Paul Ogorzow, ο ναζί σειριακός δολοφόνος – I

Της Νίνας Κουλετάκη

Εισαγωγή

Σήμερα, είναι πολύ δύσκολο να ανακαλύψεις μιαν υπόθεση για την οποία δεν έχει γίνει λόγος κάπου αλλού, νωρίτερα.  Με το διαδίκτυο της πληροφόρησης και –ενίοτε- της παραπληροφόρησης, «ουδέν καινόν υπό τον κυβερνο-ήλιον». Κι όμως:  κάτι νέο «έσκασε» στο διαδίκτυο, τον Μάιο του 2009.

Πρόκειται για ένα άρθρο του Roger Moorhouse, που πρωτοδημοσιεύτηκε στο αντίστοιχο τεύχος του περιοδικού BBC History Magazine, και αφορούσε στην ιστορία ενός σειριακού δολοφόνου στη ναζιστική Γερμανία του 1940.  Πιο σοκαριστικό, ακόμα και από τη δράση του δολοφόνου, είναι το γεγονός ότι οι αρχές χρειάστηκαν πολύ χρόνο μέχρι να τον αποκαλύψουν και να τον φέρουν μπροστά στη δικαιοσύνη.  Κι αυτό γιατί τους ήταν αδιανόητο ότι ο δολοφόνος θα ήταν ένας από αυτούς, μέλος του ναζιστικού κόμματος.  Όλο το διάστημα ήταν πεπεισμένοι πως επρόκειτο για Εβραίο ή –τουλάχιστον- μη γερμανό υπήκοο.

Ας μην ξεχνάμε επίσης πως υπάρχουν ορισμένες περίοδοι στην ανθρώπινη ιστορία, καθώς και ορισμένες κοινωνίες, που μπορούμε να πούμε ότι καθορίζονται από την εγκληματικότητα. Η Γερμανία του Χίτλερ (χωρίς να «υποτιμάμε» και το αντίπαλον δέος της, τη Ρωσία του Στάλιν), είναι ένα παράδειγμα συστήματος διακυβέρνησης, στο οποίο ο νόμος και η εφαρμογή του κάθε άλλο παρά προστατεύουν τον πολίτη από το κράτος, το χωρίς ηθικό υπόβαθρο. Για παράδειγμα, μπορεί κάποιος να διανοηθεί ένα οποιοδήποτε, κοινό, καθημερινό έγκλημα, μεγαλύτερο και ειδεχθέστερο από τα πολιτικά, και όχι μόνο, εγκλήματα της ναζιστικής Γερμανίας; Δεν υπάρχει καμία κοινωνία χωρίς έγκλημα, οποιασδήποτε μορφής, και σίγουρα όχι εκείνες που στην κοσμοθεωρία τους έχουν υποβιβάσει τόσο την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια.

Σήμερα, λοιπόν, στο «Έγκλημα και Τιμωρία», παρουσιάζουμε την ιστορία του Paul Ogorzow, ενός βερολινέζου εργάτη των σιδηροδρόμων, ο οποίος καταδικάστηκε και εκτελέστηκε το 1941 για τις δολοφονίες οκτώ γυναικών.  Στην εποχή του αναφέρονταν σ’ αυτόν ως «ο δολοφόνος του αστικού σιδηροδρόμου» (σήμερα θα λέγαμε «ο δολοφόνος του μετρό»), καθώς όλα του τα θύματα είχαν βρεθεί κατά μήκος των σιδηροδρομικών γραμμών.  Οι ίδιοι οι φόνοι ήταν τυπικά, σεξουαλικά εγκλήματα, όμως η έρευνα που διεξήγαγε η Kriminalpolizei -η περιβόητη Kripo, η ναζιστική αστυνομία- ολιγώρησε και εξασθένησε σοβαρά λόγω πολιτικών και ρατσιστικών προκαταλήψεων.

Βερολίνο, 1940

Παιδική και νεανική ηλικία

Ο Paul Ogorzow γεννήθηκε στις 29 Σεπτέμβρη του 1912, στο Muntowen, στην περιοχή του Masuren.  Ήταν το νόθο παιδί της Marie Saga, υπηρέτριας σε ένα αγρόκτημα.  Ο παππούς του, πατέρας της Marie, τον δήλωσε στο τοπικό ληξιαρχείο συμπληρώνοντας το πιστοποιητικό γεννήσεώς του με τρεις σταυρούς και το όνομα Paul Saga.

Το 1924 o Paul υιοθετήθηκε από τον Johann Ogorzow, έναν εργάτη γης από το χωριό Wachow, στο Nauen, ο οποίος του έδωσε και το επώνυμό του.  Μεγαλώνοντας εργάστηκε στη φάρμα όπου δούλευε και ο θετός του πατέρας και, αργότερα, δούλεψε ως εργάτης μετάλλου σε μια βιομηχανία ατσαλιού, στο Brandenburg.

Το 1934 έγινε η πρόσληψή του στο Reichsbahn (Εθνικοί Σιδηρόδρομοι), ως εργάτη γραμμών.  Δούλεψε σκληρά και εξελίχθηκε επαγγελματικά, για να καταλήξει στις σιδηροδρομικές αποθήκες του γερμανικού στρατού στο Rummelsburg.  Γύρω από την περιοχή αυτή έκανε και όλους τους φόνους.

Το 1931 ο Paul Ogorzow έγινε μέλος του ναζιστικού κόμαμτος και το 1932 οργανώθηκε στα ναζιστικά Τάγματα Θανάτου, όπου την εποχή που διέπραξε τα εγκλήματά του, είχε ήδη τον βαθμό του λοχία.

Το σήμα των γερμανικών σιδηροδρόμων

Οικογένεια και πρώτες επιθέσεις

Το 1937 ο Ogorzow παντρεύτηκε την Gertrude, μια πωλήτρια δυο χρόνια μικρότερή του, και έκαναν δυο παιδιά, έναν γιο και μια κόρη.  Αρχικά η οικογένεια συγκατοίκησε με την μητέρα του Paul, σε ένα διαμέρισμα της οδού Dorothea, στο Laubenviertel, στο προάστειο του Karlhorst, μια περιοχή γεμάτη από πρόχειρες οικίες παραθερισμού και λαϊκές πολυκατοικίες.  Στη συνέχεια μετακόμισαν σ’ ένα γειτονικό σπίτι, στον ίδιο δρόμο. Οι γείτονες είχαν μόνο καλά λόγια να πουν γι αυτόν, καθώς τον έβλεπαν συχνά να παίζει με τα παιδιά του και να περνά πολλές ώρες στον κήπο, μπροστά και γύρω από το σπίτι του.  Ήταν, μάλιστα, ιδιαίτερα περήφανος γι αυτόν το κήπο και, κυρίως, για το μικρό του περιβόλι με τις κερασιές, στο πίσω μέρος του σπιτιού.  Όμως, στη δίκη του, η Gertrude θα κατέθετε ότι γινόταν συχνά βίαιος μαζί της, κατηγορώντας τη για απιστία.

Ο Ogorzow πήγαινε καθημερινά στη δουλειά του, με το τραίνο, το ποδήλατο ή τα πόδια, αναλόγως του καιρού και της διάθεσής του.  Οι συνάδελφοί του τον είχαν σε εκτίμηση.  Ήταν επαρκής και αξιόπιστος εργαζόμενος, ήξερε να χειρίζεται τόσο τα φωτεινά σήματα όσο και τον τηλέγραφο.  Αν και η περιοχή ευθύνης του ήταν η περιοχή γύρω από την οδό Zobtener, πολύ συχνά τον αποσπούσαν για δουλειά κατά μήκος των γραμμών του αστικού σιδηροδρόμου, όπου πάντα εμφανιζόταν φορώντας τη στολή του.

Αμέσως μετά τη μετοίκηση της οικογένειας στο νέο σπίτι της οδού Dorothea, ο Ogorzow άρχισε τους βιασμούς, επιτιθέμενος σε γυναίκες γύρω από το Friedrichsfelde, μια περιοχή γεμάτη παραθεριστικές κατοικίες, από την οποία περνούσε ο αστικός σιδηρόδρομος.  Την εποχή εκείνη, ο πληθυσμός της συγκεκριμένης περιοχής απαρτιζόταν κυρίως από μοναχικές νοικοκυρές, οι σύζυγοι των οποίων βρίσκονταν στο μέτωπο, πολεμώντας για τη Γερμανία.  Η αστυνομία είχε ήδη λάβει γνώση για 31 βιασμούς και σεξουαλικές επιθέσεις, όχι όμως και για το γεγονός ότι όλες είχαν διαπραχθεί από τον Ogorzow.  Κατά τη διάρκεια των επιθέσεων απειλούσε τα θύματά του με στραγγαλισμό αλλά και με ένα μαχαίρι.  Όλα τα θύματα κατέθεσαν πως ο βιαστής τους φορούσε στολή των εθνικών σιδηροδρόμων.

Μια νύχτα, και ενώ ο Ogorzow είχε επιτεθεί σε μια γυναίκα, δυο άνδρες τον αντιλήφθηκαν και έσπευσαν προς βοήθεια του θύματος.  Ο Ogorzow κατάφερε να διαφύγει, αν και άσχημα χτυπημένος.  Τότε ήταν που αποφάσισε να αλλάξει το modus operandi του: κανένα από τα επόμενα θύματά του δεν θα έμενε ζωντανό.

Συνεχίζεται


~ από Nina C στο 12/02/2011.

16 Σχόλια to “Paul Ogorzow, ο ναζί σειριακός δολοφόνος – I”

  1. ΚΑΝΕ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ G.A.P
    «George A. Papandreou O ΠΑΣΟΚΤΖΗΣ δολοφόνος των ονείρων μας»

  2. @Μάκη, δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω τίποτα, έχει ακλόνητο άλλοθι και μας το τρίβει στα μούτρα: «μπλα μπλα μπλα, δημοκρατία… μπλα μπλα μπλα, με εκλέξατε». Αντιλαμβάνεσαι…

  3. Παιδιά, πολύ καλό άρθεο και εξαιρετικό μπλογκ. ΣΥΓΧΑΡΙΤΗΡΙΑ
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ (http://thanoskondylis.wordpress.com/)

  4. Τελικά πίσω από τη μάσκα ενός ήσυχου οικογενειάρχη υπάρχει το αιμοδιψή βλέμμα ενός «τέρατος».
    Ωραία η ιστορία…περιμένω τη συνέχεια!😉

  5. Πολύ ενδιαφέρον!!

    Στο «μοιραστείτε το» πρόσθεσε το τουίτερ, κούκλα μου. Πλιιζ😉

  6. Αα, το επικοινώνησες, βλέπω.🙂

  7. Νιώθω ευτυχής.
    Cheers, αγαπητή Νίνα!

  8. Πολυ ενδιαφέρον άρθρο.Εχω όμως 2 ερωτηματικά
    1)»Η Γερμανία του Χίτλερ (χωρίς να «υποτιμάμε και το αντίπαλον δέος της,τη Ρωσία του Στάλιν),είναι ένα παράδειγμα συστήματος διακυβέρνησης, στο οποίο ο νόμος και η εφαρμογή του κάθε άλλο παρά προστατεύουν τον πολίτη από το κράτος…»
    Mε βάση ποιά κριτήρια κατατάσετε την Γερμανία του Χίτλερ και την Ρωσία του Στάλιν,ως όμοια πολιτικά και νομικά συστήματα?
    2)το δημοκρατικό πολίτευμα χαρακτηρίζετε μόνο απο τους νόμους και την «προστασία του πολίτη»? Η μήπως η διαφορά ολοκληρωτικού καθεστώτος και δημοκρατίας ειναι το «ακλόνητο άλλοθι» και το γεγονός οτι «μας το τρίβουν στα μούτρα: “μπλα μπλα μπλα, δημοκρατία… μπλα μπλα μπλα, με εκλέξατε”.»?

  9. Μαρία, μέχρι να έχω πρόσβαση στον υπολογιστή μου και να σας απαντήσω εκτενώς, κάντε μου τη χάρη και αναλογιστείτε το γεγονός ότι για σοσιαλισμό μιλούσαν αμφότεροι οι Χίτλερ και Στάλιν, αλλά και ο δικός μας ο ΓΑΠ. Βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα και αύριο θα σας γράψω κι εγώ τα δικά μου.

  10. Ευχαριστώ για την γρήγορη (αν και όπως υπόθηκε μη εκτενή)απάντηση! Η παρότρυνση να βγάλω τα δικά μου συμπεράσματα περιμένοντας τα δικά σας, υπάγεται σε ένα είδος «Σωκρατικής μαιευτικής μεθόδου»? Δηλαδή μίας διαδικασίας όπου ο Δάσκαλος θα δώσει την τελική Αλήθεια,δίνοντας την δυνατότητα στον μαθητή να διορθώσει τα λάθη του? Περιμένω με αγωνία την φωτεινή Αλήθεια!

  11. Μαρία, δεν είμαι σπίτι μου, και η μόνη πρόσβαση που έχω στο διαδίκτυο είναι μέσω iPhone, γεγονότος που δεν διευκολύνει την πληκτρολόγηση εκτενών κειμένων.

    Στη Γερμανία του Χίτλερ, ο Ogorzow διέφευγε τη σύλληψη για μεγάλο διάστημα, γιατί η αστυνομία θεωρούσε αδιανόητο «άριος» γερμανός να ήταν ο σειριακός δολοφόνος και τον αναζητούσε ανάμεσα στις μειονότητες και στους μετανάστες.

    Στη Σοβιετική Ένωση, ο Τσικατίλλο, σειριακός δολοφόνος και κανίβαλος, έδρασε ανενόχλητος για μεγάλο χρονικό διάστημα επίσης, γιατί η αστυνομία δεν κοινοποιούσε τη δράση του. Ήταν αδιανόητο ένας σειριακός δολοφόνος (προιόν της καπιταλιστικής Αμερικής), να δρα και στη χώρα των Σοβιέτ. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι παρόλο που ο φασισμός και ο κομμουνισμός μακράν απέχουν ο ένας από τον άλλον, σε ό,τι αφορά το κοινό έγκλημα και την αντιμετώπισή του, οι πρακτικές τους ήταν ίδιες: προκειμένου να διαφυλαχθεί η εικόνα του συστήματος, δεν δίστασαν να θυσιάσουν αθώες ζωές.

  12. […] Προηγούμενο Ο Paul Ogorzow με τη στολή του σιδηροδρομικού […]

  13. Στις 25/06/2011 κυκλοφορεί η ελληνική έκδοση του περιοδικού BBC History μαζί με την εφημερίδα Δημοκρατία με πολλά και ενδιαφέροντα θέματα. Αξίζει τον κόπο να το πάρετε.

  14. Όλα τα μέλη ναζιστικών οργανώσεων είναι δυνάμει δολοφόνοι. Ποιος φυσιολογικός άνθρωπος θα γινόταν ναζιστής;

  15. «Όλα τα μέλη ναζιστικών οργανώσεων είναι δυνάμει δολοφόνοι. Ποιος φυσιολογικός άνθρωπος θα γινόταν ναζιστής;»

    Αυτό ακριβώς πιστεύω Ναυτίλε. Δε θα μπορούσε κανείς να το θέσει καλύτερα.

  16. Πολύ καλό άρθρο αλλά αυτός ο τρόπος να παρουσιάζεται η Σοβιετική Ένωση ίδια με τη ναζιστική Γερμανία είναι στην καλύτερη περίπτωση αφελής (αν όχι κακοπροαίρετος).
    Δεν αντιλέγω ότι έγιναν λάθη ακόμα και εγκλήματα στην ΕΣΣΔ, αλλά εκεί ήταν μάλλον προϊόντα υπερβολών, κακής διαχείρισης της εξουσίας και λαθών, ενώ τα εγκλήματα των ναζιστών είναι συνυφασμένα με την ιδεολογία τους, ο ναζισμός είναι από μόνος του από τη φύση του ΕΓΚΛΗΜΑ! Όσο για το αν ο Στάλιν έλεγε τα ίδια με Χίτλερ και ΓΑΠ, τι να πω… Μάλλον πρέπει να αναλύσουμε (και δεν είναι αυτός ο σκοπός του σάιτ) τι ΕΙΝΑΙ ο σοσιαλισμός…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: