Gordon Stewart Northcott: Οι δολοφονίες στο κοτέτσι – II

Προηγούμενο

northcott4

Της Νίνας Κουλετάκη

Η καταδίκη και η εκτέλεση

Η δίκη του Gordon Stewart Northcott διήρκεσε 27 ημέρες.  Οι ένορκοι χρειάστηκαν δύο ώρες για να καταλήξουν σε ομόφωνη απόφαση.  Έκριναν τον Northcott ένοχο για όλους τους φόνους σύμφωνα με το κατηγορητήριο, εκτός από αυτόν του Walter Collins, καθώς τίποτα που να παραπέμπει στον μικρό δεν είχε ανακαλυφθεί στο κτήμα και το σπίτι του Northcott.  Η ποινή ήταν θάνατος δι’ απαγχονισμού.

13_wr_cinema_northcott_lat_4Ως ημερομηνία εκτέλεσης ορίστηκε η 2α Οκτωβρίου του 1930.  Όταν οι φρουροί πήγαν στο κελί του για να τον πάρουν άρχισε να ουρλιάζει και να τρέμει.  Αναγκάστηκαν να του δέσουν τα χέρια.  «Θα πονέσω;», τους ρώτησε.  Ζήτησε να του δέσουν τα μάτια, ώστε να μην αντικρύσει την αγχόνη.  Χρειάστηκε να τον ανεβάσουν σχεδόν σηκωτό τα 13 σκαλοπάτια του ικριώματος, καθώς αντιστεκόταν και ικέτευε τους φρουρούς «να μην τον αναγκάζουν να περπατάει γρήγορα».  Δευτερόλεπτα πριν ανοίξει κάτω από τα πόδια του η καταπακτή κραύγασε: «Μια προσευχή – παρακαλώ πείτε μια προσευχή για μένα».

O Northcott στη φυλακή

O Northcott στη φυλακή

Ο φρουρός Clinton T. Duffy έγραψε αργότερα πως ο Northcott του είχε πει πως είχε σκοτώσει «18 ή 19, μπορεί και 20 αγόρια».  Ο Duffy έγραψε ένα βιβλίο για τις εκτελέσεις που είχε φέρει σε πέρας στη φυλακή, με τίτλο «88 άντρες και 2 γυναίκες».  Μετά την εκτέλεση του Northcott ο Duffy ανακάλυψε στο κελί του έναν άτεχνα σχεδιασμένο χάρτη, τον οποίο ο Northcott είχε ονομάσει «Το κτήμα των φόνων», χρησιμοποιώντας τον τίτλο από τις εφημερίδες.  Σε μια άκρη του χάρτη ο Northcott είχε γράψει: «Δεν είμαι ένοχος».  Από την άλλη είχε σχεδιάσει σε διάφορα σημεία φέρετρα και είχε σημειώσει: «Αν ψάξετε εδώ, θα βρείτε αυτό που θέλετε».

O Northcott στη φυλακή

O Northcott στη φυλακή

Ο Duffy έστειλε τον χάρτη στους αστυνομικούς που είχαν ασχοληθεί με την υπόθεση και νέος κύκλος ερευνών άρχισε στο κτήμα.  Δεν βρέθηκε, όμως, τίποτα και ο χάρτης δεν ήταν παρά μια τελευταία απόπειρα του Northcott να κοροϊδέψει τις αρχές.  Έξι εβδομάδες μετά την εκτέλεσή του, ένας κυνηγός ανακάλυψε το κουφάρι ενός νεαρού αγοριού κοντά στο κτήμα του Northcott.  Ήταν ηλικίας από 12 έως 15 ετών και ήταν ένα ακόμη θύμα του δολοφόνου.  Το πτώμα του άτυχου παιδιού δεν αναγνωρίστηκε ποτέ.

Ο Sanford Clark, από την ομολογία του οποίου ξεκίνησαν όλα και που ήταν βασικός μάρτυς κατηγορίας στη δίκη του Northcott, καταδικάστηκε σε δυο χρόνια εγκλεισμό στο Κρατικό Αναμορφωτήριο Αρρένων Whittier, για τη συμμετοχή του σε ένα φόνο.

Η τελευταία παράγραφος στη χειρόγραφη ομολογία του Sanford Clark

Η τελευταία παράγραφος στη χειρόγραφη ομολογία του Sanford Clark

Η μακάβρια αυτή υπόθεση εξουθένωσε τη μικρή πόλη του Wineville η οποία, λόγω της μεγάλης αρνητικής δημοσιότητας, αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομά της σε Mira Loma, την 1η Νοεμβρίου του 1930.  Σήμερα στο μέρος που ο Gordon Northcott βασάνισε και δολοφόνησε άγνωστο πόσα αγόρια, ζει κάποιος άλλος.  Το κτήμα τεμαχίστηκε, τα κοτέτσια γκρεμίστηκαν και στη θέση του παλιού σπιτιού χτίστηκε ένα καινούργιο με νέο ιδιοκτήτη.

Το σπίτι των Northcott

Το σπίτι των Northcott

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

*Η υπόθεση Walter Collins

Ο Walter Collins ήταν εννέα ετών, όταν εξαφανίστηκε από το Los Angeles, στις 10 Μαρτίου του 1928.  Η εξαφάνισή του προκάλεσε αίσθηση σε ολόκληρη την Αμερική.  Το Αστυνομικό Τμήμα του Los Angeles, αξιολόγησε εκατοντάδες πληροφορίες που έφτασαν σ’ αυτό, χωρίς κανένα αποτέλεσμα.  Η ανικανότητα της αστυνομίας να διαλευκάνει την υπόθεση και να ανακαλύψει το παιδί, προκάλεσε έντονη αρνητική δημοσιότητα και η λαϊκή πίεση για την εύρεση του μικρού Walter πίεζε ιδιαίτερα τους αστυνομικούς και τον τοπικό εισαγγελέα.

Christine Collins

Christine Collins

Πέντε μήνες μετά την εξαφάνιση του Walter, η αστυνομία ανακάλυψε στο DeKalb του Illinois ένα αγόρι, το οποίο ισχυριζόταν πως είναι ο Walter.  Επιστολές και φωτογραφίες στάλθηκαν στην Christine Collins, τη μητέρα του Walter και, τελικά, εκείνη πλήρωσε για το εισιτήριο του παιδιού από το Illinois στο Los Angeles.  Η αστυνομία έδωσε μεγάλη δημοσιότητα στην επανασύνδεση μητέρας παιδιού.  Οργανώθηκε επίσημη υποδοχή του παιδιού, με πλήθος κόσμου και εκπροσώπους του τύπου.  Η κοινή γνώμη ήταν αρνητικά διακείμενη απέναντι στην αστυνομία και την εισαγγελία του Los Angeles, για την ανικανότητά τους ως προς την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας.  Πίστευε, λοιπόν, πως με αυτή την επιτυχία θα άλλαζε τη γνώμη του κόσμου αφενός, και θα αποσπούσε το ενδιαφέρον του από τις έντονες φήμες για χρηματισμό υψηλόβαθμων αστυνομικών από το συνδικάτο του οργανωμένου εγκλήματος αλλά και για άλλες υποθέσεις περί διαφθοράς.  Όμως η πολυπόθητη, από την αστυνομία, συνάντηση δεν πήγε καλά.  Όταν η Cristine είδε από κοντά το αγόρι, υποστήριξε πως δεν ήταν ο Walter.  Ο αξιωματικός της αστυνομίας J.J. Jones, πίεσε την Christine να πάρει το αγόρι σπίτι της «να το δοκιμάσει μια-δυο εβδομάδες».

Το αγόρι που παρουσιάστηκε ως ο Walter Collins

Το αγόρι που παρουσιάστηκε ως ο Walter Collins

Τρεις εβδομάδες αργότερα η Christine εμφανίστηκε στο αστυνομικό τμήμα εκ νέου και επέμεινε στην αρχική της τοποθέτηση: το αγόρι δεν ήταν ο γιος της.  Για να υποστηρίξει την άποψή της είχε μαζί της καταθέσεις από τον οδοντίατρο του Walter με ακτινογραφίες της οδοντοστοιχίας του καθώς και από τη δασκάλα του.  Και οι δύο επιβεβαίωναν τα λεγόμενά της.  Προκειμένου να αποφύγει το σκάνδαλο και τον νέο διασυρμό της αστυνομίας του Los Angeles, o Jones έκλεισε την Christine στο ψυχιατρείο της πόλης, ως περιστατικό «Κώδικα 12».  Ο όρος αυτός χρησιμοποιούταν για τον εγκλεισμό σε φυλακή ή ψυχιατρείο ατόμων που δημιουργούσαν προβλήματα και αποτελούσαν κίνδυνο για την αστυνομία.

O Arthur Hatchins με την πραγματική του μητέρα

O Arthur Hatchins με την πραγματική του μητέρα

Κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού της Christine, το αγόρι ομολόγησε πως στην πραγματικότητα ήταν 12 ετών και όχι 9, πως είχε γεννηθεί στην Iowa και πως το πραγματικό του όνομα ήταν Arthur J. Hutchins Jr. Η μητέρα του είχε πεθάνει όταν εκείνος ήταν εννέα ετών και ζούσε με τον πατέρα του και τη μητριά του, Violet, η οποία τον κακομεταχειριζόταν. Ομολόγησε πως το είχε σκάσει από το σπίτι του στο Illinois και μια μέρα, ένας οδηγός φορτηγού σε ένα καφέ, του είχε επισημάνει την ομοιότητά του με τον αγνοούμενο Walter Collins.  Τότε ο Arthur σκέφτηκε να υποδυθεί τον Walter, προκειμένου να εξασφαλίσει μια πιο άνετη ζωή.  Περιπλανώμενος, έφτασε στο DeKalb, όπου η αστυνομία τον συνέλαβε και άρχισε να του κάνει ερωτήσεις για τον Walter Collins.  Αρχικά αρνήθηκε πως γνώριζε οτιδήποτε σχετικό με το αγόρι, στη συνέχεια όμως άλλαξε την ιστορία του και ισχυρίστηκε πως ήταν ο Walter.  Θεώρησε πως ήταν ένας καλό τρόπος για να ξεφύγει από το παρελθόν του και να πάει στην Καλιφόρνια.  Δέκα ημέρες μετά την αποκάλυψη αυτή, η Christine Collins βγήκε από το ψυχιατρείο και ο Arthur κλείστηκε, για δυο χρόνια, στο Αναμορφωτήριο Αρρένων της Iowa.

Ο γραφικός χαρακτήρας του Walter Collins

Ο γραφικός χαρακτήρας του Walter Collins

Ο γραφικός χαρακτήρας του Arthur Hatchins

Ο γραφικός χαρακτήρας του Arthur Hatchins

Μετά την απελευθέρωσή της η Christine κατέθεσε μήνυση εναντίον του αστυνομικού τμήματος του Los Angeles, για την εξαπάτησή της και τον εγκλεισμό της στο ψυχιατρείο.  Κέρδισε τη δίκη και της επιδικάστηκε χρηματική αποζημίωση 10.800 δολαρίων, τα οποία δεν της καταβλήθηκαν ποτέ.

Walter Collins

Walter Collins

Πέντε χρόνια μετά την εκτέλεση του Northcott, ένα από τα αγόρια που υποτίθεται πως ήταν ανάμεσα στα θύματά του, βρέθηκε ζωντανό και επέστρεψε στην οικογένειά του.  Διηγήθηκε πως είχε καταφέρει να το σκάσει από τη φάρμα του τρόμου και να περιπλανηθεί μονάχο, μέχρι να καταφέρει να επιστρέψει σπίτι του.  Καθώς το πτώμα του Walter, ούτε και προσωπικά του αντικείμενα ή ρούχα, είχαν βρεθεί, η Christine διατηρούσε πάντα την ελπίδα πως ο γιος της ήταν ζωντανός και θα ξαναέσμιγαν.  Εξακολούθησε να τον ψάχνει σε όλη της τη ζωή, χωρίς αποτέλεσμα.  Τα τελευταία νέα για την Christine σταματούν το 1941, όταν εμφανίζεται ξανά σε αίθουσα δικαστηρίου και προσπαθεί να εισπράξει από τον -συνταξιούχο πλέον- Jones, τα χρήματα της αποζημίωσης που της είχε επιδικάσει το πρώτο δικαστήριο.  Από εκεί και μετά τα ίχνη της χάνονται.

Christine Collins

Christine Collins

*Ταινία

To 2008 κυκλοφόρησε η ταινία «Changeling», σε σκηνοθεσία Clint Eastwood και με την Angelina Jolie (υποψήφια για oscar Α’ Γυναικείου Ρόλου) να υποδύεται την Christine Collins.  Η ταινία επικεντρώνεται στον αγώνα της Christine να βρει το γιο της και να αποκαλύψει την απάτη και τη σκευωρία του αστυνομικού τμήματος του Los Angeles και δεν εστιάζει ιδιαίτερα στη φονική δραστηριότητα του Northcott.

changeling-movie-poster_384x487

*Βιβλίο

49e2c060ada0b9d2fe9ec110l

*Πηγές

-Mark Gribben, «Poetic Justice»

-Los Angeles Times, Αρχείο Εφημερίδας 1928 – 1933

-Los Angeles Public Library, Φωτογραφικό Αρχείο

-Serial Killer True Crime Library

~ από Nina C στο 03/03/2009.

7 Σχόλια to “Gordon Stewart Northcott: Οι δολοφονίες στο κοτέτσι – II”

  1. Να δείτε την ταινία. Πολύ καλή.

  2. Φαινεται τι βλαμμενος ηταν.Γυαλιζει το ματι του…
    Αχ και να τον επιανα στα χερια μου θα του τα βγαζα και τα δυο.

  3. Asxeto, alla h suberifora toumou 8umise entona ekeinnh tou paidofilou kratoumenou ato «Prasino Mili».

  4. Σωστος ο persistant.

  5. ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΛΕΞ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ

  6. […] Συνεχίζεται […]

  7. Οι μηχανορραφίες των αστυνομικών του Λ.Α. με τρόμαξαν πιο πολύ από τα εγκλήματα του ψυχοπαθούς Γκόρντον.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: