Ένα βιβλίο για το καλοκαίρι

Της Νίνας Κουλετάκη

Το καλοκαιράκι είναι – επιτέλους- προ των πυλών, ο ελεύθερος χρόνος θα είναι περισσότερος, τι καλύτερο ξόδεμά του, λοιπόν, από την ανάγνωση ενός καλού λογοτεχνικού βιβλίου, αστυνομικού κατά προτίμηση;

Το καλό με την αστυνομική λογοτεχνία έναντι των υπολοίπων ειδών, είναι ότι πρόκειται για λογοτεχνία παντός καιρού. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα συνιστάται για ανάγνωση εξίσου τις κρύες νύχτες του χειμώνα, μπροστά στο τζάκι, αλλά και τις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού στην παραλία, ή πίσω από κουφωτά παράθυρα τα μεσημέρια. Το απολαμβάνεις εξίσου μέσα στη βουή της πόλης ή στην ηρεμία της εξοχής.

Και επειδή «δικό μας είναι το blog», ό,τι θέλουμε γράφουμε αφενός, αλλά και για να ευλογήσουμε τα γένια μας, αφετέρου, σας προτείνουμε –αυτό το καλοκαίρι- να διαβάσετε τα βιβλία των μελών της ΕΛΣΑΛ, που εκδόθηκαν τον τελευταίο ενάμιση χρόνο.

Πάμε λοιπόν, από τα παλιότερα στα πιο φρέσκα!

ΕΝΟΧΟΙ ΚΑΙ ΕΝΟΧΕΣ: Εγκληματολογικές επιστήμες και αστυνομικό μυθιστόρημα , του Γιάννη Πανούση (Εκδόσεις ΣΑΚΚΟΥΛΑ)

Δεν θέλει πολύ να σε παρασύρει το κύμα, η δίνη της γοητείας του αστυνομικού διηγήματος. Στην αρχή κρατούσα σημειώσεις από τα αστυνομικά που διάβαζα. Μετά άρχισα να συσχετίζω τις σημειώσεις μου με τις βιβλιοκρισίες των ειδικών. Αργότερα συνδύασα το περιεχόμενο των αστυνομικών με τις βασικές αρχές της εγκληματολογίας-ανακριτικής. Και τέλος -το χειρότερο- έγραψα και ένα οιονεί… αστυνομικό διήγημα («Naturae debitun reddiderunt», στα «Οικοεγκλήματα», Κέδρος 2008, σ. 291-336).
Επειδή όμως είμαι κατά κύριο επάγγελμα εγκληματολόγος αποφάσισα να παρασυρθώ (για τελευταία φορά;) σε μια διαπίστωση/πρόβλεψη για τον πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό, λογοτεχνικό χώρο που καλύπτει η αστυνομική λογοτεχνία και να επιστρέψω στις λιγότερο γοητευτικές επιστημονικές εγκληματολογικές εκδοχές και παραδοχές.
Το ταξίδι αυτό όμως άξιζε τον κόπο γιατί ακόνισε την απαραίτητη για κάθε επιστήμονα διαίσθηση για τα πρόσωπα, τις καταστάσεις και την «ψυχή» των πραγμάτων. Η ενοποίηση και παρουσίαση σ’ ενιαίο πόνημα άρθρων για τη λογοτεχνία της ενοχής, την αστυνομική λογοτεχνία, τα αστυνομικά φίλμς σε συνδυασμό με τις αρχές των εγκληματολογικών επιστημών πιστεύουμε ότι υπηρετεί ορθότερα τις ανάγκες του αναγνώστη (ή και του ενδίκου) για μια περισσότερο ολοκληρωμένη απεικόνιση και ανάλυση. Θεωρήσαμε σκόπιμο να αναδιατάξουμε (για μεθοδολογικούς λόγους) την ύλη (σε σχέση με τη β’ έκδοση) ώστε να «δέσουν» καλύτερα τα κείμενα. (από τον πρόλογο του καθηγητή Γιάννη Πανούση)

ΚΡΕΜΑΣΤΡΑ, του Φίλιππου Δρακονταειδή (Εκδόσεις ΤΟΠΟΣ)

«Και πώς διασαλεύεται η τάξη, αγαπητέ μου; Η τάξη διασαλεύεται όταν ανακατεύεσαι εκεί που δεν σε σπέρνουν. Και τι πάει να πει πως ανακατεύεσαι εκεί που δεν σε σπέρνουν; Πάει να πει, αγαπητέ μου, ότι ο καθένας μας κάνει τη δουλειά του, ο καθένας μας θέλει να χαίρεται τη ζωή, θέλει να γελάει. Νιώθεις καλά όταν γελάς, πολύ καλύτερα όμως όταν έχεις και ένα πιστόλι δίπλα σου, αυτό έλεγε ο μεγάλος Αλ Καπόνε. Βγάζεις λοιπόν το πιστόλι σου, το βάζεις δίπλα σου και γελάς δίχως σταμάτημα.»
Ένα βιβλίο που κινείται στα όρια της ιλαροτραγωδίας και του κοινωνικού θρίλερ.
Μια λαμπάδα στον πρωκτό ενός πτώματος στη μακρινή Τιφλίδα, μια κρεμάστρα που η αφαίρεσή της από μια ντουλάπα γίνεται αφορμή για μια δολοφονία, και ο παράνομος έρωτας της μαρκησίας ντε Βεριέρ με τον ιππότη ντ’ Αρτανιάν, ιδού ο τρελός τρελός κόσμος που αποτελεί το σκηνικό των ομόκεντρων ιστοριών του Φίλιππου Δρακονταειδή. Ο αστυνόμος Χαντόκης, οι κύριοι Ντυπόν, ο Ηρακλής Πουαρό, ο ιατροδικαστής Λίνος Μπόρσα και η Σύλβια των Ειδικών Δυνάμεων πρωταγωνιστούν σ’ έναν κόσμο παραλόγου και υβριδικού.

ΦΙΔΙΑ ΣΤΟ ΣΚΟΡΠΙΟ, του Κώστα Μουζουράκη (2010. Εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ)

Ο Θλιμμένος Μπούφος ετοιμαζόταν να ξεφορτωθεί για για πάντα το μισητό Φλοκ, το κοπρόσκυλο του Mίστερ Μπλουφ, πετώντας το σάκο στο ποτάμι, όταν ένας αντίχειρας προσγειώθηκε στο πρόσωπό του και του τσάκισε το λαιμό, διπλώνοντας τη γωνία της σελίδας και πετώντας ξανά το εικονογραφημένο τεύχος της «Περιπέτειας» στο ταμπλό του αυτοκινήτου. Απ’ το ραδιόφωνο οι Μπίστι Μπόις στριγγλίζανε το «Sabotage». Μόλις ένα δευτερόλεπτο πριν, είχε ακουστεί η φωνή του Kάρλο: «Παρά πέντε, Έκτορα. Πάμε». Οι δυο άντρες βγήκαν απ’ το αυτοκίνητο, τεντώθηκαν και ίσιωσαν τις μακριές τους καμπαρντίνες. Πήραν από μια δερμάτινη καλοραμμένη τσάντα, ο Kάρλο κλείδωσε το αυτοκίνητο και πέρασαν στην απέναντι πλευρά του δρόμου.

Σ’ αυτή την πλευρά του δρόμου, συμβιώνουν κι αλληλοσπαράσσονται οι ήρωες του βιβλίου: ληστές τραπεζών, διεφθαρμένοι μπάτσοι, πόρνες, μπράβοι και νταβατζήδες, σε ήσυχα μπαρ, παλιά ξενοδοχεία και βρόμικα νυχτερινά στέκια, όπου το δίκιο κρύβεται στις κάννες των όπλων κι ο θάνατος τριγυρίζει αθέατος. Ένα πολιτικό νουάρ μυθιστόρημα, μια ματωμένη ιστορία εκδίκησης, ταγμένη στην παράδοση των παλπ αναγνωσμάτων, των ρόουντ μούβι και των ταινιών του Σαμ Πέκινπα, του Σέρτζιο Λεόνε και του Κουέντιν Ταραντίνο.

ΣΑΜΠΟΥΑΝ ΚΑΙ ΡΙΜΕΛ, της Άννας Δάρδα-Ιορδανίδου (2010. Εκδόσεις ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ»)

Γνωστός κομμωτής του Κολωνακίου έπεσε θύμα ασυνείδητου οδηγού.
Η Σίσσυ εργάζεται στο κομμωτήριο Waves. Το χτύπημα του λοστού τη βρήκε ακριβώς στο πίσω μέρος του κεφαλιού και την σκότωσε ακαριαία.
Ο Τίμοθυ ήρθε ως παρατηρητής της Σκώτλαντ Γιάρντ για μιαν υπόθεση διακίνησης πλαστών χαρτονομισμάτων. Τον φιλοξενούσε στο σπίτι της η Κλειώ Σακκά, μια εξηνταπεντάρα φίλη της θείας του, συνατξιούχος καθηγήτρια της Αγγλικής Φιλολογίας που αγαπούσε τον Ντίκενς, έπαιζε μπιρίμπα τις Κυριακές με τις συμμαθήτριές της στο Ψυχικό και μιλούσε ακατάπαυστα στο τηλέφωνο με τη φίλη της Λίλιαν Κρωφτ, τη θεία του Τίμοθυ, που λάτρευε τα αστυνομικά.

ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΠΛΟΥΖ, του Δημήτρη Κεραμέα-Ντουμπουρίδη (2011. Εκδόσεις ΑΛΔΕ)

Ένα κοινό παρελθόν, ένα συγκλονιστικό μυστικό είκοσι οκτώ χρόνων τους ακολουθεί αδυσώπητα.
Τέσσερις αδελφικοί φίλοι όλοι συνένοχοι ενός μυστικού κρυμμένου με «όρκο σιωπής» από τα άγουρα προεφηβικά χρόνια τους. Ζωντανά ερείπια, βυθισμένοι σ’ έναν κόσμο ενοχών κι εφιαλτών.
«Τον παρακολουθώ. Τρέμει. Είναι φίλος μου. Από τότε. Από κείνο το καλοκαίρι του 73. Από τότε που μας πήγαν κατασκήνωση οι γονείς μας. Δεκατριών χρονών παιδάκια. Παλικαράκια. Πρώιμα. Προφανώς για να μας ξεφορτωθούν.»
Όταν το μυστικό άρχιζε να γίνεται αβάσταχτο, όταν δεν πήγαινε άλλο, κοντά στα σαράντα τους, άρχισαν να αναζητούν τρόπους λύτρωσης.
Βασισμένο σε ένα συγκλονιστικό αστυνομικό χρονικό.

ΕΝΑ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, του Κώστα Καλφόπουλου (2011. Εκδόσεις ΑΓΡΑ)

Όλοι μιλάνε για το «φαινόμενο του θερμοκηπίου», το λιώσιμο των πάγων και την «τρύπα του όζοντος», για θερμές αέριες μάζες με προέλευση την Αφρική, βαρομετρικά με γυναικεία ονόματα και αέρια αγελάδων, και πώς όλα αυτά ευθύνονται για την περίεργη μεταβολή του κλίματος και την άνοδο της θερμοκρασίας τα τελευταία χρόνια. Εγώ τo μόνο που ξέρω είναι ότι εδικά φέτος στo Αμβούργο η ζέστη ήταν αφόρητη, το Tour de France είχε ξεκινήσει, κι ένα δόντι μου κουνιόταν. Όπως τότε, εκείνο το παράξενο καλοκαίρι…
Ένας φιλέλληνας γερμανός (ο αφηγητής), ο «»Έλληνας φίλος» και συνέταιρος του σε μία δουλειά χωρίς προοπτική, η σύζυγος του, μία δυναμική γυναίκα, όμορφη σαν σταρ του ασπρόμαυρου κινηματογράφου, και ένας «σύντροφος» απ’ τα παλιά, τετράπαχος σαν «ανθρωπάκι της Michelin», συνθέτουν ένα carre bizarre σε μία νουβέλα που εκτυλίσσεται διαδοχικά σε τρεις διαφορετικές πόλεις: στο Αμβούργο, στην Αθήνα και στο Μόναχο.
Στην αποπνικτική υγρασία του καλοκαιριού, με φόντο τις τηλεοπτικές εικόνες από τον Γύρο της Γαλλίας, ο αφηγητής επιστρέφει ασυναίσθητα σ’ ένα παράξενο καλοκαίρι από το παρελθόν, όταν η θερινή ραστώνη, η αναβλητικότητα, αλλά και μία απρόοπτη επίσκεψη θα τον οδηγήσουν σε μία υπόθεση που μοιάζει με παρτίδα σκάκι. Ανάμεσα στην επιβεβαίωση και στη ματαίωση, οι πρωταγωνιστές έρχονται αντιμέτωποι με τις επιλογές τους, μαζί με πάθη και λάθη, πού δεν αφήνουν κανέναν αλώβητο.
Μια υπόθεση πού εξελίσσεται όπως ένας αγώνας ποδηλασίας: Αρχικά σαν μία φαινομενικά απλή ετάπ, για τα καταλήξει σ’ ενα ντεμαρράζ των συγκρουόμενων συμφερόντων, των ενοχών και των συναισθημάτων. Όταν όλα τελειώσουν απρόσμενα, ο ήρωας συνειδητοποιεί πώς το μόνο που του απομένει, είναι να επιστρέψει ξανά εκεί απ’ όπου ξεκίνησε: στην πόλη, στο ποδήλατο και στη μοναξιά του.

ΘΑΜΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΓΡΑΝΙΤΗ, της Μιμής Φιλιππίδη-Θεοχάρη (Επανέκδοση, 2011. ΩΚΕΑΝΙΔΑ)

Σε ποιον ανήκει ο ανθρώπινος σκελετός που ανακαλύφθηκε τυχαία στο μικρό χωριό της ελληνοβουλγαρικής μεθορίου το 2004;

Τη λύση δεν θα την δώσει ούτε ο ιατροδικαστής, που αποφαίνεται πως ανήκει σε κάποια γυναίκα μέσης ηλικίας, ούτε η αστυνομία που επιμένει πως τα τελευταία είκοσι χρόνια δεν έχει δηλωθεί καμιά εξαφάνιση γυναίκας στην περιοχή. Τη λύση θα την δώσει το ίδιο το παρελθόν του τόπου, οι παράξενες ιστορίες και τα καλά κρατημένα μυστικά που χάνονται στα χρόνια του Μεσοπολέμου, τότε που το μικρό χωριό ζούσε ημέρες δόξας ως κοσμοπολίτικο θέρετρο.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ, των Ανδρέα Αποστολίδη, Νεοκλή Γαλανόπουλου, Σέργιου Γκάκα, Αντώνη Γκόλτσου, Βασίλη Δανέλλη, Τιτίνας Δανέλλη, Νίνας Κουλετάκη, Απόστολου Λυκεσά, Δημήτρη Μαμαλούκα, Ανδρέα Μιχαηλίδη, Τεύκρου Μιχαηλίδη, Αθηνάς Μπασιούκα, Μάιρας Παπαθανασοπούλου, Αργύρη Παυλιώτη, Γιάννη Ράγκου, Φίλιππου Φιλίππου (2011. Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ)

Στέκεσαι, λοιπόν, φίλε αναγνώστη, εμπρός στην Είσοδο κινδύνου…

Πλοηγοί σου, από αυτό το σημείο, 16 συγγραφείς, εκ των ιδρυτικών μελών της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (Ε.Λ.Σ.Α.Λ.), για τους οποίους η «Είσοδος Κνδύνου» σηματοδοτεί το πέρασμα στην άγνωστη ζώνη· αλλά και ένα στοίχημα.
Το στοίχημα ότι, στις 16 ιστορίες, οι ήρωες, οι ιδιότητες, οι χώροι, η εποχή, θα υπακούουν σε κοινές προδιαγραφές, ιστορίες που καλούν τους συγγραφείς τους να αποδείξουν ότι ένας κώδωνας περιορισμών δεν είναι ικανός να επιβάλει ομοιομορφία και επικάλυψη.
«Είσοδος Κινδύνου», λοιπόν, ή «το Εγχείρημα»· χωρίς προηγούμενο στην Ελλάδα, και, εξ όσων γνωρίζουμε, και εκτός Ελλάδος, στην Αστυνομική Λογοτεχνία, αλλά και γενικότερα. Όπου υπάρχουν αρκετά παραδείγματα έργων στα οποία έχουν συνεργασθεί συγγραφείς είτε στη διαδοχή των κεφαλαίων του βιβλίου είτε στη συν-συγγραφή.
Όμως, στο Εγχείρημα, ο μύθος του κάθε διηγήματος ως σύλληψη και ροή ανήκει, αποκλειστικά, στον συγγραφέα του. Και όπου, παρά το υποχρεωτικό των κοινών προδιαγραφών, οι 16 ιστορίες θα αποδειχθούν ο ορισμός του ετερόκλητου.
Καλώς ήρθες στον μαίανδρο της «Εισόδου κινδύνου», αγαπητέ αναγνώστη. Μπορείς να αφήσεις το κλειδί στην είσοδο. Σου είναι άχρηστο.

ΟΜΟΚΕΝΤΡΟΙ ΚΥΚΛΟΙ , του Σεραφείμ Βάγια (2011, Εκδόσεις ΙΒΙΣΚΟΣ)

Η εντολή που παίρνει απ’ τον αρχηγό του ο αστυνόμος Ιωσήφ Κουμιώτης είναι να εξακριβώσει κάτω από απόλυτη μυστικότητα την ταυτότητα του άγνωστου άντρα που άφησε την τελευταία του πνοή επάνω στο κρεβάτι της νεαρής Ιβ, φοιτήτριας της νομικής και μοναχοκόρης του μεγαλοεφοπλιστή Μανόλη Δρίβα.
Όλα στην αρχή δείχνουν ότι πρόκειται για μια υπόθεση ρουτίνας. Ωστόσο ο νεκρός παραμένει στα αζήτητα του νεκροτομείου και επιπλέον ο ιατροδικαστής αποφαίνεται πως δεν πρόκειται για ένα περιστατικό εμφράγματος, όπως έδειχνε αρχικά. Παράλληλα όμως δεν υπάρχει τεκμηριωμένη αιτία θανάτου. Ο Κουμιώτης βρίσκεται μπροστά σε έναν δυσεπίλυτο γρίφο. Ένα σωρό ερωτήματα περιμένουν να βρουν απάντηση. Ποιο μυστικό κρύβει αυτός ο ξαφνικός θάνατος; Γιατί ο νεκρός κυκλοφορούσε με ψεύτικο όνομα; Γιατί όλες οι ενδείξεις οδηγούν τα βήματα αστυνόμου Κουμιώτη στο κρυστάλλινο κτήριο της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας όπου στεγάζεται η Mundofone, η μεγαλύτερη εταιρεία κινητής τηλεφωνίας; Ποια η σχέση της Mundofone με το νεκρό; Γιατί ο νεκρός είχε στο πορτοφόλι του μια χρυσή πιστωτική κάρτα χωρίς όριο που ο τροφοδότης λογαριασμός ανήκεστην ίδια;
Ο Σεραφείμ Βάγιας αυτή τη φορά αποφασίζει να «σκηνοθετήσει» μια μεγάλη ίντριγκα κι έναν μυστηριώδη φόνο, με πλαίσιο το πραγματικό γεγονός -της παρακολούθησης των τηλεφωνικών συνομιλιών σημαινόντων προσώπων της πολιτικής ζωής- που συγκλόνισε το πανελλήνιο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Τέλος, δεκατρία από τα μέλη της ΕΛΣΑΛ συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, στον συλλογικό τόμο:

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ 4 – Ανδρέας Αποστολίδης, Σέργιος Γκάκας, Τιτίνα Δανέλλη, Βασίλης Δανέλλης, Αθηνά Κακούρη, Πέτρος Μαρτινίδης, Ανδρέας Μιχαηλίδης, Τεύκρος Μιχαηλίδης, Κώστας Μουζουράκης, Αργύρης Παυλιώτης, Μανώλης Πιμπλής, Γιάννης Ράγκος, Φίλιππος Φιλίππου (2011. Εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ)

Δεκαεννιά συγγραφείς γράφουν ισάριθμες αστυνομικές ιστορίες για την τέταρτη (και άκρως χορταστική!) σειρά των Ελληνικών εγκλημάτων. Ένα εκρηκτικό κοκτέιλ διηγημάτων, που συναγωνίζονται το ένα το άλλο σε ευρηματικότητα, σασπένς αλλά και οξυδερκείς ματιές στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα.

Για όσους, τώρα, από εσάς έχετε ή γνωρίζετε πανέξυπνα παιδάκια με ανησυχίες, φαντασία και ζωηράδα, χαρίστε τους το

ΕΝΑ ΑΣΥΝΗΘΙΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, του Δημήτρη Μαμαλούκα (2011. Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ)

«Αγόρι ή κορίτσι, εσύ που κρατάς αυτό το βιβλίο μάθε ότι πίσω απ’ το σχολείο σου υπάρχει ένα άλλο κτίριο, πίσω απ’ την τάξη σου υπάρχει ένας άλλος χώρος, πίσω απ’ τον καθηγητή σου υπάρχει ένα άλλο πρόσωπο, πίσω απ’ τους γονείς σου υπάρχει μια άλλη πραγματικότητα. Πίσω από το χρόνο υπάρχει ένας πέρα χρόνος. Δε με νοιάζει αν είσαι κορίτσι ή αγόρι, μαύρος ή λευκός, χοντρός ή αδύνατος, όμορφος ή άσχημος, ψηλός ή κοντός. Δε με νοιάζει αν είσαι κακός μαθητής, αν καμιά φορά δεν καταλαβαίνεις αυτά που λένε οι μεγάλοι, αν έχεις σιδεράκια στα δόντια, αν φοράς γυαλιά, αν κάθεσαι σε ειδική καρέκλα γιατί όλα είναι στο μυαλό σου, μικρέ μου φίλε, μικρή μου φίλη. Εκεί είναι κρυμμένοι χίλιοι καταρράκτες, ασύγκριτα πιο μεγάλοι από εκείνους του Νιαγάρα, κι αυτό το βιβλίο είναι μόνο μια σταγόνα από εκείνους.

Γεύσου την. Γίνε ένα Παιδί του Χρόνου και ταξίδεψε μαζί μου.
Δικός σου, Τζίμι Ρέιν»

O Tzίμι Ρέιν, που στην Ελλάδα διάλεξε να εκπροσωπηθεί από το συγγραφέα Δημήτρη Μαμαλούκα, γεννήθηκε στην Αθήνα από Αμερικανό πατέρα και Ελληνοϊταλίδα μητέρα. Περιπλανήθηκε σε όλες τις χώρες του κόσμου, μα τίποτα δεν αγάπησε περισσότερο από τα παιδιά. Κανένας δεν ξέρει κάτι άλλο γι’ αυτόν το μυστηριώδη συγγραφέα, που τα τελευταία χρόνια έχει εξαφανιστεί και στέλνει τα χειρόγραφά του στον εκδότη με κάποιους περίεργους άντρες που επιβαίνουν σε παλιά και παράξενα αυτοκίνητα. Το βιβλίο ΕΝΑ ΑΣΥΝΗΘΙΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ είναι το πρώτο της σειράς Τα Παιδιά του Χρόνου, ενώ τον Οκτώβριο του 2011 πρόκειται να κυκλοφορήσει και το δεύτερο, με τίτλο ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ.

Επίσης, αναμένονται σύντομα:

ΜΑΥΡΗ ΜΠΙΡΑ, του Βασίλη Δανέλλη (Εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ)

Στις δύσκολες στιγμές χαμογελούσε και σήκωνε εκείνους τους ώμους που ήταν μεγάλοι σαν λόφοι. «Έχει ο Θεός», έλεγε και συνέχιζε. Ένας θεός διαφορετικός από τον άγριο, σαδιστή, εκδικητικό θεό της κυρα-Ξένιας και του Μούσα. Ο δικός του ήταν παιχνιδιάρης σαν τον ίδιο. Μόνο που, αντί με κορίνες και μπαλάκια, έπαιζε με ανθρώπινες ζωές. Τις στριφογύριζε, τις πέταγε ψηλά κι όταν του έπεφταν κι έσπαζαν, γελούσε σκανταλιάρικα και συνέχιζε το παιχνίδι του. Μέχρι που έσπασε κι εκείνη του Λάζαρου, κι όλοι αυτοί που υποτίθεται πως τον αγαπούσαν ούτε τα κομμάτια του δεν έσκυβαν να μαζέψουν.

Μια χώρα στα πρόθυρα της κρίσης, μια πόλη σε βαθιά κρίση ταυτότητας και ένας (αντι)ήρωας που θα κρίνει την εξιχνίαση ενός εγκλήματος. Η Μαύρη μπίρα είναι η ιστορία του Αντρέα, ενός πλανόδιου μουσικού που αποφασίζει να βρει χρήματα για να θάψει τον Λάζαρο, καλλιτέχνη του δρόμου, ο οποίος δολοφονήθηκε. Στην πορεία όμως ο θάνατος του Λάζαρου γίνεται η αφορμή για την «ανάσταση» του Αντρέα. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα χωρίς αστυνομικούς, διανθισμένο με μικρές, αληθινές ιστορίες, που περνούν στα ψιλά των εφημερίδων και φανερώνουν το νουάρ πρόσωπο της Αθήνας.

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ, του Νεοκλή Γαλανόπουλου (Εκδόσεις ΤΟΠΟΣ)

Τρία εγκλήματα με θέμα την οικογένεια ζητούν τη λύση τους. Δύο άντρες και μία γυναίκα, χάνουν τον μικρότερο αδελφό τους σε υποτιθέμενη αυτοκτονία. Στην πολιτικά ταραγμένη Ελλάδα του 2035, ο αρχηγός ενός μεγάλου κόμματος χάνει υπό μυστηριώδεις συνθήκες τη γυναίκα του. Τέλος, στην οικογένεια ενός αυστηρού δικαστή τα μέλη της αποδεκατίζονται σταδιακά από αόρατα, δολοφονικά χέρια, και μάλιστα μέσα σε κλειδωμένα δωμάτια…

Σασπένς, μελετημένη σκηνοθεσία, ένα κλασικό νουάρ σε σύγχρονες συνθήκες.

ΚΑΛΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ!


~ από Nina C στο 25/06/2011.

2 Σχόλια to “Ένα βιβλίο για το καλοκαίρι”

  1. Εγώ να προσθέσω και τα βιβλία του Πέτρου Μαρτινίδη, που κατά τη γνώμη μου είναι σχεδόν όλα υπέροχα!

  2. @Serenitsa, το άρθρο κάνει αναφορά μόνο σε βιβλία μελών της ΕΛΣΑΛ, που εκδόθηκαν τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Ο αγαπητός Πέτρος δεν είχε κάτι αυτό το διάστημα, γι αυτό και απουσιάζει από τη «λίστα» μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: