Mutsuo Toi: η σφαγή της Tsuyama

Η σφαγή της Tsuyama

Η σφαγή της Tsuyama

Της Νίνας Κουλετάκη

Στις 21 Μαΐου του 1938, ένας νεαρός 21 ετών χρησιμοποιώντας μια καραμπίνα Browning, ένα γιαπωνέζικο σπαθί και ένα τσεκούρι, δολοφόνησε 30 άτομα και τραυμάτισε σοβαρά άλλα τρία, πριν αυτοκτονήσει με την καραμπίνα. Η υπόθεση, μια από τις πλέον πολύνεκρες του κόσμου προκληθείσες από ένα μόνο άτομο, έμεινε στην ιστορία ως «η σφαγή της Tsuyama».

painting1Το yobai

Πριν προχωρήσω στην καταγραφή των γεγονότων που είχαν ως αποτέλεσμα τον αφανισμό μεγάλου μέρους των κατοίκων του χωριού, είναι αναγκαίο να μιλήσουμε για ένα γιαπωνέζικο έθιμο και να προσπαθήσουμε να το καταλάβουμε. Πρόκειται για το yobai που, σε απολύτως ελεύθερη μετάφραση, θα μπορούσαμε να το αποδώσουμε ως «νυχτερινό σούρσιμο».

Μέχρι πολύ πρόσφατα στην επαρχιακή Ιαπωνία, το yobai αποτελούσε την βασική μέθοδο γνωριμίας των νέων με το σεξ. Κατά την διάρκεια της νύχτας, κι ενώ μια κοπέλα κοιμόταν, ένας σιωπηλός εισβολέας έμπαινε αθόρυβα στο δωμάτιό της, γλιστρούσε στο στρώμα δίπλα της και καθιστούσε σαφείς τις προθέσεις του. Αν η κοπέλα συγκατένευε, έκαναν έρωτα διακριτικά μέχρι τις πρώτες πρωϊνές ώρες, οπότε το αγόρι έφευγε εξίσου αθόρυβα, όπως είχε έρθει.

Ο νεαρός μπορούσε να είναι γνωστός της οικογένειας ή της κοπέλας, ή και όχι. Το yobai ήταν ευρέως διαδεδομένο και δεν αποτελούσε στίγμα για τα κορίτσια. Υπήρχαν, βέβαια, φορές που οι πλούσιοι γαιοκτήμονες έβαζαν ορισμένους από τους εργάτες τους να κοιμούνται μέσα στο σπίτι, προκειμένου να προφυλάξουν τις κόρες τους από το yobai. Επίσης, παρέες νεαρών συνήθιζαν να επισκέπτονται γειτονικά χωριά, προκειμένου να αποφύγουν να αναγνωριστούν από τους γονείς των κοριτσιών, αλλά και να μην ντροπιαστούν σε περίπτωση που η κοπέλα αρνιόταν να δώσει την συγκατάθεσή της. To yobai δεν ήταν βιασμός. Γινόταν πάντα και μόνο με την σύμφωνη γνώμη της κοπέλας.

s320x240Όπως και νάχει, στις περισσότερες των περιπτώσεων, οι γονείς γνώριζαν και έκαναν τα στραβά μάτια, τουλάχιστον για τις δυο-τρεις πρώτες φορές του yobai. Στη συνέχεια, και σύμφωνα με το έθιμο, ο νυχτερινός εισβολέας «συλλαμβανόταν» επ’ αυτοφόρω και άρχιζε, πλέον, το δημόσιο φλερτ του νεαρού ζευγαριού, το οποίο οδηγούσε στον γάμο.

To yobai απαιτούσε συγκεκριμένες ενέργειες. Ο εισβολέας έβγαζε όλα του τα ρούχα πριν μπει στο σπίτι. Έτσι, αν γινόταν αντιληπτός πριν πετύχει τον σκοπό του, ήταν σαφές ότι είχε μπει στο σπίτι για yobai και όχι για να κλέψει ή να προβεί σε κάποια εγκληματική ενέργεια. Έπρεπε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός να μην κάνει θόρυβο, ώστε να μην ξυπνήσει τους ενοίκους του σπιτιού. Πολλοί συνήθιζαν να ουρούν κατά μήκος του κάτω μέρους των πορτών, έτσι ώστε αυτές να μην τρίζουν καθώς τις ανοιγοέκλειναν. Συχνότατα, ο εισβολέας κάλυπτε το πρόσωπό του με ένα κομμάτι ύφασμα, ώστε να μην ντροπιαστεί, ούτε να φέρει την νεαρή εκλεκτή του σε δύσκολη θέση, αν εκείνη τον απέρριπτε.

Αν και το yobai έχει πια ατονίσει, εντούτοις υπάρχουν περιοχές, κυρίως σε απομονωμένα τμήματα της Ιαπωνίας, όπου εφαρμόζεται ακόμη. Επίσης υπάρχουν πάντα οι νοσταλγοί, που εξακολουθούν να γοητεύονται από αυτό. Η αποπλάνηση μιας κοιμισμένης κοπέλας αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα θέματα της ιαπωνικής πορνογραφίας και δεν είναι λίγα τα πορνεία της χώρας που το προσφέρουν στους πελάτες τους: οι πόρνες υποδύονται τις κοιμισμένες χωριατοπούλες, καθώς ο πελάτης γλιστρά αθόρυβα στο δωμάτιο και πλαγιάζει στο φουτόν δίπλα τους.

Mutsuo Toi

Mutsuo Toi

Η σφαγή της Tsuyama

Κοντά στην πόλη Tsuyama, στην επαρχία της Okayama στην Ιαπωνία, βρίσκεται το μικρό, αγροτικό χωριό Kaio. Εκεί, στις 5 Μαρτίου του 1917, γεννήθηκε ο Mutsuo Toi σε μια ευκατάστατη οικογένεια. Οι γονείς του πέθαναν από φυματίωση, όταν ήταν μωρό, έτσι ο Mutsuo και η μεγαλύτερη αδελφή του πήγαν να ζήσουμ με την γιαγιά τους. Ήταν ένα γελαστό κι εξωστρεφές παιδί, μέχρι την ηλικία των 17 ετών, οπότε η αδελφή του παντρεύτηκε κι έφυγε για να ζήσει με τον άνδρα της, το 1934.

Ο Mutsuo κλείστηκε στον εαυτό του κι άρχισε να γράφει ένα βιβλίο (!). Είχε παθιαστεί με την ιστορία της Sada Abe, της πόρνης που τον Μάιο του 1936 στραγγάλισε τον εραστή της και, στην συνέχεια, του έκοψε το πέος. Ταυτόχρονα άρχισε να επιδίδεται στο yobai.

Mutsuo Toi

Mutsuo Toi

Το βράδυ της 20ης Μαΐου 1937, ο Mutsuo Toi έκοψε τα καλώδια του ηλεκτρικού ρεύματος στο χωριό Kaio, βυθίζοντάς το στο σκοτάδι. Γύρω στην 1.30’ το πρωί της 21ης Μαΐου, σκότωσε την γιαγιά του, αποκεφαλίζοντάς την μ’ ένα τσεκούρι. Στη συνέχεια, έδεσε δυο φακούς στο κεφάλι του κι άρχισε να περιπλανιέται στο χωριό, μπαίνοντας στα σπίτια των γειτόνων του και δολοφονώντας τους. Σκότωσε 29 γείτονές του, εκ των οποίων οι 27 πέθαναν επί τόπου, ενώ δύο ξεψύχησαν αργότερα στο νοσοκομείο. Επίσης τραυμάτισε σοβαρά άλλα τρία άτομα. Κατά την διάρκεια της δολοφονικής του μανίας ο Mutsuo χρησιμοποίησε μια καραμπίνα Browning, ένα γιαπωνέζικο σπαθί και ένα τσεκούρι για να εξολοθρεύσει τον μισό πληθυσμό του χωριού. Τα ξημερώματα αυτοκτόνησε πυροβολώντας τον εαυτό του στο στήθος.

Το γεγονός στον τοπικό τύπο της εποχής

Το γεγονός στον τοπικό τύπο της εποχής

Ο Mutsuo Toi άφησε πίσω του πολυπληθή σημειώματα αυτοκτονίας. Όπως προέκυψε από αυτά, μετά τον Μάιο του 1937, οπότε και διαγνώστηκε με φυματίωση, οι κοπέλες του χωριού τον απέρριπταν ως νυχτερινό εραστή κατά το yobai. Κατά την δεκαετία του ’30 η φυματίωση θέριζε όχι μόνο την Ιαπωνία αλλά ολόκληρο τον κόσμο και δεν ήταν ιάσιμη. Λόγω των αλλεπάλληλων απορρίψεων, εξαιτίας της αρρώστιας του αλλά και του υπερσεξουαλισμού του, από τις κοπέλες του χωριού, ο Mutsuo άρχισε να αισθάνεται αποκλεισμένος από όλα όσα απολάμβαναν οι υπόλοιποι συνομήλικοί του. Για να εκδικηθεί αποφάσισε το μακελειό και μάλιστα, μίλησε σε κάποιους γι αυτό. Οι αρχές ειδοποιήθηκαν και κατέσχεσαν ένα όπλο που είχε. Ο Mutsuo Toi δεν ξαναμίλησε για τα σχέδιά του, αλλά σε καμία περίπτωση δεν τα είχε εγκαταλείψει και προμηθεύτηκε κρυφά νέα όπλα.

Σ’ ένα του σημείωμα έγραφε ότι λυπόταν που δεν πρόλαβε να σκοτώσει μερικούς ακόμη που ήθελε, αλλά αν έμπαινε στα σπίτια τους κινδύνευε να τραυματίσει ή και να σκοτώσει άτομα που τα θεωρούσε αθώα. Σε ένα άλλο σημείωμα έγραφε ότι σκότωσε την γιαγιά του γιατί δεν άντεχε να την αφήσει να ζει με την ρετσινιά της «γιαγιάς του δολοφόνου».

Andrew Kehoe και  Woo Bum-kon
Andrew Kehoe και Woo Bum-kon

Η σφαγή της Tsuyama, παραμένει μέχρι σήμερα η τρίτη, σε αριθμό θυμάτων, μαζική δολοφονία από ένα μόνο άτομο. Στην δεύτερη θέση βρίσκονται οι βομβιστικές επιθέσεις του Andrew Kehoe που σκότωσε 44 άτομα και τραυμάτισε άλλα 58, στις 18 Μαΐου του 1927 στην Αμερική και στην πρώτη οι δολοφονίες του Woo Bumkon, ενός Νοτιοκορεάτη που την νύχτα της 26ης προς 27η Απριλίου του 1982 σκότωσε 56 άτομα και τραυμάτισε άλλα 35. Και οι δύο άλλοι δράστες αυτοκτόνησαν, όπως ο Mutsuo.

MV5BMTM1NjIyMzAzMl5BMl5BanBnXkFtZTcwNjIxNjk5Mw@@._V1_SY317_CR3,0,214,317_AL_To 1983 κυκλοφόρησε η ιαπωνικής παραγωγής ταινία «Ushimitsu no mura» (Το χωριό των καταδικασμένων), που βασίζεται στην υπόθεση του Mutsuo Toi.

crime_and_punishment22

~ από Nina C στο 28/02/2015.

4 Σχόλια to “Mutsuo Toi: η σφαγή της Tsuyama”

  1. πουτ@ν@ φυματίωση έφτυσα αίμα για να σ’ αποκτήσω και τώρα που σ’ απόκτησα πάλι αίμα φτύν(ουν)ω!!!!!!!!

  2. Reblogged this on mariapapageorgiou30.

  3. Νίνα κάποιον ξέχασες…..
    Anders Behring Breivik

  4. Lgz, κι αυτός ναι. Αν και είναι ζωντανός ακόμη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: