Marie Alexandrine Becker: Η Βοργία του Βελγίου – 1

marie-beckΤης Νίνας Κουλετάκη

Το πρωί της 3ης Οκτωβρίου του 1935, ο Αστυνομικός Επιθεωρητής της Λιέγης Honoré Le Brun, έριχνε μια ματιά στους θανάτους που είχαν συμβεί στην πόλη την προηγούμενη ημέρα.  Ήταν μια δουλειά ρουτίνας που την εκτελούσε πλέον μηχανικά, αλλά κάτι σε ένα όνομα που εμφανιζόταν σε μια από τις αναφορές, τον έκανε να σταθεί και να διαβάσει με προσοχή τα σχετικά με τον θάνατο της 62χρονης Theresa Weiss, στο σπίτι της στην οδό Saint-Gilles.  Το όνομα που του κίνησε το ενδιαφέρον ήταν αυτό της  Marie Becker, νοσοκόμας της Weiss, και ο επιθεωρητής ήταν σίγουρος πως το είχε ξανασυναντήσει.

Πήρε από το αρχείο το βιβλίο πιστοποιητικών θανάτων κι άρχισε να γυρίζει τις σελίδες του προς τα πίσω.  Όταν έφτασε στην 26η Σεπτεμβρίου, βρήκε το πιστοποιητικό θανάτου της 86χρονης  Yvonne Lange, που είχε κοινά με την Weiss τα εξής στοιχεία: κατοικούσε στην ίδια οδό, είχε πεθάνει όπως κι εκείνη από οξεία δυσπεψία και είχε την ίδια νοσοκόμα, την Marie Becker.  Στοιχεία αρκετά ώστε να κάνουν τον επιθεωρητή να ξεκινήσει μια ενδελεχή έρευνα για την Marie Becker και να την αναθέσει στον ικανό ντετέκτιβ του Edouard Schmidt, η έρευνα του οποίου έφερε στο φως τα εξής.

Η Marie Alexandrine Pettijohn, η αποκαλούμενη και «Βοργία του Βελγίου», γεννήθηκε το 1877 στο Warmont, ένα χωριό κοντά στη Λιέγη. Προερχόταν από μιαν αξιοσέβαστη οικογένεια σκληρά εργαζομένων ανθρώπων, η οποία την είχε αναθρέψει με τον «καθωσπρεπισμό» μιας σωστής επαρχιακής πόλης.  Ήταν μια όμορφη κοπέλα που έκανε όνειρα για τη ζωή της, την οποία φανταζόταν γεμάτη ρομαντικούς έρωτες, διασκεδάσεις και ταξίδια.  Αντ’ αυτών –και όπως ήταν το σύνηθες εκείνη την εποχή- παντρεύτηκε και πέρασε όλη της τη ζωή στη Λιέγη.  Ήταν πολύ επιδέξια με τις βελόνα κι έπιασε δουλειά ως μοδίστρα σε έναν από τους μεγαλύτερους οίκους μόδας της Λιέγης, όπου εργάστηκε για δέκα χρόνια.

Το 1906, σύμφωνα με τα αρχεία της τοπικής εκκλησίας, παντρεύτηκε τον Charles Becker.  Ο άνδρας της ήταν ένας ευκατάστατος επιπλοποιός, με δικό του πριονιστήριο, ένας καλός και ήσυχος άνθρωπος. Η Marie εξακολούθησε να εργάζεται για λίγα κόμη χρόνια, μέχρι το ζευγάρι να εξοικονομήσει αρκετά και να φτιάξει ένα εργοστάσιο επίπλων, το οποίο ήταν εξαιρετικά επιτυχημένο από την αρχή.  Ο Becker φρόντιζε να μη λείπει τίποτα στην αγαπημένη του γυναίκα και η Marie σταμάτησε τη δουλειά. Το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά και η Marie βρέθηκε «παγιδευμένη και αποκλεισμένη» με έναν καλό μεν, προβλέψιμο και βαρετό δε σύζυγο.

H Marie το 1905

H Marie το 1905

To 1930 αποδείχθηκε μια καθοριστική για την Marie χρονιά.  Ήταν ήδη 53 χρονών και είκοσι τέσσερα χρόνια παντρεμένη και είχε πάψει να ελπίζει ότι η ζωή της επιφύλασσε, πια, συγκινήσεις και συναρπαστικές στιγμές. Κι αποφάσισε να αλλάξει τα πάντα, όχι μόνο παίρνοντας τη ζωή της στα χέρια της, αλλά καθορίζοντας και προδιαγράφοντας το μέλλον της.  Άρχισε να βάφεται έντονα, να ντύνεται σαν εικοσάχρονη πόρνη και να βγαίνει τις νύχτες με νεαρούς που θα μπορούσαν να είναι γιοι της, αν είχε παιδιά.  Ο άντρας της, με την αδυναμία που της είχε, ανεχόταν αυτές τις «παραξενιές» της, όπως τις αποκαλούσε, πιστεύοντας ότι οφείλονταν στον τρόμο για τα γηρατειά που ήταν προ των πυλών και μην θεωρώντας ότι η Marie έκανε κάτι πραγματικά κακό.

Ήδη η Marie είχε αρχίσει να κάνει στενή παρέα με τον Paul Castadot, ένα νεαρό χωροφύλακα στο αστυνομικό τμήμα της Λιέγης, ο οποίος νοίκιαζε, μαζί με την γυναίκα του, ένα διαμέρισμα στο σπίτι που κατοικούσαν και οι Becker, που ήταν και οι ιδιοκτήτες.  Η Marie και το νεαρό ζευγάρι έγιναν τόσο στενοί φίλοι, ώστε η Becker έκανε διαθήκη στην οποία τους καθιστούσε κληρονόμους της.  Κι ενώ ο αθώος Charles πίστευε πως με τους Castadot η Marie ικανοποιούσε το μητρικό της ένστικτο, η αλήθεια είναι πως η ίδια ονειρευόταν να γίνει η δεύτερη κα Castadot!

Kάτι τέτοιο, όμως, δεν ήταν δυνατόν όσο εκείνη ήταν ακόμη κα Becker.  Έτσι, πολύ βολικά, ο Charles Becker θα πεθάνει το 1932.  Αιτία θανάτου: οξεία δυσπεψία!  Αν και, πλέον, η Marie είναι μια ευκατάστατη χήρα, θα διαπιστώσει, προς μεγάλη της απογοήτευση ότι ο γοητευτικός χωροφύλακας προτιμά να απατά την γυναίκα του με μια όμορφη νεαρή.  Η Marie, αποκαρδιωμένη, θα αναζητήσει νέες συντροφιές, ωραίων νεαρών, τους οποίους θα πληρώνει για τις υπηρεσίες τους.  Ζει μια σπάταλη ζωή η οποία, μέσα σε δυο χρόνια θα οδηγήσει στην εξανέμιση της περιουσίας που της είχε αφήσει ο Charles. Για να συμπληρώσει το εισόδημά της θ’ αρχίσει να εργάζεται ως νοσοκόμα.

beckerΣτο μεταξύ οι περίεργοι θάνατοι από «οξεία δυσπεψία» εξακολουθούν.  Επόμενος στον κατάλογο είναι ο 43χρονος Lambert Beyer, γνωστός γόης και γυναικάς της Λιέγης, ο οποίος θα πεθάνει στις 29 Οκτωβρίου του 1934. Η έρευνα του Schmidt θα αποκαλύψει ότι ο ευκατάστατος Beyer είχε γνωρίσει την Marie στην εκκλησία, όπου πήγαινε κάθε Κυριακή.  Ξεκίνησαν σχέση και γρήγορα την ζήτησε σε γάμο.  Καθώς δεν ήταν καθόλου αφελής, φρόντισε να ελέγξει την οικονομική της κατάσταση για να διαπιστώσει πως η «πλούσια» χήρα είχε ήδη κατασπαταλίσει όλη την περιουσία του μακαρίτη.  Ο αρραβώνας διαλύθηκε, αλλά η ερωτική σχέση συνεχίστηκε.  Στις 19 Οκτωβρίου ο Beyer αρρωσταίνει και η Marie τον περιθάλπτει με τις γνώσεις της.  Δέκα μέρες αργότερα θα είναι νεκρός.  Μαζί με τη ζωή του θα εξαφανιστεί μυστηριωδώς από το σπίτι του κι ένα κουτί όπου φύλαγε 10.000 φράγκα.

Τέσσερις θάνατοι γύρω από την Marie Becker ήταν πάνω από αρκετοί για να αποτελούν σύμπτωση και ο Schmidt θα υποβάλει την αναφορά του στην οποία θα κάνει λόγο για τις βάσιμες υποψίες του εναντίον της.  Η Marie συλλαμβάνεται και οδηγείται ενώπιον του ειρηνοδίκη Oscar Destreshe, ο οποίος την ρωτά για τις υπηρεσίες νοσοκόμας που προσέφερε στους Weiss, Lange, Becker and Beyer και οι οποίες οδήγησαν στον θάνατο όλων με τα ίδια αιτία και τα ίδια συμπτώματα.  Εκείνη ισχυρίστηκε πως τους έδινε μόνο φυσικά αφεψήματα από βότανα, αλλά ο Destreshe διέταξε αφενός μεν την προφυλάκισή της και αφετέρου την εκταφή των πτωμάτων, προκειμένου να εξεταστούν ενδελεχώς από τους ιατροδικαστές.  Η εξέταση δεν βρήκε ούτε ίχνος δηλητηρίου στα πτώματα και ο Destreshe –αν και σίγουρος ότι η Becker ήταν serial killer- αναγκάστηκε να υπογράψει την αποφυλάκισή της.  Η «εύθυμη χήρα» ήταν και πάλι ελεύθερη.

Συνεχίζεται

crime_and_punishment

Advertisements

~ από Nina C στο 18/03/2017.

3 Σχόλια to “Marie Alexandrine Becker: Η Βοργία του Βελγίου – 1”

  1. Reblogged στις Peach6972's Blog.

  2. Lo ve. Your. Blog i dnt speak. Ur language so i used google translate im from lawrence mass, spanish from PR, i translate ur blog in English, 💙💚

  3. […] Προηγούμενο […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: