Joseph Vacher, ο δολοφόνος των μικρών βοσκών – I

vacher_001

Της Νίνας Κουλετάκη

Το 1888, το Λονδίνο συγκλονίστηκε από τις άγριες δολοφονίες πέντε πορνών.  Ο δράστης, ο οποίος παραμένει άγνωστος πέρα από κάθε αμφιβολία μέχρι σήμερα, κατάφερε να γίνει στην ιστορία του εγκλήματος εμβληματική φυσιογνωμία και να εμπνεύσει –και να συνεχίσει να εμπνέει- παντός είδους έργα (λογοτεχνικά, κινηματογραφικά, τηλεοπτικά κ.λ.π.).  Φυσικά, πρόκειται για τον διαβόητο Τζακ τον Αντεροβγάλτη.

Πέντε χρόνια μετά την δράση του, σε μια άλλη χώρα, ένας άλλος δολοφόνος θα έχτιζε τον δικό του αιματηρό μύθο. Παραμόνευε και ξεκοίλιαζε νεαρές βοσκοπούλες και έγινε γνωστός ως ο Γάλλος Αντεροβγάλτης.  Σε αντίθεση με τον άγγλο «συνάδελφό» του, δεν έγινε ποτέ τόσο διάσημος, για έναν και μόνο λόγο: συνελήφθη, δικάστηκε και καταδικάστηκε, ενώ ο χασάπης του Whitechapel παραμένει τυλιγμένος με τον μανδύα του μύθου. Το ίδιο, εξάλλου, συνέβη και με τον σύγχρονό του Ιταλό Vincenzo Verzini, σειριακό δολοφόνο αλλά και κανίβαλο.  Κυρίες και κύριοι, σας παραδίδω τον Joseph Vacher, η φήμη του οποίου στην εποχή του ταξίδεψε μέχρι την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, με αποτέλεσμα οι New York Times να τον θεωρήσουν χειρότερο δολοφόνο από τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη και πολύ περισσότερο παραγωγικό.

vacher_010Γεννήθηκε στις 16 Νοεμβρίου του 1869 στο Beaufort της Γαλλίας και ήταν το 15ο παιδί μιας φτωχής αγροτικής οικογένειας.  Ο πατέρας του, εντελώς αγράμματος, ήθελε να έχουν τα παιδιά του μια καλύτερη τύχη και πίστευε ότι μόνο με την μόρφωση θα μπορούσαν να επιτύχουν κάτι τέτοιο.  Έτσι ο μικρός Joseph στέλνεται να παρακολουθήσει ένα αυστηρό, καθολικό σχολείο, όπου μαθαίνει να υπακούει και να φοβάται τον Θεό.  Σε αυτό το blog έχουμε δει πολλούς σειριακούς δολοφόνους με αντίστοιχη σχολική εμπειρία.

Μετά την αποφοίτησή του, το 1892, αποφασίζει να καταταγεί στον στρατό καθώς, με αυτόν τον τρόπο, θα εξασφάλιζε την επαγγελματική του αποκατάσταση και θα ξέφευγε οριστικά από την φτώχεια που ταλαιπωρούσε την πατρική του οικογένεια.

Στον στρατό

Στον στρατό

Το πρώτο διάστημα στον στρατό ενδέχεται να ήταν από τα πιο ευτυχισμένα της ζωής του.  Απολάμβανε την αναγνωρισιμότητα και την αποδοχή της στολής, το κύρος που απέπνεε, την εξασφαλισμένη στέγη και τροφή.  Αποφάσισε να δώσει εξετάσεις για τον βαθμό του δεκανέα ώστε, σιγά-σιγά, να αναρριχηθεί στην ιεραρχία.  Η αποτυχία του τον συγκλόνισε σε τέτοιο βαθμό, που επιχείρησε να βάλει τέρμα στη ζωή του, προσπαθώντας να κόψει τον λαιμό του.  Η απόπειρά του, η πρώτη από τις δύο, απέτυχε και οδήγησε στην απόταξή του.

Την ίδια εποχή ερωτεύεται την Louise Barant, μια νεαρή υπηρέτρια, η οποία κάθε άλλο παρά ανταποκρίνεται στα αισθήματά του.  Μετά την απόταξή του την πλησιάζει εκ νέου και, μάλιστα, της ζητά να παντρευτούν.  Η νεαρή κοπέλα τον απορρίπτει, γεγονός που εξοργίζει τον Vacher.  Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πυροβολήσει την Louise τρεις φορές και, στη συνέχεια, να αυτοπυροβοληθεί σε μια νέα προσπάθεια αυτοκτονίας.  Η Louise τραυματίζεται σοβαρά αλλά επιζεί.  Όσο για τον ευατό του, το μόνο που κατάφερε ήταν να σφηνώσει την σφαίρα στο αυτί του, καταστρέφοντας και παραλύοντας τα νεύρα της δεξιάς πλευρά του προσώπου του και αχρηστεύοντας το δεξί του μάτι. Κυρίως, όμως, ο αυτοτραυματισμός του οδήγησε σε μη αναστρέψιμη βλάβη στον εγκέφαλό του, που του δημιούργησε πνευματική αστάθεια η οποία, σε συνδυασμό με τα έμφυτα ξεσπάσματα θυμού και οργής που είχε, οδήγησαν σε όσα θα ακολουθούσαν.

Louise Barant

Louise Barant

Μετά την δεύτερη αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας του, ο Vacher οδηγήθηκε στο ψυχιατρείο του Saint-Robert, όπου και παρέμεινε για έναν χρόνο.  Το 1894 αφέθηκε ελεύθερος και ξεκίνησε την περιπλάνησή του, χωρίς να εργάζεται και χωρίς να έχει μόνιμη κατοικία.

Τα επόμενα τρία χρόνια ο Vacher περιπλανήθηκε στο νοτιοανατολικό τμήμα της Γαλλίας, από την Νορμανδία μέχρι την Προβηγκία, ζητιανεύοντας παίζοντας το ακκορντεόν του ή κάνοντας δουλειές του ποδαριού στις φάρμες που συναντούσε στην περιπλάνησή του.  Ήταν μια αναγνωρίσιμη φυσιογνωμία ανάμεσα στους χωρικούς της περιοχής, αφενός για το παραμορφωμένο του πρόσωπο και αφετέρου για το λευκό, χειροποίητο καπέλο του, από γούνα κουνελιού. Τον θεωρούσαν γραφικό και άκακο, ένα άτυχο θύμα της μοίρας και τον βοηθούσαν όπως μπορούσαν.  Αντιλαμβάνεσθε την έκπληξη και την φρίκη τους, όταν αποδείχτηκε πως ο Vacher ήταν ο άγριος δολοφόνος τουλάχιστον έντεκα ανθρώπων: μιας γυναίκας, πέντε έφηβων κοριτσιών και πέντε έφηβων αγοριών.

vacher_vagrant-225x336Την εποχή εκείνη στη Γαλλία περιφέρονταν πάνω από 400.000 πάμπτωχοι, άστεγοι άνθρωποι, που ζητιάνευαν σε χωριά και πόλεις για τον επιούσιο και δούλευαν ως εργάτες γης στις φάρμες της γαλλικής υπαίθρου.  Μια ολόκληρη, περιφερόμενη κοινωνία αποκλήρων, η οποία συγκέντρωνε κάθε λογής απελπισμένους.  Ανάμεσά τους κι ο Vacher. Για τρία χρόνια θα διαπράττει ανενόχλητος τις ειδεχθείς δολοφονίες του, καθώς η αστυνομία δεν θα τις συσχετίσει μεταξύ τους, λόγω των μεγάλων αποστάσεων μεταξύ των τόπων διεξαγωγής τους αλλά και της ανύπαρκτης επικοινωνίας μεταξύ των τμημάτων της.

vacher_victim-228x336Το πρώτο γνωστό θύμα του Vacher ήταν η Eugénie Delhomme, 21 ετών εργάτρια σε μύλο, το ακρωτηριασμένο πτώμα της οποίας ανακαλύφθηκε από μια βοσκοπούλα, πίσω από μια συστάδα θάμνων.  Είχε στραγγαλιστεί, μαχαιρωθεί στον λαιμό, ακρωτηριαστεί και βιαστεί, με το μεγαλύτερο μένος του δολοφόνου να εκδηλώνεται στο κορμί της μετά τον θάνατό της.  Σε πολλά σημεία του σώματός της έφερε σημάδια από δαγκωνιές.  Ο Vacher την είχε δολοφονήσει ελάχιστες ημέρες μετά την έξοδό του από το ψυχιατρείο, το 1894. Μέχρι το 1897 θα αναγνωριστούν και θα του καταλογιστούν 11 δολοφονίες στη Γαλλία, με τον αριθμό των θυμάτων του να υπολογίζεται τουλάχιστον στα 27.  Όλα του τα θύματα, κορίτσια και αγόρια στην εφηβεία, βοσκοί και εργάτες γης (καθώς η μονήρης απασχόληση τους καθιστούσε εύκολα θύματα), θα βρουν φριχτό θάνατο.  Τα κορμιά τους θα ανακαλυφθούν ακρωτηριασμένα (με πολλούς από τους ακρωτηριασμούς να έχουν πραγματοποιηθεί όσο τα θύματα ήταν ακόμη ζωντανά), ξεκοιλιασμένα και σεξουαλικά κακοποιημένα.  Η αστυνομία υποπτεύεται από την αρχή πως ο δράστης θα βρισκόταν ανάμεσα στους περιπλανώμενους της Γαλλίας, αλλά η αναζήτησή του μέσα στους 400.000 μοιάζει με την αναζήτηση βελόνας σε μια θημωνιά άχυρου.  Τελικά ο Vacher θα συλληφθεί, περισσότερο από δική του απροσεξία παρά από αποτελεσματική δουλειά της αστυνομίας.

Συνεχίζεται

crime_and_punishment22

Advertisements

~ από Nina C στο 17/09/2016.

6 Σχόλια to “Joseph Vacher, ο δολοφόνος των μικρών βοσκών – I”

  1. Reblogged στις vequinox.

  2. Reblogged στις peach6972's Blog.

  3. Love reading this Blog

  4. Μήπως το είχατε ξαναδημοσιεύσει;

  5. Nino, μου έκανες την ίδια ερώτηση και στο facebook, σου απάντησα πως όχι. Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί επιμένεις, αφού μια αναζήτηση στο blog θα σου επιβεβαιώσει αυτό που λέω. Πιθανώς να έχεις κάποια άλλη υπόθεση στο μυαλό σου, που μοιάζει με του Vacher, αν και δεν μπορώ να σκεφτώ ποιάν…

  6. […] Προηγούμενο […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: