Daisy de Melker, η κληρονόμος – I

06-daisy-de-melker-south-africaTης Νίνας Κουλετάκη

Στη Ν. Αφρική οι δεκαετίες του ’20 και του ΄30 χαρακτηρίζονται από έντονες εσωτερικές συγκρούσεις.  Όταν ο Ντέσμοντ Τούτου, πολύ αργότερα, θα επινοήσει τον όρο «Έθνος Ουράνιο Τόξο», θα είναι ακριβώς για να δηλώσει την πολυπολιτισμικότητα αυτής της χώρας, με τους λευκούς, τους μαύρους και τους ινδούς κατοίκους.

Ήδη από πολύ παλιά, η μετανάστευση από την Ευρώπη στη Ν. Αφρική, κινήθηκε σε επίπεδα κατά πολύ μεγαλύτερα από εκείνα άλλων αφρικανικών χωρών.  Η αιτία δεν ήταν άλλη από τον μεγάλο ορυκτολογικό πλούτο της χώρας, πηγή κέρδους για τους λευκούς.  Οι Ευρωπαίοι καταφθάνουν σωρηδόν στην Ν. Αφρική, φέρνοντας μαζί τους και ινδούς από τις αποικίες τους.  Τα ορυχεία ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια και τα φθηνά αφρικανικά και ασιατικά χέρια, εξασφαλίζουν τα κέρδη των λευκών «αφεντικών».

Παρόλο που το απαρτχάιντ, ως επίσημη κρατική πολιτική, εφαρμόστηκε από το Εθνικό Κόμμα στη Ν. Αφρική μετά τις εκλογές του 1948 εντούτοις –και επί της ουσίας- ήταν σε ισχύ ήδη από την δεκαετία του ’20.  Ο διαχωρισμός μεταξύ λευκών, μαύρων και ινδών δεν αφορά μόνο στα εργασιακά δικαιώματα, αλλά επεκτείνεται και στην γεωγραφική κατανομή.  Δημιουργούνται ξεχωριστές περιοχές συγκέντρωσης του πληθυσμού ανάλογα με την φυλή, εκτός των οποίων μαύροι και ινδοί απαγορεύεται όχι μόνο να κατοικούν, αλλά και να έχουν οικονομικές συναλλαγές.  Ως φυσικό επακόλουθο, οι αναταραχές, οι απεργίες και οι συμπλοκές ήταν σε ημερήσια διάταξη.

Δεν είναι περίεργο λοιπόν, που σε μια χώρα σπαρασσόμενη από σοβαρά εσωτερικά προβλήματα, οι δολοφονίες που διαπράττει μια λευκή γυναίκα περνούν απαρατήρητες.  Αυτό, όμως, που πραγματικά ξεπέρασε κάθε φαντασία ήταν η δημοσιότητα της δίκης της, όταν η δολοφόνος συνελήφθη, και η επισκίαση όλων των άλλων γεγονότων στις αναφορές του τύπου της εποχής.  Οι περίεργοι σχημάτιζαν, από νωρίς το πρωί, ουρές έξω από το δικαστήριο σε καθημερινή βάση, αρκετοί μάλιστα διανυκτέρευαν έξω από τις θύρες του, προκειμένου να εξασφαλίσουν μια θέση στην αίθουσα.  Ιδίως την τελευταία ημέρα της δίκης, όπου και θα ανακοινωνόταν η απόφαση, κάποιοι που είχαν εξασφαλίσει θέσεις λόγω της έγκαιρης προσέλευσής τους, έφθασαν να τις πωλούν προς 30 δολλάρια την μία!

daisy-de-melkerΗ Daisy de Melker (πατρικό όνομα Daisy Hancorn-Smith), γεννήθηκε την 1η Ιουνίου του 1886 στο Seven Fountains, κοντά στην πόλη Grahamstown της Ν. Αφρικής.  Οι πρόγονοί της είχαν μεταναστεύσει από την Μ. Βρεττανία και είχε άλλα δέκα αδέλφια.  Όταν ήταν αρκετά μικρή οι γονείς της χώρισαν και ο πατέρας της, με τους δύο μεγαλύτερους αδελφούς της, εγκαταστάθηκαν στο Bulawayo της Ροδεσίας, στη σημερινή Ζιμπάμπουε, και λειτουργούσαν μια φάρμα.

Ήταν ένα δύσκολο και ατίθασο παιδί, περίεργα φιλοχρήματη παρά το νεαρό της ηλικίας της.  Όταν μερικοί γείτονες διαμαρτυρήθηκαν στην μητέρα της για χρήματα και αντικείμενα που είχαν χαθεί από τα σπίτια τους, μετά από επισκέψεις της Daisy, η μητέρα της –μην μπορώντας πλέον να τα βγάλει πέρα- αποφάσισε να την στείλει στον πατέρα και τα αδέλφια της, με την ελπίδα να μπορέσουν να της επιβληθούν.  Έτσι, σε ηλικία δώδεκα ετών, η Daisy φθάνει στη Ροδεσία.  Έζησε εκεί για τρία χρόνια και στην συνέχεια επέστρεψε στο Cape Town, για να παρακολουθήσει μαθήματα στην σχολή Good Hope Seminar και να γίνει νοσοκόμα.  Αποφοίτησε μετά από διετείς σπουδές κι επέστρεψε στο σπίτι του πατέρα της.

Η σκληρή αγροτική ζωή στη φάρμα δεν ικανοποιούσε την Daisy, με αποτέλεσμα να φύγει ξανά για την Ν. Αφρική.  Βρήκε δουλειά ως νοσοκόμα στον οίκο ευγηρίας Berea Nursing Home κι εγκαταστάθηκε στο Durban.

Κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών της διακοπών στην Ροδεσία, το 1906, η Daisy γνώρισε τον Bert Fuller, δημόσιο υπάλληλο στο Υπουργείο Εσωτερικών της Ν. Αφρικής.  Ο έρωτας ήταν αμφοτέρως κεραυνοβόλος και, πολύ σύντομα, αρραβωνιάστηκαν.  Ο γάμος τους ήταν προγραμματισμένος να γίνει τον Οκτώβριο του 1907, αλλά έναν μήνα νωρίτερα ο Bert αρρώστησε από ελονοσία.  Πέθανε με την  Daisy στο πλευρό του την ημέρα που επρόκειτο να γίνει ο γάμος τους.  Ο Bert άφησε στην Daisy, στην διαθήκη του το ποσό των 100 λιρών.

To σπίτι της Daisy de Melker

To σπίτι της Daisy de Melker

Ο θάνατος του Bert βύθισε την Daisy στην θλίψη, όχι όμως για πολύ.  Η ζωή συνεχίζεται και η 23χρονη βρήκε γρήγορα παρηγοριά στην συντροφιά ενός 36χρονου υδραυλικού, του William Alfred Cowle.  Το ζευγάρι, μετά τον γάμο του το 1909, εγκαταστάθηκε στο Johannesburg και απέκτησε πέντε παιδιά, τέσσερα από τα οποία πέθαναν από διάφορες αιτίες, όλες παθολογικές, κατά την διάρκεια της βρεφικής και νηπιακής ηλικίας.  Έζησε μόνο ένας γιος, ο Rhodes Cecil, γεννημένος το 1911.

Η Daisy και ο William μετρούσαν ήδη δεκατέσσερα χρόνια γάμου όταν, ξαφνικά, το πρωί της 11ης Ιανουαρίου του 1923, ο Cowle ένοιωσε έντονη στομαχική αδιαθεσία, λίγο μετά από την λήψη ενός αφεψήματος, που του είχε ετοιμάσει η γυναίκα του.  Ο γιατρός που τον είδε δεν διέγνωσε κάτι ανησυχητικό και του έδωσε ένα ελαφρύ καταπραϊντικό για το στομάχι.  Αργότερα, όμως, ο ασθενής χειροτέρεψε, νοιώθοντας έντονους πόνους στο στομάχι και την κοιλιά.  Οι γείτονες κι ένας δεύτερος γιατρός, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στις κλήσεις για βοήθεια της Daisy, δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτα, καθώς ο άτυχος άνδρας πέθανε μέσα σε σπασμούς και φριχτούς πόνους, μελανιασμένος και βγάζοντας αφρούς από το στόμα.

Λόγω των συμπτωμάτων, ο δεύτερος γιατρός υποπτεύθηκε δηλητηρίαση από στρυχνίνη κι αρνήθηκε να υπογράψει το πιστοποιητικό θανάτου του William. Όπως ήταν αναμενόμενο, έγινε νεκροψία από τον περιφερειακό ιατροδικαστή.  Η έκθεσή του απέδωσε τον θάνατο σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και εγκεφαλική αιμορραγία.  Η Daisy, χωρίς καμιά υποψία για τον θάνατο του άνδρα της να την βαραίνει, κληρονόμησε το ποσό των 1.795 λιρών.

de-melker-illus-colorΗ στρυχνίνη είναι μια άχρωμη ή ροζ κρυσταλλική σκόνη, με ιδιαίτερα πικρή γεύση.  100mg στρυχνίνης αρκούν για μια θανατηφόρα δόση, εντούτοις μοιραία έχουν αποβεί περιστατικά όπου η δόση ήταν κατά πολύ μικρότερη, ακόμα και 15mg.  Για την εμφάνιση των συμπτωμάτων είναι αρκετή και η ελάχιστη δόση των 5mg.   Η δηλητηρίαση από στρυχνίνη έχει ως αποτέλεσμα έντονους μυικούς σπασμούς, τόσο δυνατούς ώστε το σώμα να νοιώθει αφόρητους πόνους.  Το φαινόμενο αυτό μπορεί να διαρκέσει πάνω από πέντε λεπτά, κατά την διάρκεια των οποίων το θύμα διατηρεί τις αισθήσεις του και βιώνει ένα μαρτύριο.  Όπως είναι φυσικό, οι έντονοι αυτοί σπασμοί εμποδίζουν την λειτουργία των πνευμόνων και το θύμα καταλήγει το πολύ μέσα σε μία ώρα, από αναπνευστική ανεπάρκεια. Την εποχή που εξετάζουμε η στρυχνίνη χρησιμοποιόταν ευρέως ως ποντικοφάρμακο, γεγονός που καθιστούσε πολύ εύκολη την προμήθειά της.

Μετά από τρία χρόνια χηρείας, η Daisy θα παντρευτεί για δεύτερη φορά.  Είναι, πια, σαράντα ετών και ο νέος της σύζυγος, ο επίσης υδραυλικός Robert Sproat, δέκα χρόνια μεγαλύτερός της.  Λίγους μήνες μετά τον γάμο θα αρρωστήσει βαριά, με τα ίδια συμπτώματα του Cowle.  Θα συνέλθει, μόνο και μόνο για να ξανακυλίσει λίγες εβδομάδες αργότερα, πίνοντας μπύρα συντροφιά με την γυναίκα του και τον προγονό του Rhodes Cowle.   Θα καταλήξει στις 6 Νοεμβρίου του 1927.  Το πιστοποιητικό του θανάτου του, που θα υπογράψει χωρίς πρόβλημα ο τοπικός γιατρός, θα αναφέρει αρτηριοσκλήρυνση και εγκεφαλική αιμορραγία.  Δεν θα διεξαχθεί νεκροψία και η χήρα του θα γίνει πλουσιότερη κατά 4000 λίρες, χωρίς να υπολογίζεται σ’ αυτές η σύνταξή του των 560 λιρών.

Συνεχίζεται

crime_and_punishment22

Advertisements

~ από Nina C στο 05/11/2016.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: