Τα λουτρά οξέως του John George Haigh – I


Της Νίνας Κουλετάκη

Εισαγωγή

Τον Μάρτιο του 1949, πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες της Αγγλίας αποτελεί η υπόθεση του John George Haigh.  Τα ρεπορτάζ μιλούν για ένα απάνθρωπο κτήνος που δολοφονούσε αθώους επί σειρά ετών, με σκοπό το κέρδος.  Σύμφωνα με την ομολογία του, διέλυε τα σώματα των θυμάτων του σε οξύ, αφού προηγουμένως τα δολοφονούσε.  Παρόλο που οι εφημερίδες, προς ικανοποίηση του αδηφάγου κοινού, αναφέρθηκαν με ιδιαίτερες λεπτομέρειες στο μακάβριο έργο του, η πραγματικότητα είναι ότι επρόκειτο για έναν έξυπνο εγκληματία ο οποίος, προκειμένου να αποφύγει τη θανατική ποινή, προσπάθησε να πείσει το δικαστήριο ότι ήταν παράφρων.

Έτσι, την 1η Απριλίου του 1949, η αίθουσα του Δικαστικού Μεγάρου Horsham ήταν κατάμεστη από δημοσιογράφους και κοινό, που έσπευσαν να παρακολουθήσουν την προκαταρκτική εξέταση του John George Haigh.  Η ενοχή του ήταν αδιαμφισβήτητη καθώς 33 μάρτυρες κατηγορίας κατέθεσαν εναντίον του, αλλά και ο ίδιος είχε ομολογήσει.    Στη δίκη που θα ακολουθούσε τέσσερις μήνες αργότερα στο Lewes Assizes, το μοναδικό ερώτημα θα ήταν κατά πόσον ήταν παράφρων ή όχι.

Ο John George Haigh σε ηλικία 10 ετών

Παιδική ηλικία

Γεννήθηκε στο Stamford του Lincolnshire της Αγγλίας στις 24 Ιουλίου του 1909.  Μοναχοπαίδι του John και της Emily Haigh, ήταν ένα μάλλον μοναχικό και ήσυχο παιδί.  Οι γονείς του ήταν δραστήρια μέλη της Αδελφότητας του Plymouth, μιας ιδιαίτερα αυστηρής και σκληροπυρηνικής σέχτας, που επιθυμούσε να κρατήσει τους νεαρούς βλαστούς των μελών της μακριά από την επιρροή και τους πειρασμούς του «έξω κόσμου».  Για την αδελφότητα, οποιοσδήποτε τρόπος καθημερινής ψυχαγωγίας ήταν αμαρτωλός και κολάσιμος.  Ο κινηματογράφος, τα πανηγύρια, οι συναυλίες, ακόμα και η ανάγνωση περιοδικών και εφημερίδων απαγορεύονταν στα μέλη της και –κατά συνέπεια- στα παιδιά τους.

Ο μικρός John μεγάλωνε μέσα σε ένα πουριτανικό περιβάλλον.  Οι επαφές και τα παιχνίδια με τους συνομηλίκους του ήταν απαγορευμένες, δεν του επιτρεπόταν ούτε η ενασχόληση με κάποιο άθλημα και περνούσε τον ελεύθερο χρόνο του μόνος του, στον κήπο του πατρικού σπιτιού, ο οποίος περιβαλλόταν από μια  πέτρινη μάντρα, ύψους τριών μέτρων, με διττή χρησιμότητα: να κρατά τα περίεργα βλέμματα έξω και τον John μέσα.

Ο Haigh ήταν ένα έξυπνο παιδί, που σπούδαζε με υποτροφίες.  Πρώτα στο δημοτικό σχολείο του Wakefield και στη συνέχεια στον καθεδρικό ναό της πόλης, ως μέλος της χορωδίας.

Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, στις τάξεις των σειριακών δολοφόνων, η ανατροφή σε φανατικό και θρησκόληπτο περιβάλλον.  Μέσα στις ενοχές, τον τυφλό πουριτανισμό, την υποκρισία και τη στέρηση κάθε χαράς μεγάλωσαν αρκετοί από αυτούς .  Η καταπίεση αυτή, κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, δημιούργησε ενήλικες όχι απλά παραβατικούς, αλλά τους οδήγησε σε ακραία και επικίνδυνα μονοπάτια.  Στην ίδια σέχτα με τους γονείς του Haigh ανήκαν και εκείνοι του Aleister Crowley, του μεγάλου «μαύρου» μάγου ο οποίος, όπως και ο Haigh, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του καταπατώντας συνειδητά όλους τους κοινωνικούς κανόνες και αναζητώντας αμφίβολες απολαύσεις.

O John George Haigh σε νεαρή ηλικία.

Ενηλικίωση

Ο Haigh ανεξαρτητοποιήθηκε οικονομικά αμέσως μετά το σχολείο.  Η πρώτη του δουλειά ήταν σε ένα μηχανουργείο αυτοκινήτων,  καθώς είχε πάθος με αυτά.  Αφού εργάστηκε εκεί για ένα χρόνο, εγκατέλειψε προκειμένου να ασχοληθεί με τις ασφάλειες και τη διαφήμιση.  Σε ηλικία 21 ετών απολύθηκε από τη δουλειά του, επειδή ήταν ύποπτος για υπεξαίρεση και τον επόμενο χρόνο ήταν κατηγορούμενος στη δίκη για το διαζύγιο του οδηγού αγώνων Eddie Hall και της συζύγου του Evelyn.  Ο Hall υποστήριζε ότι ο Haigh ήταν εραστής της γυναίκας του. Τα επόμενα χρόνια απασχολήθηκε ως πωλητής.  Είχε ευφράδεια και ήταν πειστικός, του άρεσε να είναι κομψός και καλοντυμένος χωρίς, όμως, να το καταφέρνει πάντα.

Στις 6 Ιουλίου του 1934 παντρεύτηκε την κατά τέσσερα χρόνια νεότερή του Beatrice Hammer.  Ο γάμος δεν επρόκειτο να κρατήσει πολύ, μια και τον Νοέμβριο του ιδίου έτους ο Haigh καταδικάστηκε για απάτη και φυλακίστηκε.  Η Beatrice ήδη κυοφορούσε το παιδί τους.  Όταν αυτό γεννήθηκε, και ενώ ο Haigh ήταν στη φυλακή, το έδωσε για υιοθεσία και εγκατέλειψε τον άνδρα της.

Μετά την αποφυλάκισή του ο Haigh εξακολούθησε τις παράνομες δραστηριότητες, κατορθώνοντας να διαφεύγει του νόμου, τουλάχιστον για τα δύο πρώτα χρόνια. Το 1936 τον βρίσκει στο Λονδίνο, να εργάζεται ως οδηγός και γραμματέας του William McSwan, ενός ευκατάστατου ιδιοκτήτη λούνα παρκ.   Οι σχέσεις του με το αφεντικό του είναι καλές, όμως ο Haigh εγκαταλείπει τη δουλειά αυτή για να δοκιμάσει την τύχη του με άλλη μια απάτη:  προσποιείται τον δικηγόρο, εξαπατώντας υποψήφιους πελάτες, όμως  το 1937 συλλαμβάνεται και καταδικάζεται σε τετραετή φυλάκιση για απάτη.

Το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου τον βρίσκει στην φυλακή.  Η αγγλική κυβέρνηση, καθώς χρειαζόταν όλους τους διαθέσιμους άντρες για τον πόλεμο, αποφασίζει να χαρίσει το υπόλοιπο των ποινών σε άνδρες που είχαν καταδικαστεί για μη βίαια εγκλήματα.  Ένας από αυτούς ήταν και ο Haigh, που αποφυλακίζεται το 1940, πριν εκτίσει ολόκληρη την ποινή του.  Όμως, τα τρία χρόνια που πέρασε στην φυλακή δεν στάθηκαν ικανά να τον σωφρονίσουν.  Μάλιστα, ήταν ακριβώς κατά τη διάρκεια αυτού του εγκλεισμού που ο Haigh συνέλαβε την ιδέα απαλλαγής ενός πτώματος με την εμβάπτισή του σε θειικό οξύ. Πειραματίστηκε με ποντίκια και ανακάλυψε ότι χρειάζονταν μόνο 30 λεπτά για να διαλυθεί το σώμα τους.

Ο Haigh εξακολουθεί να κερδίζει τη ζωή του με διάφορες απάτες, οι οποίες καταφέρνουν να του εξασφαλίσουν ένα σταθερό εισόδημα έτσι ώστε, το 1943, να κατορθώσει να μετοικήσει σε μιαν αξιοσέβαστη γειτονιά στο South Kensington του Λονδίνου, στο ξενοδοχείο Onslow Court, όπου καταλύει στο δωμάτιο 404.  Οι άλλοι πελάτες του ξενοδοχείου ήταν αξιοσέβαστοι, ευκατάστατοι επιχειρηματίες και υψηλοσυνταξιούχοι.   Θεωρούσαν τον Haigh όμοιό τους, όμως ελάχιστοι τον συναναστρέφονταν, επειδή τον έβρισκαν υπέρ το δέον επιδεικτικό και αγελαίο, ώστε να ταιριάζει στον αριστοκρατικό κοινωνικό τους περίγυρο.

Onslow Court Hotel

Λουτρά οξέως

Το 1944 ο Haigh εργάζεται σαν λογιστής σε μια κατασκευαστική εταιρεία και έχει νοικιάσει ένα μικρό, υπόγειο εργαστήριο στον αριθμό 79 της Gloucester Road, στο Kensington, ώστε να έχει έναν χώρο για να επιδίδεται στα αγαπημένα του «πειράματα» με το θειικό οξύ.  Ένα βράδυ, στην Goat Pub, , συναντά τον παλιό του εργοδότη William McSwan, ο οποίος τον συστήνει στους γονείς του, William-Donald και Amy.  Ευκατάστατοι και οι πρεσβύτεροι McSwan, λένε στον Haigh ότι έχουν επενδύσει ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας τους σε ακίνητα.  Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1944 ο William McSwan εξαφανίζεται.  Ο Haigh τον έχει παρασύρει με κάποια δικαιολογία στο υπόγειο της οδού Gloucester.  Αφού τον σκοτώσει με ένα δυνατό χτύπημα στο κεφάλι, ξεφορτώνεται το σώμα βάζοντάς το σε ένα βαρέλι 40 γαλονιών, το οποίο γεμίζει με συμπυκνωμένο θειικό οξύ.  Όταν, μετά από δύο ημέρες, η σάρκα και τα οστά του William έχουν μετατραπεί σε λάσπη, ο Haigh τη διασκορπά στο χώμα, σ’ ένα άδειο οικόπεδο, πίσω από το κτήριο της οδού Gloucester.

Στους γονείς του William είπε ότι ο γιος τους διέφυγε στη Σκωτία, προκειμένου να αποφύγει την κλήτευση στον στρατό. Δεν ήταν κάτι δύσκολο να πιστέψουν, καθώς αρκετοί έκαναν το ίδιο, προκειμένου να αποφύγουν να βρεθούν στο μέτωπο.   Όσο για τον Haigh, έβαλε χέρι στις καταθέσεις του θύματός του, πλαστογραφώντας την υπογραφή του.  Επιπλέον εγκαταστάθηκε στο σπίτι του, διατηρώντας παράλληλα και το δωμάτιό του στο ξενοδοχείο Onslow Court, με τη δικαιολογία ότι ο William του ανέθεσε να το φροντίζει, έως ότου εκείνος επιστρέψει από την εκούσια εξορία του, γεγονός για το οποίο το ανυποψίαστο ηλικιωμένο ζευγάρι των γονιών του William, ήταν ευγνώμον.

Ένας χρόνος είχε περάσει, ο πόλεμος είχε σχεδόν τελειώσει και ο William δεν έλεγε να επιστρέψει από την Σκωτία.  Οι γονείς του γίνονταν όλο και περισσότερο ανήσυχοι και, συνεπώς, επικίνδυνοι για τον Haigh.  Είχε έρθει η ώρα να δράσει ξανά.  Στις 2 Ιουλίου του 1945 τους προσκάλεσε στο εργαστήριο με την πρόφαση να τους δείξει κάτι πάνω στο οποίο πειραματιζόταν.  Εκεί τους δολοφόνησε αμφότερους και, στη συνέχεια, ξεφορτώθηκε τα πτώματα με τον προσφιλή του τρόπο.

Αφού οικειοποιηθεί όλα τα χρήματα, τις μετοχές και τα ομόλογα του ζεύγους, πλαστογραφεί τους πολυάριθμους τίτλους ιδιοκτησίας της μεγάλης ακίνητης περιουσίας τους στις περιοχές των Raynes Park, Wimbledon Park, Beckenham και Kent, η οποία περνά στην κυριότητά του.  Πουλά τα ακίνητα και αποκτά ένα αστρονομικό, για την εποχή, ποσό.  Είναι, πλέον, πάμπλουτος, αλλά αυτό δεν του αρκεί.  Νομίζει ότι έχει βρει τον τέλειο τρόπο να γίνει ακόμα πλουσιότερος:  ένα σύστημα στοιχημάτων, ώστε να προβλέπει τους νικητές των κυνοδρομιών.  Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει, μέσα σε δύο χρόνια, όλα τα χρήματα των McSwan.  Έτσι αποφασίζει να επιστρέψει στη γνωστή του μέθοδο: φόνος, με σκοπό το κέρδος.

Ο Dr Archibald Henderson και η σύζυγός του Rose

Τα «λουτρά» συνεχίζονται

Τα επόμενα θύματά του είναι ο γιατρός Archibald Henderson και η σύζυγός του Rosalie, ευκατάστατοι μεσήλικες συνταξιούχοι οι οποίοι, τον Αύγουστο του 1947, δημοσιεύουν μιαν αγγελία για πώληση μιας κατοικίας ιδιοκτησίας τους, στο Landbroke Grove.  Αν και αδέκαρος, ο Haigh παρουσιάζεται ως υποψήφιος αγοραστής και αρχίζει τις διαπραγματεύσεις με τους Henderson, για να τους πληροφορήσει αργότερα ότι κάποιος οφειλέτης του καθυστερεί την πληρωμή, οπότε θα καθυστερήσει και η εκταμίευση, εκ μέρους του, του ποσού για την αγορά του σπιτιού, γεγονός που ο φιλικός Henderson αποδέχεται χωρίς αντίρρηση.  Εν τω μεταξύ ο Haigh έχει μεταφέρει όλο τον εξοπλισμό του υπογείου της οδού Gloucester, τα βαρέλια με το συμπυκνωμένο θειικό οξύ δηλαδή, σε ένα άλλο εργαστήριο στο Crawley του West Sussex, στην οδό Leopold.

Το εξωτερικό του εργαστηρίου στην οδό Leopold.

Το εσωτερικό του εργαστηρίου στην οδό Leopold.

Στις 12 Φεβρουαρίου του 1948, παρασύρει τον Henderson στο καινούριο εργαστήριο, ισχυριζόμενος ότι θέλει να του δείξει κάποια εφεύρεσή του.  Εκεί τον πυροβολεί στο κεφάλι με ένα όπλο που ανήκε στον ίδιο τον Henderson και που ο Haigh είχε, νωρίτερα, κλέψει από το σπίτι του.  Το πτώμα του άτυχου γιατρού καταλήγει σε ένα από τα βαρέλια του Haigh, τα γεμάτα με θειικό οξύ.  Στη συνέχεια επιστρέφει στο σπίτι των Henderson για τη Rosalie.  Της λέει πως ο σύζυγός της αδιαθέτησε ξαφνικά στο εργαστήριο και τη χρειάζεται.  Η γυναίκα θα έχει την τύχη του ανδρός της.

Ο Dr Archibald Henderson και η σύζυγός του Rose

Έχοντας πλαστογραφήσει τους γραφικούς χαρακτήρες των Henderson, o Haigh θα στείλει επιστολές στα μέλη του υπηρετικού τους προσωπικού, σε φίλους και συγγενείς, όπου αναφέρει για λογαριασμό τους ότι μετοίκησαν στην Αυστραλία και πως ο «κύριος Haigh» θα ασχοληθεί με τις υποθέσεις τους.  Πράγματι, ασχολήθηκε με αυτές μέχρι δεκάρας: ρευστοποίησε όλη την ακίνητη περιουσία και κινητή περιουσία και σήκωσε τις καταθέσεις τους από την τράπεζα.  Το κέρδος του ήταν ακόμα μεγαλύτερο από αυτό που είχε αποκομίσει από τις δολοφονίες των McSwan, αλλά ο χρόνος που χρειάστηκε για να το κατασπαταλήσει στον τζόγο και τα στοιχήματα, μικρότερος: σε έναν, μόλις, χρόνο ο Haigh ήταν εκ νέου άφραγκος.

Συνεχίζεται


~ από Nina C στο 08/01/2011.

7 Σχόλια to “Τα λουτρά οξέως του John George Haigh – I”

  1. φρικιαστικό, αλλά χαίρομαι που σε ξαναδιαβάζω και περιμένω τη συνέχεια με μεγάλη περιέργεια

  2. Επιτελους ενα αρθρο απο τα παλια!

  3. Wow! Θα ‘λεγε κανείς πως διαβάζει μυθιστόρημα ή σενάριο κινηματογραφικής ταινίας!
    Φοβερό!
    Πραγματικά αναμένω με ανυπομονησία τη συνέχεια!🙂

  4. καλημερα… πριν μερικες μερες ανακαλυψα τυχαια την σελιδα σας και εχω συγκλονιστει με τα κειμενα σας… το συγκεκριμενο ειναι εξαιρετικο οπως και ολα τα υπολοιπα… αρρωστημενο το μυαλο του κυριου

  5. Θα συμφωνήσω με τον Bill – επιτέλους ένα άρθρο από τα παλιά!!! ‘Οπως πάντα ένα εξαιρετικό άρθρο.

  6. το προηγούμενο σ/κ κάθισα και διάβασα απ’την αρχή τις υποθέσεις που έχετε φιλοξενήσει σ’αυτό το μπλογκ. έφτασα ως το 2007 και σταμάτησα αλλά σίγουρα θα συνεχίσω γιατί είναι όλες πολύ ενδιαφέρουσες και ο τρόπος που τις παρουσιάζετε συγκλονιστικός! καλύτερος από πολλές ταινίες και βιβλία.
    συγχαρητήρια και ευχαριστώ!!

  7. […] Προηγούμενο […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: