Mary Ann Cotton: Αρσενικό γένους θηλυκού – II

Προηγούμενο

Της Νίνας Κουλετάκη

Η σύλληψη, η δίκη και η εκτέλεση

Στη συνέχεια, η τοπική εφημερίδα ασχολήθηκε με την υπόθεση και αποκάλυψε ότι η Mary Ann, κατά τη διάρκεια των περιπλανήσεών της στη βορειοανατολική Αγγλία, έχασε τρεις συζύγους, έναν εραστή, μια φίλη, τη μητέρα της και ένδεκα παιδιά, όλους από γαστρικό πυρετό. Δημοσιεύεται η φωτογραφία της, αλλά οι αναγνώστες αρνούνται να πιστέψουν ότι αυτή η «όμορφη, λεπτεπίλεπτη και ευαίσθητη γυναίκα» είναι ένοχη για όλα τα φοβερά για τα οποία την κατηγορούν.  Αν η περιγραφή αυτή σας φαίνεται υπερβολική, κοιτώντας τη συγκεκριμένη φωτογραφία της Mary Ann, που είναι και η μοναδική που έχει διασωθεί, έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να πούμε ότι οι εφημερίδες που τη δημοσίευσαν την εποχή της σύλληψης και της δίκης της, την επεξεργάστηκαν ώστε να αφαιρέσουν κάθε ίχνος γοητείας από το πρόσωπό της και να της αποδώσουν, επίτηδες, σκληρά χαρακτηριστικά.  Είναι, μάλλον, η πρώτη απόπειρα αρνητικού ρετούς στην ιστορία της φωτογραφίας. Σε όλες τις επόμενες δημοσιεύσεις, θα εμφανίζεται η ρετουσαρισμένη φωτογραφία.

Οι υποψίες άρχισαν να τη βαραίνουν σοβαρά και διατάχθηκε ιατροδικαστική έρευνα.  Ο γιατρός που είχε περιθάλψει τον Charlie είχε κρατήσει δείγματα των περιεχομένων του στομάχου του, τα οποία αποδείχτηκαν θετικά στη δηλητηρίαση από αρσενικό.  Με τα ευρήματα αυτά απευθύνθηκε στην αστυνομία, η οποία συνέλαβε τη Mary Ann και εξέδωσε εντολή εκταφής του πτώματος του μικρού, το οποίο βρέθηκε δηλητηριασμένο με αρσενικό. Η Mary Ann κατηγορήθηκε για το φόνο του Charlie, αν και η δίκη της καθυστέρησε μέχρι τη γέννηση του παιδιού που κυοφορούσε, από τη σχέση της με τον Quick-Manning.

Οι φυλακές του Durham

Η υπεράσπιση ισχυρίστηκε ότι το αρσενικό που ανακαλύφθηκε στο πτώμα του άτυχου μικρού, ήταν όντως η πραγματική αιτία θανάτου του, όμως το αγόρι το είχε εισπνεύσει από τη βαφή της πράσινης ταπετσαρίας που βρισκόταν στο δωμάτιό του.  Ο ισχυρισμός αυτός καθόλου δεν έπεισε τους ενόρκους, οι οποίοι είχαν ήδη ακούσει κατά τη διάρκεια της δίκης, ότι η Mary Ann ήταν νοσοκόμα και, επομένως, είχε σαφέστατα γνώση των δηλητηρίων και των αποτελεσμάτων τους, ήταν μια ακόλαστη γυναίκα, δίγαμη και με τουλάχιστον δύο εραστές ταυτόχρονα. Χρειάστηκαν μόνο 90 λεπτά, πριν βρουν τη Mary Ann ένοχη των κατηγοριών, στις 8 Μαρτίου του 1873.

Όπως περιγράφεται σε δημοσίευμα των Times της εποχής, η Mary Ann έδειξε έντονα συναισθήματα μόλις άκουσε την ετυμηγορία των ενόρκων, τα οποία όμως υποχώρησαν σύντομα για να ξαναβρεί την απαθή και αδιάφορη αρχική της στάση.  Πίστευε ότι κατά την έφεση θα αθωωνόταν και εξακολούθησε να υπερασπίζεται τον εαυτό της.  Έγιναν αρκετές εκκλήσεις στον Υπουργό Δικαιοσύνης, απορρίφθηκαν όμως όλες.

Εκτελέστηκε δι’ απαγχονισμού στις φυλακές της κομητείας του Durham, στις 24 Μαρτίου του 1873. Ο θάνατός της ήταν αργός και βασανιστικός, καθώς ο δήμιος, William Calcraft,   είχε λαθέψει στο μήκος του σχοινιού που ήταν απαιτούμενο για έναν γρήγορο θάνατο. Λίγο πριν είχε γεννήσει το τελευταίο της παιδί, ένα κοριτσάκι.

Ο δήμιος William Calcraft

Επίλογος: σχόλια και συμπεράσματα

Τελικά, τι ήταν η Mary Ann;  Ανάλγητη σειριακή δολοφόνος με σκοπό το κέρδος ή μια άτυχη χαροκαμένη σύζυγος και μάνα; Σήμερα, πάνω από 200 χρόνια μετά, μια έρευνα του Πανεπιστημίου του Sunderland έρχεται να αποδείξει ότι επρόκειτο σαφώς για το πρώτο.  Επικεφαλής της έρευνας δύο συνταξιούχοι, πλέον, αστυνομικοί διευθυντές του τμήματος ντετέκτιβς της αστυνομίας της Northambria, η Stephanie Yearnshire και ο σύζυγός της John.  Το ζευγάρι, μαζί με τους πανεπιστημιακούς ερευνητές, καταδύθηκε σε έναν ωκεανό εγγράφων της εποχής, παντός είδους: πιστοποιητικά γάμων, γεννήσεων και θανάτων, ασφαλιστήρια συμβόλαια, αποδείξεις αγορών, τοξικολογικές εξετάσεις, εκθέσεις πραγματογνωμόνων, πρακτικά δίκης, δημοσιεύματα εφημερίδων, τα πάντα.

Το συμπέρασμα της έρευνας ήταν ότι η Mary Ann δεν ήταν παρά μια υπολογίστρια, διεφθαρμένη γυναίκα.  Της αποδίδονται πλήθος αρνητικών ιδιοτήτων: μοιχός, δίγαμη, απατεώνισσα, πόρνη, κλέφτρα, εφευρετική ψεύτρα, εκμεταλλεύτρια παιδιών, τεμπέλα, ματαιόδοξη.  Για τα δύο τελευταία αποδείχτηκε ότι πάντα είχε προσωπικό να της καθαρίζει το σπίτι και να της κάνει τα ψώνια, αν και η κοινωνική θέση και η οικονομική της κατάσταση δεν το επέτρεπαν.

Είκοσι ένας άνθρωποι που, με κάποιο τρόπο, σχετίζονταν με τη Mary Ann Cotton, πέθαναν.  Ακόμα και αν κάποιοι από αυτούς οφείλονταν πράγματι σε φυσικά αίτια, ακόμη και αν δεν μπορούμε να την κατηγορήσουμε με σιγουριά ως υπαίτια όλων αυτών των θανάτων, η πιθανότητα να ευθύνεται για αρκετούς από αυτούς είναι κάτι παραπάνω από τεράστια.  Σχεδόν όλα της τα θύματα πέθαναν από γαστρικό πυρετό, που δεν ήταν παρά ένας βικτωριανός ευφημισμός για τις εντερικές διαταρραχές, από τον τυφοειδή πυρετό μέχρι την απλή διάρροια η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, είναι ένα από τα συμπτώματα της δηλητηρίασης με αρσενικό.

Κατά την εποχή για την οποία μιλάμε, το αρσενικό ήταν ευρέως διαδεδομένο.  Πωλούνταν παντού και το χρησιμοποιούσαν για την κατασκευή ενός σκευάσματος με μορφή μαλακού σαπουνιού, το οποίο χρησιμοποιούταν για την απολύμανση των στρωμάτων και κλινοσκεπασμάτων από κοριούς, ψείρες και άλλα παράσιτα.  Επίσης, οι μυγοπαγίδες της εποχής ήταν εμβαπτισμένες σε αρσενικό.  Η εξαγωγή του δηλητηρίου από αυτά ήταν μια εύκολη υπόθεση.

Η δηλητηρίαση από αρσενικό είχε ως αποτέλεσμα το θύμα να υποφέρει από αδυναμία, εξάντληση και διάρροια, συμπτώματα όμοια με αυτά του γαστρικού ή στομαχικού πυρετού.  Οι πολυάσχολοι γιατροί της εποχής δεν εμβάθυναν ιδιαίτερα.  Επίσης, μια φτηνή βρεφική τροφή της βικτωριανής εποχής, ήταν ένας χυλός, φτιαγμένος από αλεύρι και νερό.  Οι μητέρες το χρησιμοποιούσαν για να κατευνάζουν την πείνα των μωρών τους, χωρίς να αντιλαμβάνονται την ακαταλληλότητα της τροφής για τα βρεφικά στομαχάκια.  Έτσι οι εντερικές διαταραχές που επακολουθούσαν ήταν σύνηθες φαινόμενο.  Ένας γιατρός σπάνια υποψιαζόταν μπροστά σε ένα παιδί που έπασχε από αυτές.

Η παιδική θνησιμότητα ήταν επίσης σύνηθες φαινόμενο της εποχής.  Οι αρχές ανησυχούσαν για την έκτασή της, υποπτεύονταν ότι αρκετά παιδιά μπορεί να έπεφταν θύματα δηλητηρίασης από τους ίδιους τους γονείς τους, κυρίως όταν υπήρχαν ασφάλιστρα προς είσπραξη ή επιδόματα της πρόνοιας.  Οι εγκληματολόγοι έχουν πλειστάκις αποφανθεί ότι στη βικτωριανή Αγγλία τα παιδιά αντιμετωπίζονταν περισσότερο ως εμπορεύματα παρά ως ανθρώπινα όντα.  Με δεδομένο το γεγονός ότι το προσδόκιμο ζωής, κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης εποχής, ήταν πολύ χαμηλότερο από το σημερινό και αν λάβουμε υπόψη ότι το 1880 το ένα τέταρτο των παιδιών πέθαινε πριν καν κλείσει χρόνο, ο μισός πληθυσμός της χώρας θα πέθαινε πριν την ηλικία των 20 και το 75% πριν συμπληρώσει τα 40 του χρόνια.  Δεν ήταν απίθανο, λοιπόν, η Mary Ann να θεωρηθεί μια πολύ άτυχη γυναίκα που έχασε τόσα παιδιά και συζύγους, κάτι που κανείς –εκτός από τον Thomas Riley- δεν θεώρησε αδύνατο.

Επιπλέον, η μετακίνησή της από πόλη σε πόλη και οι αλλαγές του ονόματός της με κάθε γάμο, δεν διευκόλυναν ώστε η αποκάλυψή της να συμβεί πιο γρήγορα. Κανένας δεν μπορούσε να ακολουθήσει τα ίχνη της και να κάνει τη σύνδεση ανάμεσα στις κυρίες Cotton, Mowbray, Ward ή Robinson.

Για όλους αυτούς τους λόγους η Mary Ann κατάφερε να ξεφύγει από το νόμο για τόσα πολλά χρόνια.

Πηγές

*BBC History

*Murder UK

*Wikipedia

*The Times

~ από Nina C στο 28/11/2009.

10 Σχόλια to “Mary Ann Cotton: Αρσενικό γένους θηλυκού – II”

  1. Τουλάχιστον το τελευταίο παιδί την γλίτωσε. Σωστά;

  2. Γι άλλη μια φορά μόνο εύσημα σου αξίζουν !😉

  3. Πολυ καλο κλεισιμο Νινα!
    Μου εκανε μεγαλη εντυπωση το γεγονος οτι εκμεταλευοντουσαν με τοσο αθλιο τροπο αθωες ψυχες για το χρημα,ειμαι σιγουρη οτι η Mary δεν ητανε η μονη αλλα οπως ειπα και την αλλη φορα δεν ασχολουντουσαν και πολυ τοτε ακομα και με το γεγονος οτι πεθαινανε παιδια.

  4. 1.Μετά απ’ όλα αυτά δικαιούμαι να πιστέψω ότι το «λάθος» του δήμιου έγινε επίτηδες;
    2.Σε αυτό το σημείο δεν πρέπει να ξεκινήσει μια συζήτηση για τη θανατική ποινή;🙂
    3.Συγχαρητήρια και πάλι για την πολύ καλή δουλειά!

  5. @Annanas, ναι, το τελευταίο παιδί γλίτωσε.

    @Ρενάτα, θενκς! 😛

    @Λένα, το κλείσιμο εξηγεί το επί μακρόν ατιμώρητο της Cotton αλλά και είναι η απόλυτα ρεαλαιστική κατάσταση της εποχής. Ευχαριστώ. 🙂

    @Eύη,ο William Calcraft ήταν ένας από τους πιο έμπειρους δήμιους της Αγγλίας και ο πλέον γνωστός κατά τον 19ο αιώνα. Ήταν ένας ιδιαίτερα γλυκός και πράος άνθρωπος, παρά την αγριότητα του επαγγέλματός του, και αρκετά ανθρωπιστής ώστε να μην θέλει να υποφέρουν κατά την εκτέλεση οι κατάδικοι που απαγχόνιζε. Εκτιμώ, λοιπόν, ότι στην περίπτωση της Cotton, όντως εκτίμησε λάθος το μήκος του σχοινιού. Εξάλλου ήταν ήδη αρκετά μεγάλος, 74 χρονών, και ένα χρόνο μετά θα πραγματοποιούσε την τελευταία του εκτέλεση και θα έβγαινε στη σύνταξη.
    Ναι, κάπου εδώ μπαίνουν η mpatsono και ο the mirror και ανάβει η συζήτηση για τη θανατική ποινή! 😛

  6. μου κανει εντυπωση το γεγονος οτι 22 ανθρωποι που σχετιζονταν με την Cotton πεθαναν με τα ιδια συμπτωματα κ κανεις δεν θορυβήθηκε …..εννοω οτι ακομα κ για εκεινη την εποχη ήταν πολυ παραξενο για να ειναι συμπτωση……..

  7. Γιατί έχω την εντύπωση ότι ο δήμιος επίτηδες διάλεξε λάθος σχοινί;

  8. Συγχαρητηρια Νινα, εξαιρετική δουλειά και αυτή όπως και όλες οι έως τώρα. Συνεργάτες θέλετε; Θα με ενδιέφερε πολύ να ασχοληθώ με αυτό το είδος έρευνας – συγγραφής, αν μπορούσατε να μου δωσετε λεπτομέρειες σχετικά θα ήμουν υπόχρεη.

  9. @Arabesk, καλωσόρισες. Στείλε μου e-mail να τα πούμε.

  10. […] Συνεχίζεται […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: