Jeanne Weber, η Δράκαινα της Οδού Goutte d’Or – I

image007

Της Νίνας Κουλετάκη

Εισαγωγή
Έπρεπε να γίνουν τρεις δίκες πριν τα δικαστήρια αποφασίσουν πως η Jeanne Weber ήταν μια κατά συρροή δολοφόνος παιδιών και όχι μια καλοκάγαθη γυναικούλα που οι θάνατοι των παιδιών, την φροντίδα των οποίων είχε αναλάβει, οφείλονταν αποκλειστικά και μόνο σε συμπτώσεις και στη δική της κακοτυχία. Τρεις δίκες, πολλοί θάνατοι, περιπλανήσεις και η ζωή μιας διαταραγμένης γυναίκας.

Τα πρώτα χρόνια και οι πρώτοι θάνατοι
Η Jeanne Weber γεννήθηκε το 1875 σ’ ένα μικρό ψαροχώρι της Βόρειας Γαλλίας.  Παιδί πολυμελούς φτωχής οικογένειας, αναγκάζεται να εγκαταλείψει την πατρική εστία σε ηλικία μόλις 14 ετών και να αναζητήσει την τύχη της στο Παρίσι.  Ασχολείται με διάφορες χειρονακτικές εργασίες, μέχρι το 1893, όταν γνωρίζει και παντρεύεται το σύζυγό της, έναν βάναυσο, μέθυσο άντρα, που κακομεταχειρίζεται εκείνη και τα τρία παιδιά τους.  Το 1905 ο άντρας της εγκαταλείπει τη Jeanne και το μόνο παιδί που τους είχε απομείνει, ένα επτάχρονο αγόρι.  Τα δύο άλλα είχαν πεθάνει νωρίτερα, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.  Οι δυσκολίες της ζωής έχουν κάνει και την ίδια τη Jeanne να αναζητά παρηγοριά σε μια μπουκάλα φτηνό κρασί, όμως οι γείτονες και οι συγγενείς τη συγχωρούν αυτή της την αδυναμία, καθώς πρόκειται για μια γλυκειά γυναίκα, ιδιαίτερα καλή με τα παιδιά, τη φύλαξη των οποίων συχνά της αναθέτουν.

Όλα, λοιπόν, αρχίζουν το 1905, στο φτωχικό διαμέρισμα της Οδού Goutte-d’Or αρ. 8, όπου διαμένει η εγκαταλελειμμένη Jeanne με το μοναδικό παιδί της, τον αδύναμο Marcel που αρρωσταίνει διαρκώς.  Κερδίζει τα προς το ζην φροντίζοντας τα παιδιά των γειτόνων, όταν εκείνοι δουλεύουν, και φαίνεται να τα καταφέρνει καλά.  Αγαπά τα παιδιά και εκείνα τη Jeanne.  Τα δράματα όμως δεν θα αργήσουν να συμβούν.

Στις 2 Μαρτίου του 1905, και ενώ η Jeanne προσέχει τα παιδιά του αδελφού της Pierre Weber, το ένα από τα τέσσερα ανήψια της, η μόλις 18 μηνών Georgette, αρρωσταίνει αιφνιδίως και πεθαίνει.  Ο γιατρός που επιβεβαίωσε το θάνατο του νήπιου, αγνόησε τα περίεργα σημάδια στο λαιμό του και τον απέδωσε σε αναπνευστικό σπασμό.  Η Jeanne είναι εξίσου απαρηγόρητη με τον αδελφό και τη νύφη της και εντελώς υπεράνω υποψίας. Οι άτυχοι γονείς εξακολουθούν να της εμπιστεύονται τη φύλαξη των παιδιών τους.

Λίγες μέρες αργότερα, στις 11 Μαρτίου, η δεύτερη κόρη του Pierre, η δίχρονη Suzanne θα πεθάνει στα χέρια της θείας της.  Πάλι ο γιατρός θα διαγνώσει αναπνευστικό πρόβλημα, παρά τα ύποπτα σημάδια στο λαιμό της μικρής.  Την ίδια τύχη με τις αδελφές της θα έχει και η επτάχρονη Germaine, που θα κινδυνέψει να πνιγεί στραβοκαταπίνοντας, όπως βεβαίωσε η Jeanne, στις 25 του ίδιου μήνα.  Και αυτό το παιδί έχει κόκκινα σημάδια στο λαιμό του.  Η Germaine θα επιβιώσει αυτού του επεισοδίου, για να καταλήξει την επόμενη μέρα, όταν η Θεία Jeanne επέστρεψε στο σπίτι.  Ο θάνατος της Germaine αποδόθηκε σε διφθερίτιδα, όπως και εκείνος του Marcel, γιου της Jeanne, μόλις τέσσερις μέρες αργότερα.  Και στα δύο παιδιά αγνοήθηκαν τα ίχνη στραγγαλισμού στο λαιμό τους. Σε διάστημα μικρότερο του ενός μηνός είχαν χάσει τη ζωή τους τέσσερα παιδιά της οικογένειας.

Στις 5 Απριλίου, δύο από τις νύφες της Jeanne, της ζητούν να μείνει σπίτι προσέχοντας τον δεκάχρονο γιο της μιας, Maurice, ενώ εκείνες θα πήγαιναν για ψώνια.  Η Jeanne δέχεται ευχαρίστως, «οι κακόμοιρες έχουν ανάγκη να ξεσκάσουν λίγο, μετά από τις τόσες συμφορές».  Οι δυο γυναίκες θα επιστρέψουν νωρίτερα από το αναμενόμενο στο σπίτι, για να βρουν έναν Maurice να προσπαθεί απεγνωσμένα να πάρει ανάσα πάνω στο κρεβάτι του, με το λαιμό γεμάτο μελανιές, ενώ η Jeanne στέκεται από πάνω του με μια παρανοϊκή έκφραση στο πρόσωπό της. Η έντρομη μητέρα μεταφέρει τον Maurice στο νοσοκομείο Bretonneau, μόνο όμως για να διαπιστωθεί από τον εφημερεύοντα γιατρό Dr. Saillant, ο θάνατός του από ασφυξία.  Αυτή τη φορά ο γιατρός θα προσέξει τα σημάδια στο λαιμό του παιδιού και θα ειδοποιήσει την αστυνομία.  Η Jeanne θα συλληφθεί.

411px-JeanneWeber1907

Η πρώτη δίκη
Με τα νέα δεδομένα επανεξετάζονται και οι θάνατοι των τριών άλλων ανηψιών της Jeanne καθώς και εκείνος του ίδιου της του γιου.  Η έρευνα που διεξάγεται αποκαλύπτει και δύο ακόμα περίεργους θανάτους παιδιών, η φροντίδα των οποίων είχε ανατεθεί στη Jeanne, των μικρών Lucie Aleandre και Marcel Poyatos, αμφοτέρων ηλικίας δύο ετών.  Έτσι, στις 29 Ιανουαρίου του 1906, αρχίζει η πρώτη δίκη της Jeanne Weber, κατηγορουμένης για τις δολοφονίες επτά παιδιών. Ο τύπος της εποχής την αποκαλεί «Δράκαινα της Οδού Goutte-d’Or», και η δίκη της απολαμβάνει μεγάλης δημοσιότητας, ακόμα και έξω από τα γαλλικά σύνορα.  Η φρικιαστική ιστορία της γυναίκας που σκότωνε αθώα παιδιά κάνει το γύρο του κόσμου και απασχολεί έντυπα μεγάλης κυκλοφορίας στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όπως τους Times της Νέας Υόρκης.

Την υπεράσπιση της Jeanne έχει αναλάβει ένας από τους διαπρεπέστερους δικηγόρους της εποχής, ο Henri Robert, ο οποίος αποδίδει τους θανάτους των παιδιών σε σατανικές συμπτώσεις.  Όμως ο πρόεδρος της έδρας, δικαστής Leydet, δεν πείθεται και διατάσει την εκταφή των θυμάτων, ώστε να διεξαχθούν εκ νέου νεκροψίες.  Η απόφαση των ιατροδικαστών είναι κατηγορηματική και προς όφελος της Jeanne: όλοι οι θάνατοι οφείλονταν σε φυσικά αίτια.  Στις 6 Φεβρουαρίου του 1906 η Jeanne βγαίνει από την αίθουσα του δικαστηρίου απαλλαγμένη των κατηγοριών. Παρά τα έντυπα μέσα που υποστηρίζουν την ενοχή της, η κοινή γνώμη έχει πειστεί για την αθωότητά της.  Οι Γάλλοι είναι σίγουροι πως η Jeanne Weber υπήρξε θύμα τραγικών συμπτώσεων.  Ο Robert έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Η Jeanne αποφασίζει να εγκαταλείψει το Παρίσι για να αποφύγει τη δημοσιότητα και να ξεχαστούν τα γεγονότα.

51

Οι φόνοι στην επαρχία
Σε απόσταση δύο χιλιομέτρων από το Villedieu-sur-Indre, το σκεπασμένο από τον καπνό των φουγάρων των βιομηχανιών πορσελάνης, βρίσκεται το χωριό του Chambon.  Καθισμένες κατά μήκος του μονοπατιού που οδηγεί σε ένα συνοικισμό είκοσι περίπου σπιτιών, βρίσκονται οι ράφτρες πουκαμίσων, της δεύτερης μεγάλης βιομηχανίας της περιοχής.  Στη συντροφιά τους είναι και η Jeanne Glaize, μια 32χρονη, παχουλή γυναίκα, με ροδαλή επιδερμίδα και δυνατά χέρια, που εδώ και ένα μήνα εργάζεται στο σπίτι του χήρου Sylvain Bavouzet, ενός ταπεινού μεροκαματιάρη 55 ετών, φροντίζοντας τα τρία του παιδιά: τη Germaine, τη Louise και τον Auguste, ηλικίας 16, 11 και 9 ετών αντίστοιχα.

Το βράδυ της 16ης Απριλίου του 1907, ο μικρός Auguste, κατά την επιστροφή του από το σχολείο, παραπονιέται για έναν τρομερό πονοκέφαλο.  Η Jeanne τον βάζει στο κρεβάτι του.  Είναι μόνη με τα τρία παιδιά στο σπίτι, καθώς ο Bavouzet έχει πάει στο Chezelles, να δουλέψει ως υλοτόμος.  Το ξημέρωμα της επόμενης μέρας βρίσκει την κατάσταση του Auguste να έχει χειροτερέψει. Αγκομαχά και μοιάζει να ασφυκτιά και να πνίγεται.  Ο Auguste ξεψυχά λίγο μετά την επιστροφή του πατέρα του στο σπίτι. Ο γιατρός του Villedieu που καλείται για να επιβεβαιώσει το θάνατο του παιδιού, ο ελληνικής καταγωγής Dr Papazoglou, κατά την αυτοψία παρατηρεί μιαν ύποπτη αυλάκωση γύρω από το λαιμό του Auguste.  Καταγγέλει το γεγονός στις αρχές και ο δικαστής Belleau ζητά από τον ιατροδικαστή του Chateauroux να διεξαγάγει μιαν ενδελεχή νεκροψία.  Ο ιατροδικαστής παρατηρεί επίσης την αυλάκωση, αλλά την αποδίδει στο σφιχτό γιακά κάποιου πουκαμίσου.

6642435

Το γεγονός θα είχε θαφτεί, αν ξαφνικά, στις 22 Απριλίου, μια νεαρή κοπέλα με έντονο λαγόχειλο, δεν έκανε την εμφάνισή της, φανερά ταραγμένη και τρομοκρατημένη, στο αστυνομικό τμήμα του Villedieu.  Δεν ήταν άλλη από τη Germaine, την πρωτότοκη κόρη του Bavouzet.  Η κοπέλα είχε ανακαλύψει σε ένα παλιό τεύχος του περιοδικού Le Petit Parisien, πως η Jeanne Glaize που εργαζόταν σπίτι τους δεν ήταν άλλη από την Jeanne Weber, που είχε δικαστεί για τις δολοφονίες επτά παιδιών.  Η Germaine ήταν σίγουρη πως η Jeanne ευθυνόταν για το θάνατο του αδελφού της.

image001

Συνεχίζεται

crime_and_punishment

~ από Nina C στο 19/09/2009.

14 Σχόλια to “Jeanne Weber, η Δράκαινα της Οδού Goutte d’Or – I”

  1. Πολυ καλο! Αναμενω συνεχεια!!

  2. «Φόνισσα» μου θύμισε. Αναμένω τη συνέχεια εναγωνίως!

  3. «Φόνισσα» δε θα πει τίποτα! Κανονική «ΦΡΑΓΚΟγιαννού»! Αναμένουμε…

  4. Όλη η ιστορία, από το γάμο της, μέχρι τους θανάτους, μου θύμισε τη Φραγκογιαννού του Παπαδιαμάντη. Άραγε το μυθιστόρημα του το έγραψε με αφορμή αυτή την ιστορία..;
    Πάντως έχω προσέξει ότι γενικά οι πράξεις των γυναίκων δολοφόνων θεωρούνται πιο ακραίες από ότι των άντρων… ίσως γιατί η «λειτουργία» της γυναίκας στην κοινωνία είναι να δίνει ζωή, να φροντίζει, να περιποιείται κι όχι να αφαιρεί ζωή..

  5. @Γωγώ, Ρενάτα, Ετερώνυμε και Αμελίνια καλημέρα σας!! Συμφωνώ ότι η Jeanne φέρνει στο νου τη Χαδούλα τη Φραγκογιαννού, τη «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη. Δεν σας κρύβω, μάλιστα, πως όταν έγραψα το άρθρο, έψαξα να δω αν ο Παπαδιαμάντης επηρρεάστηκε από την ιστορία της Weber, καθώς ήταν όχι μόνο σύγχρονοι, αλλά και η ιστορία της είχε κάνει το γύρο του κόσμου.

    Μπορώ, λοιπόν, να πω με σιγουριά πως η «Φόνισσα», παρ’ όλες τις ομοιότητες, δεν είχε ως πρότυπο τη Jeanne Weber, καθώς γράφτηκε στη Σκιάθο μεταξύ των ετών 1902 και 1904. Επομένως το αφήγημα του Παπαδιαμάντη προηγήθηκε της γαλλίδας δράκαινας.

  6. Κι εγώ τη φόνισσα σκέφτηκα αρχικά. Είναι τυχαίο που όλοι το ίδιο σκεφτήκαμε; Μάλλον η Weber διάβασε Παπαδιαμάντη!😉

  7. @Annana μου, καλωσόρισες! Μα ο συνειρμός ήταν απόλυτα λογικός, μια ώριμη γυναίκα που σκοτώνει παιδιά. Αν και η Χαδούλα σκότωνε μόνο κοριτσάκια, για να τα γλιτώσει από τα βάσανα των γυναικών, ενώ η Jeanne σκότωνε αδιακρίτως.

  8. Πρωτοσέλιδο σήμερα στην espresso; Τα σέβη μου κυρία μου και πάντα τέτοια!🙂

  9. @Annanouli, το μπλογκ έχει πολλά τέτοια, βρε, μπες δίπλα στα ΜΜΕ να δεις! :p Το εντυπωσιακό είναι άλλο, που ΟΛΟΙ διαβάζετε Espresso στη ζούλα! χαχαχαχαχαχα

  10. χαχαχα! Από τα ΜΜΕ το είδα τυχαία!
    Δεν έχω διαβάσει ποτέ στη ζωή μου εσπρέσσο. Φιλάω σταυρό!!

  11. Ούτε κι εγώ, σήμερα όμως διάβασα τη συνέντευξη. Καλή είναι :p

  12. Βλέμμα που προκαλεί ανατριχίλες έχεις στη φωτο της συνέντευξης!Άκρως ψαρωτικό!😀 Πού να΄ξεραν πού μπλέκουν! μπράβο, φιλενάδααα! Και σ΄ανώτερα (ξέρεις ποια)!😉

  13. Στην αναζήτηση για Εσπρέσο βγαίνει η συνέντευξη πρώτη!🙂

  14. Επειδή είναι στη σημερινή εφημερίδα, Ρενάτα. :p

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: