Υπόθεση Christine και Léa Papin – 6

Προηγούμενο

Της Νίνας Κουλετάκη

20091202022944_paularegomaidsO πίνακας

Η υπόθεση των αδελφών Papin αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για την ζωγράφο Paula Rego στην δημιουργία του πίνακα «The Maids», ακρυλικό σε καμβά διαστάσεων 213 Χ 244 εκ., το 1987.  Η Rego προσπάθησε να εικονοποιήσει το πνεύμα του θεατρικού έργου του Genet, εστιάζοντας στην αφύσικη εγγύτητα μεταξύ των δύο αδελφών αλλά και στην σχέση τους με τις γυναίκες που δολοφόνησαν. Ο πίνακας αποπνέει αμφιβολία και απειλητική ψύχωση η οποία, εκτός από τα πρόσωπα, μοιάζει να μεταφέρεται και στα αντικείμενα που γεμίζουν κλειστοφοβικά το δωμάτιο.

Παρατηρώντας τον πίνακα έχουμε την αίσθηση ότι παρατηρούμε μια σκηνή θεάτρου, όπου μόλις έχει σηκωθεί η αυλαία. Μεταφερόμαστε σε ένα, φαινομενικά, αθώο και ακίνδυνο δωμάτιο ενός πορτογαλλικού σπιτιού των αρχών της δεκαετίας του 1950.  Δύο καμαριέρες εξυπηρετούν τις κυρίες τους, μια μητέρα με ανδρικό πρόσωπο και την ξανθή κόρη της.  Το πάτωμα καλύπτεται από ένα παχύ χαλί, στο δωμάτιο κρέμονται βελούδινες κουρτίνες.  Η μυστακοφόρος μητέρα (πιθανότατα μια νύξη της ζωγράφου για το ποιος ήταν το πραγματικό αφεντικό του σπιτιού) φαίνεται να κάθεται αδύναμη και παραδομένη στην καρέκλα της τουαλέττας της, ενώ μια μαύρη υπηρέτρια μοιάζει να ασχολείται με τα μαλλιά της, έχοντας το ένα χέρι της στο πίσω μέρος του κεφαλιού της καθισμένης γυναίκας, απαλά μεν, αλλά όχι χωρίς μιαν αίσθηση απειλής δε, ενώ το άλλο μοιάζει να αναζητά κάτι κρυμμένο στις δίπλες της ροζ ποδιάς της.  Η λευκή καμαριέρα έχει φυλακίσει το κεφάλι του επίσης καθισμένου κοριτσιού κάτω από το σαγόνι της, ενώ έχει στρέψει το βλέμμα της στο κέντρο του δωματίου.  Το κορίτσι μοιάζει να προσπαθεί να απελευθερωθεί από τα χέρια της ενώ, στον τοίχο του δωματίου οι σκιές των δέντρων του κήπου σχηματίζουν απειλητικά χέρια.

Η μόνη νύξη ανδρικής παρουσίας στο σπίτι είναι η ρόμπα που κρέμεται, αλλά ο ίδιος ο άνδρας είναι άφαντος, καθιστώντας τον πίνακα της Rego καθαρά γυναικεία υπόθεση.   ‘Ενα μικρό, μαύρο -δαιμονικό θάλεγε κάποιος- αγριογούρουνο δείχνει τα δόντια του στο κάτω μέρος του πίνακα -προάγγελος ίσως των όσων θα επακολουθήσουν.  Πάνω σε ένα τραπεζάκι πίσω του υπάρχει ένα ανοιχτό βιβλίο προσευχών κι ένας κρίνος, αμφότερα σύμβολα του ελέους του Θεού, της αγνότητας αλλά και του θανάτου που θα πλημμυρίσει το δωμάτιο.

les_soeurs_papin_siteΕπίλογος

Δεν γνωρίζω τι από όλα έκανε το έγκλημα των αδελφών Papin να συζητιέται μέχρι σήμερα και να επηρεάζει σε τέτοιο βαθμό καλλιτέχνες, στοχαστές κι επιστήμονες.  Ήταν η πρωτοφανής για γυναίκα-δράστη αγριότητά του;  Ήταν η ταυτόχρονη, στιγμιαία «τρέλα» που κυρίευσε τις δύο αδελφές και τις οδήγησε σε ένα μη προμελετημένο έγκλημα;  Ήταν η ανακάλυψη, από τις Lancelin, της αιμομικτικής και ομοφυλοφιλικής σχέσης των αδελφών και ο φόβος της διαπόμπευσης που θα ακολουθούσε; Ήταν ένα έγκλημα ταξικό, μια πράξη επανάστασης των καταπιεσμένων υπηρετριών εναντίον των εργοδοτριών τους;  Ήταν το –από άλλους- προδιαγεγραμμένο μέλλον των δύο κοριτσιών, για το οποίο δεν είχαν λόγο και επιλογή;  Ήταν η αδυναμία των γονέων τους, όχι μόνο να παίξουν σωστά τον ρόλο τους αλλά και να είναι παρόντες ουσιαστικά στη ζωή των παιδιών τους; Ήταν η αυστηρή, θρησκευτική έως θρησκόληπτη υποτυπώδης εκπαίδευση των δύο αδελφών, που στόχο είχε να δημιουργήσει υποτακτικές και φοβισμένες προσωπικότητες, επομένως αρεστές στους επίδοξους εργοδότες; Ήταν η, σαφέστατα διαταραγμένη, προσωπικότητα της Christine, που σήμερα θα είχε αντιμετωπιστεί πιθανότατα με επιτυχία με θεραπεία, ψυχολογική στήριξη και φαρμακευτική αγωγή, αλλά στην εποχή του μεσοπολέμου ήταν ένα θέμα που έφερνε το «μίασμα» στον ασθενή και οδηγούσε στον κοινωνικό του αποκλεισμό και αφανισμό, άρα δεν υπήρχε περίπτωση να διαγνωστεί και να αντιμετωπιστεί σωστά;

Κατά την γνώμη μου ήταν τα πάντα, το καθένα μόνο του και όλα μαζί.  Το ίδιο το έγκλημα «φωνάζει» γι αυτό, η αγριότητά του μιλά και αποκαλύπτει.  Τα μάτια των Lancelin που «είδαν» το είδος της σχέσης των Papin, ξεριζώνονται, τα πρόσωπά τους πολτοποιούνται κάτω από αμέτρητα χτυπήματα, αποκαλύπτοντας ένα έγκλημα απόλυτα προσωπικό: η κυρία και η δεσποινίς δεν μπορούν πλέον να παίρνουν αυτές τις αυστηρές και απαξιωτικές για τις υπηρέτριές τους εκφράσεις.  Από το υπόλοιπο σώμα των Lancelin, τo πιο κακοποιημένo σημείo είναι η περιοχή των γεννητικών οργάνων.  Η Christine αντιλαμβάνεται το ανάρμοστο της σχέσης της με την αδελφή της, αλλά δεν μπορεί να το αρνηθεί και να το υποτάξει: η αδελφή της είναι η μόνη της παρηγοριά, ο μόνος της συνδετικός κρίκος με το ανθρώπινο είδος.  Ο αποχωρισμός τους θα οδηγήσει, μοιραία, στον αφανισμό της.

Το έγκλημα των αδελφών Papin είναι ακόμη ένα έγκλημα δηλωτικό της εποχής, της χώρας, των κοινωνικών διαχωρισμών, των επικρατουσών αντιλήψεων.  Σε μια άλλη εποχή, με διαφορετικές κοινωνικές συνθήκες, σε άλλο πολιτικοκοινωνικό περιβάλλον, πιθανότατα θα ήταν διαφορετικό.  Ίσως και να είχε προληφθεί ή να μην είχε υπάρξει.

Πηγές

Όλα τα βιβλία, άρθρα, ταινίες κ.λ.π. που αναφέρονται στα έξι μέρη του άρθρου, καθώς και πολλά ακόμη.

crime_and_punishment

Advertisements

~ από Nina C στο 04/03/2017.

3 Σχόλια to “Υπόθεση Christine και Léa Papin – 6”

  1. […] Συνεχίζεται […]

  2. Reblogged στις Manolis.

  3. Εξαιρετική δουλειά! Βρίσκομαι και τη διαβάζω στη Σαουδική Αραβία…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: