Sean Richard Sellers: του κανενός το παιδί – I

Sean_Sellers_executed_prisonerΤης Νίνας Κουλετάκη

Ο Sean Richard Sellers ήταν ένα μικρό αγόρι, που στα 16 του καταδικάστηκε σε θάνατο για τριπλή δολοφονία. Ενηλικιώθηκε κάτω από τα νέον φώτα του κελιού μιας φυλακής υψίστης ασφαλείας, διατηρώντας το παιδικό του βλέμμα σ’ ένα πρόσωπο πρόωρα γερασμένου ενηλίκου. Ο Sean Richard Sellers εκτελέστηκε στα 29 του χρόνια.

Τα πρώτα χρόνια
Ο Sean γεννήθηκε στις 18 Μαΐου του 1969, από την Vonda και τον Rick Sellers. Η μητέρα του ήταν μόλις 15 χρονών όταν έμεινε έγγυος και 16 όταν τον γέννησε. Η νεαρή οικογένεια ζούσε στο Concoran της California, αλλά όταν ο Sean ήταν τριών χρονών οι γονείς του χώρισαν. Το διαζύγιο επέδρασε αρνητικά στην κυκλοθυμία της Vonda, με αποτέλεσμα η νεαρή μητέρα να χτυπά τον μικρό Sean με το παραμικρό, συνήθως με δυνατά χαστούκια στο πρόσωπο.

Όταν ο Sean ήταν πέντε ετών, η μητέρα του συνδέθηκε –και στη συνέχεια παντρεύτηκε- με τον Paul Bellofatto, βετεράνο πρασινομπερέ που είχε πολεμήσει στο Βιετνάμ, και που αρεσκόταν να διηγείται στον Sean «πώς είχε σκοτώσει τον εχθρό» στον πόλεμο. Ο Paul ήταν νταλικέρης και ταξίδευε σε όλη την Αμερική. Η Vonda αποφάσισε να τον συνοδεύει στα ταξίδια του, αφήνοντας τον Sean πίσω.

O Sean σε μικρή ηλικία

O Sean σε μικρή ηλικία

Το μικρό αγόρι ανέλαβε ο παππούς του, πατέρας της Vonda, και η δεύτερη γυναίκα του. Για μεγάλα διαστήματα, όμως, έζησε και με τους παππούδες της μητέρας του. Η Vonda κι ο Paul έρχονταν κάθε λίγες εβδομάδες να τον δουν σε μια σύντομη επίσκεψη, για να φύγουν ξανά σχεδόν αμέσως. Κάθε φορά ο Sean θα τους αποχαιρετούσε φαινομενικά χαρούμενος, μα αμέσως μετά θα κλειδωνόταν στην τουαλέτα για να κλάψει.

Στο σχολείο ο Sean έπρεπε να εξηγεί γιατί το επώνυμό του ήταν Sellers κι όχι Bellofatto όπως της μητέρας και του πατριού του, αλλά επίσης διαφορετικό από εκείνο του παππού του που ήταν ο κηδεμόνας του. Ο Sean είχε καταλάβει πως η οικογενειακή του κατάσταση ήταν αρκετά διαφορετική από των άλλων παιδιών.

Εντούτοις, ο Sean ήταν ένα έξυπνο, καλόκαρδο παιδί, που αγαπούσε τα ζώα και ήθελε να γίνει κτηνίατρος όταν μεγάλωνε. Λάτρευε τα κατοικίδιά του και τα φρόντιζε πολύ, συχνά όμως αναγκαζόταν να τα εγκαταλείπει, καθώς η Vonda τον έπαιρνε μαζί της. Ζούσε για μικρά διαστήματα με την μητέρα και τον πατριό του, συνήθως μέρες ή το πολύ εβδομάδες, και στη συνέχεια τον ξανάστελναν στον παππού του ή σε άλλους συγγενείς. Ο Sean έμοιαζε ένα παιδί ασυνήθιστα ανεξάρτητο και αυτάρκες, στην πραγματικότητα όμως ήταν γεμάτος φόβο, χαμηλή αυτοεκτίμηση και διαρκώς αυξανόμενη οργή.

Paul, Vonda, Sean

Paul, Vonda, Sean

Τα πιο δύσκολα χρόνια
Όταν ο Sean ήταν οκτώ ετών, οι γονείς του τον πήραν πάλι να ζήσει μαζί τους, αυτή την φορά στο Los Angeles. Το ζευγάρι ζούσε με συγγενείς σε μια πολυκατοικία, στην οποία δεν υπήρχαν παιδιά, με αποτέλεσμα ο Sean να καταπιέζεται διαρκώς και να ελέγχεται για την συμπεριφορά του. Δεν επιτρεπόταν να κάνει φασαρία και διάφοροι συγγενείς είχαν λόγο στην διαπαιδαγώγησή του, ένας μάλιστα εξ αυτών ανέλαβε να τον διαπαιδαγωγήσει και σεξουαλικά: ανάγκασε το μικρό αγόρι να του κάνει στοματικό σεξ. Όπως συμβαίνει με τα περισσότερα κακοποιημένα παιδιά, ο Sean θεώρησε πως ήταν δικό του λάθος και φταίξιμο και κλείστηκε περισσότερο στον εαυτό του. Από την άλλη, η Vonda βαρέθηκε να παίζει την μανούλα και τον ξαπόστειλε εκ νέου στον παππού του, στην Oklahoma, όπου και συνέχισε το σχολείο.

Τα επόμενα επτά χρόνια κύλησαν με τον ίδιο τρόπο: κάθε τρεις και λίγο η Vonda με τον Paul έπαιρναν τον Sean να ζήσει μαζί τους και, καθώς δεν έμεναν στην ίδια πόλη για περισσότερο από χρόνο, το παιδί ήταν αναγκασμένο ν’ αλλάζει διαρκώς σχολεία, φίλους και συνήθειες. Ο χαρακτήρας της Vonda γινόταν όλο και πιο απρόβλεπτος με αποτέλεσμα τα χαστούκια προς τον Sean να έχουν αντικατασταθεί από χτυπήματα με ζώνη, ξύλινες κουτάλες και βούρτσες μαλλιών. Στην αρχή ο Sean προσπαθούσε να την ευχαριστεί με κάθε τρόπο, γρήγορα όμως κατάλαβε πως το καλύτερο που είχε να κάνει ήταν να μένει εκτός του οπτικού της πεδίου. Έτσι άρχισε να περνά πολλές ώρες κλεισμένος στο δωμάτιό του. Στο μεταξύ ο Paul, τον οποίο ο Sean αγαπούσε και θεωρούσε πατέρα του, δεν ασχολιόταν πολύ με το αγόρι με αποτέλεσμα εκείνο να αισθάνεται πως ο πατριός του δεν τον εκτιμούσε καθόλου.

Στα δώδεκά του ο Sean κάπνιζε ήδη μαριχουάνα, ακολουθώντας το παράδειγμα της Vonda και του Paul, κι άρχισε να παίζει μανιωδώς παιχνίδια φαντασίας, σαν το Dungeons & Dragons. Στην εφηβεία του, ασχολιόταν με τις πολεμικές τέχνες, για να βελτιώσει την αυτοεκτίμησή του, και παρακολουθούσε με τον Paul ταινίες σαν το Rambo, όπου το ηθικό δίδαγμα ήταν ότι ο στρατιώτης σκοτώνει και καλά κάνει.

dungeons_and_dragonsΣτα δεκαπέντε του μετακομίζουν ξανά, αυτή την φορά στο Colorado. Είναι η ευτυχέστερη περίοδος στη ζωή του Sean. Τα πάει καλά στο σχολείο, έχει φίλους, νοιώθει αγαπητός και αποδεκτός. Επιπλέον, θα καταταγεί στην πολιτοφυλακή, γεγονός που θα χαροποιήσει τον Paul και η σχέση τους θα βελτιωθεί θεαματικά. Όμως τίποτα ωραίο δεν κρατά για πολύ, κι οι Bellofatto θ’ αποφασίσουν να μετακομίζουν ξανά, πίσω στην Oklahoma. Ο Sean ένοιωσε το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια του: ό,τι είχε καταφέρει να χτίσει εκεί, θα χανόταν. Παρακάλεσε τους γονείς του να μην μετακομίσουν, στην συνέχεια ικέτευσε να μείνει, έστω μόνος του, αυτός εκεί. Όπως συμβαίνει συχνότατα, οι επιθυμίες του παιδιού δεν λήφθηκαν υπόψη.

Έχοντας κουραστεί να αγνοείται διαρκώς η θέλησή του, ο Sean παραιτήθηκε από οποιαδήποτε διεκδίκηση και κλείστηκε ακόμη περισσότερο στον εαυτό του. Περνούσε ώρες κλεισμένος στο δωμάτιό του, διαβάζοντας βιβλία για τον Σατανισμό, με την ελπίδα να βρει τρόπο ν’ αποκτήσει έλεγχο πάνω στη ζωή του.

Εκείνη την εποχή έκανε παρέα μ’ ένα συνομήλικό του αγόρι, τον Richard (τα στοιχεία του δεν δόθηκαν στην δημοσιότητα γιατί ήταν ανήλικος αφενός και ουδέποτε κατηγορήθηκε για κάτι, αφετέρου), ο οποίος συμμεριζόταν το ενδιαφέρον του Sean για τον Σατανισμό. Τα δυο παιδιά συζητούσαν συχνά για το πώς θα ήταν να βίαζαν και να σκότωναν και κατέστρωναν σχέδια για ληστείες, τις οποίες ουδέποτε πραγματοποίησαν.

512asellersΣε αναζήτηση ισχύος – Ο πρώτος φόνος
Ο Sean είχε πια εντελώς στραφεί στον αποκρυφισμό, πιστεύοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα αποκτούσε ισχύ. Είχε κατασκευάσει έναν σατανιστικό βωμό στο δωμάτιό του κι είχε γράψει με το ίδιο του το αίμα ότι ήταν υπηρέτης του Σατανά και ζητούσε τον θάνατο των εχθρών του. Έλεγε στους συμμαθητές του ότι έβλεπε ιπτάμενους δαίμονες. Ένας παιδοψυχολόγος θα βεβαίωνε ότι τα φαινόμενα αυτά δεν είναι σπάνια σε παιδιά με ανεπαρκή γονική μέριμνα. Συχνά εμφανίζουν παραισθήσεις, ακουστικές ή οπτικές, συνήθως τρομακτικής φύσης.

Μια ημέρα ο Sean διαπληκτίστηκε στο σχολείο με συμμαθητές τουμ αναφορικά με τον Σατανισμό, και μια καθηγήτρια που παρενέβη για να λύσει την διαφορά, είδε στα χέρια του το βιβλίο «Η Βίβλος του Σατανισμού», του Anton LaVey. Ενημέρωσε τους γονείς του, οι οποίοι με την σειρά τους ανακάλυψαν τον βωμό που είχε ο Sean στο δωμάτιό του. Όπως ήταν αναμενόμενο, το συμβάν οδήγησε σε τρικούβερτο καυγά ανάμεσα στον Sean και τους γονείς του, κατά την διάρκεια του οποίου ο Paul του φώναξε οργισμένος: «Δεν υπάρχεις!».

satanic-bibleΠερισσότερο από ποτέ ο Sean ήθελε να αποδείξει σε όλους πως, όχι μόνον υπήρχε αλλά είχε και δύναμη. Σκέφτηκε ότι αν παρέβαινε και τις 10 εντολές, ο Σατανάς θα τον αντάμοιβε. Αποφάσισε, λοιπόν, να ξεκινήσει παραβαίνοντας το «ου φονεύσεις». Με την ιδέα του τάχθηκε κι ο φίλος του Richard, ο οποίος μάλιστα πρότεινε να δολοφονήσουν έναν «τύπο που ήξερε και που δούλευε σ’ ένα μαγαζί».

Το βράδυ της 8ης Σεπτεμβρίου του 1985, τα δυο αγόρια μπήκαν σ’ ένα παντοπωλείο όπου ο 38χρονος Robert Bower έκανε την νυχτερινή βάρδια. Ο Richard ήταν θυμωμένος μαζί του γιατί, λίγη ώρα πριν, ο Robert είχε αρνηθεί να του πουλήσει μπύρες, επειδή ήταν ανήλικος.

Έμειναν στο μαγαζί καμιά ώρα, συζητώντας με τον Robert, και ο Richard αστειευόταν μαζί του λέγοντάς του ότι ήταν εύκολος στόχος για ληστεία, καθώς το μαγαζί δεν είχε κάμερες ασφαλείας. Ο ανυποψίαστος Robert απάντησε πως δεν φοβόταν, καθώς στο κατάστημα δεν υπήρχαν ποτέ πάνω από 50 δολλάρια σε μετρητά. Αν, βέβαια, γνώριζε πως ο Sean είχε στην τσέπη του το περίστροφο του παππού του Richard, δεν θα ήταν τόσο εφησυχασμένος.

To πτώμα του Robert Bower

To πτώμα του Robert Bower

Λίγα λεπτά αργότερα, ο Sean τράβηξε το όπλο, σημάδεψε τον Robert στο κεφάλι και πυροβόλησε. Αστόχησε, κι ο τρομοκρατημένος Robert τράπηκε σε φυγή. Ο Sean ξαναπυροβόλησε, αστοχώντας και πάλι. Ο Robert, στην προσπάθειά του να ξεφύγει γλίστρησε και σωριάστηκε στο πάτωμα του μαγαζιού. Ούρλαξε κι άρπαξε ένα μπουφάν, σαν να μπορούσε αυτό να τον προστατέψει από τις σφαίρες του Sean, o οποίος πυροβόλησε για τρίτη φορά, πετυχαίνοντας τον στόχο του κι αφήνοντάς τον νεκρό μέσα σε μια λίμνη αίματος. Οι δύο έφηβοι βγήκαν γελώντας από το κατάστημα.

Συνεχίζεται

crime_and_punishment22

Advertisements

~ από Nina C στο 12/03/2016.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: