σίγουρο ήταν πως σκεφτόταν πολύ καθαρά.

Με την άποψη αυτή διαφώνησαν εντελώς οι ένορκοι.Ο RufusChoate, ο φημισμένος δικηγόρος του Tirell, είχε μάθει πως ο πελάτης του ήταν γνωστός υπνοβάτης.Χρησιμοποιώντας αυτό ως απόδειξη, ο Choate επιχειρηματολόγησε για την αθωότητα του Tirrell, ισχυριζόμενος πως δεν ήταν υπεύθυνος για τη δολοφονία της Maria, καθώς υπνοβατούσε τη στιγμή της διάπραξής της.Οι ένορκοι χρειάστηκαν λιγότερο από δύο ώρες για να συμφωνήσουν μαζί του.

Μια δεύτερη δίκη, αυτή τη φορά για τον εμπρησμό, έδωσε στον Coathe την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει εκ νέου την υπνοβασία του Tirrell και να τον απαλλάξει και από αυτή την κατηγορίαΑν και η κοινή γνώμη ήταν πεπεισμένη πως ο Tirrellδολοφόνησε τη Maria έχοντας πλήρη συνείδηση της πράξης του, ο ίδιος πέρασε την υπόλοιπη ζωή του ατιμώρητος και ελεύθερος.

Η υπόθεση Tirrell ήταν η πρώτη φορά που σε αίθουσα δικαστηρίου, η υπεράσπιση όχι μόνο διεκδίκησε την αθώωση του πελάτη της με το επιχείρημα της υπνοβασίας, αλλά και την πέτυχε.

Γιατί υπνοβατούν οι άνθρωποι;

Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένας υπνοβάτης, «ζώντας» τα όνειρά του ή τους εφιάλτες του;Σε αρκετές περιπτώσεις των τελευταίων δεκαετιών, η υπνοβασία χρησιμοποιήθηκε ως υπερασπιστικό επιχείρημα σε πολλές υποθέσεις φόνου και σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.

Στο βιβλίο του «Η υπόσχεση του ύπνου», ο Δρ. WilliamC. Dement, κατατάσσει την υπνοβασία στις διαταραχές ύπνου.Αυτός ο τύπος διαταραχής έχει να κάνει με τη μετάβαση ανάμεσα στα διάφορα στάδια του ύπνου.«Οι υπνοβάτες εκδηλώνουν συμπεριφορές που, συνήθως, δεν σχετίζονται με τον ύπνο, όπως το να ανακάθονται στο κρεβάτι τους, να περιφέρονται στα δωμάτια του σπιτιού, ακόμα και να επιχειρούν μανιώδεις αποδράσεις από αυτό», λέει ο Δρ. Dement.Όταν ο υπνοβάτης ξυπνήσει, νοιώθει σύγχυση.Δεν ξέρει πού είναι, ούτε πώς βρέθηκε εκεί και ενδέχεται να είναι εντελώς αποπροσανατολισμένος.

Η υπνοβασία συνήθως συμβαίνει ανάμεσα στο τρίτο και τέταρτο στάδιο του ύπνου, τότε που ο ύπνος είναι πιο βαθύς.Οι εκδηλώσεις της ποικίλουν, από τις πιο ήπιες στις περισσότερες ενεργητικές.Εντούτοις υπάρχουν περιπτώσεις που είναι παρούσα ιδιαίτερα αυξημένη σωματική κινητικότητα, όπως μετακίνηση επίπλων, μαγείρεμα, έξοδος από το σπίτι, είσοδος στο αυτοκίνητο.Ευτυχώς είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις που ο υπνοβάτης έβαλε μπρος και ξεκίνησε.

Γιατί υπνοβατούν οι άνθρωποι;Η υπνοβασία είναι σύνηθες φαινόμενο κατά την παιδική ηλικία, οφειλόμενη σε κούραση ή άγχος.Μερικές φορές παιδιά, χωρίς σχετικό ιστορικό, εκδηλώνουν υπνοβασία όταν έρχονται αντιμέτωπα με αλλαγές και διαταράξεις στην οικογενειακή ζωή.Για τους ίδιους λόγους μπορεί να εκδηλωθεί υπνοβασία και στους ενήλικες.Ακόμη, ενδέχεται να είναι αποτέλεσμα φαρμακευτικής αγωγής ή πνευματικής διαταραχής.

Δολοφόνοι που κοιμούνται

1.1982, Ανώτατο Δικαστήριο Κομητείας Μαρικόπα.Ο άνδρας που δικάζεται είναι ο StevenSteinberg.Κατηγορείται για το φόνο της συζύγου του Elena, την οποία μαχαίρωσε 25 φορές με ένα από τα μαχαίρια της κουζίνας.Δεν αρνείται το γεγονός της δολοφονίας, αλλά δεν αποδέχεται την ενοχή του.Δεν θυμάται το έγκλημα, κοιμόταν και πιθανότατα υπνοβατούσε όταν το διέπραξε.Η ετυμηγορία των ενόρκων ήταν «αθώος».Ο Steinberg βγήκε από την αίθουσα του δικαστηρίου ελεύθερος.

Κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί: έπρεπε ο Steinberg να πληρώσει για το έγκλημά του; Άσχετα αν το θυμόταν ή όχι, η πραγματικότητα ήταν πως δολοφόνησε τη γυναίκα του.Ήταν το γεγονός πως κοιμόταν ικανό να κάνει την ειδοποιό διαφορά;Και –τελικά- ήταν πράγματι αθώος;Η DianaRindstromMcLure, μέλος της ομάδας των δικηγόρων που υπερασπίστηκε τον Steinberg, πιστεύει πως ναι.Δεν αισθάνεται πως ο πελάτης της ηθελημένα αφαίρεσε τη ζωή κάποιου.«Ήταν ένας εξαιρετικός άνθρωπος», λέει.Παρόμοια συναισθήματα με τη δικηγόρο τρέφουν και οι ένορκοι.Πιστεύουν πως, αθωώνοντας τον Steinberg, έπραξαν το σωστό: ήταν υπνοβάτης και, συνεπώς, ανεύθυνος για τις πράξεις του.

2. To 1987 oKennethJamesParksήταν 23 ετών, παντρεμένος και πατέρας μιας κόρης ηλικίας 5 μηνών.Είχε πολύ καλή και στενή σχέση με τα πεθερικά του, στα πρόσωπα των οποίων έβλεπε τους γονείς που δεν είχε γνωρίσει ποτέ, καθώς είχε μεγαλώσει με τη γιαγιά του.Η πεθερά του τον αποκαλούσε τρυφερά «ο ευγενικός μου γίγαντας».

Το καλοκαίρι του 1986 ο Parks άρχισε να χαρτοπαίζει, γεγονός που του δημιούργησε σοβαρά οικονομικά προβλήματα.Για να καλύψει τα χρέη του, σήκωσε όλες τις οικογενειακές οικονομίες και στη συνέχεια καταχράστηκε χρήματα από τη δουλειά του.Όπως ήταν αναμενόμενο, η πράξη του αποκαλύφθηκε και τον Μάρτιο του 1987 απολύθηκε.Στις 20 Μαΐου παρακολούθησε την πρώτη του συνεδρία στους «Ανώνυμους Χαρτοπαίκτες», όπου τον συμβούλεψαν να μιλήσει για το πρόβλημά του στους οικείους του.Σκόπευε να ενημερώσει τη γιαγιά και τα πεθερικά του για το πάθος του, καθώς και για το οικονομικό αδιέξοδο στον οποίο αυτό τον είχε οδηγήσει, το ερχόμενο σαββατοκύριακο, στις 23 και 24 Μαΐου.

Τα χαράματα της 23ης Μαΐου, ο Parks μπήκε στο αυτοκίνητό του και οδήγησε μέχρι το σπίτι των πεθερικών του, όπου επιτέθηκε βίαια στο ζευγάρι με τον γρύλο του αυτοκινήτου, σκοτώνοντας την πεθερά του και τραυματίζοντας σοβαρά τον πεθερό του.Στη συνέχεια μπήκε ξανά στο αυτοκίνητό του και οδήγησε μέχρι το πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα, όπου ομολόγησε το έγκλημά του.Ισχυρίστηκε πως κοιμόταν καθ’όλη τη διάρκεια του συμβάντος.Το εύλογο ερώτημα είναι κατά πόσον κάποιος μπορεί, όχι μόνο να διαπράξει φόνο, αλλά και να οδηγήσει το αυτοκίνητό του, δύο φορές, όντας υπνοβάτης.

Ο Parks είχε ιστορικό υπνοβασίας και βαθύ ύπνου, γεγονός το οποίο ήταν γνωστό σε αρκετό κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και των πεθερικών του.Υπνοβάτες ήταν και άλλα μέλη της οικογένειάς του.

Δύο κατηγορίες βάραιναν τον Parks: φόνος και απόπειρα φόνου.Η υπεράσπιση, στην αγόρευσή της, δεν χρησιμοποίησε τον όρο «υπνοβασία», αλλά εκείνον του «αυτοματισμού» που, σύμφωνα με την ερμηνεία του λεξικού MerriamWebster είναι «η δυνατότητα κάποιου να κινείται ή να λειτουργεί, χωρίς να έχει συνειδησιακό έλεγχο του γεγονότος, είτε ανεξάρτητα από εξωτερικούς παράγοντες, είτε κάτω από την επίδραση αυτών».

Το ερώτημα που προέκυψε κατά τη δίκη, ήταν κατά πόσο η υπνοβασία ήταν αυτοματισμός, κατά τον οποίο ο κατηγορούμενος είχε «σώας ή μη τας φρένας».Εξειδικευμένοι επιστήμονες απάντησαν ότι η υπνοβασία δεν είναι εκ φύσεως νευρολογική ή ψυχική διαταραχή.

Ο Parks απαλλάχτηκε και από τις δύο κατηγορίες.Ο εισαγγελέας εφεσίβαλε την απόφαση του δικαστηρίου και η έφεση απορρίφθηκε.Ο KennethJamesParks ήταν ελεύθερος.

Η δίκη του Parks είχε ως αποτέλεσμα τη λήψη αποφάσεων που, αργότερα, νομοθετήθηκαν.Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται και οι εξής:

Α) Ένα άτομο δεν θεωρείται υπεύθυνο για εγκληματική πράξη ή αμέλεια η οποία συμβαίνει ανεξάρτητα από τη θέλησή του.

Β) Καμία πράξη δεν είναι ποινικά κολάσιμη, αν γίνεται αθέλητα.Και αθέλητη πράξη (μερικοί χρησιμοποιούν σε αυτή την περίπτωση τον όρο «αυτοματισμός») νοείται οποιαδήποτε πράξη εκτελείται από τους μυς, χωρίς ταυτόχρονό έλεγχό τους από το μυαλό, όπως συμβαίνει κατά τη διάρκεια ενός σπασμού ή μιας αντανακλαστικής κίνησης.Επίσης αθέλητη πράξη θεωρείται οποιαδήποτε ενέργεια, κατά τη διάρκεια της οποίας το υποκείμενο υποφέρει από διάσειση ή υπνοβασία.

3. Το 1997, ο Scott και η VarmilaFalater συμπλήρωναν 20 χρόνια ενός καλού

γάμου, όπως μαρτυρούσαν οι συγγενείς και οι φίλοι τους.Γιατί, λοιπόν, ο Scott δολοφόνησε τη γυναίκα του;Γιατί τη μαχαίρωσε 44 φορές με ένα κυνηγετικό μαχαίρι και, στη συνέχεια, την έσπρωξε στην πισίνα του σπιτιού τους και κράτησε το κεφάλι της κάτω από το νερό;Ο Scottδεν μπορεί να απαντήσει.Δεν θυμάται.Ισχυρίζεται πως όταν έκανε αυτές τις αποτρόπαιες πράξεις υπνοβατούσε.

Ο Falater υπήρξε ιδιαίτερα δραστήριος κατά τη νύχτα του φόνου.Αφού σκότωσε τη Yarmila, έβαλε το μαχαίρι σε ένα πλαστικό δοχείο φαγητού, το οποίο με τη σειρά του έριξε σε μια σακούλα σκουπιδιών, μαζί με τα ματωμένα ρούχα και παπούτσια του.Έκρυψε τη σακούλα στο χώρο της ρεζέρβας του Volvoτου και κατόπιν φόρεσε τις πυζάμες του και περιποιήθηκε το τραύμα που είχε αποκτήσει στο κεφάλι, κατά την εκτέλεση του φόνου.Όλα αυτά τα έκανε κοιμισμένος και ισχυρίζεται πως δεν τα θυμάται.Όταν η αστυνομία τον ξύπνησε το επόμενο πρωί, πληροφορήθηκε έκπληκτος το θάνατο της γυναίκας του.

Σε αντίθεση με τις δύο προηγούμενες υποθέσεις, οι ειδικοί επιστήμονες έκριναν πως οι ενέργειες του Falaterήταν υπερβολικά σύνθετες για να μπορεί να αποδοθούν σε υπνοβασία.Η δίκη του ήταν μακρόχρονη, αλλά οι ένορκοι χρειάστηκαν μόνο οκτώ ώρες για να καταλήξουν σε ετυμηγορία.Στις 10 Ιανουαρίου του 2000, ο ScottFalaterκρίθηκε ένοχος για τη δολοφονία της γυναίκας του και καταδικάστηκε σε ισόβια, χωρίς δικαίωμα αναστολής.

4.Ο RichardOverton ξύπνησε γυμνός στο κρεβάτι ενός επτάχρονου κοριτσιού, κόρης της φιλενάδας του με την οποία συζούσε.Ισχυρίστηκε πως δεν θυμόταν πώς βρέθηκε εκεί.Το τελευταίο πράγμα που θυμόταν ήταν να αποκοιμιέται στο κρεβάτι του.Το μικρό κορίτσι, όμως, θυμόταν.Κατέθεσε πως ο Overton προσπάθησε να της κατεβάσει το εσώρουχο.Ο Overtonδεν μπορεί να θυμηθεί αν κακοποίησε ή όχι το παιδί: κοιμόταν και υπνοβατούσε.

Ο Richard είχε προϊστορία υπνοβασίας.Όταν υπνοβατούσε έκανε περίεργα πράγματα.Σε διάφορες περιπτώσεις είχε σηκωθεί από το κρεβάτι του, πήγε στην κουζίνα, μαγείρεψε και έφαγε, μιαν άλλη φορά ξύπνησε πασπαλισμένος με ταλκ, μια τρίτη είχε ανάψει το γκάζι του φούρνου.Και όλα αυτά τα έκανε κοιμώμενος βαθιά.Συχνά ξυπνούσε σε ανορθόδοξα μέρη, όπως το πάτωμα της κουζίνας ή η μπανιέρα.

Μέρος αυτών των διαταραχών του ύπνου του Overton, οφείλονταν στην πίεση που δεχόταν από τη δουλειά του.Ήταν οδηγός σε φορτηγό μεταφορών και εργαζόταν καθημερινά μέχρι και 14 ώρες χωρίς διακοπή.Για να μπορεί να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της δουλειάς του, έπινε μεγάλες ποσότητες καφέ.Οι ειδικοί διέγνωσαν πως ο Overtonέπασχε από parasomnia, μια διαταραχή του ύπνου κατά την οποία ο ασθενής είναι εν μέρει ξύπνιος, χωρίς όμως στην πραγματικότητα να έχει συνείδηση.Τα άτομα που υποφέρουν από αυτή τη διαταραχή, συχνά υποκύπτουν στα αρχέγονα ένστικτα του ανθρώπου και μπορεί να επιδείξουν ασυνήθιστη σεξουαλική, διατροφική ή βίαιη συμπεριφορά.

Μετά την επίθεση oOverton παρακολουθήθηκε από ειδικούς επιστήμονες σε κλινική ύπνου, όπου διαπιστώθηκε ότι έπασχε και από υπνική άπνοια, μια διαταραχή που προκαλεί διακοπή της αναπνοής κατά τη διάρκεια του ύπνου.Η υπνική άπνοια στερεί από τον εγκέφαλο το οξυγόνο και ένα μέρος του μπορεί να ξυπνήσει.Αυτό, όμως, δεν είναι το τμήμα που ελέγχει την ενσύνειδη συμπεριφορά.

Κατά τη δίκη του Overton, οι ένορκοι συσκέφθηκαν για πεντέμισι ώρες και αποφάσισαν πως ο κατηγορούμενος ήταν αθώος της σεξουαλικής κακοποίησης της μικρής.Κρίθηκε, όμως, ένοχος για έκθεση ανηλίκου σε κίνδυνο καθώς, αν και γνώριζε την πάθησή του, δεν είχε ζητήσει ποτέ ιατρική βοήθεια για την αντιμετώπισή της.Καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση με αναστολή.

Συνεχίζεται

~ από Nina C στο 11/10/2008.

14 Σχόλια to “Ο δολοφόνος ήταν υπνοβάτης – I”

  1. Η αλήθεια είναι ότι το είχα βρει εξαιρετικά ενδιαφέρον μια και ο ύπνος και το τι συμβαίνει κατά την διάρκεια του πάντα μου κινούσε το ενδιαφέρον. Ο αδελφός μου στο παρελθόν έχει κάνει κάποιες βόλτες… έτσι είδα ένα ντοκιμαντέρ για την υπνοβασία πάρα πολύ ενδιαφέρον. Είχε ας πούμε αρκετό ενδιαφέρον οι περιπτώσεις αντρών και γυναικών που σηκώνονταν το βράδι, έφευγαν πήγαιναν σε μπαρ και έκαναν σεξ με όποιον έβρισκαν μπροστά τους… Όταν έφτασε στην ιστορία του Scott και της Varmila Falater πραγματικά έμεινα έκπληκτος… Αυτό που αμφισβήτησε εάν θυμάμαι καλά το δικαστήριο ήταν ότι την μαχαίρωσε πήγε καθαρίστηκε, περιποιήθηκε όπως λες το τραύμα του και μετά γύρισε στην πισίνα που είχε μαχαιρώσει την γυναίκα του και έλεγξε εάν είχε πεθάνει. Εκείνη δεν είχε καταλήξει ακόμη και την έπνιξε… Το περιστατικό το παρακολούθησε ένας γείτονας του, βασικός μάρτυρας κατηγορίας. Το γεγονός ότι γύρισε να ελέγξει εάν το θύμα ζει ή όχι είναι αυτό που τον έστειλε στην φυλακή. Αν και έχει περάσει 10 χρόνια στην φυλακή ακόμα και τώρα υποστηρίζει ότι δεν θυμάται τίποτα.
    Νομίζω ότι είναι ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα… και ελπίζω να κεντρίσει και το ενδιαφέρον και των υπολοίπων αναγνωστών του blog…

    Ευχαριστώ πολύ για το αναλυτικό άρθρο σου, αναμένω την συνέχεια…

    Lykos

  2. Απ τα καλύτερα και πιο ενδιαφέροντα άρθρα που έχω διαβάσει στο blog!
    Χαίρομαι που συνεχίζεται!

    Καλό υπόλοιπο!

  3. Πολύ ενδιαφέρον! Δεν πίστευα ότι μπορούσε να κάνει τόσο σύνθετες πράξεις ένας άνθρωπος την ώρα που κοιμάται… (μήπως να αρχίσω να ανησυχώ, γιατί τις φέρνω κι εγώ καμιά φορά τις …βόλτες μου στον ύπνο :-P)

  4. Το πιο τρομακτικό σε αυτή την υπόθεση καθώς την σκέφτομαι είναι ότι εάν όντως δεν έχουν συνείδηση την ώρα που κάνουν το έγκλημα μήπως θα πρέπει να ανησυχούμε για αυτήν/ αυτόν που κοιμάται δίπλα μας; Ανατριχιαστικό;

    Lykos

  5. Πρώτη φορά ακούω για πυνοβάτες εγκληματίες. Πάρα πολύ ενδιαφέρον το θέμα.
    Και γώ άρχισα να σκέφτομαι αν θα πρέπει να φοβόμαστε το ταίρι μας ή και τον ίδιο μας τον εαυτό, μπάς και υπνοβατώντας γίνει κατι που δε θα κάναμε συνειδητά.
    Οταν ημουν μικρότερος υπνοβατούσα (πηγαινα τουαλετα, μιλούσα στο τηλέφωνο, πήγαινα στην κουζίνα να πιω νερό) και φυσικά δε θυμόμουνα τίποτα…
    Μήπως πρέπει να ανυσηχώ?

  6. Τρομερά ενδιαφέρον το θέμα.
    Αλλά ακόμα και το ό,τι δεν είχε συνείδηση -αν δεν είχε- δικαιολογεί επαρκώς το ν΄αφήνεται αθώος? Κι ο διαχωρισμός του να ήταν ή όχι κάποιος υπνοβάτης την ώρα του φόνου?Δεν δίνει την ευκαιρία σε κάποιον να το ισχυριστεί αυτό?

    Το δεύτερο σχόλιο του Λύκου εκφράζει την απορία και το φόβο του καθενός μας.

  7. Πολύ ενδιαφέρον το θέμα… Μπράβο στον «λύκο» για την ιδέα και συγχαρητήρια Νίνα για την απόδωση του… Περιμένω με περισσότερη περιέργεια τώρα το 2ο μέρος!🙂

    Αλήθεια στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί τέτοια παρόμοια περιστατικά;

  8. Περιμένω κι εγώ το δεύτερο μέρος αυτού του πολύ ενδιαφέροντος άρθρου. Και το πάω παραπέρα: κάτι για εγκλήματα υπό υπνωτισμό θα δούμε;

  9. καλόοος ο λύυυυυκος…..:))))))

  10. πολυ καλο κι αυτο το αρθρο.μπραβο στο λυκο για τη σκεψη.μπραβο στη nina για την ερευνα και την αναπτυξη!!

  11. Βασικά όλα τα μπράβο στην Νίνα ανήκουν. Εγώ δεν έκανα τίποτα… ως συνήθως…
    Η Νίνα βρήκε όλα αυτά τα περιστατικά και εκείνη τα ανέπτυξε όπως έπρεπε. Εγώ ένα e-mail έστειλα τίποτα παραπάνω. Νίνα εάν πέσει κάτι άλλο καλό στην αντίληψη μου θα σε ενημερώσω…

    Lykos

  12. Πολυ ενδιαφέρον θέμα……..Αλλα το αν εκεινη την ώρα το άτομο πραγματικα υπνοβατουσε στηρίζεται μόνο στο ιατρικο ιστορικό του?

  13. @Λύκε, το θέμα αποδείχτηκε εξαιρετική επιλογή. Όπως είδες οι αναγνώστες το βρήκαν ενδιαφέρον. Ευχαριστώ για την πρόταση! 😀

    @The Mirror, χαίρομαι που σας άρεσε! 🙂

    @GsariG, τουλάχιστον φροντίστε να μην έχετε αιχμηρά αντικείμενα κοντά σας! 😛

    @Λύκε, μη μου βάζετε ιδέες, τώρα!!!

    @Ελγκρέκο, όχι. Η παιδική υπνοβασία είναι σύνηθες φαινόμενο. Αφού την έχετε κόψει, μην ανησυχείτε καθόλου! 😛

    @Renata, σίγουρα αρκετοί δολοφόνοι ισχυρίστηκαν πως υπνοβατούσαν κατά τη διάπραξη του φόνου, χωρίς να ισχύει κάτι τέτοιο. Φαντάζομαι πως το δικαστήριο εξετάζει κατά περίπτωση, βασιζόμενο στα στοιχεία και στο ιατρικό ιστορικό του καθενός από αυτούς.

    @Σαντρίνα, δεν έχω ακούσει κάτι σχετικό από τον ελλαδικό χώρο. Ευχαριστώ πολύ για τα καλά λόγια. 🙂

    @Aerosol, μου βάζετε ιδέες. Θα το ψάξω!

    @Τόνια, ο καλυτερότερος! 😛

    @Mpattsono, ευχαριστούμε σας! 🙂

    @Λύκε, περιμένω νέες προτάσεις! 🙂

    @Εύη, φαντάζομαι και σε μαρτυρίες ατόμων από το οικογενειακό και φιλικό του περιβάλλον. Αν κάποιος υπνοβατεί, οι οικείοι του το γνωρίζουν.

  14. […] Προηγούμενο […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: