Όλα τα παιδιά του Θεού: Willie Bosket – IV

Προηγούμενο

Της Νίνας Κουλετάκη

Η απάντηση του Willie

Στην πραγματικότητα, ο πατέρας του Willie, o Butch, δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος με το γεγονός ότι ο γιος του ακολουθούσε τα βήματά του.  Αν και είχε δραπετεύσει από τη φυλακή στο Γουϊσκόνσιν, είχε συλληφθεί εκ νέου, μετά τις ληστείες τραπεζών στη Νέα Υόρκη και είχε σταλεί στην ομοσπονδιακή φυλακή του Λέβενγουώρθ, στο Κάνσας.

Ο Butch, είχε προσπαθήσει πολύ να βρει ευκαιρίες στη φυλακή ώστε να ελαφρύνει τη θέση του και κάνει το συμβούλιο αναστολών να εξετάσει θετικά την περίπτωσή του.  Μοιραζόταν το κελί του με έναν διανοούμενο, ο οποίος υποστήριζε τις προσπάθειες του Μπουτς να μορφωθεί.  Στο Γουϊνσκόνσιν είχε καταφέρει να πάρει το απολυτήριο του Λυκείου και στη συνέχεια, στο Κάνσας, είχε παρακολουθήσει 40 μαθήματα και είχε καταφέρει να πάρει το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο σχεδόν με άριστα.  Ήταν στο κορυφαίο 3% των συμφοιτητών του.  Δυστυχώς όμως ο Butch, αντί να καταφέρει να αλλάξει τη ζωή του, κατέληξε και πάλι στη φυλακή.

Ο Willie διάβασε για τον πατέρα του στη φυλακή.  Η Daily News είχε καταφέρει να ξεθάψει πολλές πληροφορίες αναφορικά με τη ζωή και την οικογένεια του Willie, αναφέροντας πως ο πατέρας του, παρά το αγγελικό του πρόσωπο, ήταν επίσης ένας καταδικασμένος δολοφόνος.  Το συγκεκριμένο δημοσίευμα συνεπήρε τον μικρό.  Ήταν η πρώτη απτή απόδειξη, εκτός από τις αφηγήσεις της μητέρας του και της γιαγιάς του, για την εγκληματική σταδιοδρομία του πατέρα του.  Και τότε ο Willie κάθησε κι έγραψε ένα γράμμα στον πατέρα του.

Ο Butch είχε προσπαθήσει να απομακρυνθεί από την οικογένειά του, ιδιαίτερα τον πατέρα του, και δεν χάρηκε καθόλου όταν έμαθε πως και ο ίδιος του ο γιος εξέτιε ποινή φυλάκισης για φόνο.  Αντιλαμβανόταν την οργή του παιδιού, που πήγαζε από το αίσθημα εγκατάλειψης που ένοιωθε και από το γεγονός ότι, κυριολεκτικά, μεγάλωνε στους δρόμους, αλλά προσπάθησε να τον συμβουλέψει και να τον πείσει να μην ακολουθήσει τα δικά του βήματα.  Αντίθετα τον πίεσε να επιστρέψει στο σχολείο.

Αυτό ήταν το μόνο που δεν περίμενε ο Willie και η απάντηση του πατέρα του τον απογοήτευσε.  Είχαν και μιαν τηλεφωνική επικοινωνία και ο Butch του έστειλε μερικά βιβλία γραμματικής και λεξιλογίου.

Ο Butch, στις φυλακές Leavenworth, γύρω στο 1980

Ο Willie δεν ακολούθησε τη συμβουλή του πατέρα του.  Αντιθέτως, το έσκασε από το αναμορφωτήριο, παρέα με μερικά άλλα αγόρια.  Δυο ώρες αργότερα είχε συλληφθεί ξανά.  Αυτό που είχε παραβλέψει ήταν πως είχε ήδη συμπληρώσει τα 16 και, επομένως θεωρούνταν ενήλικας.  Η δραπέτευση αποτελούσε σοβαρό αδίκημα, ακόμα και αν επρόκειτο για τέτοια από ένα σωφρονιστήριο ανηλίκων.  Καταδικάστηκε σε κάθειρξη τεσσάρων ετών, σε κρατική φυλακή.  Αυτό ήταν το πρώτο χτύπημα για τον Willie.

Στη φυλακή ήρθε σε επαφή με μαύρους μουσουλμάνους, οι οποίοι προσέδωσαν στην οργή του μιαν ιδεαλιστή χροιά, προσανατολίζοντάς την εναντίον των λευκών.  Την ίδια εποχή καταστράφηκε οριστικά και η σχέση του με τον Butch.  Ο  Willie είχε τις δικές του απόψεις για τη ζωή και το δρόμο που ήθελε να τραβήξει και ο πατέρας του με τις συμβουλές του δεν είχε καταλήξει παρά ένα πεσμένο είδωλο.  Ο  Willie δεν ήθελε, πια, καμιά σχέση μαζί του.

Αφού εξέτισε 4 χρόνια στη φυλακή, επέστρεψε στο Τμήμα Ανηλίκων για το υπόλοιπο της ποινής του.  Στα 21 του αποφυλακίστηκε και προσπάθησε να κρατηθεί έξω από τη φυλακή.  Γνώρισε μια κοπέλα, τη Sharon Hayward, η οποία ήταν ήδη μητέρα ενός παιδιού, και αποφάσισαν να παντρευτούν.  Γράφτηκε, επίσης, σε ένα κολλέγιο και άρχισε να σκέφτεται το μέλλον του.  Άρχισε, ακόμα, να ψάχνει για δουλειά.

Δυστυχώς, όλα αυτά δεν επρόκειτο να συμβούν.

Κάποια μέρα, ένας άνδρας επισκέφθηκε την αδελφή του, η οποία έμενε στο ίδιο κτήριο με τον Willie, συναντήθηκε μαζί του και γρήγορα η συνάντηση κατέληξε σε συμπλοκή.  Ο άνδρας ισχυρίστηκε πως ο νεαρός προσπάθησε να τον ληστέψει.  Ο Willie συνελήφθη, παρ’ όλες τις διαμαρτυρίες του ότι επρόκειτο περί παρεξήγησης.  Το όλο θέμα φαινόταν παράλογο, αλλά διέκρινε κανείς, εύκολα, πίσω του μια “πολιτική” σκιά: ο Willie είχε ξεγλιστρίσει άνετα από το μακρύ χέρι του νόμου και ο Κυβερνήτης ήταν αποφασισμένος να κάνει τα πάντα για να ξαναπέσει ο Willie στα χέρια του.  Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, ο Willie ήταν καταδικασμένος.

Το σύστημα, το οποίο είχε λειτουργήσει προς όφελός του για μεγάλο χρονικό διάστημα, τώρα στρεφόταν εναντίον του.  Το ποινικό του μητρώο, πλέον, τον ακολουθούσε σε κάθε του βήμα και κάθε στραβοπάτημα το πλήρωνε ακριβά.  Παρόλο που το νεανικό του ποινικό μητρώο είχε καθαρίσει, η φήμη του τον συνόδευε και ήταν απολύτως γνωστή στα όργανα επιβολής του νόμου.  Η εποχή που ο Willie ξέφευγε, είχε περάσει ανεπιστρεπτί.  Για την υποτιθέμενη απόπειρα ληστείας ο Willie έμεινε στη φυλακή περιμένοντας να δικαστεί, καθώς το ποσό εγγύησης για την αποφυλάκισή του ήταν τόσο υψηλό, που η οικογένειά του αδυνατούσε να καταβάλει.

Για να γίνει αντιληπτό πόσο η παραμικρή κίνηση του Willie μετρούσε, πλέον, εις βάρος του, αξίζει να παραθέσουμε ένα περιστατικό, που έγινε στην αίθουσα του δικαστηρίου.  Ένας αστυνομικός, ακουμπά τον νεαρό στον ώμο, προτρέποντάς τον να προχωρήσει.  Ο Willie αντιστέκεται και τρεις αστυνομικοί αρχίζουν να τον σπρώχνουν.  Απαντά με βρισιές και τότε τον στριμώχνουν στο τραπέζι της υπεράσπισης και πέφτουν πάνω του.  Το έδρανο σπάει κάτω από το βάρος τους και ένας από τους αστυνομικούς χτυπά τον Willie με ένα από τα πόδια του τραπεζιού.  Στη συμπλοκή συμμετέχει και ο δικηγόρος του Willie.  Όταν τα πράγματα ηρεμούν, ο Willie καταλήγει “χρεωμένος” με τις ακόλουθες κατηγορίες: επίθεση, αντίσταση κατά της αρχής και εγκληματική περιφρόνηση του δικαστηρίου.

Το τέλος της δίκης βρήκε τον Willie ένοχο για απόπειρα επίθεσης.  Η δραπέτευσή του από το Goshen ήταν το δεύτερο αδίκημα που τον βάραινε.  Ήδη αντιμετώπιζε φυλάκιση από τρισήμισυ έως επτά χρόνια.  Ένα τρίτο αδίκημα, οποιοδήποτε, θα του επέφερε ποινή κάθειρξης από είκοσι πέντε χρόνια έως ισόβια, σύμφωνα με έναν νόμο του 1965, περί επαναλαμβανομένων αδικημάτων.  Ο Willie, τα τελευταία χρόνια, είχε ζήσει ελεύθερος μόνο εκατό ημέρες.

Το γεγονός αυτό υπήρξε καθοριστικό για τον Willie.  Αφού η προσπάθειά του να παραμείνει ήσυχος δεν τον είχε οδηγήσει πουθενά, αποφάσισε να γίνει ακόμα πιο σκληρός και να επιτεθεί στο σύστημα.   Πίστευε πως δεν είχε τίποτα, πια, να χάσει, καθώς ήταν σίγουρος πως θα περνούσε τη ζωή του πίσω από κάγκελα.  Είχε καταλήξει στο συμπέρασμα πως ήταν προορισμένος για τον εγκλεισμό.

Κατά τη διάρκεια της δίκης ο Willie απέλυσε τον δικηγόρο του και δήλωσε πως δεν αναγνωρίζει το δικαστήριο.  Επίσης ισχυρίστηκε πως δεν ήταν ο Willie Bosket αλλά ο Bobby Reed.  Ο δικαστής τον άφησε να κάνει και να λέει ότι ήθελε μέσα στην αίθουσα.  Στο τέλος του είπε πως τον θεωρούσε μια ενεργοποιημένη ωρολογιακή βόμβα και του επέβαλε τη μέγιστη ποινή, προσθέτοντας ακόμα 30 ημέρες για τους θεατρινισμούς του μέσα στην αίθουσα.

Επιπλέον, έπρεπε να δικαστεί και για τις κατηγορίες που του αποδώθηκαν αναφορικά με την επίθεση των αστυνομικών.  Ζήτησε, για άλλη μια φορά, να υπερασπιστεί ο ίδιος τον εαυτό του.  Έδωσε τέτοια παράσταση, που οι ένορκοι τον έκριναν αθώο.  Είχε γλιτώσει παρά τρίχα την τρίτη καταδίκη.  Προς το παρόν, τουλάχιστον.

O Willie αγορεύει ως δικηγόρος του εαυτού του

Στο μεταξύ, ο Butch αποφυλακίστηκε και άρχισε μια νέα ζωή.  Δεν άργησε, όμως, να κακοποιήσει σεξουαλικά ένα παιδί, για τη φύλαξη του οποίου ήταν υπεύθυνος.  Συνελήφθη ξανά.  Προσπαθώντας απελπισμένα να δραπετεύσει, πέθανε κατά τη διάρκεια συμπλοκής με την αστυνομία.  Σκότωσε τη φίλη του και ο ίδιος αυτοκτόνησε, πριν τον συλλάβουν.

Ο Willie, μαθαίνοντας τα νέα, αποκατέστησε μέσα του τον πατέρα του.  Θεώρησε πως, έχοντας αυτό το τέλος, απέδειξε πως τελικά ήταν αυτό που ο Willie πάντα έλπιζε και ευχόταν: απόλυτα κακός και έφυγε με τον πιο ένδοξο τρόπο.

Ο Willie είχε, πλέον, πειστεί πως θα τελείωνε τη ζωή του στις φυλακές.  Θα τον κρατούσαν εκεί για πάντα.  Ξεκίνησε έναν ανελέητο πόλεμο κατά του συστήματος, στοχοποιώντας ένα από τα σύμβολά του: τους φρουρούς των φυλακών.  Σε σύντομο χρονικό διάστημα, βρέθηκε κατηγορούμενος για νέα αδικήματα: επίθεση κατά της αρχής και εμπρησμό.  Και πάλι υπερασπίστηκε μόνος του τον εαυτό του.  Είχε ήδη μάθει πολλά για τους νόμους και νόμιζε πως θα τα κατάφερνε, έκανε όμως λάθος.  Αυτή ήταν η τρίτη και καθοριστική καταδίκη του.

Οι τρεις καταδίκες του ήταν κατά σειρά απόδραση, απόπειρα επίθεσης και επίθεση/εμπρησμός.  Ήσσονος σημασίας αδικήματα, που όμως κατέληξαν να του επιφέρουν ποινή ίση με αυτήν που θα εισέπραττε αν είχε διαπράξει φόνο.  Ο Willie αυτό το θεώρησε ως “άδεια” να φτάσει σε ακρότητες τέτοιες, όπου δεν είχε φτάσει ποτέ.  Βρισκόταν σε πόλεμο με το σύστημα και τους εκφραστές του.  Κάποια φορά μαχάιρωσε έναν από τους φρουρούς της φυλακής με ένα αυτοσχέδιο μαχαίρι, αστοχώντας για την καρδιά του άνδρα μόλις για λίγα εκατοστά.  Καταδικάστηκε άλλη μια φορά σε ισόβια για απόπειρα φόνου.  Ο Willie είχε καταφέρει να μπει στη φυλακή για 3.5 χρόνια και, από τα εγκλήματα που διέπραξε μέσα σ’ αυτήν, να μείνει για 53.  Δεν έχει δικαίωμα αναστολής και, ακόμα κι αν αυτό αλλάξει, δεν θα απελευθερωθεί πριν από τα 74α γενέθλιά του.

Συνεχίζεται


~ από Nina C στο 09/04/2011.

5 Σχόλια to “Όλα τα παιδιά του Θεού: Willie Bosket – IV”

  1. Απίστευτο! Τα εγκλήματά του είναι ανεξάντλητα…!😦

  2. καλώς σας βρήκα.

    υπέροχη γραφή, λεπτομερέστατη χωρίς να πλατειάζει. φαίνεται ότι έχετε κάνει μεγάλη έρευνα και είναι πολύ ωραίο που την μοιράζεστε.

  3. […] Συνεχίζεται […]

  4. […] Προηγούμενο […]

  5. […] https://eglima.wordpress.com/2011/04/09/bosket-iv/ […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: