Οι αιμοσταγείς Bender – Ι

Της Νίνας Κουλετάκη

Εισαγωγή

Λίγο καιρό μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, η κυβέρνηση των ΗΠΑ μετέφερε τους Ινδιάνους Osage νοτιοδυτικά από την Κομητεία του Λαμπέτ στο Κάνσας, στη νέα περιοχή που είχε επιλεχθεί γι αυτούς, καθιστώντας, έτσι, διαθέσιμες καινούριες εκτάσεις για τους αποίκους.

Σ’ αυτές τις νέες εκτάσεις της Κομητείας Λαμπέτ εγκαταστάθηκαν μεροκαματιάρηδες, σκληρά εργαζόμενοι άντρες και γυναίκες, που προσπαθούσαν να στήσουν τη ζωή τους σ’ αυτή την ξερή και ανεμοδαρμένη πεδιάδα.Ο διαρκής αγώνας και η σκληρή μάχη με τη γη, προκειμένου να εξασφαλίσουν τροφή και καταφύγιο, μετρίασε το ενδιαφέρον και την περιέργειά τους, όχι μόνο για τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά ακόμα και για τους γείτονές τους.Δέχονταν κάθε νεοφερμένο με συμπαθητική όψη.

Στα τέλη του 1870, πέντε οικογένειες πνευματιστών έφτασαν στην Κομητεία Λαμπέτ, βόρεια και ανατολικά της περιοχής που –αργότερα- αποτέλεσε την πόλη Τσέριβέηλ.Οι πνευματιστές ήταν αρκετά γνωστοί στη Δύση εκείνη την εποχή και η παρουσία τους ανάμεσα στους σκληρά εργαζόμενους αποίκους δεν ανησύχησε τους τελευταίους.Ανάμεσα στις οικογένειες των πνευματιστών, βρισκόταν και αυτή των Bender.

Οι Bender: εγκατάσταση και δράση

OJohnBender ο Πρεσβύτερος και ο –υποτιθέμενος- γιος του John ο Νεώτερος, έδεσαν τα άλογά τους έξω από το μαγαζί του ErnBrockman, υπεύθυνου κατανομής των κλήρων στην περιοχή.Διανυκτέρευσαν εκεί και, το επόμενο πρωί, ο Ern τους συνόδεψε για να δουν τους διαθέσιμους κλήρους, στην άδεντρη και ανεμοδαρμένη πεδιάδα.Μέχρι να νυχτώσει είχαν διαλέξει αυτό που θα γινόταν το χωράφι τους και συμπλήρωσαν τις απαιτούμενες αιτήσεις.

Τα τοπογραφικάέγγραφα της εποχής αποκαλύπτουν ότι οι Bender εγκαταστάθηκαν στη δυτική πλαγιά του μικρού λόφου, που σήμερα φέρει το όνομά τους.Ο Pa, όπως αποκαλούσαν τον Πρεσβύτερο Bender, διάλεξε τα συνήθη 160 εκτάρια στο νοτιοανατολικό τέταρτο του Τομέα 13, Περιφέρεια 31, Σειρά 17 στην παλιά περιοχή των Ινδιάνων.Ο κλήρος του Brockman βρισκόταν στο νοτιοδυτικό τέταρτο του Τομέα 13, και εφαπτόταν με εκείνον των Bender στη γωνία.Αυτό τους καθιστούσε γείτονες.

Ο John ο Νεώτερος διάλεξε ένα μακρύ, στενό κομμάτι γης, βόρεια εκείνου του πατέρα του, στον Τομέα 12, στην ίδια Περιφέρεια και Σειρά, γεγονός που απέκλειε την πιθανότητα να εγκατασταθούν άλλοι άποικοι κοντά τους. Ο γιος Benderουδέποτε εγκαταστάθηκε στον κλήρο του, ούτε που ασχολήθηκε με την αξιοποίησή του.

Τοπογραφικό σχέδιο, που απεικονίζει τον κλήρο των Bender

Η περιοχή ήταν, όπως είπαμε, άνυδρη και το πλησιέστερο σημείο όπου υπήρχε νερό ήταν το BigHillCreek, δυο μίλια μακριά.Αγόρασαν ένα φορτίο βράχων από έναν άλλο άποικο, τον κ. Hieronymous, στο οποίο περιλαμβάνονταν και ένας τεράστιος πλατύς βράχος, που είχε πλάτος εφτά πόδια και πάχος τρεις ίντσες.Αυτή η πλάκα θα γινόταν το δάπεδο για το κελάρι του σπιτιού.Από έναν άλλο άποικο αγόρασαν άχυρο, για να κατασκευάσουν τη σκεπή της αποθήκης τους.Η ξυλεία αγοράστηκε από το FortScott, 78 μίλια βορειοανατολικά, και με αυτήν κατασκεύασαν μια μονόχωρη καλύβα.Οι Bender εργάστηκαν σκληρά και πολύ σύντομα είχαν ολοκληρώσει την κατασκευή της καλύβας και της αποθήκης, μαζί με έναν περιφραγμένο χώρο για άλογα.Είχαν, επίσης, ανοίξει το ένα από τα δύο πηγάδια του κτήματος.

Το φθινόπωρο του 1871, όταν οι εργασίες στο κτήμα των Bender είχαν σχεδόν ολοκληρωθεί, κλήθηκαν οι γυναίκες της οικογένειας: η «MaBender» και η κόρη της Kate.Έφτασαν στην Οτάβα, 108 μίλια απόσταση από το νέο τους σπιτικό, με τραίνο.Οι άνδρες της οικογένειας πήγαν ως εκεί για να τις παραλάβουν και να αγοράσουν σκεύη και έπιπλα για το σπίτι.Τα φόρτωσαν στο βαρύ τους κάρο και ξεκίνησαν για το κτήμα τους.

Στο σπίτι, ένα σκέπασμα κάρου από καραβόπανο, χρησίμεψε ως διαχωριστικό.Κρεμάστηκε σαν κουρτίνα από τα δοκάρια της οροφής, χωρίζοντας τον ενιαίο χώρο της καλύβας σε δύο μέρη.Στο πίσω, το μικρότερο, ήταν ο χώρος ύπνου της οικογένειας, ενώ στο μπροστινό έστησαν την επιχείρησή τους: ένα μικρό παντοπωλείο, όπου οι κουρασμένοι ταξειδιώτες θα έβρισκαν προμήθειες, αλλά και θα μπορούσαν να ξεκουραστούν και να απολαύσουν ένα σπιτικό φαγητό.

Η Kate έφτιαξε μια ταμπέλα που έγραφε «Μπακάλικο» και την κρέμασε πάνω από την κύρια είσοδο.Στο βόρειο τμήμα του χωραφιού η Ma και η Kate δημιούργησαν ένα περιβόλι, με φρουτόδεντρα και λαχανικά.Το καλλιεργούσαν σχολαστικά, παρουσιάζοντας έτσι μια τέλεια δικαιολογία για τα συνεχή σκαψίματα και σβαρνίσματα.Το μαγαζί των Bender βρισκόταν μόλις 100 γιάρδες νότια από το Πέρασμα Osage, γεγονός που το καθιστούσε το πλέον κατάλληλο μέρος για τη διανυκτέρευση των ταξειδιωτών.

Σύμφωνα με τα αρχεία της Κομητείας, οι Bender λειτούργησαν αυτό το απομονωμένο πανδοχείο και κατάστημα, το ξεκομμένο από τα σπίτια άλλων αποίκων, από το χειμώνα του 1871 μέχρι την άνοιξη του 1873.Το Πέρασμα Osage άρχιζε από το FortScott, περνούσε από την Ιεραποστολή Osage, κατέβαινε το λόφο όπου ήταν το κτήμα των Bender μέσω του SaintPaul, περνούσε από το Τσέριβαίηλ και κατέληγε στην Ιντιπέντενς.Ήταν ο μοναδικός δρόμος της εποχής, σ’ εκείνη την περιοχή και το κτήμα των Bender βρισκόταν στο ιδανικό σημείο για να σταματήσει κάποιος για προμήθειες, ένα γεύμα ή διανυκτέρευση.Το ζώο του θα ήταν ασφαλές στον ειδικά διαμορφωμένο και περιφραγμένο χώρο των Bender.

Κατά την περίοδο που οι Bender λειτουργούσαν το πανδοχείο και το κατάστημά τους, αρκετοί μοναχικοί ταξειδιώτες, προερχόμενοι από τα ανατολικά, έφταναν μέχρι εκεί, για να εξαφανιστούν αμέσως μετά, μαζί με τα άλογα, τις άμαξες και τα ατομικά τους είδη.Πολλοί από αυτούς ταξείδευαν δυτικά με σκοπό την εγκατάσταση στα νέα εδάφη, την αγορά μηχανημάτων, βοοειδών και αλόγων, με αποτέλεσμα να έχουν μαζί τους μεγάλα χρηματικά ποσά.Τα ίχνη κάποιου ταξειδιώτη ήταν πολύ εύκολο να χαθούν την εποχή εκείνη: ο τόπος ήταν άγριος και αφιλόξενος, οι Ινδιάνοι έκαναν επιθέσεις, το ταχυδρομείο ήταν ασταθές, αναξιόπιστο και αργό.

Ο Bender, η γυναίκα του και ο γιος τους, που έδινε την εντύπωση όχι ιδιαίτερα έξυπνου άνδρα, μιλούσαν ελάχιστα με τους ταξειδιώτες, όσο χρειαζόταν για έναν σύντομο χαιρετισμό και μια αγοραπωλησία καφέ και κονσερβαρισμένων τροφίμων.Ο JohnBender και η γυναίκα του ήταν ανάμεσα στα 50 με 60 και, κατά πάσα πιθανότητα, ήταν μετανάστες από τη Γερμανία.Μιλούσαν ελάχιστα αγγλικά, με πολύ βαριά προφορά.Από την άλλη, η όμορφη κόρη τους Kate ήταν πολύ κοινωνική και εξωστρεφής.Οι άνδρες γοητεύονταν από την ψηλή, κατάξανθη Kate, η οποία έγινε γρήγορα πόλος έλξης στο πανδοχείο της οικογένειάς της.Είχε, επίσης, γίνει γνωστή στην περιοχή ως μέντιουμ, το οποίο επικοινωνούσε με τα πνεύματα των νεκρών και είχε, επιπλέον, τη δύναμη να θεραπεύει ασθένειες, φυσικά με το αζημίωτο.

Η Kate εμφανιζόταν σε διάφορες μικρές πόλεις του Κάνσας, κάνοντας ένα πνευματιστικό νούμερο.Χρησιμοποιούσε τον τίτλο «Καθηγήτρια Δις KateBender» και πραγματοποιούσε δημόσιες συνεδρίες προς τέρψη του κοινού.Ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς ανάμεσα στους άρρενες θεατές της και, κάποιοι από αυτούς, ταξείδευαν μέχρι το πανδοχείο των Bender για να την ξαναδούν.Κι αυτοί, όπως και οι άλλοι ταξειδιώτες, εξαφανίζονταν.

Η KateBender δίνει πνευματιστική παράσταση σε μια πόλη του Κάνσας.Κάποιοι από τους άρρενες θεατές της θα πληρώσουν ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό, προκειμένου να περάσουν τη νύχτα μαζί της.

Καθώς περνούσε ο καιρός, οι αναφορές για αγνοούμενα πρόσωπα άρχισαν να πληθαίνουν.Την άνοιξη του 1873 η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο, καθώς η περιοχή άρχισε να δέχεται τα βέλη των γύρω πόλεων και τις κατηγορίες πως όποιος πλησίαζε τα όριά της, εξαφανιζόταν δια παντός.Η Περιφέρεια του Osage συγκάλεσε μια συνεδρίαση των κατοίκων, προκειμένου να εξετάσουν το πρόβλημα.Περίπου 80 άτομα από τα γύρω αγροκτήματα, συγκεντρώθηκαν στο σχολείο του HarmonyGrove, στην Περιοχή 30.Η συζήτηση άναψε όταν αναφέρθηκε η εξαφάνιση ενός γνωστού γιατρού της Ιντιπέντενς, του Δρ. WilliamH. York, ο οποίος είχε εξαφανιστεί στο Πέρασμα Osage, επιστρέφοντας από ένα ταξείδι του στο FortScott.Αποφασίστηκε η έκδοση εντάλματος, και η έρευνα σε όλα τα αγροκτήματα της περιοχής.Οι δύο άνδρες της οικογένειας Bender ήταν παρόντες σε αυτή τη συνεδρίαση.

Τρεις μέρες μετά από τη συνάθροιση αυτή, ο γείτονας των Bender, BillyTole, καθώς περνούσε με τα γελάδια του έξω από το αγρόκτημα των Bender, παρατήρησε πως τα ζώα του κτήματος περιφέρονταν ελεύθερα και ατάιστα. Στο μαντρί ανακάλυψε ένα μοσχαράκι, που είχε πεθάνει από δίψα.Μετά από μια παραπέρα έρευνα στο αγρόκτημα, διαπίστωσε πως το πανδοχείο ήταν άδειο και οι Bender άφαντοι.Ανέφερε την ανακάλυψή του και τα νέα δεν άργησαν να διαδοθούν.

Μακάβρια ευρήματα

Ο άσχημος καιρός δεν επέτρεψε σε ένα ερευνητικό απόσπασμα, υπό την καθοδήγηση του LeRoyDick, του εκλεγμένου σερίφη της Περιφέρειας, να κατευθυνθεί προς το αγρόκτημα των Bender, παρά πριν περάσουν αρκετές μέρες. Το απόσπασμα ήταν πολυάριθμο και συμπεριλάμβανε άνδρες από τις Κομητείες του Μοντγκόμερυ και του Λαμπέτ. Έφτασαν στην ιδιοκτησία των Bender για να ανακαλύψουν πως εκείνοι έλειπαν και πως όσα από τα υπάρχοντά τους είχαν μείνει πίσω ήταν άνω-κάτω.

Μπαίνοντας στην καλύβα, ο LeRoy διαπίστωσε μιαν αρρωστημένη μυρωδιά να είναι απλωμένη παντού.Στο πάτωμα ανακαλύφτηκε μια καταπακτή, κλειστή και καρφωμένη.Όταν την άνοιξαν είδαν πως κάλυπτε μια τρύπα στο κελάρι, γεμάτη από πηγμένο αίμα, πηγή της γλυκερής και αηδιαστικής μυρωδιάς.Έντρομοι για το τι θα ανακάλυπταν, οι άνδρες του Dick, κυριολεκτικά, σήκωσαν την καλύβα και τη μετατόπισαν, προκειμένου να εξετάσουν το κελάρι στο φως του ήλιου.Δεν ανακάλυψαν τίποτα, πέρα από το αίμα που είχαν ήδη βρει.

Η έρευνα είχε αποβεί άκαρπη και το απόσπασμα ετοιμαζόταν να φύγει, όταν ο αδελφός του Δρ. York, ο Συνταγματάρχης EdYork, ο οποίος παρακολουθούσε τη διεξαγωγή της έρευνας καθισμένος στην άμαξά του, παρατήρησε, στο φως του ήλιου που έδυε, ένα περίεργο βαθούλωμα στο έδαφος του περιβολιού της MaBender. Κοίταξε με προσοχή τη διαμόρφωση του εδάφους στο περιβόλι, έμεινε για μια στιγμή ασάλευτος και ύστερα πρόφερε μια φράση που έμεινε ιστορική στα χρονικά του εγκλήματος: «Παιδιά, βλέπω τάφους».

Σιωπηλοί, οι άνδρες άρχισαν να σκάβουν στο συγκεκριμένο σημείο, για να βρεθούν μπροστά σε ένα μακάβριο εύρημα: το πτώμα του Δρ.York, θαμμένο με το κεφάλι κάτω και τα πόδια επάνω, με το πίσω μέρος του κρανίου διαλυμένο από κάποιο σφυρί και το λαιμό κομμένο.Την επόμενη μέρα το απόσπασμα επέστρεψε με αξίνες, φτυάρια και άροτρα και άρχισε –κυριολεκτικά- να οργώνει το κτήμα των Bender.Η επιχείρηση έφερε στο φως έντεκα, ακόμη, πτώματα με σπασμένα κρανία και κομμένους λαιμούς, καθώς και κάποια διαμελισμένα πτώματα.Ένας άνδρας και η μικρή του κόρη βρέθηκαν θαμμένοι στον ίδιο τάφο.Το κορίτσι είχε, κατά πάσα πιθανότητα, ταφεί ζωντανό,καθώς δεν έφερε σημάδια βίας στο σώμα του.Ένας από τους άνδρες αποκάλεσε το περιβολάκι της MaBender «το περιβόλι της Κόλασης».

Δώδεκα ολόκληρα πτώματα και αρκετά διαμελισμένα ανακαλύφθηκαν θαμμένα στην ιδιοκτησία των Bender.Η οικογένεια ήταν, αδιαμφισβήτητα, δολοφόνοι κατά συρροή.

Συνεχίζεται

Advertisements

~ από Nina C στο 04/11/2008.

16 Σχόλια to “Οι αιμοσταγείς Bender – Ι”

  1. Ανατριχιαστικη ιστορια……….Αναμενουμε την συνεχεια………

  2. Μου είχαν λείψει οι ιστορίες σας κυρία Κουλετάκη!!!

  3. Πολύ καλή ιστορία, ανυπομονώ να μάθω τη συνέχεια. Τους πιάσανε τελικά;

  4. «Παιδιά, βλέπω τάφους»!
    Πώς να μην αναμένουμε τη συνέχεια? 🙂

  5. Πολυ ωραιο!ανυπομονω.

  6. Κ. Κουλετακη εχετε καιρο να γραψετε αλλα μας αποζημιωσατε …..
    Πολυ ενδιαφερουσα ιστορια
    Αναμενουμε …..

  7. Υπάρχει τελικά το εγκληματικό γονίδιο ?

    Γιατί αν και τα 4 μέλη της οικογένειας συμμετείχαν με τη θέληση τους ( έτσι δείχνει η ιστορία προς το παρόν )σε όλα τα εγκλήματα ( θα μας πεις προφανώς στο επόμενο μέρος ) τότε ίσως αυτή η περίπτωση να είναι μια μεγάλη ένδειξη, αν όχι απόδειξη . Ξέρεις … κατά μάνα κατά κύρη κατά γιο και θυγατέρα !

    Part II λοιπόν με ανυπομονησία …

  8. Αλλά τώρα που το ξανακοίταξα, γράφεις : ο υποτιθέμενος γιος ! Μπορεί δλδ να μην ήταν και συγγενείς μεταξύ τους !!!

  9. Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, δεν την γνώριζα και πρέπει να παρατηρήσω ότι έχει κοινά σημεία με αυτή του Sweeney Todd. Ιδιοκτήτες καταστημάτων που διψούν για αίμα. Πελάτες που διαβαίνουν την πόρτα ενός καταστήματος για να βρεθούν ξαφνικά στον άλλο κόσμο. Και μια άλλη λεπτομέρεια, η Mrs. Lovett τάιζε το Λονδίνο ανθρώπινες κρεατόπιτες, η Ma Bender τάιζε την Κομητεία του Λαμπέτ του Κάνσας λαχανικά μεγαλωμένα με ανθρώπινο λίπασμα… Δίνει άλλο νόημα στην έννοια της ανακύκλωσης….

    Τώρα σε ότι αφορά στη θεωρία του “εγκληματικού γονιδίου”, την απορρίπτω κατηγορηματικά. Χωρίς να ξέρω την συνέχεια προβλέπω ότι δεν ήταν και οι τέσσερις συγγενής μεταξύ τους, όπως άλλωστε αφήνει να εννοηθεί η Νίνα. Το πιθανότερο είναι να ήταν τέσσερα άτομα που τυχαία συναντήθηκαν, γνωρίστηκαν και έχοντας κοινές ιδέες πάνω στο πως μπορείς να προσκομίσεις τα προς το ζην σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, αποφάσισαν να συνεταιριστούν για να μεγιστοποιήσουν την αποτελεσματικότητα και το κέρδος. Μα ακόμα και να ήταν οικογένεια το πράγμα μπορεί να εξηγηθεί πολύ ποιο απλά. Τα παιδία διαμορφώνονται από τους γονείς τους. Τα παιδιά των χριστιανών μάλλον θα γίνουν χριστιανοί, γιατί αυτό έμαθαν από τους γονείς τους. Τα παιδιά καπνιστών έχουν διπλάσιες πιθανότητες να γίνουν καπνιστές, αφού το κάπνισμα μοιάζει στα μάτια τους κάτι το απόλυτα φυσιολογικό. Τα παιδιά των αριστερών θα γίνουν μάλλον αριστεροί και τα παιδιά των δεξιών μάλλον δεξιοί αφού με αυτές τις αρχές και τις ιδεολογίες γαλουχήθηκαν από τους γονείς τους. Και αν οι γονείς σου, σου μάθουν ότι είναι φυσιολογικό να σκοτώνεις για να τραφείς, να δολοφονείς για να πλουτίσεις τότε είναι πολύ πιθανό να κανείς το ίδιο. Το DNA διαμορφώνει το σώμα μας. Τη συμπεριφορά το χαρακτήρα και της ιδέες μας τις διαμορφώνουν η οικογένεια που μας μεγαλώνει, η κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε, οι καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε και τέλος η επιλογή που κάνουμε κάθε φορά ανάμεσα σε αυτό που μοιάζει να είναι ο εύκολος ή ο δύσκολος δρόμος.

  10. Ελκυστικότατο και πολλά υποσχόμενο!
    Αναμένουμε!

  11. α βρε Νίνα με τις ιστορίες σου…..!!!!!!:)))

  12. @Δημήτρης: Tο Sweeney Todd μου ρθε και μενα στο μυαλό όταν διάβαζα το πιο πάνω.

  13. Το ιστολόγιό σας, το ανακάλυψα πρόσφατα. Καλογραμμένο και με μεγάλο ενδιαφέρον. Μπράβο σας.

    Θα ήθελα να κάνω και μια υπόδειξη:
    Επειδή ανακάλυψα πρόσφατα το ιστολόγιό σας, άρχισα να διαβάζω μαζεμένα κάποια άρθρα που ήταν σε συνέχειες. Δυστυχώς, δεν είδα να έχετε συνδέσει με link το κάθε «επεισόδιο» με το προηγούμενο ή το επόμενό του, πράγμα που δυσκολεύει την ανάγνωση, αφού έπρεπε να αρχίσω να ψάχνω με βάση τις ετικέτες.

    Αυτά. Και πάλι συγχαρητήρια.

  14. είμαι ψυχανώμαλος, τέτοιες φρικαλεότητες γουστάρω να διαβάζω και να σιχτιρίζω. μπράβο σας

  15. @Eύη, ήρθε και η συνέχεια! 😉

    @Agi, ο δολοφόνος επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος! 😛

    @El Greco, μπα! 😛

    @Renata, και είναι ανατριχιαστική!

    @Mpatsono, merci! 😀

    @Maniana, σ’ ευχαριστώ πολύ! 🙂

    @Aura, πιστεύω πως δεν είναι θέμα γονιδίου, αλλά περισσότερο κοινωνικό, περιβαλλοντικό και, ενίοτε, ψυχολογικό. Όχι, δεν ήταν όλοι συγγενείς μεταξύ τους… Φιλιά! 😀

    @Δημήτρη, έχεις δίκιο, παρόμοιο modus operandi με τον Sweeney Todd. Εννοείται πως συμφωνούμε και στα υπόλοιπα! 🙂

    @dmast, καλωσόρισες και σ’ ευχαριστώ πολύ. Δεν έχεις άδικο για την παρατήρησή σου, αν βρω χρόνο θα περάσω τα links σε όλες τις αναρτήσεις.

    @Babis, καλωσόρισες! Αυτό που με ανησυχεί είναι που λένε πως κάθε blog έχει τους αναγνώστες που του αξίζουν!!! 😛

  16. […] (I), Albert Fish (I, II, III), Elizabeth Bathory (I, II, III, IV), Οικογένεια Bender (I, II) αλλά και ο Φώτης Γιαγκούλας (Ι) και άλλοι, […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: