Robert Hansen, o κυνηγός της Αλάσκας

 

Της Νίνας Κουλετάκη

Στις 13 Ιουνίου του 1983, ο αξιωματικός υπηρεσίας του αστυνομικού τμήματος του Anchorage της Alaska δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από μια νεαρή γυναίκα, που καλούσε, πανικόβλητη, σε βοήθεια από το Μοτέλ Big Timber και έστειλε ένα περιπολικό να ερευνήσει το συμβάν. Οι αστυνομικοί βρήκαν ένα δεκαεπτάχτονο κορίτσι δεμένο με χειροπέδες και σε κατάσταση σοκ. Παρόλο που δεν το συνειδητοποίησαν εκείνη την στιγμή, η νεαρή είχε καταφέρει να ξεφύγει από τον πιο διαβόητο σειριακό δολοφόνο της Αλάσκα, τον Robert Hansen. Έναν γλυκομίλητο και γοητευτικό φούρναρη της περιοχής, ενθουσιώδη κυνηγό.

Όπως θα ανακάλυπταν αργότερα οι ντετέκτιβς, δεκαεπτά άλλες γυναίκες δεν είχαν υπάρξει τόσο τυχερές. Είχαν απαχθεί, βασανιστεί και –τελικά- δολοφονηθεί από τον Hansen, σε μια περίοδο δώδεκα ετών, κατά την διάρκεια της οποίας πραγματοποιούσε τις νοσηρές του φαντασιώσεις, όπου τις κυνηγούσε σαν να ήταν άγρια ζώα.

Νεανική ηλικία

O Robert Christian Hansen γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου του 1939 στο Estherville της Iowa. Οι γονείς του ήταν μετανάστες από την Δανία και ο πατέρας του, ένας ιδιαίτερα αυστηρός και δεσποτικός άνδρας, ήταν φούρναρης, επάγγελμα που θα ακολουθούσε και ο ίδιος ο Hansen αργότερα. Ως έφηβος ήταν αδύνατος και αφύσικα ντροπαλός, γεγονός όμως που εξηγείται καθώς τραύλιζε όταν μιλούσε και βασανιζόταν από σοβαρή ακμή, η οποία θα άφηνε μόνιμα σημάδια στο πρόσωπό του. Πολλά χρόνια αργότερα ο ίδιος θα περιέγραφε την εφηβεία του ως την εποχή που «το πρόσωπό του δεν ήταν παρά ένα μεγάλο σπυρί».

Το bullying ήταν στην ημερήσια διάταξη σε όλα του τα σχολικά χρόνια, τόσο εξαιτίας του τραυλίσματος όσο και της ακμής. Παρακολουθούσε τις όμορφες συμμαθήτριές του, με τις οποίες δεν είχε καμία τύχη εξαιτίας των προβλημάτων του και κατέληξε να τις μισεί και να επιθυμεί να τις εκδικηθεί. Έτσι άρχισε να φαντασιώνεται διάφορες μεθόδους τιμωρίας και εκδίκησης, όλες σκληρές και νοσηρές. Αν σε αυτά του τα προβλήματα προσθέσουμε και την εντελώς δυσλειτουργική σχέση με τον πατέρα του, δεν είναι δύσκολο να διακρίνουμε την δημιουργία ενός σήριαλ κίλλερ.
Ψάχνοντας για διέξοδο στην δυστυχία του, ο Hansen ανακάλυψε το κυνήγι. Η ενασχόληση με το συγκεκριμένο σπορ τον έκανε να αισθάνεται σίγουρος για τον εαυτό του και τον βοηθούσε να ξεχνά την μειονεκτική του θέση απέναντι στους συνομηλίκους του. Έγινε πολύ καλός σε αυτό και, μάλιστα, διακρίθηκε σε πολλούς σχετικούς τοπικούς διαγωνισμούς, αποσπώντας κάμποσα βραβεία.

Το 1957, σε ηλικία 18 ετών, κατατάχτηκε στην Πολιτοφυλακή των Η.Π.Α., όπου υπηρέτησε για έναν χρόνο. Στη συνέχεια πήγε στο Pocahontas της Iowa και εργάστηκε ως βοηθός εκπαιδευτή στην τοπική ακαδημία της αστυνομίας. Ήταν η εποχή που σχετίστηκε με μια μικρότερή του νέα γυναίκα με την οποία και παντρεύτηκε το καλοκαίρι του 1960.

Στις 7 του Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς συνελήφθη για τον εμπρησμό ενός δημοτικού γκαράζ του Pocahontas, όπου στάθμευαν σχολικά λεωφορεία. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών ετών και εξέτισε είκοσι μήνες στις κρατικές φυλακές της Anamosa. Κατά την διάρκεια του εγκλεισμού του η σύζυγός του κατέθεσε αίτηση διαζυγίου. Μετά την αποφυλάκισή του –και για κάμποσα χρόνια- περιπλανήθηκε σε διάφορες πόλεις και φυλακίστηκε αρκετές φορές για μικροκλοπές. Στο μεταξύ, το 1963, παντρεύτηκε την δεύτερη γυναίκα του, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά. Το 1967 ο Hansen και η οικογένειά του εγκαταστάθηκαν στο Anchorage της Alaska. Άνοιξε έναν φούρνο και φάνηκε πως είχε αφήσει πίσω του οριστικά τα προβληματικά του νιάτα. Οι γείτονές του μιλούσαν γι αυτόν με τα καλύτερα λόγια και τον θεωρούσαν υπόδειγμα οικογενειάρχη. Συνέχισε να ασχολείται πάντα με το αγαπημένο του κυνήγι και ήταν κάτοχος πολλών τοπικών ρεκόρ.

Η αρχή

Ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1971, το Anchorage της Alaska ξύπνησε κάτω από λαμπρό ήλιο και με θερμοκρασία 4.5 βαθμούς πάνω από το 0, πράγμα σπάνιο για την εποχή. Ήταν, λοιπόν, μια καλή ημέρα για τους κατοίκους του να βγουν και να απολαύσουν την βόλτα τους.

Έτσι έκαναν και τα αδέλφια Garry και Dennis Lawler, οι οποίοι βγήκαν με τις φωτογραφικές τους μηχανές να απαθανατίσουν τα χειμωνιάτικα, χιονισμένα τοπία λουσμένα στην λιακάδα. Η βόλτα τους θα σταματούσε απότομα, καθώς θα ανακάλυπταν το παγωμένο, γυμνό από τη μέση και κάτω, πτώμα μιας νεαρής γυναίκας. Ειδοποίησαν την αστυνομία.

Celia “Beth” Van Zanten

Το πτώμα ανήκε στην Celia “Beth” Van Zanten, μια 18χρονη που είχε εξαφανιστεί δυο ημέρες νωρίτερα, ενώ πήγαινε στο μπακάλικο της γειτονιάς της. Τα χέρια της ήταν δεμένα με σύρμα πίσω στην πλάτη της, είχε κακοποιηθεί σεξουαλικά και έφερε κοψίματα με μαχαίρι στο στήθος. Όπως έδειξαν τα ευρήματα είχε, με κάποιον τρόπο, καταφέρει να δραπετεύσει από το μέρος που την κρατούσαν φυλακισμένη και είχε διανύσει μια μεγάλη απόσταση. Φαίνεται πως είχε κατορθώσει να πηδήξει από το αυτοκίνητο του απαγωγέα της και να κατρακυλήσει στο χιόνι μιας πλαγιάς. Στη συνέχεια, με υπεράνθρωπη προσπάθεια, συνέχισε να τρέχει πάνω στο παχύ χιόνι και να κατρακυλά στο βουνό, για να καταλήξει στο σημείο που βρέθηκε, όπου και πέθανε από το κρύο. Πάνω στο χιόνι που έλιωνε αργά κάτω από τον ήλιο, οι αστυνομικοί διέκριναν ίχνη ελαστικών που έκαναν κύκλους. Προφανώς ο απαγωγέας της την έψαχνε. Δυστυχώς δεν ήταν δυνατόν να πάρουν εκμαγείο των ιχνών και αρκέστηκαν στο να τα φωτογραφήσουν. Επίσης, παρόλο που εξέτασαν εξονυχιστικά το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον της κοπέλας, καθώς και τη γειτονιά της, δεν μπόρεσαν να ανακαλύψουν κανένα σημαντικό στοιχείο.

Λίγες μέρες αργότερα η Sandra Paterson, μια 18χρονη ναρκομανής που, περιστασιακά, ασκούσε το επάγγελμα της πόρνης για να εξασφαλίζει τις δόσεις της, ήρθε σε επαφή με τον επικεφαλής ντετέκτιβ των ερευνών και διηγήθηκε μια ιστορία διαφυγής της από τον απαγωγέα της, η οποία είχε πολλά κοινά σημεία με όσα υπέθεταν οι αστυνομικοί για την περιπέτεια της Van Zanten.

H Paterson κατέθεσε πως στις 19 Δεκεμβρίου, τέσσερις μόλις ημέρες πριν από την εξαφάνιση της Van Zanten, βρισκόταν στο πάρκινγκ του κέντρου Nevada Club, περιμένοντας πελάτες. Εκεί την πλησίασε ένας άνδρας και, με την απειλή όπλου την απήγαγε, οδηγώντας την στο αυτοκίνητό του. Την απείλησε πως, αν δεν έκανε ό,τι της ζητούσε, θα την σκότωνε. Η Sandra ήταν σε θέση να τον περιγράψει επακριβώς στους αστυνομικούς: ήταν νέος, μεταξύ 23 και 29 ετών, αδύνατος και φορούσε γυαλιά με κοκάλινο σκελετό.

Το μονοπλάνο του Hansen

Της έδεσε τα χέρια με δερμάτινα κορδόνια, της είπε να γδυθεί για να μην το σκάσει και άρχισε να οδηγεί προς την περιοχή του Seward Highway. Κατά διαστήματα σταματούσε στην άκρη του δρόμου, λέγοντάς της πως ήθελε να κάνουν σεξ. Σε μια περίπτωση προσπάθησε και να την φιλήσει. Εκείνη, διατηρώντας την ψυχραιμία της, του είπε πως δεν είχε αντίρρηση, μόνο που δεν ήθελε να το κάνουν στο αυτοκίνητο.

Κατέληξαν σε ένα μοτέλ, 98 μίλια νότια του Anchorage, όπου προσπάθησαν να κάνουν σεξ, χωρίς όμως εκείνος να φτάσει σε οργασμό. Η Paterson είχε υιοθετήσει μια παθητική συμπεριφορά, με σκοπό να μην τον εξαγριώσει και να σώσει την ζωή της. Έτσι δεν του αντιστεκόταν, κάτι που προφανώς τον εμπόδισε από το να διεγερθεί. Την κατηγόρησε ότι του ήταν άχρηστη, καθώς δεν πάλευε και δεν κλωτσούσε «όπως οι άλλες». Η Sandra ήταν σίγουρη ότι όχι μόνο δεν ήταν το μοναδικό του θύμα αλλά και πως όλα τα υπόλοιπα δεν ήταν ζωντανά. Για κάποιο λόγο την άφησε να ζήσει, μόνο απειλώντας την με θάνατο εάν τον κατέδιδε και επέστρεψαν στο Anchorage.

Οι αστυνομικοί την έβαλαν να καθίσει σ’ ένα γραφείο και τοποθέτησαν μπροστά της άλμπουμ με φωτογραφίες υπόπτων. Για ώρες η Sandra τις κοίταζε προσεκτικά μέχρι που έδειξε κάποιον. «Αυτός είναι!», είπε. «Είμαι απόλυτα σίγουρη».

«Αυτός» ήταν ο Robert C. Hansen ο οποίος, ένα μήνα πριν, είχε συλληφθεί για επίθεση με θανατηφόρο όπλο εναντίον μιας 18χρονης γραμματέως μεσιτικού γραφείου. Μπήκε στο σπίτι της και προσπάθησε να την βιάσει με την απειλή όπλου. Η κοπέλα είχε συγκατοίκους, κάτι που ο δράστης δεν γνώριζε, και οι οποίοι έσπευσαν σε βοήθειά της όταν εκείνη έβαλε τις φωνές. Ο επίδοξος βιαστής τράπηκε σε φυγή για να συλληφθεί λίγο αργότερα. Όταν επιτέθηκε στην Sandra, ήταν ελεύθερος με εγγύηση, περιμένοντας τη δίκη του για την επίθεση στην γραμματέα.

Η Sandra ήταν κατηγορηματική. «Αυτός ο τύπος σκοτώνει γυναίκες, είμαι σίγουρη. Μου είπε ότι έχει σκοτώσει και τον πιστεύω. Ό,τι μου είπε πως θα μου έκανε, το έκανε, όλες του τις απειλές τις πραγματοποίησε. Κι αν λέει πως έχει σκοτώσει πριν, τον πιστεύω επίσης. Ψάξτε καλά, είμαι σίγουρη πως ο δρόμος του είναι σπαρμένος πτώματα γυναικών».

Όμως, στο δικαστήριο που ακολούθησε και στα μάτια των ενόρκων, η Sandra δεν ήταν παρά μια ναρκομανής πόρνη, ενώ ο Hansen ένας ευηπόληπτος οικογενειάρχης, που έχαιρε εκτίμησης από τους γειτόνους του. Αρνήθηκε την εμπλοκή του στην απαγωγή της Sandra. Παραδέχθηκε, βέβαια, την επίθεση στην γραμματέα, αλλά το απέδωσε σε ψυχολογικά προβλήματα, γεγονός που επιβεβαίωσε τόσο ο δικηγόρος του όσο και ο γιατρός του. Το αποτέλεσμα ήταν να καταδικαστεί σε πέντε χρόνια φυλάκιση, με ελαφρυντικά λόγω μανιοκατάθλιψης, να υποχρεωθεί να ακολουθήσει ψυχιατρική αγωγή και να εκτίσει μόλις τα δύο. Την 1η Νοεμβρίου του 1973 ο Hansen ήταν ξανά ελεύθερος στους δρόμους.

Θα περάσουν δέκα ολόκληρα χρόνια, χωρίς ο Hansen να απασχολήσει τις αρχές.

O Hansen με το αεροπλάνο του

Ο χασάπης φούρναρης

Στις 13 Ιουνίου του 1983, η δεκαεπτάχρονη Cindy Paulson κατάφερε να ξεφύγει από τον Hansen, καθώς εκείνος προσπαθούσε να την ανεβάσει στο διθέσιο μονοπλάνο του. Αργότερα είπε στην αστυνομία πως της είχε προσφέρει $200 για να του κάνει στοματικό σεξ αλλά, όταν μπήκε στο αυτοκίνητό του έβγαλε όπλο και την οδήγησε στο υπόγειο του σπιτιού του όπου και την φυλάκισε. Την κρατούσε αιχμάλωτη, την βασάνιζε, την βίαζε και την κακοποιούσε σεξουαλικά. Την έδεσε από τον λαιμό με μια αλυσίδα σε μια σωλήνα του υπογείου και ξάπλωσε να πάρει έναν υπνάκο σ’ έναν καναπέ που βρισκόταν εκεί.

Όταν ξύπνησε την έβαλε ξανά στο αυτοκίνητο και οδήγησε μέχρι το αεροδρόμιο Merrill Field όπου βρισκόταν το μονοπλάνο του. Της είπε πως θα πήγαιναν στην καλύβα του, στον ποταμό Knik, στην κοιλάδα Matanuska, η οποία ήταν προσβάσιμη μόνο με βάρκα ή μικρό αεροπλάνο. Η Paulson ήταν κουλουριασμένη στο πίσω κάθισμα, με τα χέρια δεμένα με χειροπέδες μπροστά της. Όταν έφτασαν στο αεροδρόμιο και την ώρα που ο Hansen φόρτωνε το αεροπλάνο του, πήδηξε στο μπροστινό κάθισμα, άνοιξε την πόρτα και έτρεξε προς την 6η Λεωφόρο, που περνούσε δίπλα από το αεροδρόμιο. Ελπίζοντας να σωθεί είχε αφήσει τα παπούτσια της στο δάπεδο του αυτοκινήτου στο πίσω κάθισμα, ώστε να μπορεί να αποδείξει πως βρισκόταν εκεί.

Όταν κατάφερε να βγει στον κεντρικό δρόμο, χωρίς να προλάβει ο απαγωγέας της να την πιάσει, σταμάτησε ένα διερχόμενο φορτηγό και ο οδηγός του, Robert Yount, θορυβημένος από την εικόνα της δέσμιας κοπέλας την πήρε μαζί του και την οδήγησε στο Πανδοχείο Mush και, αφού ειδοποίησε την αστυνομία, συνέχισε το δρομολόγιό του. Στο πανδοχείο η Paulson παρακάλεσε τον υπάλληλο της υποδοχής να τηλεφωνήσει στο Μοτέλ Big Timber, όπου έμενε ο φίλος της και, αφού μίλησε μαζί του επιβιβάστηκε σ’ ένα ταξί κι έφυγε.

Όταν οι αστυνομικοί από το τμήμα του Anchorage έφθασαν στο πανδοχείο Mush, o υπάλληλος τους έστειλε στο μοτέλ, όπου και την βρήκαν μόνη της, ακόμη ημίγυμνη και με τις χειροπέδες. Με τις πληροφορίες που τους έδωσε η κοπέλα οδηγήθηκαν στον Hansen. Εκείνος, κατά την προσφιλή του συνήθεια, έπαιξε το χαρτί του καλού και αγαθού πολίτη, ισχυρίστηκε πως η Paulson τα είπε όλα αυτά επειδή δεν υπέκυψε στους εκβιασμούς της και πως ήθελε να του αποσπάσει περισσότερα χρήματα από εκείνα που είχαν συμφωνήσει, αφέθηκε ελεύθερος και η υπόθεση δεν προχώρησε.

Το όπλο του Hansen

Όμως ο Hansen είχε ήδη τραβήξει την προσοχή του ντετέκτιβ Glenn Flothe, εξαιτίας του παρελθόντος του, του βεβαρημένου με σεξουαλικές επιθέσεις. Ο Flothe επικοινώνησε με τον πράκτορα του FBI Roy Hazelwood και του ζήτησε να τον βοηθήσει με την δημιουργία του προφίλ του δολοφόνου τριών πτωμάτων που είχαν πρόσφατα ανακαλυφθεί στην περιοχή.

Το πρώτο από αυτά είχε ανακαλυφθεί στις 21 Ιουλίου του 1981 από οικοδόμους, κοντά στην οδό Eklutna. Ανήκε σε μια νέα, ξανθή γυναίκα και δεν αναγνωρίστηκε ποτέ. Είχε αρκετά από τα ρούχα της, όπως ένα αμάνικο πλεκτό μπλουζάκι, ένα δερμάτινο σακάκι, μπότες μέχρι το γόνατο και αρκετά κοσμήματα. Οι ερευνητές της έδωσαν το όνομα Eklutna Annie.

Kοσμήματα της «Eklutna Annie»

To δεύτερο, που ανακαλύφθηκε αργότερα την ίδια χρονιά σ’ έναν λάκο με αμμοχάλικο, ανήκε στην Joanna Messina. Το τρίτο, εκείνο της 23χρονης Sherry Morrow, βρέθηκε σ’ έναν ρηχό τάφο κοντά στον ποταμό Knik. Kαι τα τρία πτώματα είχαν κοινά χαρακτηριστικά, τα οποία μαρτυρούσαν τον ίδιο δολοφόνο.

Οι όχθες του ποταμού Knik, όπου ο Hansen είχε θάψει πολλά από τα θύματά του.

Το προφίλ που παρέδωσε ο Hazelwood σκιαγραφούσε έναν δολοφόνο που ήταν έμπειρος κυνηγός, με χαμηλή αυτοεκτίμηση, ιστορικό απόρριψης από γυναίκες και τύπο που οπωσδήποτε θα κρατούσε «ενθύμια» από τα θύματά του, όπως κοσμήματα ή άλλα προσωπικά είδη. Ανέφερε επιπλέον πως ήταν πολύ πιθανό να τραυλίζει. Χρησιμοποιώντας αυτό το προφίλ, ο Flothe εξέτασε τους φακέλλους πολλών ατόμων, πριν καταλήξει στον Hansen o oποίος όχι μόνο ταίριαζε στο προφίλ, αλλά διέθετε και αεροπλάνο.

Με την υποστήριξη της κατάθεσης της Paulson και του προφίλ του Hazelwood, ο Flothe κατάφερε να πάρει ένταλμα ερεύνης για το σπίτι του Hansen. Στις 27 Οκτώβρη του 1983, οι ερευνητές ανακάλυψαν κοσμήματα που ανήκαν σε διάφορες γυναίκες που ήταν αγνοούμενες και κάμποσα πυροβόλα όπλα και κυνηγετικά μαχαίρια στη σοφίτα του Hansen. Το πιο σημαντικό εύρημά τους ήταν ένας αεροναυτικός χάρτης, τον οποίο χρησιμοποιούσε ο Hansen κατά τις πτήσεις του, με αρκετά μικρά Χ σημειωμένα επάνω του.

Αστυνομικοί κοσκινίζουν την άμμο της όχθης του ποταμού για ευρήματα.

Στην αρχή ο Hansen προσπάθησε ν’ αρνηθεί τα πάντα αλλά, φυσικά, κάτι τέτοιο δεν ήταν αποδεκτό. Στη συνέχεια άρχισε να κατηγορεί τις γυναίκες ότι εκείνες έφταιγαν για τις δολοφονίες τους. Τέλος, απαντώντας για κάθε εύρημα των αστυνομικών, ομολόγησε μια σειρά δολοφονιών γυναικών της Αλάσκα, από το 1971 και μετά. Πιστεύεται ότι επιτέθηκε και βίασε περισσότερες από 30 γυναίκες και θεωρήθηκε υπεύθυνος για την δολοφονία τουλάχιστον 17 από αυτών, ηλικίας από 16 έως 41 ετών. Τα πρώτα του θύματα ήταν νεαρές γυναίκες ενώ, αργότερα, πέρασε σε καλλιτέχνιδες στριπτήζ και πόρνες. Αυτές οι τελευταίες, με τις ακριβείς καταθέσεις τους, διαδραμάτησαν σημαντικό ρόλο στη σύλληψή του.

Τα θύματα του Hansen ήταν τα εξής:
Lisa Futrell, 41ετών (παραδοχή δολοφονίας, το πτώμα της βρέθηκε με υπόδειξη του Hansen)
Malai Larsen, 28 ετών (παραδοχή δολοφονίας, το πτώμα της βρέθηκε με υπόδειξη του Hansen)
Sue Luna, 23 ετών (παραδοχή δολοφονίας, το πτώμα της βρέθηκε με υπόδειξη του Hansen)
Tami Pederson, 20 ετών (παραδοχή δολοφονίας, το πτώμα της βρέθηκε με υπόδειξη του Hansen)
Angela Feddern, 24 ετών (παραδοχή δολοφονίας, το πτώμα της βρέθηκε με υπόδειξη του Hansen)
Teresa Watson (παραδοχή δολοφονίας, το πτώμα της βρέθηκε με υπόδειξη του Hansen)
DeLynn «Sugar» Frey (παραδοχή δολοφονίας, το πτώμα της βρέθηκε στις 20 Αυγούστου του 1985, από έναν πιλότο που δοκίμαζε τα λάστιχα του αεροπλάνου του, στην αμμώδη όχθη του ποταμού Knik)
Paula Goulding (παραδοχή δολοφονίας, το πτώμα της βρέθηκε)
Andrea «Fish» Altiery (παραδοχή δολοφονίας, το πτώμα της δεν βρέθηκε)
Sherry Morrow, 23 ετών (παραδοχή δολοφονίας, το πτώμα της βρέθηκε)
«Eklutna Annie» (παραδοχή δολοφονίας, το πτώμα της βρέθηκε αλλά η πραγματική της ταυτότητα δεν ανακαλύφθηκε ποτέ)
Joanna Messina (παραδοχή δολοφονίας, το πτώμα της βρέθηκε)
«Horseshoe Harriet» (παραδοχή δολοφονίας, το πτώμα της βρέθηκε με υπόδειξη του Hansen αλλά η πραγματική της ταυτότητα δεν ανακαλύφθηκε ποτέ)
Roxane Easland, 24 ετών (παραδοχή δολοφονίας, το πτώμα της δεν βρέθηκε)
Ceilia «Beth» Van Zanten, 17 ετών (ο Hansen αρνήθηκε την δολοφονία, το πτώμα της βρέθηκε σε σημείο που ήταν σημειωμένο με Χ στον αεροναυτικό χάρτη)
Megan Emerick, 17 ετών (ο Hansen αρνήθηκε την δολοφονία, το πτώμα της δεν βρέθηκε, αλλά υπήρχε σημείο που ήταν σημειωμένο με Χ στον αεροναυτικό χάρτη)
Mary Thill, 23 ετών (ο Hansen αρνήθηκε την δολοφονία, το πτώμα της δεν βρέθηκε, αλλά υπήρχε σημείο που ήταν σημειωμένο με Χ στον αεροναυτικό χάρτη)

Από αυτές τις 17 γυναίκες ο Hansen κατηγορήθηκε επίσημα μόνο για την δολοφονία των τεσσάρων: Sherry Morrow, Joanna Messina, Eklutna Annie και Paula Goulding. Επίσης κατηγορήθηκε για την απαγωγή και τον βιασμό της Cindy Paulson.

Σύλληψη του Robert Hansen

Oι ένορκοι καταδίκασαν τον Hansen 461 χρόνια φυλάκισης, επιπλέον άλλη μία φορά ισόβια, χωρίς δικαίωμα αναστολής. Αρχικά κρατήθηκε στις κρατικές φυλακές του Lewisburg στην Pennsylvania. To 1988 τον έφεραν πίσω στην Αλάσκα, όπου για μικρό χρονικό διάστημα κρατήθηκε στις φυλακές Lemon Creek. Έπειτα μεταφέρθηκε στις φυλακές του Spring Creek στο Seward, όπου και παρέμεινε μέχρι τον Μάιο του 2014, όταν και μεταφέρθηκε, για λόγους υγείας στο Anchorage.

Ο Ηansen, λίγο πριν τον θάνατό του.

Πέθανε σε ηλικία 76 ετών στο τοπικό νοσοκομείο του Anchorage, στις 21 Αυγούστου του 2014.

Παράρτημα

Η υπόθεση του Robert Hansen συγκλόνισε την αμερικανική κοινή γνώμη, κυρίως για το γεγονός πως ένας άνθρωπος με πολλά χαρακτηριστικά γνωρίσματα σειριακού δολοφόνου, που δεν ήταν άγνωστος στις διωκτικές αρχές λόγω των αλεπάλληλων σεξουαλικών του επιθέσεων σε γυναίκες, κατάφερε να παραμείνει ασύλληπτος και ανεντόπιστος από τα «ραντάρ» της αστυνομίας για πάνω από δέκα χρόνια, με αποτέλεσμα να αφαιρέσει τη ζωή από 17 απ’ αυτές.

Πάνω στην υπόθεση βασίστηκαν δύο ταινίες:

«Naked Fear», του 2007, σε σκηνοθεσία Thom Eberhardt. Η ταινία βασίζεται ελαφρά πάνω στην υπόθεση Hansen, χρησιμοποιώντας αρκετή μυθοπλασία.

«Τhe Frozen Ground», του 2013, σε σκηνοθεσία Scott Walker, με τον John Cusack να υποδύεται τον Hansen, τον Nicolas Cage ως ντετέκτιβ Jack Halcombe (ρόλος βασισμένος στον Glenn Flothe) και την Vanessa Hudgens στον ρόλο του θύματος Cindy Paulson.

Επίσης γυρίστηκαν αρκετά ντοκυμαντέρ. Αναφορές στην υπόθεση Hansen έγιναν σε αρκετές αστυνομικές τηλεοπτικές σειρές, όπως Cold Case, Criminal Minds και Law and Order SVU.

Οι Walter Gilmour and Leland E. Hale έγραψαν το βιβλίο, Butcher, Baker: The True Account of an Alaskan Serial Killer, όπου εξετάζονται τα εγκλήματα του Hansen και ο αγώνας για τον εντοπισμό και τη σύλληψή του.

Πηγές

• Du Clos, Bernard. Fair GameGilmour,
• Walter & Hale, Leland E. Butcher, Baker: A True Account of a Serial Murder.
• Martin, Reagan (July 9, 2013). Hunted on Ice: The Search for Alaskan Serial Killer Robert Hansen. CreateSpace Independent Publishing Platform
• Εφημερίδα Alaska Dispatch

Advertisements

~ από Nina C στο 17/03/2018.

2 Σχόλια to “Robert Hansen, o κυνηγός της Αλάσκας”

  1. Ωραίο άρθρο! Έχω να παρατηρήσω μόνο δύο πράγματα: γιατί, ενώ στον τίτλο, την Αλάσκα την έχετε γραμμένη στα ελληνικά, γράφετε «της Αλάσκα», ενώ το τοπωνύμιο προσαρμόζεται μια χαρά στο κλιτικό σύστημα της νέας ελληνικής, δηλαδή «της Αλάσκας»; Η δεύτερη παρατήρηση είναι ένα λάθος του πληκτρολογίου: στην ιστορία της Sandra Paterson, στην παράγραφο αμέσως μετά το μονοπλάνο του Hansen, αντί για «να γδυθεί» γράφετε «να γλυθεί».
    Θα μου επιτρέψετε να βάλω το μπλογκ σας στα αγαπημένα του δικού μου. Λέγεται η μαγεία της βιβλιοθήκης και η διεύθυνση είναι vagiaslibrary.blogspot. Είναι μπλογκ με λογοτεχνικά βιβλία και θα βάλω και αστυνομικά κάποια στιγμή. Μ’ αρέσουν πολύ τα αστυνομικά μυθιστορήματα κι επειδή έχετε κάμποσα άρθρα σχετικά με αστυνομική λογοτεχνία, θα ήθελα να σας βάλω στα αγαπημένα.

  2. Βάγια, αμφότερες οι επισημάνσεις σωστές. Ευχαριστώ πολύ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
Advertisements
 
Αρέσει σε %d bloggers: