Ο δράκος του Σέιχ-Σου: υπόθεση Παγκρατίδη – 2

drakos2Προηγούμενο

ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Ο δημοσιογράφος Κώστας Τσαρούχας στο βιβλίο του «Υπόθεση Παγκρατίδη αθώος ή ένοχος;» το έτος 1989 το λέει καθαρά γνωρίζει τους πραγματικούς δράστες των εγκλημάτων. Αναφέρεται σε έναν βιομήχανο και το συνεργό του .Πηγαίνει μάλιστα να πει τα ονόματά τους στον αδελφό του Παγκρατίδη όπως του υποσχέθηκε αλλά δε τον προλαβαίνει. Μαθαίνει ότι έχει πεθάνει πρόσφατα από εγκεφαλικό επεισόδιο. Στο ίδιο βιβλίο περιλαμβάνεται και μια μαρτυρία καταπέλτης ενός απόστρατου αξιωματικού της Χωροφυλακής.

«…είχαμε εντολή να τον βγάλουμε δράκο, τον λυπόταν η ψυχή μου αλλά η εντολή ήταν από ψηλά….»

Το πράγμα φώναζε από μακριά ότι οι δολοφόνοι ήταν δυο. Υπήρχε όμως κάτι άλλο που έβγαζε κατευθείαν αθώο τον Παγκρατίδη από το έγκλημα της Μίκρας. Από το σημείο που υπήρχαν τα αίματα όπου έγινε η επίθεση με τη πέτρα, υπήρχε κάποια απόσταση μέχρι το σημείο που βρέθηκε το αυτοκίνητο. Στο αυτοκίνητο σταματημένο όπως ήταν, υπήρχε η δεύτερη ταχύτητα. Η εκδοχή να είχε μεταφέρει τα δύο πτώματα από το αυτοκίνητο στο σημείο που βρέθηκαν, δε στεκόταν. Ο Παγκρατίδης δεν ήξερε να οδηγεί. Ποιος οδήγησε λοιπόν το αυτοκίνητο εκεί που βρέθηκε; Σίγουρα κάποιος που ήταν οδηγός. Και πάντως όχι ο Παγκρατίδης που δεν ήταν.

post_typevimeo-videop9663-vimeo-thumbnailΟ δράκος ήταν δυο άτομα
Ήταν ένας μεγαλόσχημος επιχειρηματίας, που ζει σήμερα στην Ελλάδα, όχι στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, με συνεργάτη του στα εγκλήματα τον οδηγό του. Αυτόν το τελευταίο τον φυγάδευσαν τότε στην Αμερική, όπου ζει και σήμερα. Έκανε κι εκεί κάτι ανάλογες μικροδουλειές». Ο μεγαλόσχημος επιχειρηματίας βιομήχανος ήταν διεστραμμένος άνθρωπος. Νεκρόφιλος. Ο οδηγός του χτυπούσε με τη πέτρα, σκότωνε τα θύματα κι αυτός μετά ασελγούσε πάνω στις γυναίκες. Στη Μίκρα ο οδηγός ήταν αυτός που ζήτησε φωτιά από τον ίλαρχο. Υπάρχουν μαρτυρίες που έχουν θαφτεί……

Αναφερόμενος στη συνέχεια ο αξιωματικός στον έναν δράστη της υπόθεσης του δημοτικού νοσοκομείου με θύμα τη Μελπομένη Πατρικίου λέει ότι η αστυνομία γνώριζε την αλήθεια από τότε…..Ο βιομήχανος έφυγε στο εξωτερικό τότε και άφησε τον οδηγό του να δράσει μόνος του. Πήγε λοιπόν αυτός. Έτσι το άλλοθι για τον ουσιαστικό δράκο ήταν ακλόνητο. Ο μεγαλόσχημος κύριος έβγαινε λάδι. Κι αν θυμάσαι τη λεπτομέρεια εκεί δεν υπήρξε συνουσία. Απόπειρα μόνο. Για να είναι «δεμένο» και το σενάριο και το άλλοθι….Εδώ ο Παγκρατίδης, όταν τον πήγαμε εκεί, ούτε το χώρο δεν ήξερε και ρωτούσε συνέχεια….»

ΤΡΙΑΝΤΑΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Ο φωτορεπόρτερ Γιάννης Κυριακίδης, ο μόνος που κατάφερε ν’ απαθανατίσει τον Παγκρατίδη στις τελευταίες του ώρες πίσω από τη πλάτη ενός δημοσιογράφου, μιλάει για την εποχή.

«..Εκείνο το καιρό λόγω του ότι τα εγκλήματα γίναν το ένα πίσω από το άλλο, η αγορά είχε νεκρώσει. Όλα τα καταστήματα στο κέντρο της πόλης επί ένα μήνα είχαν μείνει κλειστά και στο δρόμο δε περπατούσε ψυχή. Όπως καταλαβαίνεις είχε δημιουργηθεί οικονομικό θέμα. Οι εντολές είχαν έρθει από άνωθεν και εκείνος ο άτιμος υπομοίραρχος που ήθελε να πάρει κι άλλα γαλόνια κατέστρεψε τον καημένο το Παγκρατίδη. Τον βασάνιζε και τον έβαζε να ομολογήσει με το ζόρι. Μια μέρα έπιασα τον Αριστείδη κατά την ώρα των αναπαραστάσεων με τους ασφαλίτες και του είπα. Πες μου βρε παιδί μου τι σου συμβαίνει εσύ δείχνεις καταπονημένος: «Μια βδομάδα με ταΐζουν σαρδέλες και μου λεν πως θα μου δώσουν νερό μόνο αν ομολογήσω μου είπε. Μου υποδεικνύουν σε ποια σημεία εχτύπησα και στραγγάλισα.”

Ύστερα ήταν κι εκείνες οι αθεόφοφοβες υπεύθυνες του αναμορφωτηρίου που ψευδομαρτύρησαν και βαλαν και τα παιδάκια να πουν ψέματα….»

«…εδώ μόνο που τον έβλεπες τον Αριστείδη καταλάβαινες ότι δεν είχε τη δύναμη να τα βάλει με κείνον τον ίλαρχο που ήταν δυνατός και εύσωμος σα λιοντάρι. Πως θα μπορούσε να τον σκοτώσει; Εκείνος ήθελε δυο άτομα για να πέσει κάτω κι όχι εύκολα…»

«Θυμάμαι τον παπά που τον εξομολόγησε λίγο πριν την εκτέλεση. Έπεσε στην αγκαλιά μου κι έκλαιγε. Τόσο σίγουρος ήταν για την αθωότητά του Αριστείδη. Κάθε φορά που τον προέτρεπε να εξομολογηθεί εκείνος του απαντούσε κλαίγοντας: Είμαι πούστης, έκλεψα, ζητιάνεψα, όμως δε σκότωσα.»

tromaktiko1Για μένα όμως εκεί που βεβαιώθηκα ήταν κατά τη τραγική στιγμή της καταδίκης του. Έχω ακόμα μπροστά μου την εικόνα του. Στο άκουσμα της θανατικής του ποινής, σήκωσε τα χέρια του απελπισμένος και μούγκρισε σαν άγριο θηρίο. Ανατρίχιασα όταν τον άκουσα να φωνάζει με όλες τις φλέβες πεταγμένες στο πρόσωπό του «ΕΙΜΑΙ ΑΘΩΟΣ». Σείστηκε το δικαστήριο. Εκείνη την ώρα, η επαγγελματική μου εμπειρία και η διαίσθησή μου, μ’ έπεισαν ότι αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν ο δολοφόνος.

«Είναι όμως και κάτι άλλο. Μετά τα γεγονότα, ήρθε μια μέρα ξαφνικά στο γραφείο μου ο διοικητής της εγκληματολογικής υπηρεσίας.Του πρόσφερα καφέ. Φαινόταν προβληματισμένος και ανήσυχος. Έκτοτε ξανάρθε πολλές φορές. Μου φάνηκε περίεργο. Μια μέρα δεν άντεξε και τον έπιασαν τα κλάματα. Κοντεύω να σκάσω μου είπε. Το χω βάρος στη ψυχή μου. Εγώ έκανα την έρευνα. Οι πέτρες, τα δακτυλικά αποτυπώματα και τα λοιπά στοιχεία, δεν έχουν καμία σχέση με τον Παγκρατίδη.

Του λέω δώσε μου στοιχεία και αναλαμβάνω την ευθύνη εγώ. Μου απάντησε ότι τον απειλούσαν με τη ζωή της κόρης του και δε τολμούσε φοβόταν. Πέθανε πριν πέντε χρόνια και πήρε το μυστικό μαζί του.» Ρώτησα για ποιο λόγο φοβόταν. Υπάρχει περίπτωση ο δράστης ή οι δράστες να ζουν μέχρι σήμερα κι αν ναι για πιο λόγο θα είναι ακόμη επικίνδυνοι;

«Πιθανότατα ναι πρέπει να βρίσκονται στη ζωή κι έχουν σίγουρα μεγάλη οικονομική ή άλλη ισχύ αλλιώς δε θα υπήρχε ακόμη τόσος φόβος. Για μένα ο Αριστείδης Παγκρατίδης καταλήγει ο κύριος Κυριακίδης είναι 1000% αθώος. Θέλω να το ξεκαθαρίσω αυτό για να έχω ήσυχη τη συνείδησή μου. Είμαι 80 ετών και δε θέλω να φύγω όπως τον ταγματάρχη που έμεινε με το βάρος στη ψυχή του παίρνοντας το μυστικό του μαζί του»

picture1351Η δικηγόρος Μαρία Πρωτοπαπαδάκη μιλά για το πατέρα της.
Η κόρη του αποθανόντα διοικητή της Εγκληματολογικής Υπηρεσίας Γιάννη Πρωτοπαπαδάκη, λέει σχετικά. Ο πατέρας μου ήταν ένας ευφυής άνθρωπος με μεγάλη εγκυκλοπαιδικη μόρφωση την οποία απέκτησε μόνος του. Αποτέλεσμα της πικρίας του που δε μπόρεσε να ολοκληρώσει τις νομικές του σπουδές σε καιρούς που απαγορευόταν να σπουδάζεις και να δουλεύεις παράλληλα. Το επάγγελμα του χωροφύλακα δε του ταίριαζε ήταν όμως μια εξασφάλιση. Παρ’ όλα αυτά το ερευνητικό του μυαλό βρήκε διέξοδο στο τομέα της αστυνομικής έρευνας. Αντικείμενο που υπηρέτησε πιστά μέχρι το τέλος της επαγγελματικής του θητείας.

Ο πατέρας μου λοιπόν από την αρχή είχε ενστάσεις για τη σύλληψη Παγκρατίδη. Για εκείνον το πιο χονδροειδές στοιχείο ήταν η σωματική διάπλαση των θυμάτων. Ο Παγκρατίδης δε διακρινόταν για τις διαστάσεις του και τα θύματα του στις περισσότερες των περιπτώσεων ήταν μεγαλύτερα απ’ αυτόν. Το διάστημα της σύλληψης του Παγκρατίδη ο πατέρας μου υπηρετούσε ως χαμηλόβαθμο στέλεχος στη Γενική Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Από τα στοιχεία που είχε περισυλλέξει φαινόταν καθαρά ότι ο δράστης ήταν άλλος.

Το υλικό το είχε σε δυο αντίγραφα. Το ένα στο σπίτι του και το άλλο σε μια θυρίδα τραπέζης σε περίπτωση που απειλούνταν η ζωή του. Καιρό αργότερα ο πατέρας μου ισχυρίστηκε ότι τα έγγραφα εκλάπησαν και ότι δε βρισκόταν πια στη κατοχή του. Μας εξομολογήθηκε το καιρό που ζούσε ότι κατά τη περίοδο που βρισκόταν στα πρώτα στάδια της έρευνάς του δέχθηκε ένα εμπιστευτικό τηλεφώνημα από άγνωστο ο οποίος του υποσχόταν αδιάσειστα στοιχεία για την υπόθεση. Ορίστηκε ένα σημείο συνάντησης. Στο ραντεβού φυσικά δε βρήκε κανένα ενώ λίγο αργότερα βρέθηκε αντιμέτωπος μ’ ένα αυτοκίνητο που ερχόταν με τρελή πορεία καταπάνω του.
Καιρό αργότερα όταν γεννηθήκαμε εγώ και η αδερφή μου δέχθηκε και πάλι απειλές για τη ζωή του αλλά και για τη ζωή των παιδιών του. Αυτή τη φορά πιο άμεσα. Για το πατέρα μου τότε ήταν που ο κύκλος έκλεισε. Κουράστηκαν κι αυτός και η μητέρα μου να μας αποκτήσουν και δε θα διακινδύνευαν με τίποτα τη ζωή μας. Παρ’ όλα αυτά όμως αυτό που θυμάμαι από κείνον είναι η διαρκής του αγωνία. Είχε έναν έντονο φόβο. Ποιος; Αυτός ο άνθρωπος που ήταν απόλυτα εξοικειωμένος με το θάνατο.

Πάντα εντυπωσιαζόμουν από το γεγονός ότι έβλεπα το πατέρα μου σοκαρισμένο. Γιατί γενικά φαινόταν άνθρωπος όπου τίποτα δε μπορεί να το ταράξει. Άραγε έπαθε σοκ από τα πρόσωπα ή την εξουσία των ανθρώπων; Ή μήπως και τα δύο μαζί; Όπως και να χει ποτέ δε μας είπε λεπτομέρειες για την υπόθεση από διάθεση να μας προστατέψει. Μόνο το φόβο του καταλαβαίναμε έντονα. Στο τέλος συμφιλιώθηκε με το τρόμο του. Δέχθηκε το γεγονός ότι αναγκάστηκε να συμμετέχει στην απόκρυψη της αλήθειας για την οποία είχε δουλέψει. Πάντα αναρωτιόμουν με ποιόν ή με τι ήρθε αντιμέτωπος κατά τη διάρκεια της έρευνάς του. Φαινόταν απόλυτα στιγματισμένος από αυτή την υπόθεση. Μας είχε ορκίστει κατά το παρελθόν: Μην ανακατευτείτε ούτε εσείς ούτε τα παιδιά των παιδιών σας μ’ αυτή την ιστορία. Ποτέ μου δεν τον είδα ικανοποιημένο από όσα γράφτηκαν κατά καιρούς για το Δράκο του Σειχ Σου. Μου δινε πάντα την εντύπωση ότι τη δική του αλήθεια δε τη βρήκε πουθενά κι ούτε τη διάβασε ποτέ.

30aΤΟ ‘ΧΩ ΒΑΡΟΣ ΣΤΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ
Απειλές για τη ζωή της κόρης του δεχόταν και ο ταγματάρχης της Χωροφυλακής Κώστας Αντωνίου τότε διευθυντής της Σήμανσης της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης. Πριν πεθάνει εξομολογήθηκε στη κόρη του. « Ο Παγκρατίδης ήταν αθώος. Ο δράκος κατά τη γνώμη μου, ήταν γόνος κάποιας γνωστής πλούσιας οικογένειας που γεννήθηκε σχιζοφρενής. Η οικογένεια το πήγε σε όλο τον κόσμο από Ανατολή σε Δύση. Δε μπόρεσαν όμως να το γιατρέψουν. Ήμαστε πολύ μικροί, κι εγώ και οι συνάδελφοί μου, ώστε να φτάσουμε να τον εξετάσουμε, αυτόν για τον οποίον είχαμε τις υπόνοιες. Δηλαδή υπήρχε ένα ταμπού.»

Ο Κώστας Αντωνίου είχε στη κατοχή του έγγραφα τα οποία περισυνέλεγε επί δυόμισι χρόνια προκειμένου να αποδείξει την αθωότητα του Παγκρατίδη. Μετά το θάνατό του αυτά τα έγγραφα διατέθηκαν στα αρχεία της Γενικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης.»

assets_LARGE_t_420_47375554ΨΙΘΥΡΟΙ
Στη Θεσσαλονίκη κυκλοφορεί από τότε το όνομα ενός επιχειρηματία. Το βάρος του μυστικού διέρρευσε σα μια θηλιά για το λαιμό που ο ένας τη χαρίζει στον άλλο. Όλοι ανεπίσημα αναφέρονται σ’ αυτόν μετά βεβαιότητας. Η υπόθεση όμως πλέον έχει κλείσει. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να την αναβιώσει. Η δικαίωση υπήρξε μόνο το τρελό όνειρο του μελλοθάνατου Παγκρατίδη. Ποιόν θα εξυπηρετούσε άλλωστε;

Τόσα χρόνια η ειδησεογραφία τρέφεται από το μύθο του. Το θέμα έρχεται και επανέρχεται σα φιλμ νουαρ με πιστούς συνεφίλ. Ο Παγκρατίδης δράκος ο Παγκρατίδης θύμα. Το δίπολο που εξυπηρετεί όλους. Όταν ή έμπνευση λείπει ο Παγκρατίδης μπορεί να γεμίσει αβίαστα δισέλιδα αφήνοντας ένα κινηματογραφικό ερωτηματικό να αιωρείται πάνω από τους συνεπαρμένους αναγνώστες. Ο κόσμος τότε ηδονιζόταν με το άγχος του φόβου του και βρήκε ένα εξιλαστήριο θύμα. Σήμερα τρέφεται από το μυστήριο της υπόθεσης και συντηρεί την αδικία.

afisa_gyros_thanatoyΗ ιστορία του Παγκρατίδη έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο, από τον Δημήτρη Αρβανίτη το 1989, με τίτλο «Υπόθεση Παγκρατίδη – Αθώος ή ένοχος;». Πρωταγωνιστούν οι Σπύρος Δρόσος, Τάκης Βουλαλάς, Όλγα Τουρνάκη, Γιώργος Μούτσιος, Γιάννης Μπέζος κ.α.

Επίσης έχει γίνει βιβλίο από τον Θωμά Κοροβίνη («Ο γύρος του θανάτου», 2010, Εκδόσεις ΑΓΡΑ) και θεατρικό έργο από τον ίδιο, σε σκηνοθεσία του Νίκου Μαστοράκη.

Αναδημοσίευση από το Tromaktiko

crime_and_punishment22

Advertisements

~ από Nina C στο 04/04/2015.

3 Σχόλια to “Ο δράκος του Σέιχ-Σου: υπόθεση Παγκρατίδη – 2”

  1. ακομα και σημερα , τοσες 10ετιες μετα, ο φοβος κυριαρχει σ ολα τα επιπεδα. «Γονος μια πλουσιας οικογενειας» Ποιας οικογενειας τελος παντων, και ποση ισχη (?) εχει, που κραταει τα στοματα κλειστα ?? Ειμαστε σαν κοινωνια γνησιοι τουρκοσποροι, ανθρωπακια της οκας. Τωρα που υπαρχουν τοσοι τροποι μεσω του ιντερνετ (αρα ανωνυμα), να αποκαλυφθει ολη η αληθεια, εξακολουθουμε να αποδεικνυουμε την ασημαντοτητα μας. Τουλαχιστον αυτοι που ισχυριζονται οτι εχουν στοιχεια και γνωριζουν την αληθεια

  2. Εάν θυμάμαι καλά ήταν οικογένεια σοκολατοβιομηχάνων και στείλανε τον γιο στην Ελβετία για να διαφύγει. Με επιφύλαξη επειδή το είχα ακούσει πριν από 25+ χρόνια.

  3. Ο Μπεσκος ελεύθερος συνεχίζει το μασαζακι και ο Παγκρατιδης νεκρός. Ελληνική δικαιοσύνη και δημοκρατία των αρχείων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: