Winnie Judd: Οι φόνοι του μπαούλου – I

Winnie Judd

Winnie Judd

Της Νίνας Κουλετάκη

Τι είναι αυτό που κάνει έναν δολοφόνο να κρύψει το σώμα του θύματός του μέσα σ’ ένα μπαούλο;  Ίσως η υποσυνείδητη φρίκη του εγκλήματός του, ένας αφελής τρόπος να το κάνει να εξαφανιστεί.

H Winnie Ruth McKinnell γεννήθηκε στο Oxford της Indiana, στις 29 Ιανουαρίου του 1905.  Όταν ήταν πολύ μικρή, η οικογένειά της μετακόμισε στο Phoenix της Arizona, όπου η Winnie μεγάλωσε και σπούδασε.  Έπιασε δουλειά, ως γραμματέας, στην κλινική Grunow του Phoenix, όπου γνώρισε τον William Judd, έναν γιατρό, τον οποίον και παντρεύτηκε.

Winnie και William Judd

Winnie και William Judd

Στην ίδια κλινική γνωρίστηκε και συνδέθηκε φιλικά με την Agnes Anne LeRoi, τεχνικό του ακτινολογικού εργαστηρίου, η οποία συγκατοικούσε με την φίλη της Hedvig Samuelson, δασκάλα.  Η Agnes και η Hedvig είχαν γνωριστεί στην Alaska, όπου εργάζονταν αμφότερες.

Agnes Anne LeRoi

Agnes Anne LeRoi

Hedvig Samuelson

Hedvig Samuelson

Όταν η Hedvig αρρώστησε με φυματίωση, οι δύο κοπέλες μετακόμισαν στο Phoenix, όπου το κλίμα ήταν θερμότερο και θα βοηθούσε στην ανάρρωση της Hedvig.  Τα κορίτσια μοιράζονταν μια διπλοκατοικία στον αρ. 2929 της οδού North Second.

To σπίτι στον αρ. 2929 της οδού North Second

To σπίτι στον αρ. 2929 της οδού North Second

Τον Αύγουστο του 1930 η Winnie και ο William χωρίστηκαν, καθώς ο γιατρός έφυγε –για οικονομικούς λόγους-  για το Los Angeles, όπου και άνοιξε ιδιωτικό ιατρείο, ενώ η Winnie παρέμεινε στο Phoenix όπου, για να αντιμετωπίσει τα αυξημένα έξοδα και τα νέα οικονομικά της δεδομένα, μετακόμισε στο σπίτι της Agnes και της Hedvig.  Ταυτόχρονα, βοηθούσε στην περίθαλψη της τελευταίας, η οποία ανάρρωνε στο σπίτι.  Η συγκατοίκηση των τριών νέων γυναικών κράτησε μέχρι τον Απρίλιο του 1931, οπότε και η Winnie έφυγε, νοικιάζοντας ένα άλλο διαμέρισμα, στον αρ. 1130 της οδού East Brill.  Η επίσημη δικαιολογία ήταν πως ήθελε να βρίσκεται πιο κοντά στον τόπο δουλειάς της, την κλινική Grunow.  Η πραγματικότητα ήταν ότι οι σχέσεις μεταξύ των τριών γυναικών είχαν γίνει πολύ δύσκολες και οι καυγάδες ήταν στην ημερήσια διάταξη.

Το σπίτι στον αρ. 1130 της οδού East Brill

Το σπίτι στον αρ. 1130 της οδού East Brill

Τις μεγαλύτερες συγκρούσεις η Winnie τις είχε με την Agnes.  Οι καυγάδες συχνά κορυφώνονταν με χειροδικία και σπάσιμο αντικειμένων για να καταλήξουν σε κλάματα και συμφιλίωση.  Σε μία μισοτελειωμένη καταγραφή της Hedvig στο ημερολόγιό της, που βρέθηκε μετά τις δολοφονίες, η κοπέλα έγραφε:  «Είμαι ευτυχισμένη που η Winnie έφυγε από το σπίτι.  Μάλωνε με την Agnes για το παραμικρό και ο θυμός της, μερικές φορές, την έκανε να συμπεριφέρεται πολύ βίαια».

Το ημερολόγιο της Hedvig, απ' όπου αντλήθηκαν πολλές πληροφορίες για την κοινή ζωή των τριών γυναικών

Το ημερολόγιο της Hedvig, απ’ όπου αντλήθηκαν πολλές πληροφορίες για την κοινή ζωή των τριών γυναικών

Τι ήταν, όμως, αυτό που πυροδοτούσε τις έντονες αψιμαχίες μεταξύ των τριών γυναικών;  Η έρευνα που ακολούθησε, μετά τους φόνους, κατέληξε στο ότι έφταιγαν τα ωραία μάτια του John J. Halloran, ενός 44χρονου, παντρεμένου επιχειρηματία του Phoenix, γνωστού με το παρατσούκλι «ο χαρούμενος Jack», ο οποίος είχε πολύ φιλική σχέση και με τις τρεις κοπέλλες.  Την εποχή εκείνη η Winnie ήταν 26 χρονών, η Agnes 32 και η Hedvig 24.

John J. Halloran

John J. Halloran

Όμως, η έρευνα αποκάλυψε και κάτι άλλο: την ερωτική σχέση μεταξύ της Agnes και της Hedvig, μια σχέση που κρατιόταν κρυφή λόγω των συμβάσεων της εποχής και που, αναπόφευκτα, ήρθε στο φως με την συγκατοίκηση της Winnie με τις κοπέλες.

Το πρωϊνό της 17ης Οκτωβρίου, την ώρα του προγεύματος, ξέσπασε ένας ακόμη καυγάς μεταξύ της Winnie και της Agnes, για ασήμαντη αφορμή.  Ως συνήθως τα πράγματα ξέφυγαν και η Hedvig όρμησε στην κουζίνα, απειλώντας την Winnie με ένα περίστροφο.  Εκείνη προσπάθησε να το πάρει, με αποτέλεσμα το colt να εκπυρσοκροτήσει και να την τραυματίσει στον καρπό.  Έξαλλη από θυμό και πόνο, άρπαξε το όπλο από την σαστισμένη Hedvig και το άδειασε επάνω στις δύο γυναίκες.

Το όπλο του εγκλήματος και οι κάλυκες, όπως ανακαλύφθηκαν στις μακάβριες αποσκευές.

Το όπλο του εγκλήματος και οι κάλυκες, όπως ανακαλύφθηκαν στις μακάβριες αποσκευές.

Στη συνέχεια τηλεφώνησε στην κλινική ως Agnes και δήλωσε πως ήταν άρρωστη.  Η Beverley Fox, η τηλεφωνήτρια της κλινικής, θα κατέθετε αργότερα πως αναγνώρισε στο τηλέφωνο την Winnie, αλλά δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία, καθώς γνώριζε πως οι κοπέλες ήταν φίλες και έμεναν συχνά η μία στο σπίτι της άλλης.  H Winnie εμφανίστηκε κανονικά στη δουλειά της και ολοκλήρωσε την βάρδια της.  Όταν, όμως, επέστρεψε σπίτι βρέθηκε ξανά μπροστά στο αναπόφευκτο: στα πτώματα των δύο γυναικών που είχε δολοφονήσει και που έπρεπε να βρει τρόπο να τα εξαφανίσει.  Με δεδομένο το ότι το σπίτι βρισκόταν σε κεντρικό και πολυσύχναστο σημείο της πόλης, το πιο ασφαλές που σκέφτηκε ήταν ο διαμελισμός των πτωμάτων και η απομάκρυνσή τους από το σπίτι μέσα σε μπαούλα και βαλίτσες.

Οι αποσκευές της φρίκης...

Οι αποσκευές της φρίκης…

...και οι ετικέτες τους

…και οι ετικέτες τους

Το πτώμα της Agnes τοποθετήθηκε ανέπαφο μέσα σ’ ένα μεγάλο ταξιδιωτικό μπαούλο, ενώ εκείνο της Hedvig διαμελίστηκε.  Ο κορμός και το άνω μέρος των ποδιών τοποθετήθηκε σ’ ένα άλλο, μικρότερο, μπαούλο ενώ το κάτω μέρος των ποδιών και το κεφάλι χώρεσαν σε μια βαλίτσα και μια καπελιέρα αντίστοιχα. Την επόμενη των φόνων ημέρα, στις 18 Οκτωβρίου, η Winnie τηλεφώνησε στον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος, κ. Koller, ζητώντας του να την βοηθήσει να μεταφέρει στον σταθμό τις αποσκευές της.  Ο Koller έφθασε με τον γιο του και πήγαν την Winnie στον σταθμό.  Σε ερώτησή τους για το δεμένο της χέρι, απάντησε πως είχε κοπεί με ένα μαχαίρι της κουζίνας.  Η Winnie με τις μακάβριες αποσκευές της, επιβιβάστηκε στο τραίνο για το Los Angeles, όπου σκόπευε να συναντήσει τον σύζυγό της.  Ταξίδευε όλη νύχτα και όταν έφτασε, στις 8 παρά τέταρτο το πρωί της 19ης Οκτωβρίου, οι αποσκευές της θεωρήθηκαν ύποπτες, λόγω της ιδιαίτερης μυρωδιάς που ανέδιδαν.

Ο ελεγκτής Arthur V. Anderson

Ο ελεγκτής Arthur V. Anderson

Ο ελεγκτής Arthur V. Anderson υποψιάστηκε ότι μέσα υπήρχε λαθραίο κυνήγι, ελάφι συγκεκριμένα, και ζήτησε από την Winnie να του παραδώσει τα κλειδιά, προκειμένου να τις ανοίξει και να ελέγξει.  Η Winnie ισχυρίστηκε πως δεν τα είχε μαζί της.  Την άφησαν να φύγει ενώ οι αποσκευές της παρέμειναν για έλεγχο στον σταθμό.

Burton McKinnell

Burton McKinnell

Ο Burton McKinnell, αδελφός της Winnie και φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, την παρέλαβε από τον σταθμό, αγνοώντας το τι είχε συμβεί.  Την άφησε κάπου στο κέντρο της πόλης, απ’ όπου και η Winnie εξαφανίστηκε.  Εν τω μεταξύ, ο Anderson είχε ειδοποιήσει την αστυνομία η οποία, παραβιάζοντας τις κλειδαριές των αποσκευών, βρέθηκε μπροστά στην αποτρόπαια ανακάλυψη.  Εκτός από τα πτώματα των δύο θυμάτων, οι αποσκευές περιείχαν ρούχα, φωτογραφίες, επιστολές, προσωπικά αντικείμενα των γυναικών καθώς και τους κάλυκες από το όπλο του εγκλήματος.

Το μακάβριο περιεχόμενο

Το μακάβριο περιεχόμενο

Το πτώμα της Agnes Anne LeRoi στο μπαούλο

Το πτώμα της Agnes Anne LeRoi στο μπαούλο

Το πτώμα της Hedvig Samuelson στο νεκροτομείο

Το πτώμα της Hedvig Samuelson στο νεκροτομείο
Μετά την αποκάλυψη του φρικτού περιεχομένου τους, τα πτώματα απομακρύνονται από τον σιδηροδρομικό σταθμό

Μετά την αποκάλυψη του φρικτού περιεχομένου τους, τα πτώματα απομακρύνονται από τον σιδηροδρομικό σταθμό

Το κυνηγητό για την εύρεση και σύλληψη της Winnie είχε μόλις αρχίσει.

Καταζητείται

Καταζητείται

Πέντε μέρες αργότερα, στις 23 Οκτωβρίου του 1931, η Winnie θα παραδινόταν στην αστυνομία.

Η σύλληψη της Winnie

Η σύλληψη της Winnie

Η είδηση των φόνων έγινε πρωτοσέλιδο σε όλες τις εφημερίδες, όπου η Winnie αναφερόταν ως «Η βελούδινη τίγρης» (εξαιτίας ενός μαύρου, βελούδινου φορέματος που φορούσε) και «Η ξανθιά χασάπισσα».  Όπως ήταν αναμενόμενο η υπόθεση έγινε ευρέως γνωστή ως «Οι φόνοι του μπαούλου».

Vindicator 1931-10-24 - Trunk Slayer

Μετά την ανακάλυψη των πτωμάτων στις αποσκευές της Winnie, ειδοποιήθηκε η αστυνομία του Phoenix, η οποία έσπευσε στο σπίτι των δύο γυναικών.  Μαζί της μπήκαν πολλοί δημοσιογράφοι αλλά και περίεργοι γείτονες, με αποτέλεσμα να αλλοιωθεί η σκηνή του εγκλήματος.  Την αμέσως επόμενη ημέρα ο ιδιοκτήτης του σπιτιού, με διαφήμιση που καταχώρισε στις εφημερίδες, καλούσε το κοινό να επισκεφθεί το «σπίτι του εγκλήματος» έναντι εισιτηρίου 10 σεντς!  Τις επόμενες τρεις εβδομάδες, σχεδόν ολόκληρη η πόλη πέρασε από εκεί, με αποτέλεσμα ο συνήγορος υπεράσπισης της Winnie να διαμαρτυρηθεί και να αμφισβητήσει τα τυχόν ευρήματα.

Περίεργοι συρρέουν στο σπίτι των φόνων

Περίεργοι συρρέουν στο σπίτι των φόνων

Η αστυνομία πίστευε ότι οι δύο γυναίκες είχαν δολοφονηθεί στον ύπνο τους, καθώς έλειπαν τα στρώματα από τα κρεβάτια τους.  Όμως, ένα από αυτά, ανακαλύφθηκε σ’ ένα άδειο οικόπεδο, κοντά στο σπίτι, χωρίς ίχνος αίματος επάνω του.  Μέχρι σήμερα το δεύτερο παραμένει άφαντο όπως παραμένει χωρίς εξήγηση η εξαφάνισή τους από το σπίτι.

Συνεχίζεται

crime_and_punishment22

~ από Nina C στο 26/04/2014.

3 Σχόλια to “Winnie Judd: Οι φόνοι του μπαούλου – I”

  1. Χριστός ανέστη, Νίνα!
    Υπέροχα γραμμένη ιστορία (όπως μας έχεις συνηθίσει)!
    Έχω φάει κόλλημα κανά δεκάλεπτο τώρα όμως με τη φωτογραφία της σύλληψης… Ποιός βρίσκεται μπροστά από τον άλλον, το πιτσιρίκι με τις καουμπόικες μπότες ή ο τύπος με τη γραβάτα – μπιμπερό;! Σαν optical illusion είναι!

  2. Aμφιτρίτη χρόνια πολλά και σ’ εσένα! Η φωτογραφία, ναι, είναι κομματάκι κατεστραμένη. Προφανώς και το creepy πιτσιρίκι είναι μπροστά! :p

  3. […] Προηγούμενο […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: