Irma Grese, το «Όμορφο Κτήνος» – II

Προηγούμενο

Της Νίνας Κουλετάκη

Η εκτέλεση

Η Irma Grese, μαζί με τις Elisabeth Volkenrath και Juana Bormann καθώς  και τους οκτώ άνδρες συγκατηγορούμενούς τους, μεταφέρθηκαν στην φυλακή του Hameln, στη Βεστφαλία, όπου περίμεναν την εκτέλεσή τους.  Οι μηχανικοί του Βρεττανικού Βασιλικού Στρατού κατασκεύασαν τις αγχόνες και οι ένδεκα καταδικασμένοι στεγάστηκαν σε μια σειρά από μικρά κελλιά, κατά μήκος ενός διαδρόμου, στο τέλος του οποίου βρισκόταν ο θάλαμος εκτελέσεων.  Μαζί τους κρατούνταν και δύο ακόμη άνδρες που είχαν κριθεί ένοχοι για εγκλήματα πολέμου.

Ο Albert Pierrepoint, ο δήμιος (ο διασημότερος δήμιος της Αγγλίας), μεταφέρθηκε αεροπορικώς από το Λονδίνο στην Γερμανία, προκειμένου να διεξαγάγει τις εκτελέσεις, οι οποίες είχαν οριστεί για την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου του 1945.  Η διαδικασία προέβλεπε να απαγχονισθούν ξεχωριστά και μία-μία οι γυναίκες και ανά ζεύγη οι άνδρες.  Πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι στους άνδρες είχαν γίνει ενέσεις με χλωροφόρμιο ώστε να σταματήσει η καρδιά και να μην χρειαστεί να παραμείνουν κρεμασμένοι για μια ώρα (ώστε να εξασφαλιστεί ο θάνατός τους), όπως ήταν η κοινή πρακτική κατά τους απαγχονισμούς στην Αγγλία. Δεν έγινε γνωστό αν το ίδιο είχε εφαρμοστεί και στις γυναίκες όμως το γεγονός είναι ότι το σώμα της Irma έμεινε κρεμασμένο μόνο για είκοσι λεπτά.

Καθώς ήταν η νεαρότερη από τις τρεις γυναίκες, η Irma επιλέχθηκε να κρεμαστεί πρώτη.  Κι αυτό έγινε για λόγους «ευσπλαχνίας», καθώς ήταν αβάσταχτο για τους μελλοθάνατους ν’ ακούν τον θόρυβο της καταπακτής που άνοιγε με κρότο σε κάθε εκτέλεση.

Ο Pierrepoint περιγράφει στην βιογραφία του τα γεγονότα που οδήγησαν στην εκτέλεση της Irma καθώς και τον ίδιο τον απαγχονισμό ως εξής: «Την προηγουμένη της εκτέλεσης, όταν τελειώσαμε με τις πρόβες των ανδρών ο ταγματάρχης O’Neil διέταξε να φέρουν την Irma Grese.  Βγήκε από το κελί της και ήρθε προς το μέρος μας γελώντας.  Ήταν ένα πανέμορφο κορίτσι που όλοι θα θέλαμε να είχαμε γνωρίσει στη ζωή μας.  Απαντούσε στις ερωτήσεις που της έκανε ο O’Neil, αλλά όταν την ρώτησε την ηλικία της, έμεινε βουβή και χαμογέλασε.  Χαμογελάσαμε κι εμείς μαζί της, καθώς σκεφτήκαμε ότι δεν είναι ευγενικό να ρωτάς μια γυναίκα την ηλικία της.  Τελικά απάντησε «είκοσι δύο», που ξέραμε πως ήταν σωστό.  Ο O’ Neil της ζήτησε ν’ ανέβει στο ικρίωμα. «Schnell!», είπε εκείνη ανεβαίνοντας, που σημαίνει «γρήγορα».

Την επόμενη ημέρα ανεβήκαμε στα κελιά, όπου περίμεναν οι καταδικασμένοι.  Ένας γερμανός αξιωματικός άνοιξε διάπλατα την πόρτα και προχωρήσαμε στο τέλος του διαδρόμου, προς τον θάλαμο των εκτελέσων, περνώντας έξω από τα κελιά απ’ όπου οι μελλοθάνατοθ μας παρακολουθούσαν.  Όλοι οι αξιωματικοί στέκονταν σε στάση προσοχής.  Ο ταξίαρχος Paton-Walsh στεκόταν με υψωμένο το ρολόι του.  Μου έκανε σήμα και προχώρησα στον διάδρομο. «Irma Grese», φώναξα.

Οι γερμανοί φρουροί έκλεισαν γρήγορα τα παραθυράκια στις πόρτες όλων των κελιών, εκτός από μία που την άνοιξαν διάπλατα.  Η Irma Grese βγήκε.  Το κελί ήταν πολύ μικρό και δεν χωρούσε κι εμένα, έτσι αναγκάστηκα να της δέσω τα χέρια στον διάδρομο. 

«Ακολούθησέ με» της είπα στα αγγλικά και ο O’Neil μετέφρασε στα γερμανικά.  Στις 9.34’ το πρωί μπήκε στον θάλαμο εκτελέσεων, κοίταξε τους αξιωματικούς που βρίσκονταν εκεί και στη συνέχεια προχώρησε και στάθηκε στο μέσον της καταπακτής, το οποίο ήταν σημαδεμένο με κιμωλία.  Πάτησε πάνω στο σημάδι απολύτως σταθερά και καθώς της περνούσα την λευκή κουκούλα στο κεφάλι είπε με την άχρωμη φωνή της την ίδια λέξη που είχε πει την προηγούμενη ημέρα, κατά την πρόβα: «Schnell».  Η καταπακτή άνοιξε και η Irma Grese βρέθηκε κρεμασμένη.  Ο γιατρός κατέβηκε μαζί μου στην καταπακτή και πιστοποίησε τον θάνατό της.  Μετά από είκοσι λεπτά το σώμα απομακρύνθηκε από την αγχόνη και τοποθετήθηκε σε φέρετρο για να ταφεί.  Ακολούθησαν οι απαγχονισμοί της Elisabeth Volkenrath στις 10.03’ και της Juana Bormann στις 10.38’».

Έχοντας κριθεί ένοχη για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, η Irma Grese εκτελέστηκε στα 22 της χρόνια.  Ήταν η νεαρότερη γυναίκα που εκτελέστηκε, σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο, στον 20ο αιώνα.

Ο αντίλογος

Αυτό το άρθρο δεν θα ήταν πλήρες και αντικειμενικό αν δεν περιελάμβανε και μια σειρά απόψεων που αντικρούουν τα προαναφερθέντα.  Πρόκειται για ενστάσεις αναφορικά με όσα κατατέθηκαν στο δικαστήριο από επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος.  Συγκεκριμένα:

1. Η Irma Grese αντιμετώπισε κατηγορίες για τρεις, τουλάχιστον, δολοφονίες ανθρώπων με πυροβόλο όπλο.  Καμία από αυτές δεν επαληθεύτηκε «πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας».

2. Υπήρξαν καταθέσεις αναφορικά με τα σκυλιά που είχε η Irma και που τα εξαπέλυε εναντίον των κρατουμένων.  Η ίδια το αρνήθηκε και τα λεγόμενά της επιβεβαίωσαν και μερικοί από τους επιζώντες που κατέθεσαν.

3.  Μία μάρτυρας, επιζήσασα του  Auschwitz, κατέθεσε: «Κατά τη διάρκεια μια επιλογής, μια ουγγαρέζα προσπάθησε να διαφύγει και να πάει κοντά στην κόρη της.  Η Grese την αντιλήφθηκε και έδωσε εντολή σε έναν SS φρουρό να την σκοτώσει.  Δεν άκουσα την διαταγή, είδα όμως την Grese να μιλάει στον φρουρό και αμέσως εκείνος να πυροβολεί».  Οι διαφωνούντες ισχυρίζονται εδώ ότι η Grese μπορεί να υπέδειξε την γυναίκα στον φρουρό, αποκλείεται όμως να διέταξε την δολοφονία της, καθώς δεν είχε τέτοιες αρμοδιότητες, ούτε οι φρουροί των SS βρίσκονταν υπό τις διαταγές της.

4. Η Irma Grese, αν και είχε άδεια οπλοφορίας και οπλοκατοχής, δεν έφερε όπλο παρά από τον Νοέμβριο του 1944 και μετά.  Επομένως, όσες δολοφονίες με όπλο της αποδίδονται πριν από εκείνη την περίοδο δεν μπορεί να είναι αληθινές.

5. Αναφορικά με τις κατηγορίες ότι ενεπλάκη στην διαλογή των κρατουμένων που εστάλησαν στον θάλαμο αερίων, μαζί με τον Dr Mengele, ο αντίλογος είναι ότι μια δεσμοφύλακας δεν είχε τέτοιες αρμοδιότητες, οι οποίες ήταν αποκλειστικό «προνόμιο» του υγειονομικού προσωπικού των στρατοπέδων.

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι δεν αποκλείεται να υπάρχει ένας βαθμός υπερβολής σε όσα αποδίδονται στην Irma Grese.  Το σίγουρο είναι ότι δεν ήταν ένας άγγελος του ελέους αλλά μια σκληρή και ανάλγητη ναζί.  Δεν είναι τυχαίο ότι επελέγη, ανάμεσα σε τόσες άλλες, για να κάνει αυτή τη δουλειά, δεν είναι τυχαίο ότι επελέγη ακριβώς γιατί ήταν τόσο φανατισμένο μέλος της ναζιστικής νεολαίας, δεν ήταν τυχαίο ότι βρέθηκαν τόσοι άνθρωποι να την αναγνωρίσουν και να καταθέσουν εναντίον της στο δικαστήριο.

Από την άλλη επρόκειτο για μια εξαιρετικά όμορφη νεαρή γυναίκα, το «όμορφο κτήνος», όπως την αποκαλούσαν, γεγονός που –μαζί με τον ψυχρό της χαρακτήρα και την έλλειψη μεταμέλειας σε όλη τη διάρκεια της δίκης της- δεν διευκόλυνε καθόλου την υπόθεσή της αλλά, αντιθέτως, συνετέλεσε στο να κριθεί ένοχος για όλα όσα της καταμαρτυρούσαν.

Οι φυλακές του Hameln

Επιμύθιο

Η Irma Grese ήταν μία από τις, αναλογικά, λίγες γυναίκες που εργάσθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και η μικρότερη σε ηλικία από τους φρουρούς που εκτελέστηκαν.

Με δεδομένο το οικογενειακό της υπόβαθρο, αναρωτιέται κανείς αν θα μπορούσε, με την προϋπόθεση ότι θα είχε γεννηθεί σε μια άλλη χώρα και σε μια διαφορετική χρονική περίοδο, να είχε γίνει μια θεοσεβούμενη εργάτρια, παραδοσιακή σύζυγος και μητέρα, αντί για το τέρας που οι μαρτυρίες λένε ότι ήταν: μια διεστραμένη δολοφόνος που κακοποιούσε σωματικά, ψυχικά και σεξουαλικά τις κρατούμενες των στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Τι είναι αυτό, λοιπόν, που μεταμορφώνει μιαν έφηβη σε τέρας; Η ίδια, στην απολογία της, παραδέχτηκε ότι θεωρούσε τις εβραίες κρατούμενες ανθρωποειδή σκουπίδια και όπως ο οποιοσδήποτε άνθρωπος σκοτώνει μια κατσαρίδα, χωρίς στη συνέχεια να βασανίζεται από τύψεις, έτσι εκείνη θεωρούσε ότι είναι απολύτως φυσιολογικό να εξοντώνει ανθρώπινες υπάρξεις.  Από τη μία αρνήθηκε ότι έστειλε ανθρώπους στους θαλάμους αερίων και στα κρεματόρια, αλλά από την άλλη παραδέχτηκε ότι γνώριζε για την ύπαρξή τους και δεν την θεωρούσε κάτι φρικτό.  Αντίθετα μάλιστα, υποστήριξε ότι ήταν κάτι αναγκαίο για τον έλεγχο μετάδοσης μολυσματικών ασθενειών (!).  Παραδέχτηκε ότι χτυπούσε τις κρατούμενες τόσο με μαστίγιο, όσο και με ένα μπαστούνι βαδίσματος αν και ήξερε ότι, θεωρητικά, αυτό απαγορευόταν από τους κανονισμούς του στρατοπέδου.

Όντας μέλος της ναζιστικής νεολαίας από την ηλικία των 15 ετών, είχε γαλουχηθεί με όλη την αντισιμιτική θεωρία, πιστεύοντας για τους εβραίους πως ήταν σκουπίδια με ανθρώπινη μορφή.  Αν σ’ αυτό προσθέσουμε το γεγονός ότι μέσα στη χιτλερική νεολαία της αποδόθηκε, από τους συνομηλίκους, ο σεβασμός και η αναγνώριση που της είχαν αρνηθεί οι συμμαθητές κι ότι, λίγο αργότερα, σε πολύ νεαρή ηλικία, βρίσκεται υπεύθυνη για 30.000 «κατώτερες» ψυχές, πάνω στις οποίες είχε δικαίωμα ζωής και θανάτου μπορούμε, ίσως, να καταλάβουμε το γιατί έγινε αυτό που έγινε.

Από την άλλη, το γεγονός ότι εκτελούσε εντολές, όπως επικαλέστηκε η ίδια στην απολογία της, όπως και το ότι μεγάλωσε και γαλουχήθηκε με την ιδεολογία του ναζισμού δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελέσει άλλοθι για ό,τι έπραξε.  Όλοι οι γερμανοί άριοι συνομήλικοί της πέρασαν από τα ίδια κανάλια (η οργάνωση στην χιτλερική νεολαία ήταν υποχρεωτική) δεν έγιναν, όμως, όλοι στυγνοί βασανιστές και δολοφόνοι. Και το χειρότερο όλων είναι ότι, μέσα της, η ίδια δικαίωνε τον εαυτό της για όλες της τις πράξεις, θεωρώντας ότι ήταν πατριωτικό της καθήκον να υπακούει στις διαταγές του Hitler και του Himmler.

Οι ειδικοί είπαν ότι ο ναζισμός αντικατέστησε στην ζωή της Irma την φυσιολογική ερωτική ζωή που θα έπρεπε να έχει κάθε νεαρή γυναίκα και ότι η σεξουαλικότητά της βρήκε έκφραση στον βίαιο και σαδιστικό τρόπο με τον οποίο συμπεριφερόταν στις κρατούμενές της. Και παραμένει πάντα το ερώτημα αν θα είχε παρόμοια σεξουαλική συμπεριφορά, κάτω από άλλες συνθήκες.

Γεγονός παραμένει ότι αποδέχτηκε τη μοίρα της με μεγάλο κουράγιο.  Ίσως πίστευε πως πέθαινε για την πατρίδα της, ίσως θεωρούσε τον εαυτό της μάρτυρα της μεγάλης ιδεολογίας του ναζισμού.  Ίσως, πάλι, να αισθανόταν ότι ο θάνατος, από τη στιγμή που η Γερμανία ηττήθηκε στον πόλεμο, ήταν καλοδεχούμενος, καθώς θα ήταν αδύνατον να επιβιώσει μέσα σε μια κοινωνία ανθρώπων εκείνη, το «όμορφο κτήνος».

Αναφορές για την Irma Grese στις τέχνες

– To «Άγγελος: Εφιάλτης σε δύο πράξεις» είναι ένα έργο του θεατρικού συγγραφέα Jo Davidsmeyer, βασισμένου στη ζωή και την εκτέλεση της Irma Grese, μέσα από τις διηγήσεις της Olga Lengvel η οποία επέζησε του ολοκαυτώματος.  Το έργο πρωτοανέβηκε στη σκηνή το 1987 και από τότε έχει παιχτεί από διάφορους θιάσους.

– Την Irma Grese έχουν υποδυθεί διάφορες ηθοποιοί στις ταινίες «Out Of The Ashes», «Τhe Last Hangman» και «Auschwitz: The Nazis and the Final Solution».

Πηγές

-Brown, D P. The Beautiful Beast: The Life and Crimes of SS-Aufseherin Irma Grese. 1996

-Phillips, R.  Trial of Josef Kramer and Forty-Four Others. 1949

-Excerpts from The Belsen Trial (5/5). Nizkor.org. Retrieved 2011-06-07

-Pierrepoint, Albert (1974). Executioner. Harrap.

-Women Guards In Bergen – Belsen, 2006

-The Times

-The Mirror

 

~ από Nina C στο 24/12/2011.

7 Σχόλια to “Irma Grese, το «Όμορφο Κτήνος» – II”

  1. […] Συνεχίζεται […]

  2. Μια ακόμα «φοβερή» ιστορία….Λέμε πως η αντίληψη της ομορφιάς είναι υποκειμενική και είναι σωστό, αλλά βλέποντας εγώ τις φωτογραφίες της δεν μου βγάζει καμιά ομορφιά.
    Η ψυχρότητά της μεταμορφώνει το πρόσωπό της σε εκμαγείο…
    Επίσης λέμε να μην κρίνουμε γενικώς και κυρίως από το φαίνεσθαι…αλλά σε κάθε κανόνα δεν υπάρχει πάντα εξαίρεση, έτσι?
    Όλα είναι σχετικά!

    Χρόνια σας πολλά, καλή Πρωτοχρονιά σας εύχομαι!

  3. @Nina C: Πριν από 2 μήνες περιπου ανακάλυψα τυχαια το site και αποφάσισα να διαβασω σιγά-σιγά τις ιστοριες σου από τις πρώτες χρονικά, μέχρι σήμερα. Σε «έφτασα» χρονολογικά στο αρθρο σου για την Irma Grese. Θέλω λοιπόν να:
    -Σε ευχαριστήσω για τις πολύ ευχάριστες ώρες που μου προσέφερες με τις υπέροχες ιστορίες σου.
    -Σε συγχαρώ για την υπομονή σου στα ουκ ολίγα κακοπροαίρετα και κακόβουλα σχόλια που συχνά έπαιρνες ως επιβράβευση στην προσπάθειά σου.
    -Ευχηθώ ο χρόνος που έχεις ασχοληθεί για να φτιάξεις αυτό το εξαιρετικά ενδιαφέρον site να μην σε κάνει να κουραστείς-κορεστείς και σιγά σιγά τα παρατήσεις. Ελπίζω να βρεις τους τρόπους (μονο εσύ τους ξέρεις) να αναζωπυρώσεις το ενδιαφέρον σου και μαζί και το ενδιαφέρον των αναγνωστών σου…

  4. @Astrofegia, καλή χρονιά κι ευχαριστώ για την σταθερή σου παρουσία εδώ. Ναι, η ομορφιά της Irma Grese ήταν μόνο στην επιφάνεια, Κι η επιφανειακή ομορφιά ποτέ δεν είναι αληθινή και διαρκής.

  5. @Marco Polo, σ’ ευχαριστώ πολύ για τα ζεστά σου λόγια. Ξέρεις, αυτό το blog υπάρχει πρωτίστως για μένα, για να κάνω το κέφι μου, αλλά δεν κρύβω ότι χαίρομαι ιδιαίτερα όταν έχει απήχηση και σε άλλους. Και η αλήθεια είναι ότι χάρηκα ιδιαίτερα όταν διαπίστωσα ότι η απήχηση αυτή είναι αρκετά μεγάλη, όπως προκύπτει από τα επίσημα στατιστικά της WordPress: μέσα στο 2011, το blog είχε πάνω από 500.000 θεάσεις, αριθμός απίστευτος, αν σκεφτεί κανείς ότι πρόκειται για δύσκολο, μονοθεματικό blog, που δεν καταπιάνεται με την ειδησεογραφική ενημέρωση, τα καλλιτεχνικά κουτσομπολιά και το lifestyle!

    Όσο για τους «παραπονιάρηδες», θέλω να πιστεύω ότι διαμαρτύρονται επειδή τους αρέσει και θέλουν περισσότερο! Κολακεύει και την ματαιοδοξία μου αυτό, χε χε χε. Όπως και νάχει, δεν μπορείς να τους κερδίζεις όλους, σωστά; 🙂

    Όπως έχω ξαναγράψει, το αγαπώ πολύ αυτό το blog για να το αφήσω να σβήσει, όμως δεν θα (του) επιτρέψω να με «καταδυναστέψει» και ν’ απορροφήσει όλο μου τον χρόνο. Υπάρχουν (ευτυχώς!!!) κι άλλα πράγματα στη ζωή μου, εκτός από το «Έγκλημα και Τιμωρία». Είμαι, είμαστε εδώ για να περνάμε καλά κι όχι για να στενοχωριόμαστε, ναι; 🙂

    Ευχαριστώ για την παρουσία σου κι εύχομαι καλή χρονιά και καλές αναγνώσεις.

  6. συγχαρητηρια για τις παρουσιασεις.
    εχει πλακα που σε ενα σημειο γραφεις για φυσιολογικη ερωτικη ζωη!χαχα ποιοι ειδικοι??και ποσες κοπελες εκεινη την περιοδο ή ακομα και τωρα εχουν φυσιολογικη ερωτικη ζωη?και τι ειναι αυτη η περιβοητη φυσιολογικη ερωτικη ζωη?ας μην πεφτεις-πεφτουμε σε λογοτεχνικες μανιερες (ιδιαιτερα των «ειδικων») προσπαθωντας να ξεφυγουμε απο την πραγματικοτητα ή την αγνοια μας.
    επισης σε ενα ιστοτοπο σαν αυτον θεωρω οτι πρεπει να αναδυθει-αναδυεται ενας ουσιαστικοτερος λογος περι ηθικης(περα απο την παρωχημενη χρηση του ορου στην καθομιλουμενη) και εξηγουμαι:
    οταν γραφεις οτι το χειροτερο ολων ειναι οτι μεσα της δικαίωνε τον εαυτό της για όλες της τις πράξεις,αναρωτιεμαι ειναι οντως το χειροτερο ολων?ή μηπως φυσιολογικο αν θελουμε να κατανοησουμε τις ενέργειες της?
    συμπερασματικα θα προτιμουσα στις προσπαθειες για εξηγηση των φαινομενων μια πιο επιστημονικη-ψυχοαναλυτικη προσεγγιση και οχι λογοτεχνικη.
    καλη συνεχεια
    εννοειται πως το σχολιο μου ειναι καλοπροαιρετο και εκφραζει εμενα προσωπικα.

    επισης θεωρω τις φυλακες τον αποπατο του συστηματος/θυμηθειτε guantanamo και επισης τη θεωρια του philip zimbardo.

  7. Αγαπητέ Γεώργιε, ευχαριστώ για το σχόλιο το οποίο είναι, χωρίς αμφισβήτηση, καλοπροαίρετο και ως τέτοιο το απαντώ.

    Καλώς ή κακώς, φυσιολογική σεξουαλική ζωή (ή αν προτιμάς συμπεριφορά), χαρακτηρίζεται αυτή που η ίδια η φύση έχει επιλέξει ως τέτοια: την συνεύρεση αρσενικού-θηλυκού με σκοπό την αναπαραγωγή. Οι σεξουαλικές προτιμήσεις του καθενός μας είναι άλλο θέμα και έχουν ευρύ πεδίο έκφρασης. Σε ό,τι με αφορά θεωρώ αποδεκτό οτιδήποτε γίνεται με κοινή συναίνεση ενηλίκων (το τονίζω αυτό…), όσο ακραίο και αν το θεωρήσει κάποιος.

    Για την «ματιά» στα κείμενά μου, δυστυχώς δεν μπορώ να αποφύγω τον «λογοτεχνίζοντα» λόγο. Είμαι πρώην εκπαιδευτικός, εν ενεργεία συγγραφέας, έχω σπουδάσει φιλολογία, άρα αυτός είναι ο τομέας μου κι έτσι εκφράζομαι. Εξάλλου, οι επιστημονικές αναλύσεις γίνονται από τους ειδικούς κι έτσι πρέπει. Η δική μου η δουλειά είναι, αν θέλεις, δημοσιογραφική: αναφέρει τις απόψεις των ειδικών, όπου αυτές υπάρχουν, σαφώς όμως δεν δίνει δικές της επιστημονικές ερμηνείες ή, τουλάχιστον, όταν αυτό γίνεται, είναι σαφές ότι αποτελεί την προσωπική μου γνώμη και όχι θέσφατο. Προσπαθώ να παρουσιάζω άρθρα τεκμηριωμένα, καλογραμμένα, σε σωστά ελληνικά, αξιοπρεπή τόσο σε περιεχόμενο όσο και σε βάθος έρευνας. Και, χωρίς έπαρση, είμαι ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα, έχοντας πάντα ως στόχο το ακόμα καλύτερο.

    Χάρηκα το σχόλιό σου, ευχαριστώ που με διαβάζεις κι ελπίζω να συνεχίσεις να το κάνεις. 🙂

    Y.Γ.: Για τις φυλακές και γενικότερα για το σωφρονιστικό σύστημα, με βρίσκεις απολύτως σύμφωνη. Οι περισσότερες είναι κολαστήρια. Σκέψου, όμως, ότι υπάρχουν και χειρότερα, μη αναστρέψιμα και που δεν επιδέχονται διόρθωση ή βελτίωση: η θανατική ποινή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: