Joseph Vacher, ο δολοφόνος των μικρών βοσκών – II

007Προηγούμενο

Της Νίνας Κουλετάκη

Το 1897 θα επιτεθεί σε μια γυναίκα στο Νότο της Γαλλίας, η οποία μάζευε κουκουνάρια για προσάναμμα και ξύλα στο δάσος του Ardeche.  Επρόκειτο για μια ενήλικη γυναίκα, χειροδύναμη και ικανή να αγωνιστεί για τη ζωή της περισσότερο από τα παιδιά που αποτελούσαν τα συνήθη θύματα του Vacher.  Παλεύει με τον δολοφόνο ενώ, ταυτόχρονα, καλεί σε βοήθεια.  Αυτό που δεν γνώριζε ο Vacher ήταν το ότι η γυναίκα δεν ήταν μόνη στο δάσος αλλά με τον άντρα της, που μάζευε ξύλα μερικά μέτρα μακρύτερα και ο οποίος έσπευσε σε βοήθεια της συζύγου του.  Οι δυο τους καταφέρνουν να εξουδετερώσουν τον Vacher και να τον οδηγήσουν σε μια τοπική ταβέρνα σε μικρή απόσταση, όπου και τον κράτησαν μέχρι να καταφθάσει η αστυνομία που είχε ειδοποιηθεί.  Αξίζει να αναφερθεί εδώ ότι ο Vacher δεν έδειχνε καθόλου τρομαγμένος ή ανήσυχος και, μάλιστα, ξεκρέμασε ένα ακκορντεόν από τον τοίχο της ταβέρνας και άρχισε να παίζει για να διασκεδάσει τους θαμώνες.

vacher_banner1-702x336Παρόλο που η περιγραφή του ταίριαζε με του καταζητούμενου υπόπτου για πολλές δολοφονίες, σύμφωνα με τις καταθέσεις μαρτύρων, η αστυνομία δεν είχε κανένα αποδεικτικό στοιχείο για να τον συνδέσει με τις δολοφονίες.  Ο Vacher θα κατηγορούνταν μόνο για την επίθεση στη γυναίκα, αν δεν έσπευδε ο ίδιος να ομολογήσει τις δολοφονίες –δίνοντας γι αυτές τέτοια στοιχεία ώστε να μην αμφισβητείται η ενοχή του- αποδίδοντας τις πράξεις του σε εξάρσεις παράνοιας.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η σύλληψη του Vacher πυροδότησε μια φρενίτιδα στον τύπο της εποχής.  Η φωτογραφία του, με το παραμορφωμένο του πρόσωπο και το χαρακτηριστικό καπέλο, υπήρχε στα πρωτοσέλιδα όλων των εφημερίδων.  Ο ίδιος φαινόταν να απολαμβάνει την δημοσιότητα και την αναγνώριση, ακόμα και αρνητική, καθώς δεν την είχε γνωρίσει στη ζωή του.

011

josephvacher_paperΣτην κατάθεσή του ισχυρίστηκε ότι, όταν ήταν μικρός, τον είχε δαγκώσει ένα λυσσασμένο σκυλί, εικάζοντας ότι το μικρόβιο της λύσσας είχε μολύνει το αίμα του και ήταν υπεύθυνο για τις πράξεις του.  Λίγο αργότερα, αντιλαμβανόμενος το γελοίο του συγκεκριμένου ισχυρισμού, δήλωσε ότι άκουγε την φωνή του θεού, όπως η Ιωάννα της Λωραίνης, η οποία τον καθοδηγούσε στα εγκλήματά του.  Παρόλη την γραφικότητα των δηλώσεών του, ο Vacher παρέμενε ένας επικίνδυνος εγκληματίας, ο οποίος δεν δίστασε να ξυλοκοπήσει με μια καρέκλα, σχεδόν έως θανάτου, έναν δεσμοφύλακα που βρέθηκε για λίγο μόνος μαζί του στο κελί.

Το βασικό ερώτημα που είχε προκύψει ήταν εάν ο Vacher μπορούσε να θεωρηθεί ότι είχε σώας τας φρένας, ώστε να παραπεμφθεί σε δίκη ή να κηρυχθεί ψυχασθενής και να σταλεί σε κάποιο αντίστοιχο ίδρυμα.  Με την υπόθεση ασχολήθηκε ο επιφανής ιατροδικαστής –και πιονιέρος δικανικός επιστήμονας- Alexandre Lacassagne, με την δουλειά του οποίου το «Έγκλημα και Τιμωρία» θα ασχοληθεί σε ξεχωριστό άρθρο.

Alexandre Lacassagne

Alexandre Lacassagne

Για τους επόμενους πέντε μήνες ο Lacassagne και οι συνεργάτες του εξέταζαν τον Vacher.  Κατ’ αρχήν αποφάνθηκαν ότι είχε επίγνωση των εγκλημάτων του την ώρα που τα διέπρατε, όπως αποδείχτηκε από την συμπεριφορά του κατά την διάρκεια των επιθέσεων εναντίον της γυναίκας στο δάσος του Ardeche και του δεσμοφύλακα.  Στη συνέχεια κατέληξαν ότι γνώριζε πως αυτό που έκανε ήταν κακό, καθώς φρόντιζε να καλύπτει τόσο τα ίχνη του όσο και το πτώμα του θύματός του.  Σε μια περίπτωση, λίγο μετά μια δολοφονία, ένας αστυνομικός με ποδήλατο τον σταμάτησε στον δρόμο, κατά τη διάρκεια μιας αστυνομικής έρευνας για τον εντοπισμό του δολοφόνου των αγρών.  Διαπιστώνοντας από τα χαρτιά του ότι είχαν υπηρετήσει στο ίδιο σύνταγμα, του μίλησε για το κυνήγι του δολοφόνου.  Ο Vacher τον παραπλάνησε, λέγοντάς του πως είχε δει έναν άντρα (για τον οποίο έδωσε και μια φανταστική περιγραφή) να τρέχει στα χωράφια.  Η εξέταση του Lacassagne  και της ομάδας του κατέληξε ότι, αν και υπήρχαν στιγμές που ο Vacher υπέφερε πράγματι από παραισθήσεις και παρακρούσεις, δεν  οφείλονταν σε αυτές η εγκληματική του δραστηριότητα και, συνεπώς, ήταν ικανός να παραπεμφθεί σε δίκη.

003

vacher_011Τον Οκτώβρη του 1898 άρχισε η δίκη του Vacher στο δικαστήριο της Bourg-en-Bresse.  Παρόλο που είχε θεωρηθεί υπεύθυνος για έντεκα δολοφονίες, δικάστηκε μόνο για μία, καθώς ήταν αρκετή για να επιφέρει την θανατική ποινή.  Κατά την είσοδό του στην αίθουσα φώναζε «Δόξα στον Ιησού!» και «Ζήτω η Ιωάννα της Λωραίνης!».  Σε όλη τη διάρκεια της δίκης –την οποία προσπάθησε να μετατρέψει σε τσίρκο- φορούσε το καπέλο του, «σύμβολο αγνότητας» όπως έλεγε, ενώ έβγαζε φωνές που μιμούνταν ζώα κατά την ανάγνωση του κατηγορητηρίου και την παρουσίαση των αποδείξεων.  Αλλά ο Lacassagne είχε κάνει εξαιρετική δουλειά, αποδείχτηκε πέρα από κάθε αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος είχε απόλυτη επίγνωση των πράξεών του όταν δολοφονούσε τα θύματά του και το σώμα των ενόρκων πείστηκε: ο Vacher κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε θάνατο.

009Την 31η Δεκεμβρίου του 1898 ο Vacher οδηγήθηκε στη γκιλοτίνα.  Καθώς ήταν εντελώς απρόθυμος να πεθάνει, κυριολεκτικά σύρθηκε στο ικρίωμα από τέσσερις δεσμοφύλακες.  Εκεί τον περίμενε ο 75χρονος Louis Deibler, ο αρχιδήμιος της Γαλλίας.  Η εκτέλεση του Vacher ήταν η τελευταία του, καθώς επρόκειτο να συνταξιοδοτηθεί, εξαιτίας μιας φοβίας που είχε αποκτήσει στη θέα του αίματος!  Όσο τον ετοίμαζαν για την εκτέλεση, ο Vacher φώναζε: «Νομίζετε πως θα απαλλάξετε την Γαλλία από τα εγκλήματά της, σκοτώνοντάς με;  Δεν είναι αρκετό αυτό.  Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να διαπράξετε ένα ακόμη έγκλημα.  Είμαι το μέγα θύμα, στην εκπνοή του αιώνα».  Αυτά ήταν και τα τελευταία του λόγια, πριν το λεπίδι της καρμανιόλας του πάρει το κεφάλι.

To κομμένο κεφάλι του Vacher

To κομμένο κεφάλι του Vacher

H νεκρική μάσκα του Vacher

H νεκρική μάσκα του Vacher

Τα ρούχα και τα προσωπικά αντικείμενα του Vacher

Τα ρούχα και τα προσωπικά αντικείμενα του Vacher

Το 1976 ο γάλλος κινηματογραφιστής Bertrand Tavernier σκηνοθετεί την ταινία «Ο Δικαστής κι ο Δολοφόνος» (Le Juge et l’Assassin), που βασίζεται στην υπόθεση Vacher, με τον Michel Galabru στον ομώνυμο ρόλο.  To όνομα του δολοφόνου έχει αλλάξει, από Vacher σε Bouvier.  Στα γαλλικά και οι δύο λέξεις σημαίνουν το ίδιο, τον βοσκό αγελάδων.5050582727395

ΠΗΓΕΣ

-Lacassagne, Alexandre: Vacher l’éventreur et les crimes sadiques, 1899.

-Lane, Brian: Encyclopedia of Serial Killers, Diamond Books, 1994.

-Grey, Orrin: The Killer of Little Shepherds

-Conliffe, Ciaran: Joseph Vacher, The French Ripper

-Boston University Archives

-The Telegraph

-Daily Mail

-Hudson, Cristopher: Jacques the Ripper and a Real-life Sherlockvacher_021

crime_and_punishment22

~ από Nina C στο 24/09/2016.

4 Σχόλια to “Joseph Vacher, ο δολοφόνος των μικρών βοσκών – II”

  1. […] Συνεχίζεται […]

  2. Interesting

  3. Άλλη μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Μια μόνο παρατήρηση από μένα, μια που από περιέργεια έψαξα λίγα στοιχεία για τον Louis Deilber τον δήμιο της Γαλλίας που αναφέρεις στο άρθρο. Κάποιες ιστοσελίδες λοιπόν,
    (π.χ. http://boisdejustice.com/Anatole/Anatole.html) τον αναφέρουν σαν Anatole Deibler, που στη θητεία του σαν δήμιος αποκεφάλισε 395 άντρες, μεταξύ αυτών και τον Vacher. Το περίεργο είναι πως η θητεία του αναφέρεται πως ήταν από το 1885 έως το 1939, άρα ο Vacher ήταν από τους πρώτους και όχι ο τελευταίος του.
    Υ.Γ. Το σχόλιο έγινε μόνο για την επαλήθευση της ακρίβειας των γεγονότων και δεν αποτελεί μομφή στην αναμφισβήτητα ποιοτικότατη δουλειά σου!

  4. Αγαπητέ Marco Polo, η ιστοσελίδα στην οποία παραπέμπεις, πιθανότατα συγχέει τον Louis με τον Anatole Deibler, που ήταν πατέρας και γιος αντίστοιχα. Ήταν σύνηθες φαινόμενο, το επάγγελμα του δημιου να το ακολουθεί και ο γιος, τόσο στη Γαλλία όσο και στη Μ. Βρετανία. Εικάζω ότι παραθέτει αθροιστκά τις εκτελέσεις στις οποίες επιστάτησαν και οι δύο, Στον σύνδεσμο που ακολουθεί υπάρχουν οι πληροφορίες για τον Louis Deibler, με αναφορά σε αυτό που γράφω στο άρθρο (αιματοφοβία, τελευταία εκτέλεση κ.λ.π.). https://fr.wikipedia.org/wiki/Louis_Deibler

    Ο Anatole υπήρξε βοηθός του πατέρα του για αρκετά χρόνια και μετά την εκτέλεση του Vacher, όπου και ο πατέρας του άφησε το επάγγελμα, ανέλαβε ως επικεφαλής δήμιος της Γαλλίας. Εδώ μπορείς να διαβάσεις για τον Anatole https://fr.wikipedia.org/wiki/Anatole_Deibler

    Ευχαριστώ για τα καλά λόγια και για την προσοχή που με διαβάζεις. Οι καλοί αναγνώστες μας κάνουν καλύτερους γραφιάδες. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: