Mary Bell, η εντεκάχρονη δολοφόνος – II

 Προηγούμενο

Mary Bell

Mary Bell

Η σύλληψη και η δίκη 

Οι Mary και Norma Bell δεν άργησαν να οδηγηθούν στη φυλακή. Τα δύο κορίτσια είχαν μια ιδιαίτερη αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Τσακώνονταν, αλληλοκατηγορούνταν αλλά για ένα περίεργο λόγο η μία αποτελούσε το στήριγμα και την ισορροπία της άλλης. Η Norma, αν και μεγαλύτερη, ήταν αρκετά παθητικός χαρακτήρας, φοβισμένη και όχι ιδιαίτερα εύστροφη. Αντίθετα η μικρότερη Mary ήταν δυναμική, κυριαρχική, ψυχρή, με υψηλό δείκτη ευφυΐας και πολύ καλή στο να χειραγωγεί και να χειρίζεται τους ανθρώπους γύρω της.

Από τη συλλογή των στοιχείων αλλά και από τις -με αρκετές αντιφάσεις και διαφορετικές εκδοχές- καταθέσεις των κοριτσιών, ήταν πλέον ξεκάθαρο πως ήταν οι βασικές ύποπτοι για τις δολοφονίες των μικρών αγοριών. Κι έτσι στις 5 Δεκεμβρίου του 1968, οδηγήθηκαν να δικαστούν ενώπιον του δικαστηρίου ενόρκων «Newcastle Assizes Moothall».

Norma Bell

Norma Bell

Η δίκη κράτησε αρκετές μέρες, υπό το έντονο φως των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Τα ξεσπάσματα και οι θεατρινισμοί της Betty Bell κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δεν βοήθησαν ιδιαίτερα την υπόθεση της κόρης της, η οποία αρνούταν τις κατηγορίες εις βάρος της και είχε μια λογική εξήγηση για οποιαδήποτε συμπεριφορά της καταλογιζόταν ως ύποπτη. Ήταν ομιλητική και ψυχρή. Ενώ αντίθετα η Norma, κλαίγοντας τρομαγμένη και με μια πιο έκδηλη παιδικότητα στην εκφορά του λόγου της αλλά και στην όλη της στάση, κατάφερε να γίνει πιο συμπαθής στους ενόρκους.

3238781500_2d169726d4Κατά τη διάρκεια της δίκης η Mary εξετάστηκε και από ψυχίατρο, ο οποίος κατέθεσε πως η μικρή παρουσίαζε κλασσικά συμπτώματα ψυχοπαθολογίας  (sociopathology) με έντονη έλλειψη ενσυναίσθησης, αδυνατούσε δηλαδή να αντιληφθεί και να λάβει υπ’ οψη τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων. Έκρινε πως ήταν ανίκανη να αισθανθεί τύψεις ή ειλικρινή μεταμέλεια και έδειχνε να μην εκδηλώνει η να αισθάνεται κάποιο συναίσθημα για όλη αυτή την κατάσταση. Ήταν συναισθηματικά παγωμένη και αποστασιοποιημένη από τα πάντα.

H Norma Bell στη γειτονιά της

H Norma Bell στη γειτονιά της

Η Mary λύγισε και ξέσπασε σε κλάματα μόνο κατά την απαγγελία της ετυμηγορίας εις βάρος της. Ένοχη για ανθρωποκτονία με το ελαφρυντικό της μειωμένης ευθύνης με ποινή φυλάκισης για αόριστο χρόνο. Αντίθετα η Norma κρίθηκε αθώα και καταδικάστηκε μόνο σε τρία χρόνια με αναστολή για τη διάρρηξη και τους βανδαλισμούς στον παιδικό σταθμό του Woodlands Crescent και τέθηκε υπό ψυχιατρική παρακολούθηση.

Mary Bell

Mary Bell

Τα χρόνια στις φυλακές και η ενηλικίωση

Έπειτα από την καταδίκη της, οι βρετανικές αρχές ήρθαν αντιμέτωπες με ένα πρακτικό πρόβλημα, αυτό της ελλείψεως κατάλληλου σωφρονιστικού καταστήματος για ένα 11χρονο κορίτσι που είχε κριθεί όμως τόσο επικίνδυνο. Τελικά κατέληξε τρόφιμος του αναμορφωτηρίου αρρένων Red Bank Special Unit αλλά πάρα τις πρώτες δυσκολίες, η παραμονή της εκεί έδειξε να επιδρά ευεργετικά στην ψυχοσύνθεσή της. Η καθημερινότητα της απέκτησε πειθαρχία, σταθερότητα και μια πιο φυσιολογική δομή από τη χαοτική και κακοποιητική κατάσταση που βίωνε η μικρή στο σπίτι της μητέρας της. Στο πρόσωπο του James Dixon, του διευθυντή προσωπικού, βρήκε μια πατρική φιγούρα που την ενέπνευσε και της έδωσε την ασφάλεια και την συνέπεια που τόσο είχε ανάγκη. Η Mary τον αγαπούσε, τον σεβόταν και τον θαύμαζε.

H Mary Bell με τη μητέρα της

H Mary Bell με τη μητέρα της

Δυστυχώς οι δυσκολίες όμως δεν έλειψαν, καθώς μπαίνοντας στην εφηβεία η Mary μεταφέρθηκε σε σωφρονιστικό κατάστημα γυναικών, πράγμα που της διατάραξε πολύ τις ισορροπίες. Της δημιούργησε μέχρι και κρίση ταυτότητας φύλου αλλά τελικά κατάφερε να προσαρμοστεί και να επιβιώσει και εκεί. Στα επόμενα χρόνια ακολούθησαν πολλά περιστατικά αποκλίνουσας συμπεριφοράς, μία αποτυχημένη απόδραση, μεταφορά σε άλλο σωφρονιστικό κατάστημα και μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη που αποτέλεσε γεγονός ηθικής αφύπνισης για την Mary, η οποία τελικά αποφυλακίστηκε σε ηλικία 23 ετών το Μάιο του 1980.

Mary+Bell,+who+murdered+two+small+children+when+she+was+11+years+oldΑντιμετώπισε δυσκολίες κοινωνικής επανένταξης και εξεύρεσης εργασίας. Τελικά επέστρεψε στο πατρικό της όπου συνέχισε να μένει με τη μητέρα της, ενώ παρά τις εντάσεις και τα προβλήματα οι σχέσεις τους έμοιαζαν να έχουν κάπως αποκατασταθεί. Το 1984, έπειτα από μία τυχαία συνεύρεση με έναν άνδρα, έμεινε έγκυος και έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο κοριτσάκι.

Daily+Mirror+1977+10+15+Mary+BellΜε τα φώτα της δημοσιότητας ακόμα στραμμένα πάνω της και με την αμφισβήτηση της κοινής γνώμης για το κατά πόσο ήταν κατάλληλη να γίνει μητέρα, η Mary Bell πάλεψε να αποδείξει πως είχε αλλάξει, πως ότι κι αν ήταν αυτό που την είχε οδηγήσει στο να διαπράξει αυτά τα φρικτά εγκλήματα δεν υπήρχε πια μέσα της. Οι ψυχίατροι και ψυχολόγοι που την παρακολουθούσαν κατά καιρούς, αν και δεν μπορούσαν να καταλήξουν σε ένα ασφαλές συμπέρασμα, δεν μπορούσαν ωστόσο και να αρνηθούν το γεγονός της αλλαγής αλλά και της θέλησης για προσπάθεια από πλευράς της Mary ώστε να έχει μια φυσιολογική ζωή και να μεγαλώσει σωστά το παιδί της. Ήταν όμως αυτό αρκετό; Μπορούσε τελικά μια κατά συρροή δολοφόνος να «θεραπευτεί»; Έπαιξε πραγματικά τόσο σπουδαίο ρόλο στη ζωή της το ότι η αντικοινωνική και ψυχωτική συμπεριφορά της έλαβε χώρα πριν την εφηβεία και επομένως μέσα από τη φυλακή, μπόρεσε να βρει τα μέσα ώστε να χτίσει τα κομμάτια της προσωπικότητάς της που έλειπαν και να θεραπεύσει αυτά που νοσούσαν; Η ίδια η ιστορία θα δώσει τις απαντήσεις.

tumblr_mcxttuDXFD1qcxcr8o1_400Τελικά η Mary γνώρισε έναν άνδρα, τον ερωτεύτηκε και αποφάσισε να τακτοποιήσει τη ζωή της και να ζήσουν σαν οικογένεια σε μια επαρχιακή πόλη. Η αναγνωρισιμότητά της όμως δεν της το επέτρεψε και η αδιακρισία του τύπου σε συνδυασμό με τον ξεσηκωμό των υπολοίπων κατοίκων που δεν ήθελαν μια δολοφόνο να ζει ανάμεσά τους, την οδήγησε πάλι στο να μετακομίσει και να ζει σαν κυνηγημένη. Συνολικά η Mary Bell αναγκάστηκε να μετακομίσει πάνω από πέντε φορές και έδινε ψευδή στοιχεία για την ταυτότητά της.

3238786484_a38170deaeΤο 1998 φημολογείται πως πληρώθηκε 50.000 λίρες Αγγλίας για τη συνεργασία της με την συγγραφέα Gitta Sereny, η οποία με το βιβλίο της «Cries Unheard» κατέγραψε με λεπτομέρεια τη ζωή της Bell, πράγμα για το οποίο και κατακρίθηκε από αρκετούς που θεώρησαν πως εκμεταλλεύεται την ιστορία της για κερδοσκοπικούς λόγους, εις βάρος πάντα των οικογενειών των θυμάτων. Η Μary όμως υποστήριζε πως με αυτό το βιβλίο προσπαθούσε να αποκαταστήσει την αλήθεια και να ρίξει φως στα όσα είχε βιώσει κατά την παιδική της ηλικία. Παρ’ όλα αυτά, η παραπάνω φήμη έφερε εκείνη και την κόρη της για ακόμα μια φορά στο στόχαστρο των media.

0712662979.02.LZZZZZZZΗ Mary Bell κατέφυγε στη δικαιοσύνη προκειμένου να κερδίσει την ανωνυμία της και μαζί την φυσιολογική ζωή που από παιδί αποζητούσε. Το Μάιο του 2003 ήρθε επτέλους η λύτρωση με την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου του Λονδίνου, που της χάριζε ανωνυμία και πρόσταζε να κρατηθεί η ταυτότητά αυτής και της κόρης της μυστική για το υπόλοιπο της ζωής τους. Παρόμοιες αποφάσεις είχαν βγει και στο παρελθόν για την Maxine Carr, σύντροφο του δολοφόνου του Soham, Ian Huntley καθώς και για τους Jon Venables και Robert Thompson που σκότωσαν τον 2χρονο James Bulger το 1993. Η απόφαση αυτή του δικαστηρίου οδήγησε σε νέες αντιδράσεις από τις οικογένειες των θυμάτων, που αισθάνονταν αδικημένοι που το άτομο που αφαίρεσε τη ζωή των παιδιών τους, έχαιρε πλέον προστασίας της πολιτείας. Το 2009 η Mary Bell σε ηλικία 51 χρόνων έγινε γιαγιά, οπότε με τροποποίηση καλύφθηκε με ανωνυμία και το εγγόνι της, το οποίο αναφέρεται ως «Ζ» στο κείμενο της πιο πάνω απόφασης. Από τότε τα ίχνη της αγνοούνται. Αυτό όμως ίσως και να αποτελεί ένα δείγμα του ότι τελικά ακόμα και ένα άτομο με ένα τόσο άσχημο, τρομακτικό  και δυσοίωνο ξεκίνημα στη ζωή του, μπορεί να καταφέρει να αλλάξει και να ελπίζει σε ένα καλύτερο και πιο ανθρώπινο μέλλον.

4116324_f248Πηγές

–  http://en.wikipedia.org/wiki/Mary_Bell

– “Mary Bell” BY Shirley Lynn Scott. http://www.trutv.com/library/crime

/notorious_murders/famous/bell/index_1.html

–  «How a ΄terrified΄ Mary Bell walked back into the world»By Lorraine Fraser and Andrew Alderson.   http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/1312518/How-a-terrified-Mary-Bell-walked-back-into-the-world.html

– “Child killer Mary Bell becomes a grandmother at 51: But all I have left is grief, says victim΄s mother” By Michael Seamark and Paul Sims http://www.dailymail.co.uk/news/article-1110123/Child-killer-Mary-Bell-grandmother-51-But-I-left-grief-says-victims-mother.html

– “1968: Mary Bell found guilty of double killing” http://news.bbc.co.uk/onthisday/

hi/dates/stories/december/17/newsid_3261000/3261087.stm

 Αναδημοσίευση από το 23ο Τεύχος του Περιοδικού The Art of Crime

crime_and_punishment

~ από Nina C στο 15/12/2012.

12 Σχόλια to “Mary Bell, η εντεκάχρονη δολοφόνος – II”

  1. […] Συνεχίζεται […]

  2. pote….eprepe na thn afhsoun na enhlikiw8ei kai meta na thn ektelesoun…!

  3. πιστεύω οτι είναι απλώς μια πολύ διδακτική ιστορία : ένα παιδί που κακοποιείται σε μια οικογένεια. για την οποία η κοινωνία παντελώς αδιαφορεί, ένα παιδί που νιώθει ότι δεν βρίσκει πουθενά το δίκιο του, κάποια στιγμή μπορεί και να μάς το ξεπληρώσει…

    ο κάφκα είχε πει ότι θα έπρεπε να απαγορεύεται διά νόμου οι γονείς να έχουν οποιοδήποτε εξουσία επι τών παιδιών τους

    btw : το πρώτο της το παιδί πώς και το έκανε στις γυναικείες φυλακές ; ξέρουμε ;

  4. (συνέχεια από το προηγούμενο) :

    ίσως το πιο ασυνήθιστο στην περίπτωση τής Μαίρης είναι ότι ήταν κορίτσι – συνήθως έτσι αντιδρούν, και γίνονται με τη σειρά τους θύτες, τα αγόρια που υφίστανται κακοποίηση στο σπίτι σαν παιδιά

    το ότι η Μαίρη / παιδί δεν υποτάχτηκε και δεν συγχώρεσε την οικογένεια για τον τρόπο που τής φέρθηκε βρίσκεται σε απόλυτη αντιστοιχία κτγμ με το ότι έζησε αρμονικά στις αγορίστικες φυλακές, ενώ αντίστοιχα είχε ψυχολογικά προβλήματα να προσαρμοστεί στις γυναικείες

    αν η Μαίρη μεγάλωνε με μια λιγότερο εγκληματική μητέρα (θύμα βέβαια όπως είδαμε σαν έφηβη κι αυτή με τη σειρά της…) κι έναν λιγότερο εγκληματικό πατέρα (που το ‘βαλε εγκαίρωςς στα πόδια, χωρίς κανείς να τον εγκαλέσει ποτέ για τίποτα) και λιγότερο εγκληματικούς εραστές (τής μητέρας) που την κακοποιούσαν, τότε μπορεί και να ‘χε γίνει απλώς μια πολύ έξυπνη και πολύ χειραφετημένη και δημιουργική γυναίκα…

  5. @Xάρη, η Bell έχει μόνο ένα παιδί, μία κόρη. Λίγες εβδομάδες πριν την αποφυλάκισή της, σε μία από τις εξόδους της (με άδεια) από την φυλακή, είχε μια σύντομη συνεύρεση με έναν παντρεμένο άνδρα, ο οποίος της υποσχέθηκε «να της αποδείξει πως δεν ήταν λεσβία». Η Bell έμεινε έγγυος και έκανε έκτρωση. Την κόρη της την απόκτησε με έναν άντρα με τον οποίον ήταν, πραγματικά, ερωτευμένη.

  6. μάλιστα Νϊνα! (έτσι εξηγείται…)

  7. Διαβάζω καιρό το μπλογκ χωρίς να συμμετέχω στα σχόλια. Απλά θα γράψω για πρώτη φορά για να πω ευχαριστώ για τις ώρες που περνάω εδώ διαβάζοντας και να σας συγχαρώ για τη δουλειά σας, η οποία κάθε άλλο παρά εύκολη είναι.

    Συγνώμη και για το «off topic» του σχολίου μου🙂

  8. Για όλα έφταιγε η «μητέρα» της Mary Bell. Η ίδια δεν έφταιξε σε τίποτα! Τίποτα δεν θα είχε συμβεί αν η Betty Bell είχε συναίσθηση αυτού που λέγεται «μ η τ ρ ό τ η τ α!»

  9. Συνεπώς δεν φαίνεται να πολυισχύει ο μύθος ότι «οι πόρνες γίνονται οι καλύτερες μανάδες». (χωρίς ασφαλώς να σημαίνει ότι δεν μπορούν να γίνουν).

  10. αναφορικα στο συγκεκριμενο αρθρο (παιδια-δολοφονοι) θα ηθελα να εκφρασω την επιθυμια μου να γινει και ενα αρθρο για τη δολοφονια του james bulger ορμουμενη απο ενα ντοκυμαντερ που παρακολουθησα σχετικα με τη δολοφονια του καθως δεν εγινε απολυτως γνωστο τον λογο για τον οποιο οι δολοφονοι του διεπραξαν αυτο το ειδεχθες εγκλημα οπως και πως το οικογενειακο περιβαλλον συνεβαλε στο να οδηγηθουν σε αυτη την πραξη. η δουλεια που κανετε ειναι εξεσια καθως ερευνατε καθε πτυχη των εγκληματικων ενεργειων που διεπραχθησαν δινοντας εμφαση σε οικογενειακους και ψυχολογικους παραγοντες της εκαστοτε περιπτωσης…ελπιζω να λαβετε υποψην το αιτημα μου. ευχαριστω για τον χρονο σας.

  11. @diana γιατι πρέπει να υπάρχουν ιδιαίτεροι λόγοι για το ειδεχθές έγκλημα; ίσα ίσα που όσο πιο μικρός ίσο, τόσο δεν έχεις και πολύ συναίσθηση του τι είναι σωστό και του τι ειναι λάθος. Απλά έχουμε μια διεστραβλωμένη άποψη ότι τα παιδιά είναι αγγελούδια για αυτό όταν ακούμε για παιδί δολοφόνο μας φαντάζει ακόμη πιο παράλογο κι από το να ακούσουμε για τον Charles Manson. Γιατί ας πούμε να μην το έκαναν επειδή απλά το βρήκαν αστείο;
    Ωστόσο, δεν είναι και τόσο περίεργο αν σκεφτεί κανείς γενικά το πως παίζουν τα παιδιά και την σκληρότητα, πόσο μάλλον του ότι γεννιόμαστε και δεν γνωρίζουμε τί ειναι σωστό και λάθος και το μαθαίνουμε επειδή οι γονεις μας μας το μαθαίνουν; Άλλωστε ακόμη και το σωστό και το λάθος είναι κανόνες που εμείς σαν κοινωνία έχουμε φτιάξει προκειμένου να μην αλληλοεξοντωθούμε μεταξύ μας.

  12. […] https://eglima.wordpress.com/2012/12/15/bell2/ […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: