Υπόθεση Christine και Léa Papin – 3

abf8642292bb7514f6274fd45c9219ceΠροηγούμενο

Της Νίνας Κουλετάκη

Σύλληψη, δίκη και καταδίκη

Μετά την ανακάλυψη του εγκλήματος, οι αστυνομικοί οδήγησαν τις αδελφές Papin στο αστυνομικό τμήμα, όπου και τους απαγγέλθηκε κατηγορία για την δολοφονία της Léonie και της Geneviève Lancelin.  Πέντε πρόσωπα ήταν παρόντα κατά την προκαταρκτική ανάκριση των αδελφών: ο δικαστής M. Herbert, ο εισαγγελέας M. Riegert, ο ιατροδικαστής Dr Chartier, ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος και ο γραφέας του δικαστηρίου M. Bouttier.  Η Christine αφηγήθηκε με κάθε λεπτομέρεια τα συμβάντα εκείνης της ημέρας: την απουσία των αφεντικών, το σιδέρωμα των ασπρόρουχων, την βλάβη του ηλεκτρικού σίδερου, την ξαφνική επιστροφή, τον φόβο για ενδεχόμενη τιμωρία.  Περιέγραψε ψύχραιμα πώς εκείνη επιτέθηκε στην Geneviève και της έβγαλε τα μάτια, ενώ το ίδιο έκανε η Léa στην Léonie. Συνέχισε λέγοντας ότι πήγε στην κουζίνα και πήρε ένα μαχαίρι κι ένα σφυρί και, οπλισμένες με αυτά, οι δύο αδελφές συνέχισαν την επίθεση εναντίον μητέρας και κόρης.

Tα όπλα του εγκλήματος: το μαχαίρι, το σφυρί και το μεταλλικό κανάτι

Tα όπλα του εγκλήματος: το μαχαίρι, το σφυρί και το μεταλλικό κανάτι

Διηγήθηκε πως χρησιμοποίησαν και μια μεταλλική κανάτα, που βρισκόταν πάνω σ’ ένα τραπεζάκι στο κεφαλόσκαλο.  Περιέγραψε τα χτυπήματα στο πρόσωπο, στα γεννητικά όργανα και τους γλουτούς των γυναικών.  Είπε ότι η Léa κι αυτή αντάλλασαν μεταξύ τους τα όπλα.  Τα θύματα μόλις που πρόλαβαν να βάλουν τις φωνές. Συνέχισε ψύχραιμη λέγοντας πως, όταν τα θύματά τους είχαν ξεψυχήσει, κατέβηκε η ίδια και κλείδωσε και αμπάρωσε τις πόρτες.  Υποστήριξε ότι το έπραξε αυτό επειδή προτιμούσε να τις βρει η αστυνομία μετά το έγκλημα και όχι το αφεντικό τους. Στην συνέχεια αφηγήθηκε πώς εκείνη και η Léa καθαρίστηκαν από τα αίματα και αποσύρθηκαν στο δωμάτιό τους, όπου και τις βρήκαν οι αστυνομικοί.  Η Christine ολοκλήρωσε την κατάθεσή της λέγοντας: «Δεν μετανοιώνω για τίποτα ή –για να το πω καλύτερα- χαίρομαι που τις σκότωσα, θα ήταν ή αυτές ή εγώ ή η αδελφή μου.  Δεν ήταν ένα προμελετημένο έγκλημα, δεν είχα μίσος εναντίον τους, αλλά δεν θα άντεχα μια ακόμη προσβολή ή τιμωρία εκ μέρους της κ. Lancelin».

Oι αδελφές μεταφέρονται στο ψυχιατρείο, για εκτίμηση από τους γιατρούς

Oι αδελφές μεταφέρονται στο ψυχιατρείο, για εκτίμηση από τους γιατρούς

Σε αντίθεση με την Christine, η Léa αρνήθηκε να δώσει εξηγήσεις. Ο δικαστής της διάβασε την κατάθεση της Christine κι εκείνη επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς της αδελφής της. Μίλησε για τον δικό της ρόλο στην δολοφονία των Lancelin και πρόσθεσε: «Όλα όσα σας είπε η αδελφή μου είναι ακριβή, το έγκλημα διαπράχθηκε έτσι όπως σας το αφηγήθηκε.  Ο δικός μου ο ρόλος στην υπόθεση ήταν απολύτως αυτός που σας υπέδειξε. Έδωσα τόσα χτυπήματα όσα κι εκείνη.  Επιβεβαιώνω πως το έγκλημά μας δεν ήταν προμελετημένο, η ιδέα μας ήρθε αυθόρμητα, όταν ακούσαμε την κ. Lancelin να φωνάζει και να μας βρίζει.  Κι εγώ, όπως η αδελφή μου, δεν μετανοιώνω για την εγκληματική μας πράξη.  Καλύτερα αυτές, παρά εμείς!»

hjkj

big_artfichier_287239_5100254_2015090647279-horz-vertΉδη από την επομένη το έγκλημα των αδελφών Papin ήταν πρωτοσέλιδο στις τοπικές εφημερίδες, για να ακολουθήσει η εθνική και διεθνής κάλυψη, η οποία συνεχίστηκε μέχρι την ολοκλήρωση της δίκης και της καταδίκης τους.  Μέχρι την έναρξη της δίκης, οι δύο αδελφές στάλθηκαν στο ψυχιατρείο, προκειμένου να γίνει εκτίμηση της διανοητικής τους κατάστασης και της ψυχικής τους υγείας.

Η εκτίμηση των γιατρών ήταν ότι η Christine ήταν ένα άτομο μέσης ευφυΐας και σίγουρα το κυρίαρχο πρόσωπο στην σχέση των δύο αδελφών.  Η Léa κρίθηκε μειωμένης ευφυΐας και πειθήνιο όργανο της Christine, χωρίς την επιρροή της οποίας η ίδια δεν θα είχε ποτέ τολμήσει τις δολοφονίες. Σε τρεις διαδοχικές ψυχιατρικές εξετάσεις, οι αδελφές είχαν απολύτως την ίδια συμπεριφορά.  Δεν παρουσίασαν κανένα σοβαρό κίνητρο για τις δολοφονίες, δεν έδειξαν να μετανοούν ή να λυπούνται γι αυτές και το μόνο τους ενδιαφέρον ήταν στο να θεωρηθούν αμφότερες και εξίσου υπεύθυνες. Εν κατακλείδι, η ψυχιατρική εξέταση «δεν ανέδειξε πνευματικές ή φυσικές ανωμαλίες, τουλάχιστον σε επίπεδα που θα μπορούσαν να μειώσουν τον βαθμό της ευθύνης των Papin για το έγκλημα».

Η έκθεση του ιατροδικαστή

Η έκθεση του ιατροδικαστή

Εν αναμονή της διεξαγωγής της δίκης τους, η οποία είχε οριστεί για τον Σεπτέμβριο του 1933, οι αδελφές Papin κλείστηκαν στην φυλακή, σε διαφορετικά κελιά.  Για πρώτη φορά, μετά από πολλά χρόνια χωρίστηκαν.  Κι ενώ η Léa έδειχνε ν’ αντιμετωπίζει στωϊκά τον αποχωρισμό, η Christine δεν μπορούσε να τον αντέξει. Μετά από μόλις πέντε μήνες χώρια από την Léa, άρχισε να παρουσιάζει υπερκινητικότητα και να έχει παραισθήσεις.  Κατά την διάρκεια μιας κρίσης προσπάθησε να βγάλει τα μάτια της, χωρίς να το καταφέρει, εντούτοις δεν απέφυγε τον τραυματισμό τους.  Μετά από αυτό το γεγονός την περιόρισαν με ζουρλομαδύα.  Όταν ήταν ήρεμη έγραφε γράμματα στις αρχές, ζητώντας να την βάλουν στο ίδιο κελί με την Léa.  Όταν βρισκόταν σε κρίση παρουσίαζε έντονη σεξουαλική συμπεριφορά που κατέληγε σε μελαγχολία, εκδηλώσεις κατάθλιψης, παραληρήματος.

H φυλακή στο Le Mans, όπου ήταν έγκλειστες οι αδελφές κατά την διάρκεια της δίκης τους

H φυλακή στο Le Mans, όπου ήταν έγκλειστες οι αδελφές κατά την διάρκεια της δίκης τους

Γράμματα της Christine

Γράμματα της Christine

Kατά την διάρκεια της δίκης τους αμφότερες οι Papin δεν είχαν πολλά να πουν.  Παρέμεναν κυρίως σιωπηλές, απαντώντας με καταφατικά ή αρνητικά νεύματα στις ερωτήσεις του δικαστηρίου.  Η ομάδα των δικηγόρων υπεράσπισης, με επικεφαλής την Germaine Brière, είχε ως στόχο να αποδείξει ότι οι αδελφές Papin δεν ήταν δυνατόν να θεωρηθούν υπεύθυνες για το έγκλημα, καθώς δεν είχαν σώας τας φρένας και για να το καταφέρουν επικαλέστηκαν την μαρτυρία ψυχιάτρων, τα ευρήματα των οποίων ήρθαν σε αντίθεση με τα αντίστοιχα των ψυχιάτρων των διορισμένων από την πολιτική αγωγή.  Μετά από αυτό, ακριβώς λόγω της διχογνωμίας των ειδικών, η Brière ζήτησε να οριστεί νέα ομάδα ψυχιάτρων για να εξετάσει τις κατηγορούμενες, κάτι που δεν έγινε δεκτό από το δικαστήριο επειδή θα έθετε σε αμφισβήτηση τις επιστημονικές ικανότητες των προηγουμένων.

 Germaine Brière

Germaine Brière

8513336720_a438e41fc8_bΗ διαδικασία, η έρευνα των αρχών, οι μάρτυρες, οι αγορεύσεις των δικηγόρων υπεράσπισης και της πολιτικής αγωγής συνετέλεσαν ώστε, στις 30 Σεπτεμβρίου του 1933, η απόφαση των ενόρκων να είναι καταδικαστική για τις αδελφές Papin: κρίθηκαν ένοχες χωρίς ελαφρυντικά, αλλά διαφοροποιήθηκαν ως προς την ποινή που τους επέβαλε το δικαστήριο.  Η Christine Papin κρίθηκε ένοχη και για τις δύο δολοφονίες και καταδικάστηκε σε θάνατο, ενώ η  Léa θεωρήθηκε συνεργός μόνο στον φόνο της κ. Lancelin, καθοδηγούμενη από την αδελφή της, και καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια καταναγκαστικά έργα και είκοσι χρόνια απαγόρευσης διαμονής στο Mans.

104407914Η ποινή της Christine μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη, κάτι που ήταν συνηθισμένο στη Γαλλία για τις γυναίκες την εποχή εκείνη.  Η τελευταία εκτέλεση γυναίκας είχε γίνει στις 24 Ιανουαρίου του 1877 και επρόκειτο για εκείνη της Georgette Thomas. Η θανατική ποινή για τις γυναίκες εκτελέστηκε εκ νέου στην Γαλλία από το 1941 (Elizabeth Ducourneau) μέχρι το 1949 (Germaine Leloy-Godefroy).

5078438770_b1a814f4dd_bKαι μετά την καταδίκη τους, οι αδελφές Papin τοποθετήθηκαν σε διαφορετικά κελιά κι ενώ η Léa προσαρμόστηκε και επεδείκνυε καλή και φυσιολογική συμπεριφορά, η Christine βυθιζόταν ολοένα και περισσότερο στην τρέλα, καθώς δεν μπορούσε ν’ αντέξει τον αποχωρισμό από την αδελφή της.  Βυθίστηκε σε βαρειά κατάθλιψη κι αρνιόταν την τροφή ώστε, πολύ σύντομα, κρίθηκε αναγκαία η μεταφορά της στο ψυχιατρείο της Rennes, όπου και πέθανε από καχεξία στις 18 Μαΐου του 1937, σε ηλικία 32 ετών.  Η ταφή της έγινε στο Ανατολικό Κοιμητήριο της Rennes, σε έναν τάφο που παραχωρήθηκε δωρεάν από τον Δήμο (τμήμα 9, σειρά 48, τάφος 3 ή 8).  Ο τάφος της δεν υπάρχει σήμερα καθώς έγινε εκταφή και τα οστά της βρίσκονται στο οστεοφυλάκιο του κοιμητηρίου.

Η Léa Papin αποφυλακίστηκε το 1941, λόγω καλής συμπεριφοράς, έχοντας εκτίσει τα οκτώ από τα δέκα χρόνια κάθειρξής της.  Εγκαταστάθηκε στην Nantes, όπου και ξανάσμιξε με την μητέρα της, και εργαζόταν ως καμαριέρα σε ένα ξενοδοχείο, χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο.  Πιστεύεται ότι πέθανε στην Nantes το 1982 και τάφηκε στον ίδιο τάφο με την μητέρα της, στο νεκροταφείο της Bouteillerie, έναν τάφο που είχε αγοράσει η ίδια το 1957 (τμήμα Χ, σειρά 6, τάφος 11).  Στην πλάκα, προς αποφυγή βανδαλισμών, υπάρχει μόνο το όνομα της μητέρας της.  Η ημερομηνία θανάτου της αργότερα αμφισβητήθηκε, όπως θα δούμε στο Παράρτημα αυτού του άρθρου.

Ο τάφος της μητέρας των Papin στην Nantes, όπου πιστεύεται πως είναι θαμμένη και η Léa

Ο τάφος της μητέρας των Papin στην Nantes, όπου πιστεύεται πως είναι θαμμένη και η Léa

Συνεχίζεται

crime_and_punishment

Advertisements

~ από Nina C στο 11/02/2017.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: