Δολοφονία οικογένειας Χρυσαφίδη: η υπόθεση του ταϋλανδού μπάτλερ – 2

Προηγούμενο

Της Νίνας Κουλετάκη

Πρασέρτ Σερτουσουάνα (Τάι) και Ουαζίτα (Μπουμ) Κουνανουκρόν
Πρασέρτ Σερτουσουάνα (Τάι) και Ουαζίτα (Μπουμ) Κουνανουκρόν

Η φριχτή ανακάλυψη

Οι τρεις άνδρες εντόπισαν τα πτώματα στο υπόγειο, σε τρία ξεχωριστά δωμάτια.

Πρώτα, βρήκαν τον 16χρονο Μιχάλη. Είχε φιμωθεί με ένα κουρελιασμένο πουκάμισο, τα χέρια και τα πόδια του ήταν δεμένα με νάιλον σχοινί, ενώ το πτώμα του είχε καλυφθεί με μία κουβέρτα. Τον είχαν ξυλοκοπήσει άγρια, το στέρνο του είχε σπάσει και τον είχαν αποτελειώσει με μια βαριοπούλα.

Στο διπλανό δωμάτιο, κείτονταν νεκροί ο μεγαλύτερος αδελφός του και ο πατέρας του. Τα χέρια και τα πόδια του μικρού ήταν δεμένα, αλλά όχι και του πατέρα του. Τα πτώματα ήταν και αυτά σκεπασμένα με κουβέρτες και πετσέτες.

Στο τρίτο δωμάτιο, βρισκόταν το πτώμα της μητέρας, Λιζ. Φορούσε ένα ακριβό φόρεμα, αλλά όχι εσώρουχο, στοιχείο που οδήγησε τις αρχές στο συμπέρασμα ότι είχε βιαστεί.

Από την ιατροδικαστική εξέταση, προέκυψε ότι οι δράστες είχαν σκοτώσει την οικογένεια σε “δόσεις”.

Πρώτα πέθαναν τα παιδιά στις 20 Ιουνίου, μετά ο πατέρας στις 21 και τελευταία η μητέρα, στις 23 Ιουνίου, αφού είχε φύγει από τη χώρα ο βασικός ύποπτος, ο Ταϊλανδός Πρασέρτ Σερτουασάνα. Όλα τα μέλη της οικογένειας είχαν ξυλοκοπηθεί, πριν τα σκοτώσουν με τα φονικά όπλα που βρέθηκαν στο λεβητοστάσιο και κάτω από το νεροχύτη της κουζίνας, δηλαδή μια βαριοπούλα, έναν τσεκούρι και ένα σκερπάνι. Όλα ήταν λερωμένα με αίμα, όπως και ήταν και το πάτωμα του γκαράζ. Όταν οι αστυνομικοί άνοιξαν το χρηματοκιβώτιο, βρήκαν χρυσαφικά, ομόλογα και διάφορα έγγραφα, αλλά καθόλου χρήματα. Υποπτεύονταν ότι ο δράστης είχε πάρει τα χρήματα και ορισμένα απ’ τα κοσμήματα που φυλάσσονταν στο χρηματοκιβώτιο. Σημειώνεται, ωστόσο, ότι παρά τις έρευνες της αστυνομίας δεν βρέθηκε φάκελος του επιχειρηματία ο οποίος περιείχε μπλοκ επιταγών και διάφορα άλλα πολύτιμα έγγραφα.

Η δολοφονία της οικογένειας Χρυσαφίδη σε βρετανικό έντυπο. Η Ελισάβετ Χρυσαφίδη ήταν Βρετανή.
Η δολοφονία της οικογένειας Χρυσαφίδη σε βρετανικό έντυπο. Η Ελισάβετ Χρυσαφίδη ήταν Βρετανή.

Το «μετά»

Η υπόθεση έμεινε ανεξιχνίαστη. Παρά την αγριότητα της δολοφονίας και το σοκ που προκάλεσε στην ελληνική κοινωνία, δεν συνελήφθη ποτέ κανείς ούτε δόθηκε ποτέ απάντηση στα ερωτήματα που βασάνιζαν φίλους και συγγενείς.

Βασικός ύποπτος ήταν ασφαλώς ο Σερτουσουάνα, αλλά οι αρχές υποπτεύονταν ότι είχε συνεργούς, καθώς η Λιζ Χρυσαφίδη πέθανε, αφού αυτός είχε φύγει για την Ταϊλάνδη. Ένα άλλο στοιχείο που προβλημάτισε την αστυνομία ήταν η διαθήκη του Χρυσαφίδη. Υπήρχε χειρόγραφο σημείωμα του ίδιου, που όριζε ότι αν πέθαιναν όλα τα μέλη της οικογένειάς του, η περιουσία του θα πήγαινε στον ανιψιό του, Αλέξανδρο Μακρίδη. Η έρευνα της αστυνομίας δεν κατέληξε πουθενά ούτε θεωρήθηκε ποτέ ύποπτος ο συγγενής.

Η αστυνομία εκφράζει την υπόνοια ότι πιθανώς οι άγνωστοι που ευθύνονται για τη δολοφονία της οικογένειας ήθελαν να αποσπάσουν κάποιο μυστικό πιθανώς, το οποίο γνώριζε ο επιχειρηματίας. Επίσης εκφράστηκε η άποψη ότι ο ο Ταϋλανδός δεν έχει άμεση σχέση με την υπόθεση και του επετράπη, από τους πραγματικούς δράστες, να διαφύγει, με κάποιο είδος αποζημίωσης ή χωρίς. Η άποψη αυτή, η οποία οφείλουμε να πούμε δεν στοιχειοθετήθηκε επαρκώς, ενισχύθηκε από το γεγονός ότι βρέθηκαν πίσω αρκετά προσωπικά αντικείμενα του Σερτουσουάνα, όπως προσωπικά έγγραφα, τα γυαλιά του κ.λ.π.

Η τραγική ιστορία της φριχτής δολοφονίας και βασανισμού της οικογένειας Χρυσαφίδη αναβίωσε στα δικαστήρια της Σχολής Ευελπίδων τον Δεκέμβριο του 1995, όταν ο αρμόδιος ανακριτής που διερευνούσε την υπόθεση δέχθηκε την επίσκεψη δεκαμελούς επιτροπής των αρχών της Ταϋλάνδης οι οποίοι είχαν εντοπίσει τα ίχνη του Ταϋλανδού «μπάτλερ» Μπρασέτ Σερντουασάν.

Η επιτροπή η οποία απαρτιζόταν από οχτώ ανώτερους αξιωματικούς της αστυνομίας της Ταϋλάνδης και δύο ανώτερους εισαγγελικούς λειτουργούς συνάντησε τον 18ο τακτικό ανακριτή από τον οποίο ζήτησε και έλαβε αντίγραφο της πολυσέλιδης δικογραφίας της υπόθεσης προκειμένου να τη μελετήσει και να αποφασίσει αν τελικά ο 28χρονος «μπάτλερ» ο οποίος ζει στην Ταϋλάνδη, θα έπρεπε να διωχθεί ποινικά και θα παραπεμφθεί στη δικαιοσύνη.

Σημειώνεται πως η χώρα μας δεν έχει υπογράψει συμφωνία δικαστικής συνδρομής με την Ταϋλάνδη και επομένως δεν ήταν δυνατή η έκδοση του Ταϋλανδού μπάτλερ στη χώρα μας προκειμένου να δικαστεί για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει.

Ωστόσο πυκνή ομίχλη εξακολουθεί να καλύπτει ακόμη την υπόθεση αυτή, αφού παρά το γεγονός ότι όλες οι υποψίες των διωκτικών αρχών στρέφονται σε βάρος του 28χρονου Ταϋλανδού, ο οποίος εργαζόταν στο σπίτι ως οικονόμος, εν τούτοις τα στοιχεία χαρακτηρίζονται ανεπαρκή για να του αποδοθούν ποινικές ευθύνες.

Το σπίτι έμεινε «στοιχειωμένο», χωρίς να κατοικείται από κανέναν, μέχρι που –σύμφωνα με διάφορα δημοσιεύματα- το αγόρασε ο δημοσιογράφος Γιώργος Τράγκας.

21f-thumb-largeΟι ασιάτες οικιακοί βοηθοί

Από την δεκαετία του ’80 και μετά, μια νέα «μόδα» κάνει την εμφάνισή της στα μεσοαστικά και μεγαλοαστικά σπίτια της Αθήνας: ο ασιάτης οικιακός βοηθός. Άνδρες και γυναίκες από τις Φιλιππίνες, την Ταϋλάνδη και άλλες ασιατικές χώρες, κατακλύζουν τα αθηναϊκά γραφεία παροχής οικιακής βοήθειας και γεμίζουν τα αθηναϊκά σπίτια, απασχολούμενοι ως κηπουροί, οδηγοί, οικιακοί βοηθοί, φροντιστές παιδιών και ηλικιωμένων κ.λ.π. Σε σχέση με τους έλληνες ή άλλους αλλοδαπούς συναδέλφους τους, οι ασιάτες διακρίνονται για την έμφυτη ευγένειά τους, την σχολαστικότητα στην δουλειά τους, είναι λιγομίλητοι και καθόλου απαιτητικοί, γεγονός που τους καθιστά περιζήτητους.

Αρκετοί από αυτούς επιτυγχάνουν ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και ικανοποιητικές αμοιβές. Υπάρχουν, όμως, και μαρτυρίες για κλειδωμένα ντουλάπια και ψυγεία και περιορισμούς στο φαγητό, κρυμμένα διαβατήρια ώστε μια διαφυγή να είναι αδύνατη, ατελείωτες ώρες εργασίας με την ελάχιστη, δυνατή, αμοιβή κ.λ.π.

Ήδη, από το 2010 και μετά και λόγω της κρίσης, πολλοί από τους ασιάτες οικιακούς βοηθούς εγκαταλείπουν την Ελλάδα, λόγω των απολύσεων και των σημαντικών μειώσεων μισθών, που δεν τους επιτρέπουν πλέον να συντηρούν τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους. Οι ασιάτες που αφήνουν την Ελλάδα μεταναστεύουν κυρίως σε Καναδά και Αμερική, όπου υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες για δουλειά, ενώ όσοι μένουν στην Ευρώπη αναζητούν την επαγγελματική τους τύχη κυρίως στην Γερμανία, την Ολλανδία, την Αυστρία και την Σουηδία. Κάποιοι από αυτούς, που λόγω ηλικίας αδυνατούν να φανούν το ίδιο ανταγωνιστικοί, επαναπατρίζονται. Υπολογίζεται ότι το ποσοστό των ασιατών οικιακών βοηθών που άφησαν την Ελλάδα τα τελευταία πέντε χρόνια, αγγίζει το 40%.

Η υπόθεση Χρυσαφίδη –και όχι μόνο- στην τέχνη

1. Η δολοφονία της οικογένειας Χρυσαφίδη, ελαφρώς παραλλαγμένη ως συνήθως, δραματοποιήθηκε στο πρώτο επεισόδιο του πρώτου κύκλου της δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς «Κόκκινος Κύκλος», που προβλήθηκε από τον ALPHA το 2000. Η σειρά ήταν σε παραγωγή FRENZY FILMS και σε σκηνοθεσία Πάνου Κοκκινόπουλου. Ο τίτλος του επεισοδίου ήταν «Ο Επισκέπτης», το σενάριο ήταν του Αλέξανδρου Κακαβά, πρωταγωνιστούσαν οι Μηνάς Χατζησάβας, Πέγκυ Σταθακοπούλου, Πέγκυ Τρικαλιώτη, Κώστας Φαλελάκης, Γιάννα Μαλακατέ, Κωνσταντίνος Λάγκος, Αλέκος Αλεξανδράκης, Αντώνης Αντωνίου, Παναγιώτα Βλαντή, Νάντια Δεληγιάννη, Τάσος Παλαντζίδης, Στέλιος Παύλου κ.α. και μπορείτε να το παρακολουθήσετε εδώ:

2. Το 1993, δύο χρόνια μόλις μετά την δολοφονία της οικογένειας Χρυσαφίδη, κυκλοφορεί από την LYRA ο δίσκος του Βασίλη Νικολαΐδη «Ατασθαλίες», όπου περιέχεται και το τραγούδι «Η ιστορία της Μαρίας – Νο 2». Το τραγούδι αφηγείται τη ζωή της Μαρίας από τις Φιλιππίνες, οικιακής βοηθού σε πλουσιόσπιτο στην Αθήνα, η οποία εκδικείται την οικογένεια των αφεντικών της με έναν τρόπο, καθόλου αιματηρό, αλλά αρκετά οδυνηρό και ντροπιαστικό. Δεν μου βγάζετε από το μυαλό ότι ο Νικολαΐδης, δικηγόρος ο ίδιος εκτός από τραγουδοποιός, εμπνεύστηκε την εκδίκηση της ασιάτισσας οικιακής βοηθού από την υπόθεση Χρυσαφίδη. Εδώ το τραγούδι του:

Πηγές
-Εκπομπή «Η μηχανή του χρόνου», απ’ όπου και οι φωρογραφίες.
-Πάνου Σόμπολου, «Τα εγκλήματα που συγκλόνισαν την Ελλάδα», Πατάκης 2014
-Εφημερίδες της εποχής
-Διαδίκτυο

crime_and_punishment22

~ από Nina C στο 03/10/2015.

Ένα Σχόλιο to “Δολοφονία οικογένειας Χρυσαφίδη: η υπόθεση του ταϋλανδού μπάτλερ – 2”

  1. […] Συνεχίζεται […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: