Απόστολος Κοσμάς, ο συμπαθής δολοφόνος

•18/04/2015 • 3 σχόλια

f6_apostolos_kosmasΣτις 7 Ιουλίου του 1996 ο 54χρονος μηχανολόγος και επιχειρηματίας Απόστολος Κοσμάς σκότωσε με τσεκούρι τον πρωτότοκο γιο του την ώρα που εκείνος κοιμόταν. Στη συνέχεια, χωρίς να τον αντιληφθεί κανείς, μετέφερε το πτώμα στο εξοχικό της οικογένειας στον Κάλαμο και το πυρπόλησε. Ο παιδοκτόνος επέστρεψε στο εξοχικό την επόμενη μέρα και τεμάχισε το απανθρακωμένο πτώμα με πριόνι, προκειμένου να το εξαφανίσει. Την ώρα που τοποθετούσε τα μέλη του νεκρού γιου του σε σακούλες, η αστυνομία έκανε έφοδο και τον έπιασε επ’ αυτοφώρω. Οι κινήσεις του είχαν γίνει αντιληπτές από την προηγούμενη μέρα και οι αστυνομικοί υποψιάστηκαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Το φριχτό έγκλημα ήταν η ολοκλήρωση μιας οικογενειακής τραγωδίας που είχε αρχίσει λίγα χρόνια πριν, όταν το νεαρό αγόρι διαγνώστηκε με σχιζοφρένεια παρανοϊκού τύπου.

κοσμάς ΣΤΟΝ ΑΝΑΚΡΙΤΗΤο χρονικό της τραγωδίας

Ο Απόστολος Κοσμάς ζούσε με τη γυναίκα και τα τρία παιδιά τους σε ένα μεγάλο σπίτι στην Κηφισιά. Η ζωή της οικογένειας κυλούσε φυσιολογικά μέχρι τη στιγμή που ο μεγαλύτερος γιος άρχισε να εκδηλώνει τα πρώτα περίεργα συμπτώματα στη συμπεριφορά του. Οι γιατροί αρχικά απέδωσαν τις εκρήξεις θυμού στην εφηβεία, αλλά η κατάσταση χειροτέρευε. Μια μέρα ο νεαρός αποκάλυψε στον πατέρα του ότι ένας γείτονας έμπαινε στο μυαλό του και του υπαγόρευε τι να κάνει. «Το κεφάλι μου πονάει, θα τον σκοτώσω», είπε στον πατέρα του. Η εισαγωγή του σε κλινική ήταν πλέον επιτακτική. Οι γιατροί διέγνωσαν ότι έπασχε από σχιζοφρένεια παρανοϊκού τύπου, με ανεξέλεγκτη επιθετικότητα. Ο εγκλεισμός του στην κλινική «Γαλήνη» τραυμάτισε τόσο τον ίδιο, όσο και την οικογένειά του. «Είδα να τον πιάνουν τέσσερις – πέντε μαζί. Τον δένουν και τον κλείνουν σε ένα υπόγειο για ένα μήνα. Ήταν βαριά περίπτωση», ανέφερε ο πατέρας, που λίγο καιρό μετά, δεν άντεξε να βλέπει το παιδί του να υποφέρει και αποφάσισε να τον πάρει πίσω στο σπίτι με δική του ευθύνη. Με το εξιτήριο του νεαρού σχιζοφρενή, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Τον πρώτο καιρό ακολουθούσε τη φαρμακευτική αγωγή και η κατάστασή του ήταν σταθερή.

Το 1995 ο Βαγγέλης, σταμάτησε να παίρνει τα φάρμακα του. Μέχρι τότε οι γονείς του, έβαζαν τα φάρμακα του μέσα στους χυμούς και το φαγητό του και για να μην καταλάβει τίποτα. Ο Απόστολος Κοσμάς στην απολογία του στο δικαστήριο αναφέρθηκε στην περίοδο που ο γιος του είχε αρχίσει να χειροτερεύει: «Παίρνει τις σταγόνες του. Είναι καλύτερα. Δεν ήθελα να τον κλείσω σε ψυχιατρείο, δεν το άντεχα. Τον βάζω σε διάφορες δουλειές γνωστών μου. Φεύγει. Αγοράζει χασίς. Χειροτερεύει. Χτυπούσε τη μητέρα του. Αποφασίζουμε να τον πάμε στο Αιγινήτειο. Δεν γίνεται. Ο γιατρός φοβάται για τη ζωή του παιδιού». Παρά την επιμονή των ειδικών αλλά και της αστυνομίας για εγκλεισμό του νεαρού σε κλινική, οι γονείς αποφάσισαν για ακόμα μια φορά να τον κρατήσουν στο σπίτι. Αυτό, υποστήριξαν αρκετοί, ότι ήταν και το μοιραίο λάθος τους. Την ημέρα του φόνου, ο νεαρός βρισκόταν σε κρίση. Φώναζε στον πατέρα του και του ζητούσε χρήματα για να αγοράσει όπλα. «Αν μέχρι να γυρίσω δεν μου έχεις βρει λεφτά για όπλα, θα σε σκοτώσω». Τα λόγια του Βαγγέλη έκαναν τον πατέρα του να συνειδητοποιήσει πως η κατάσταση δεν πήγαινε άλλο. Ο Απόστολος Κοσμάς πήρε τη δύσκολη απόφαση. Επισκέφτηκε το αστυνομικό τμήμα προκειμένου να μεταφερθεί το παιδί του σε ψυχιατρείο με το ζόρι. Όμως ο διοικητής έλειπε. Η διήγηση των γεγονότων από το φονιά στο δικαστήριο σταμάτησε εκεί. Ο Κοσμάς λύγισε και είπε «Τα υπόλοιπα διαβάστε τα μόνοι σας».

kosmasΟ δολοφόνος προκάλεσε οίκτο και συμπόνια

Το έγκλημα που διέπραξε ο Απόστολος Κοσμάς, ήταν φριχτό. Η κοινή γνώμη αλλά και ο νόμος ήταν αμείλικτοι με τους παιδοκτόνους. Στην περίπτωση του Απόστολου Κοσμά όμως υπήρξε συγκίνηση και επιείκεια. Στο δικαστήριο έκλαιγε συνεχώς και αναρωτιόταν πως μπόρεσε να κάνει ένα τέτοιο έγκλημα. Κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του διέκοπτε συνεχώς και σκούπισε τα μάτια και το πρόσωπο του με ένα μαντήλι, ενώ κάποια στιγμή χρειάστηκε να πάρει χάπι για την καρδιά του, από την οποία έπασχε, προκειμένου να καταφέρει να συνεχίσει. Οι μάρτυρες που κλήθηκαν στο δικαστήριο υποστήριξαν τον κατηγορούμενο….

Ακόμα και η σύζυγός του, που θρηνούσε για το παιδί της, ήταν στο πλευρό του Κοσμά. Του έσφιγγε το χέρι και έκλαιγε αδιάκοπα. Το μόνο που είπε στο τέλος της κατάθεσής της ήταν: «Δείτε το ως ανθρώπινο. Κι ας μοιάζει απάνθρωπο. Το παιδί μου είχε μια ζωή γεμάτη αγάπη. Το τέλος του δεν δείχνει αγάπη. Αυτό με τυραννάει». Οι άλλοι δυο γιοι του μίλησαν για αυτόν με τα καλύτερα λόγια. «Ο Απόστολος έκανε θυσίες για το άρρωστο παιδί του» είπε μια γειτόνισσα. Ο κατηγορούμενος πριν την ανακοίνωση της ετυμηγορίας είπε: «Αν βγω από τη φυλακή θα βοηθήσω τα παιδάκια που έχουν την ίδια αρρώστια με τον Βαγγέλη μου». Το δικαστήριο δεν καταδίκασε τον κατηγορούμενο σε ισόβια. Στον Απόστολο Κοσμά επιβλήθηκε ποινή 15ετούς κάθειρξης και έξι μηνών. Πριν οδηγηθεί στο κελί του ζήτησε από τους δικαστές σαν χάρη να του επιτρέψουν να πάει στον τάφο του παιδιού του να κλάψει. Ο Απόστολος Κοσμάς δεν πρόλαβε να βγει από τη φυλακή και να κάνει πράξη την υπόσχεση που είχε δώσει. Πέθανε στο κελί του λίγο μετά τη δίκη προδομένος από την καρδιά του….

Αναδημοσίευση από την Μηχανή του Χρόνου

crime_and_punishment22

Καλό Πάσχα…

•11/04/2015 • Σχολιάστε

tumblr_mkjvriX6FC1reuvw7o1_500…και σιγά τα αίματα!

crime_and_punishment22

Ο δράκος του Σέιχ-Σου: υπόθεση Παγκρατίδη – 2

•04/04/2015 • 3 σχόλια

drakos2Προηγούμενο

ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Ο δημοσιογράφος Κώστας Τσαρούχας στο βιβλίο του «Υπόθεση Παγκρατίδη αθώος ή ένοχος;» το έτος 1989 το λέει καθαρά γνωρίζει τους πραγματικούς δράστες των εγκλημάτων. Αναφέρεται σε έναν βιομήχανο και το συνεργό του .Πηγαίνει μάλιστα να πει τα ονόματά τους στον αδελφό του Παγκρατίδη όπως του υποσχέθηκε αλλά δε τον προλαβαίνει. Μαθαίνει ότι έχει πεθάνει πρόσφατα από εγκεφαλικό επεισόδιο. Στο ίδιο βιβλίο περιλαμβάνεται και μια μαρτυρία καταπέλτης ενός απόστρατου αξιωματικού της Χωροφυλακής.

«…είχαμε εντολή να τον βγάλουμε δράκο, τον λυπόταν η ψυχή μου αλλά η εντολή ήταν από ψηλά….»

Το πράγμα φώναζε από μακριά ότι οι δολοφόνοι ήταν δυο. Υπήρχε όμως κάτι άλλο που έβγαζε κατευθείαν αθώο τον Παγκρατίδη από το έγκλημα της Μίκρας. Από το σημείο που υπήρχαν τα αίματα όπου έγινε η επίθεση με τη πέτρα, υπήρχε κάποια απόσταση μέχρι το σημείο που βρέθηκε το αυτοκίνητο. Στο αυτοκίνητο σταματημένο όπως ήταν, υπήρχε η δεύτερη ταχύτητα. Η εκδοχή να είχε μεταφέρει τα δύο πτώματα από το αυτοκίνητο στο σημείο που βρέθηκαν, δε στεκόταν. Ο Παγκρατίδης δεν ήξερε να οδηγεί. Ποιος οδήγησε λοιπόν το αυτοκίνητο εκεί που βρέθηκε; Σίγουρα κάποιος που ήταν οδηγός. Και πάντως όχι ο Παγκρατίδης που δεν ήταν.

post_typevimeo-videop9663-vimeo-thumbnailΟ δράκος ήταν δυο άτομα
Ήταν ένας μεγαλόσχημος επιχειρηματίας, που ζει σήμερα στην Ελλάδα, όχι στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, με συνεργάτη του στα εγκλήματα τον οδηγό του. Αυτόν το τελευταίο τον φυγάδευσαν τότε στην Αμερική, όπου ζει και σήμερα. Έκανε κι εκεί κάτι ανάλογες μικροδουλειές». Ο μεγαλόσχημος επιχειρηματίας βιομήχανος ήταν διεστραμμένος άνθρωπος. Νεκρόφιλος. Ο οδηγός του χτυπούσε με τη πέτρα, σκότωνε τα θύματα κι αυτός μετά ασελγούσε πάνω στις γυναίκες. Στη Μίκρα ο οδηγός ήταν αυτός που ζήτησε φωτιά από τον ίλαρχο. Υπάρχουν μαρτυρίες που έχουν θαφτεί……

Αναφερόμενος στη συνέχεια ο αξιωματικός στον έναν δράστη της υπόθεσης του δημοτικού νοσοκομείου με θύμα τη Μελπομένη Πατρικίου λέει ότι η αστυνομία γνώριζε την αλήθεια από τότε…..Ο βιομήχανος έφυγε στο εξωτερικό τότε και άφησε τον οδηγό του να δράσει μόνος του. Πήγε λοιπόν αυτός. Έτσι το άλλοθι για τον ουσιαστικό δράκο ήταν ακλόνητο. Ο μεγαλόσχημος κύριος έβγαινε λάδι. Κι αν θυμάσαι τη λεπτομέρεια εκεί δεν υπήρξε συνουσία. Απόπειρα μόνο. Για να είναι «δεμένο» και το σενάριο και το άλλοθι….Εδώ ο Παγκρατίδης, όταν τον πήγαμε εκεί, ούτε το χώρο δεν ήξερε και ρωτούσε συνέχεια….»

ΤΡΙΑΝΤΑΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Ο φωτορεπόρτερ Γιάννης Κυριακίδης, ο μόνος που κατάφερε ν’ απαθανατίσει τον Παγκρατίδη στις τελευταίες του ώρες πίσω από τη πλάτη ενός δημοσιογράφου, μιλάει για την εποχή.

«..Εκείνο το καιρό λόγω του ότι τα εγκλήματα γίναν το ένα πίσω από το άλλο, η αγορά είχε νεκρώσει. Όλα τα καταστήματα στο κέντρο της πόλης επί ένα μήνα είχαν μείνει κλειστά και στο δρόμο δε περπατούσε ψυχή. Όπως καταλαβαίνεις είχε δημιουργηθεί οικονομικό θέμα. Οι εντολές είχαν έρθει από άνωθεν και εκείνος ο άτιμος υπομοίραρχος που ήθελε να πάρει κι άλλα γαλόνια κατέστρεψε τον καημένο το Παγκρατίδη. Τον βασάνιζε και τον έβαζε να ομολογήσει με το ζόρι. Μια μέρα έπιασα τον Αριστείδη κατά την ώρα των αναπαραστάσεων με τους ασφαλίτες και του είπα. Πες μου βρε παιδί μου τι σου συμβαίνει εσύ δείχνεις καταπονημένος: «Μια βδομάδα με ταΐζουν σαρδέλες και μου λεν πως θα μου δώσουν νερό μόνο αν ομολογήσω μου είπε. Μου υποδεικνύουν σε ποια σημεία εχτύπησα και στραγγάλισα.”

Ύστερα ήταν κι εκείνες οι αθεόφοφοβες υπεύθυνες του αναμορφωτηρίου που ψευδομαρτύρησαν και βαλαν και τα παιδάκια να πουν ψέματα….»

«…εδώ μόνο που τον έβλεπες τον Αριστείδη καταλάβαινες ότι δεν είχε τη δύναμη να τα βάλει με κείνον τον ίλαρχο που ήταν δυνατός και εύσωμος σα λιοντάρι. Πως θα μπορούσε να τον σκοτώσει; Εκείνος ήθελε δυο άτομα για να πέσει κάτω κι όχι εύκολα…»

«Θυμάμαι τον παπά που τον εξομολόγησε λίγο πριν την εκτέλεση. Έπεσε στην αγκαλιά μου κι έκλαιγε. Τόσο σίγουρος ήταν για την αθωότητά του Αριστείδη. Κάθε φορά που τον προέτρεπε να εξομολογηθεί εκείνος του απαντούσε κλαίγοντας: Είμαι πούστης, έκλεψα, ζητιάνεψα, όμως δε σκότωσα.»

tromaktiko1Για μένα όμως εκεί που βεβαιώθηκα ήταν κατά τη τραγική στιγμή της καταδίκης του. Έχω ακόμα μπροστά μου την εικόνα του. Στο άκουσμα της θανατικής του ποινής, σήκωσε τα χέρια του απελπισμένος και μούγκρισε σαν άγριο θηρίο. Ανατρίχιασα όταν τον άκουσα να φωνάζει με όλες τις φλέβες πεταγμένες στο πρόσωπό του «ΕΙΜΑΙ ΑΘΩΟΣ». Σείστηκε το δικαστήριο. Εκείνη την ώρα, η επαγγελματική μου εμπειρία και η διαίσθησή μου, μ’ έπεισαν ότι αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν ο δολοφόνος.

«Είναι όμως και κάτι άλλο. Μετά τα γεγονότα, ήρθε μια μέρα ξαφνικά στο γραφείο μου ο διοικητής της εγκληματολογικής υπηρεσίας.Του πρόσφερα καφέ. Φαινόταν προβληματισμένος και ανήσυχος. Έκτοτε ξανάρθε πολλές φορές. Μου φάνηκε περίεργο. Μια μέρα δεν άντεξε και τον έπιασαν τα κλάματα. Κοντεύω να σκάσω μου είπε. Το χω βάρος στη ψυχή μου. Εγώ έκανα την έρευνα. Οι πέτρες, τα δακτυλικά αποτυπώματα και τα λοιπά στοιχεία, δεν έχουν καμία σχέση με τον Παγκρατίδη.

Του λέω δώσε μου στοιχεία και αναλαμβάνω την ευθύνη εγώ. Μου απάντησε ότι τον απειλούσαν με τη ζωή της κόρης του και δε τολμούσε φοβόταν. Πέθανε πριν πέντε χρόνια και πήρε το μυστικό μαζί του.» Ρώτησα για ποιο λόγο φοβόταν. Υπάρχει περίπτωση ο δράστης ή οι δράστες να ζουν μέχρι σήμερα κι αν ναι για πιο λόγο θα είναι ακόμη επικίνδυνοι;

«Πιθανότατα ναι πρέπει να βρίσκονται στη ζωή κι έχουν σίγουρα μεγάλη οικονομική ή άλλη ισχύ αλλιώς δε θα υπήρχε ακόμη τόσος φόβος. Για μένα ο Αριστείδης Παγκρατίδης καταλήγει ο κύριος Κυριακίδης είναι 1000% αθώος. Θέλω να το ξεκαθαρίσω αυτό για να έχω ήσυχη τη συνείδησή μου. Είμαι 80 ετών και δε θέλω να φύγω όπως τον ταγματάρχη που έμεινε με το βάρος στη ψυχή του παίρνοντας το μυστικό του μαζί του»

picture1351Η δικηγόρος Μαρία Πρωτοπαπαδάκη μιλά για το πατέρα της.
Η κόρη του αποθανόντα διοικητή της Εγκληματολογικής Υπηρεσίας Γιάννη Πρωτοπαπαδάκη, λέει σχετικά. Ο πατέρας μου ήταν ένας ευφυής άνθρωπος με μεγάλη εγκυκλοπαιδικη μόρφωση την οποία απέκτησε μόνος του. Αποτέλεσμα της πικρίας του που δε μπόρεσε να ολοκληρώσει τις νομικές του σπουδές σε καιρούς που απαγορευόταν να σπουδάζεις και να δουλεύεις παράλληλα. Το επάγγελμα του χωροφύλακα δε του ταίριαζε ήταν όμως μια εξασφάλιση. Παρ’ όλα αυτά το ερευνητικό του μυαλό βρήκε διέξοδο στο τομέα της αστυνομικής έρευνας. Αντικείμενο που υπηρέτησε πιστά μέχρι το τέλος της επαγγελματικής του θητείας.

Ο πατέρας μου λοιπόν από την αρχή είχε ενστάσεις για τη σύλληψη Παγκρατίδη. Για εκείνον το πιο χονδροειδές στοιχείο ήταν η σωματική διάπλαση των θυμάτων. Ο Παγκρατίδης δε διακρινόταν για τις διαστάσεις του και τα θύματα του στις περισσότερες των περιπτώσεων ήταν μεγαλύτερα απ’ αυτόν. Το διάστημα της σύλληψης του Παγκρατίδη ο πατέρας μου υπηρετούσε ως χαμηλόβαθμο στέλεχος στη Γενική Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Από τα στοιχεία που είχε περισυλλέξει φαινόταν καθαρά ότι ο δράστης ήταν άλλος.

Το υλικό το είχε σε δυο αντίγραφα. Το ένα στο σπίτι του και το άλλο σε μια θυρίδα τραπέζης σε περίπτωση που απειλούνταν η ζωή του. Καιρό αργότερα ο πατέρας μου ισχυρίστηκε ότι τα έγγραφα εκλάπησαν και ότι δε βρισκόταν πια στη κατοχή του. Μας εξομολογήθηκε το καιρό που ζούσε ότι κατά τη περίοδο που βρισκόταν στα πρώτα στάδια της έρευνάς του δέχθηκε ένα εμπιστευτικό τηλεφώνημα από άγνωστο ο οποίος του υποσχόταν αδιάσειστα στοιχεία για την υπόθεση. Ορίστηκε ένα σημείο συνάντησης. Στο ραντεβού φυσικά δε βρήκε κανένα ενώ λίγο αργότερα βρέθηκε αντιμέτωπος μ’ ένα αυτοκίνητο που ερχόταν με τρελή πορεία καταπάνω του.
Καιρό αργότερα όταν γεννηθήκαμε εγώ και η αδερφή μου δέχθηκε και πάλι απειλές για τη ζωή του αλλά και για τη ζωή των παιδιών του. Αυτή τη φορά πιο άμεσα. Για το πατέρα μου τότε ήταν που ο κύκλος έκλεισε. Κουράστηκαν κι αυτός και η μητέρα μου να μας αποκτήσουν και δε θα διακινδύνευαν με τίποτα τη ζωή μας. Παρ’ όλα αυτά όμως αυτό που θυμάμαι από κείνον είναι η διαρκής του αγωνία. Είχε έναν έντονο φόβο. Ποιος; Αυτός ο άνθρωπος που ήταν απόλυτα εξοικειωμένος με το θάνατο.

Πάντα εντυπωσιαζόμουν από το γεγονός ότι έβλεπα το πατέρα μου σοκαρισμένο. Γιατί γενικά φαινόταν άνθρωπος όπου τίποτα δε μπορεί να το ταράξει. Άραγε έπαθε σοκ από τα πρόσωπα ή την εξουσία των ανθρώπων; Ή μήπως και τα δύο μαζί; Όπως και να χει ποτέ δε μας είπε λεπτομέρειες για την υπόθεση από διάθεση να μας προστατέψει. Μόνο το φόβο του καταλαβαίναμε έντονα. Στο τέλος συμφιλιώθηκε με το τρόμο του. Δέχθηκε το γεγονός ότι αναγκάστηκε να συμμετέχει στην απόκρυψη της αλήθειας για την οποία είχε δουλέψει. Πάντα αναρωτιόμουν με ποιόν ή με τι ήρθε αντιμέτωπος κατά τη διάρκεια της έρευνάς του. Φαινόταν απόλυτα στιγματισμένος από αυτή την υπόθεση. Μας είχε ορκίστει κατά το παρελθόν: Μην ανακατευτείτε ούτε εσείς ούτε τα παιδιά των παιδιών σας μ’ αυτή την ιστορία. Ποτέ μου δεν τον είδα ικανοποιημένο από όσα γράφτηκαν κατά καιρούς για το Δράκο του Σειχ Σου. Μου δινε πάντα την εντύπωση ότι τη δική του αλήθεια δε τη βρήκε πουθενά κι ούτε τη διάβασε ποτέ.

30aΤΟ ‘ΧΩ ΒΑΡΟΣ ΣΤΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ
Απειλές για τη ζωή της κόρης του δεχόταν και ο ταγματάρχης της Χωροφυλακής Κώστας Αντωνίου τότε διευθυντής της Σήμανσης της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης. Πριν πεθάνει εξομολογήθηκε στη κόρη του. « Ο Παγκρατίδης ήταν αθώος. Ο δράκος κατά τη γνώμη μου, ήταν γόνος κάποιας γνωστής πλούσιας οικογένειας που γεννήθηκε σχιζοφρενής. Η οικογένεια το πήγε σε όλο τον κόσμο από Ανατολή σε Δύση. Δε μπόρεσαν όμως να το γιατρέψουν. Ήμαστε πολύ μικροί, κι εγώ και οι συνάδελφοί μου, ώστε να φτάσουμε να τον εξετάσουμε, αυτόν για τον οποίον είχαμε τις υπόνοιες. Δηλαδή υπήρχε ένα ταμπού.»

Ο Κώστας Αντωνίου είχε στη κατοχή του έγγραφα τα οποία περισυνέλεγε επί δυόμισι χρόνια προκειμένου να αποδείξει την αθωότητα του Παγκρατίδη. Μετά το θάνατό του αυτά τα έγγραφα διατέθηκαν στα αρχεία της Γενικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης.»

assets_LARGE_t_420_47375554ΨΙΘΥΡΟΙ
Στη Θεσσαλονίκη κυκλοφορεί από τότε το όνομα ενός επιχειρηματία. Το βάρος του μυστικού διέρρευσε σα μια θηλιά για το λαιμό που ο ένας τη χαρίζει στον άλλο. Όλοι ανεπίσημα αναφέρονται σ’ αυτόν μετά βεβαιότητας. Η υπόθεση όμως πλέον έχει κλείσει. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να την αναβιώσει. Η δικαίωση υπήρξε μόνο το τρελό όνειρο του μελλοθάνατου Παγκρατίδη. Ποιόν θα εξυπηρετούσε άλλωστε;

Τόσα χρόνια η ειδησεογραφία τρέφεται από το μύθο του. Το θέμα έρχεται και επανέρχεται σα φιλμ νουαρ με πιστούς συνεφίλ. Ο Παγκρατίδης δράκος ο Παγκρατίδης θύμα. Το δίπολο που εξυπηρετεί όλους. Όταν ή έμπνευση λείπει ο Παγκρατίδης μπορεί να γεμίσει αβίαστα δισέλιδα αφήνοντας ένα κινηματογραφικό ερωτηματικό να αιωρείται πάνω από τους συνεπαρμένους αναγνώστες. Ο κόσμος τότε ηδονιζόταν με το άγχος του φόβου του και βρήκε ένα εξιλαστήριο θύμα. Σήμερα τρέφεται από το μυστήριο της υπόθεσης και συντηρεί την αδικία.

afisa_gyros_thanatoyΗ ιστορία του Παγκρατίδη έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο, από τον Δημήτρη Αρβανίτη το 1989, με τίτλο «Υπόθεση Παγκρατίδη – Αθώος ή ένοχος;». Πρωταγωνιστούν οι Σπύρος Δρόσος, Τάκης Βουλαλάς, Όλγα Τουρνάκη, Γιώργος Μούτσιος, Γιάννης Μπέζος κ.α.

Επίσης έχει γίνει βιβλίο από τον Θωμά Κοροβίνη («Ο γύρος του θανάτου», 2010, Εκδόσεις ΑΓΡΑ) και θεατρικό έργο από τον ίδιο, σε σκηνοθεσία του Νίκου Μαστοράκη.

Αναδημοσίευση από το Tromaktiko

crime_and_punishment22

Ο δράκος του Σέιχ-Σου: υπόθεση Παγκρατίδη – 1

•28/03/2015 • 6 σχόλια

vivlio1Όλα ξεκίνησαν το πρώτο τετράμηνο του 1959, όταν τρεις εγκληματικές ενέργειες σκόρπισαν τον πανικό στη Θεσσαλονίκη. Στις 19 Φεβρουαρίου, άγνωστος τραυματίζει βαρύτατα με πέτρες και ληστεύει ένα ζευγάρι, τον Αθανάσιο Παναγιώτου και την Ελεονόρα Βλάχου, στο Σέιχ Σου -τα θύματα επέζησαν επειδή η παγωνιά σταμάτησε την αιμορραγία…

Στις 6 Μαρτίου, στην περιοχή της Μίκρας άγνωστοι δολοφονούν με πέτρες και ληστεύουν τον Κωνσταντίνο Ραΐση και Ευδοκία Παληογιάννη. Μάλιστα βιάζουν τη γυναίκα. Ο άνδρας είναι λοχαγός του ιππικού και βρίσκεται στο ραντεβού με τη φίλη του φορώντας τη στολή του, με στρατιωτικό τζιπ και οπλοφορώντας.

Στις 3 Απριλίου, άγνωστος μπαίνει στο Δημοτικό Νοσοκομείο, του οποίου η αυλή «ακουμπάει» στο Σέιχ Σου, και σκοτώνει με πέτρα και ληστεύει τη ράφτρα του ιδρύματος Μελπομένη Πατρικίου, σε ένα μικρό χωριστό σπιτάκι όπου έμενε…

Οι τρεις εγκληματικές ενέργειες δημιουργούν την εντύπωση του «δράκου» που ρίχνει την εφιαλτική του σκιά του πάνω από την πόλη. Η αστυνομία δεν μπορεί να βρει άκρη. Είναι ένας φόβος διαλυτικός! Ένας φόβος που πλανάται πάνω από την πόλη, τρυπώνει στις ψυχές, αλλοιώνει χαρακτήρες, διαπερνά την καθημερινότητά, τρομάζει τον ύπνο και κάνει όλους να πιστεύουν ότι αυτοί θα είναι το επόμενο θύμα του δράκου!

Οι γυναίκες αρχίζουν από τον φόβο να μην κυκλοφορούν τα βράδια παρά μόνο με συνοδεία, ενώ στα παλιά σπίτια της Άνω Πόλης από τον φόβο του δράκου όλοι διπλοκλειδώνουν τις πόρτες. Η «δρακοφοβία» οδηγεί και σε ακραίες περιπτώσεις που περιγράφονται με γλαφυρότητα στις εφημερίδες της εποχής.Οι Θεσσαλονικείς με βάση τις περιγραφές του δράστη από τα θύματα που γλίτωσαν από τη μανία του βλέπουν παντού τον «δράκο». Στην αγορά, στους κεντρικούς δρόμους, στο Μοδιάνο, στο Καπάνι. Οι καταγγελίες διαδέχονται η μία την άλλη. Οι αστυνομικοί τρέχουν, αλλά ο «δράκος» πουθενά.

tromaktiko3Ο φόβος ήταν τόσο μεγάλος, που ακόμη «και τα αχ βαχ» ζευγαριών σε ερημικές περιοχές μεταφέρονται στην αστυνομία σαν φωνές ατόμων που ψυχορραγούν. Ο χρόνος κυλά, οι επιθέσεις εναντίον ζευγαριών ή μεμονωμένων γυναικών είναι περιορισμένες, δεν υπάρχει καμία δολοφονία και οι φήμες για τον «δράκο» οργιάζουν και αποτελούν την καθημερινή συζήτηση μεταξύ των Θεσσαλονικέων: ανήκει στην «υψηλή κοινωνία» και τον κρύβουν, ήταν αστυνομικός και ξέρει να φυλάγεται, έφυγε στο εξωτερικό, ήταν τρελός και αυτοκτόνησε κ.ά.

Στις αρχές Δεκεμβρίου του 1963 ένας 24χρονος, ο Αριστείδης Παγκρατίδης, συλλαμβάνεται επειδή μπήκε μεθυσμένος νύχτα στο ορφανοτροφείο «Μ. Αλέξανδρος», σε «αναζήτηση γυναίκας», όπως έλεγε. Δικάστηκε γρήγορα (Οκτώβριος 1964) και καταδικάστηκε σε εννιάχρονη κάθειρξη για «εξαναγκασμόν εις ασέλγειαν» μιας 11χρονης τροφίμου. Κατά την ανάκριση, μέσα σε μια εβδομάδα, θα ομολογήσει ότι ήταν ο «δράκος του Σέιχ Σου», θα δικαστεί «τετράκις εις θάνατον» (Φεβρουάριος του 1966) και θα εκτελεστεί, ακριβώς δυο χρόνια μετά, στον συνήθη τόπο εκτελέσεων: το δάσος του Σέιχ Σου…

Τρίτο παιδί γεωργών από τα Λαγκαδίκια, ο μικρός Αριστείδης είδε να σκοτώνουν τον πατέρα του για λόγους πολιτικούς και τη μάνα του να μεταφέρει την οικογένεια στην Τούμπα για να γλιτώσουν. Πηγαίνει τρεις χρονιές στην πρώτη δημοτικού, κάνει θελήματα για να βοηθήσει την οικογένεια και από τα 13 χρόνια του πουλάει το κορμί του για λίγες δραχμές ή μια φασολάδα.

Ένας από τους περιστασιακούς φίλους του θα καταθέσει χαρακτηριστικά: «Γνωρίζω τον Αριστείδη από ηλικίας 14 ετών και από τότε τον σέρνω ποτέ στο βουνό, πότε στα εβραίικα μνήματα, πότε στο σπίτι μου και του κάνω τη δουλειά για 15 δραχμές»!

19-2--11-thumb-largeΚι όπως θα αναφέρει ο εισαγγελέας πρωτοδικών στην πρότασή του για έκδοση βουλεύματος, «ο Παγκρατίδης, ουδεμιάς τυχών επιμελείας και διαπαιδαγωγήσεως, ετράπη εις την οδόν της διαφθοράς αποκτήσας πολλάς ανωμαλίας χαρακτήρος και διαστροφάς ως κίναιδος προς χρηματισμόν, ενεργητικός ομοφυλόφιλος, ηδονοβλεψίας, κλέπτης, υπεξαιρέτης, πότης, λιποτάκτης και καταχραστής χασίς». Μόνο που, ανεξάρτητα απ όλα αυτά… «δράκος» δεν ήταν! Και δεν ήταν διότι:

  1. Δεν υπήρξε «δράκος»! Τα τρία εγκλήματα διαφέρουν ουσιαστικά. Στη μία περίπτωση (Μίκρα) υπάρχει διπλός φόνος και βιασμός της κοπέλας, που μπορεί μάλιστα να έγινε πριν το θύμα ξεψυχήσει! Στα άλλα δύο δεν υπάρχει ίχνος σεξουαλικής πράξης! Και στην πορεία (1971) συνελήφθη ένας 40χρονος για την επίθεση σε ζευγάρι, ο οποίος ομολόγησε σειρά ενεργειών στο Σέιχ Σου πριν από το ʼ59 και (κυρίως) μετά, χωρίς νεκρούς: μια απόπειρα ανθρωποκτονίας, τρεις ληστείες, δυο απόπειρες, δυο κλοπές, δυο απόπειρες βιασμού!…

    2. Ο Παγκρατίδης δεν ήταν αποδεδειγμένα ο δράστης των δύο τουλάχιστον επιθέσεων όπου υπήρχαν νεκροί: της Μίκρας και του νοσοκομείου.

    ● Στην πρώτη περίπτωση οι δράστες ήταν δύο, επειδή, πέρα από τη μεταφορά των θυμάτων, δόθηκε κανονική μάχη, καθώς βρέθηκαν λίμνες αίματος εδώ κι εκεί.

    Ο «Αρίστος» στην δίκη του το 1968.μεγάλες αιχμηρές πέτρες γεμάτες αίματα και άλλα στοιχεία. Ειδικότερα βρέθηκαν πολλά αποτυπώματα (ένα πεντακάθαρο ήταν στο στήθος της κοπέλας) και αίμα που αποδεδειγμένα δεν ανήκει στα δύο θύματα, άρα ανήκε στον δράστη, αφού – σύμφωνα με την ιατροδικαστική εξέταση – δεν μπορούσε να προέλθει από ανάμειξη του αίματος του λοχαγού και της φίλης του… Ούτε το αίμα ούτε τα αποτυπώματα ανήκαν στον Παγκρατίδη!…

    ● Στη δεύτερη περίπτωση υπάρχει μάρτυρας που είδε τον δολοφόνο! Μια νοσοκόμα πήγε στο σπιτάκι για να κοιμηθεί και είδε τον δράστη, στη μέση του δωματίου, να σκουπίζει τα χέρια του και να ετοιμάζεται να φύγει. «Και τώρα εσύ τι θέλεις εδώ;» της είπε και επιτέθηκε για να τη χτυπήσει με πέτρα. Εκείνη έβαλε τις φωνές και πρόλαβε να χώσει το κεφάλι της κάτω από ένα κρεβάτι αποφεύγοντας τα χτυπήματα! Ένας χωροφύλακας από τη φρουρά του νοσοκομείου έσπευσε στο σπιτάκι, αλλά ο δράστης πρόλαβε κι εξαφανίστηκε. Η νοσοκόμα περιέγραψε από τότε λεπτομερώς τον δράστη και βέβαια δεν αναγνώρισε τον Παγκρατίδη: δεν ήταν αυτός, κατέθεσε…

    Ο Παγκρατίδης, από την πρώτη στιγμή που βρέθηκε στον τακτικό ανακριτή, του είπε ότι είναι αθώος και τον αιφνιδίασε: «Είναι αλήθεια, κ. ανακριτά, ότι υπάρχουν ενέσεις που λες την αλήθεια; Εάν υπάρχουν, σας παρακαλώ να μου κάνετε μία, γιατί μʼ έβαλαν στην Ασφάλεια να πω πράγματα που ούτε γνωρίζω ούτε έκανα!»… (Δεν επικαλέστηκε βασανιστήρια, αλλά κακομεταχείριση, ψυχολογική πίεση, απειλές και υποσχέσεις…). Από εκείνη τη στιγμή και ώς την ώρα που βρέθηκε μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα δεν έπαψε να φωνάζει για την αθωότητά του – «Μανούλα μου, είμαι αθώος» ήταν οι τελευταίες του λέξεις…

tromaktiko2H δίκη έγινε το 1966, με ένα δικαστήριο που απαξίωνε τόσο πολύ την υπεράσπιση, που ένας εκ των συνηγόρων του, ο Mενέλαος Σαπουντζής, αφού ήρθε σε αντιδικία με τον πρόεδρο-εφέτη Aνδρέα Aλετρά, τελικά αποχώρησε από τη δίκη. Σημαντικά στοιχεία δεν προσκομίστηκαν ποτέ, όπως ταύτιση αίματος ή οι τρίχες που βρέθηκαν στα χέρια των θυμάτων. Επίσης δεν υπολόγισαν την κατάθεση δύο νοσοκόμων που ήρθαν σε οπτική επαφή με τον δράκο ότι δεν τον αναγνώρισαν

Ο Παγκρατίδης μπορούσε να αποδείξει την αθωότητά του, αλλά δεν τον άφησαν! Στο δικαστήριο υποβλήθηκαν 13 αιτήσεις για διάφορα θέματα (αποτυπώματα, αίμα, συγκεκριμένοι μάρτυρες, πιθανοί δράστες και άλλα…), όμως απορρίφθηκαν όλες, αν και στις 5 από αυτές συμφωνούσε και ο εισαγγελέας… Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να απολογηθεί. Το δικαστήριο ήταν το Πενταμελές Εφετείο, επειδή και στις τρεις περιπτώσεις είχαν αφαιρεθεί χρήματα (ληστεία) από τα θύματα.

Ο Παγκρατίδης, στις 6 πρώτες καταθέσεις του, λέει για τη δολοφονία της ράφτρας του νοσοκομείου ότι βίασε το θύμα – και επί λέξει ότι, αφού την χτύπησε «διά λίθου εις το κρανίον, την έρριψεν χαμαί εκτάδην επί του τάπητος, αφήρεσεν την σκελέαν της και ησέλγησεν επ αυτής κατά φύσιν». Κάποια στιγμή οι αστυνομικοί βλέπουν από τα ʼ έγγραφα του 1959 ότι δεν υπάρχει βιασμός ούτε ίχνος σεξουαλικής πράξης: το θύμα «ετάφη παρθένος»! Τι κάνουμε τώρα; Πολύ απλά στην επόμενη κατάθεσή του ο Παγκρατίδης λέει ότι «της έκανα τη δουλειά στα πόδια»! Όταν οι συνήγοροί του βλέπουν τη δικογραφία, τον ρωτάνε έκπληκτοι «γιατί;» κι αυτός απαντά: «Διά να μην τη χαλάσω»! Δεν ήθελε «να χαλάσει» την γυναίκα που είχε σκοτώσει…

Στο τέλος της διαδικασίας ο εισαγγελέας της έδρας Μιχ. Σγουρίτσας ζήτησε να κηρυχθεί αναρμόδιο το δικαστήριο, επειδή «κύριος σκοπός ήταν η ανθρωποκτονία και κατά δεύτερο λόγο η ληστεία και η σεξουαλική ικανοποίηση» και να γίνει νέα δίκη από κακουργιοδικείο!

drakos1364494486Το δικαστήριο απέρριψε την εισαγγελική πρόταση, δεν δέχτηκε κανένα ελαφρυντικό ούτε έδειξε ότι είχε την παραμικρή αμφιβολία και έκρινε τον Παγκρατίδη ένοχο κατά το κατηγορητήριο για τις τρεις δολοφονίες κ.λπ. πράξεις που «εξετελέσθησαν μετά ιδιαιτέρας σκληρότητος, χαρακτηριζόμεναι ως ιδιαζόντως ειδεχθείς και ο δράστης τούτων ως επικίνδυνος εις την δημοσίαν ασφάλειαν».

  • Ο εισαγγελέας, έχοντας πλέον μπροστά του – σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου – έναν ειδεχθή εγκληματία (τρεις δολοφονίες, δυο τραυματισμοί, ληστείες, βιασμός…), ζητά «τετράκις ισόβια»!!! Είναι σαν να έχει ακόμη τις επιφυλάξεις που έδειχνε στη διάρκεια της δίκης, σαν να έλεγε: Ας τον βάλουμε για καλά στη φυλακή – ας μην τον στείλουμε στο απόσπασμα, δεν ξέρει κανείς τι μπορεί να προκύψει αργότερα… (Αυθαίρετη η ερμηνεία; Ίσως, αλλά δεν υπάρχει και άλλη που να εξηγεί την εισαγγελική πρόταση…).

  •   Το δικαστήριο, ύστερα από δεκαπεντάλεπτη διάσκεψη, αποφάνθηκε: «Τετράκις εις θάνατον».

O Aριστείδης Παγκρατίδης έμεινε στις φυλακές του Γεντί Kουλέ, στο Eπταπύργιο, δύο χρόνια. Mέχρι το ξημέρωμα της 6ης Φεβρουαρίου του 1968, που οδηγήθηκε στο παγερό τοπίο του Σέιχ Σου -το όνομα με το οποίο είχε συνδεθεί- κι όπου εκτελέστηκε στις 7:06 π.μ. Oι τελευταίες φράσεις του με τα μάτια δεμένα, λίγο πριν ακουστούν οι ριπές του εκτελεστικού αποσπάσματος, ήταν «μανούλα μου γλυκιά, είμαι αθώος». H οικογένειά του δεν είχε καν ειδοποιηθεί.

Ήταν μια απόφαση που έμελλε να εκτελέσει η χούντα

Eντονες φήμες ήθελαν ως πραγματικό «δράκο» τον νεαρό μανιοκαταθλιπτικό επιστήμονα Aίαντα Σκλαβούνο, του οποίου η οικογενειακή έπαυλη γειτνίαζε με το Σέιχ Σου, αλλά διάφορα στοιχεία κατέρριψαν την ενοχή του. Aλλοι ήθελαν να είναι περισσότεροι από ένας ο δράστης, ένας βιομήχανος με τον οδηγό του, τον οποίο εντέλει φυγάδευσε στην Aμερική ενώ ο ίδιος ζει έκτοτε στην Aθήνα. Eπίσης ακούστηκαν υποψίες για τον γιο γνωστής επιχειρηματικής οικογένειας.

Συνεχίζεται

crime_and_punishment22

Θανατική ποινή: οι τελευταίες εκτελέσεις στην Ευρώπη – 2

•21/03/2015 • 1 σχόλιο

Προηγούμενο

Της Νίνας Κουλετάκη

netherlands11. Ολλανδία

Η θανατική ποινή στην Ολλανδία καταργήθηκε αρχικά το 1870, από τον Υπουργό Δικαιοσύνης Van Lilaar. Το 1878 αντικαταστάθηκε με την ισόβια κάθειρξη.

Όπως συνέβη και σε άλλες χώρες, η θανατική ποινή εφαρμόστηκε εκ νέου, μεταξύ των ετών 1945 και 1952, για να τιμωρηθούν οι εγκληματίες πολέμου. Τα τελευταία άτομα που θανατώθηκαν στην Ολλανδία, από εκτελεστικό απόσπασμα, ήταν οι Andries Jan Pieters και Artur Albrecht, τον Μάρτιο του 1952. Αμφότεροι είχαν καταδικαστεί σε θάνατο για την συμμετοχή τους στο σώμα αλλοδαπών των SS.

Σήμερα η Ολλανδία όχι μόνο έχει καταργήσει την θανατική ποινή, αλλά απαγορεύει και την έκδοση οποιουδήποτε εγκληματία σε χώρα όπου υπάρχει έστω και η ελάχιστη πιθανότητα να εκτελεστεί.

norway12. Νορβηγία

Η θανατική ποινή στην Νορβηγία καταργήθηκε επίσημα, με την αναθεώρηση του Νορβηγικού Συντάγματος, το 2014. Ουσιαστικά, για μεν τα ποινικά εγκλήματα είχε καταργηθεί από το 1902, ενώ για τα εγκλήματα πολέμου το 1979.

Ο τελευταίος ποινικός που εκτελέστηκε, καταδικασμένος για ληστεία και φόνο, ήταν ο Kristoffer Nilsen Grindalen, ο οποίος αποκεφαλίστηκε στο Lǿten, στις 25 Φεβρουαρίου του 1876. Μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αρκετά άτομα, κυρίως Νoρβηγοί και Γερμανοί, εκτελέστηκαν για εγκλήματα πολέμου. Ανάμεσά τους και ο φασίστας, πρώην Υπουργός Αμύνης της Νορβηγίας, Vidkun Quisling.

poland13. Πολωνία

H θανατική ποινή ήταν σε ισχύ στον πολωνικό νόμο μέχρι την 1η Απριλίου του 1998, οπότε και καταργήθηκε επίσημα, αλλά οι εκτελέσεις είχαν ήδη σταματήσει από το 1989.

Η τελευταία εκτέλεση στην χώρα ήταν ο απαγχονισμός, στην φυλακή Montelupich της Κρακοβίας to 1988, του Stanislaw Czabanski, για την δολοφονία μιας γυναίκας στο Tarnow.

portugal14. Πορτογαλία

H θανατική ποινή στην Πορτογαλία εφαρμοζόταν με τον απαγχονισμό. Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, η μικρή Πορτογαλία ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που κίνησε διαδικασίες για την κατάργηση της θανατικής ποινής. Η κατάργηση έγινε σε στάδια: το 1852 για τα πολιτικά εγκλήματα, το 1867 για όλα εκτός των στρατιωτικών και για όλα τα εγκλήματα, των στρατιωτικών συμπεριλαμβανομένων, το 1911. Επανήλθε το 1916 για τα εγκλήματα πολέμου και καταργήθηκε, εκ νέου, για όλα οριστικά το 1976.

Η τελευταία εκτέλεση ποινικού στην Πορτογαλία έγινε στο Lagos το 1846, ενώ υπήρξαν και κάποιες εκτελέσεις εγκληματιών πολέμου τα χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο.

romania15. Ρουμανία

Στην Ρουμανία η θανατική ποινή έπαψε να εφαρμόζεται το 1989 και καταργήθηκε οριστικά με την αναθεώρηση του Ρουμανικού Συντάγματος το 1991.

Οι τελευταίοι που εκτελέστηκαν, δια τυφεκισμού από απόσπασμα, ήταν ο Nicolae και η Elena Ceaușescu, κατηγορούμενοι για «γενοκτονία» και συγκεκριμένα για τον θάνατο πάνω από 70.000 ανθρώπων, τα Χριστούγεννα του 1989.

spain16. Ισπανία

Το 1978 η αναθεώρηση του Ισπανικού Συντάγματος καταργεί την θανατική ποινή για τα ποινικά εγκλήματα. Η αναθεώρηση του 1995 επεκτείνει την κατάργηση και στα εγκλήματα πολέμου.

Οι τελευταίες εκτελέσεις που έγιναν στην Ισπανία ήταν στις 27 Σεπτεμβρίου του 1975, όταν εκτελέστηκαν πέντε μέλη του Αυτονομιστικού Κινήματος των Βάσκων και του Επαναστατικού Αντιφασιστικού Πατριωτικού Μετώπου. Οι καταδικασμένοι, μετά από μια δίκη-παρωδία, ήταν περισσότεροι, αλλά ο δικτάτορας Franco έδωσε χάρη σε κάποιους από αυτούς, μεταξύ των οποίων ήταν και μια έγγυος γυναίκα.

Ενώ μέχρι τότε η θανατική ποινή στην Ισπανία εφαρμοζόταν με την μέθοδο του κολάρου στραγγαλισμού (garotte) –με αυτήν είχαν θανατωθεί το 1974 ο αναρχικός Salvador Puig Antich στην Βαρκελώνη και ο δημοκράτης Heinz Chez στην Ταραγώνα- η κοινή γνώμη είχε αντιδράσει πολύ έντονα και οι πέντε αγωνιστές εκτελέστηκαν δια τυφεκισμού, από απόσπασμα.

sweden17. Σουηδία

Στην Σουηδία η θανατική ποινή είχε εφαρμογή μέχρι το 1910. Επίσημα, για όλα τα ποινικά εγκλήματα, καταργήθηκε στις 30 Ιουνίου του 1921 και η κατάργηση επεκτάθηκε και στα εγκλήματα πολέμου την 1η Ιανουαρίου του 1973. Το Σουηδικό Σύνταγμα απαγορεύει ρητά επίσης τις σωματικές ποινές και τον βασανισμό.

Ο τελευταίος που εκτελέστηκε στην Σουηδία ήταν ο Johan Alfred Ander, καταδικασμένος για ληστεία και φόνο, στις 23 Νοεμβρίου του 1910. Αποκεφαλίστηκε στην λαιμητόμο κι αυτή ήταν η πρώτη –και τελευταία- φορά που η Σουηδία χρησιμοποίησε γκιλοτίνα για να εκτελέσει μια θανατική ποινή.

helvetia18. Ελβετία

Στην Ελβετία η θανατική ποινή για μεν τα στην ποινική νομοθεσία εμπίπτοντα εγκλήματα έχει καταργηθεί από το 1942, για δε τα στρατιωτικά από το 1992.

Το τελευταίο άτομο που εκτελέστηκε στην Ελβετία ήταν ο Hans Vollenweider, καταδικασμένος για τρεις φόνους, που αποκεφαλίστηκε στην γκιλοτίνα στην φυλακή του Sarnen, στις 18 Οκτωβρίου του 1940.

 

bulgaria19. Βουλγαρία

Η θανατική ποινή στην Βουλγαρία καταργήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 1998, με την τελευταία εκτέλεση, από απόσπασμα δια τυφεκισμού, να έχει λάβει χώρα στις 4 Νοεμβρίου του 1989. Επίσημα καταργήθηκε την 1η Οκτωβρίου του 1999.

 

Liberis_ektelesi-600x23120. Ελλάδα

Στις 25 Αυγούστου του 1972 έγινε η τελευταία εκτέλεση στην Ελλάδα. Ο ποινικός κρατούμενος Βασίλης Λυμπέρης, καταδικασμένος για τον φόνο της γυναίκας του, της πεθεράς του και των δύο του παιδιών, στήθηκε μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα σε ηλικία 27 ετών.

Η ειρωνεία είναι ότι η χούντα του Παπαδόπουλου ήταν αυτή που ουσιαστικά έκλεισε τον κύκλο του αίματος. Οι δικτάτορες δεν είχαν περισσότερες ευαισθησίες από τις εκλεγμένες κυβερνήσεις που εφάρμοζαν την θανατική ποινή. Είχαν όμως την ανάγκη να δείξουν ένα εκδημοκρατισμένο προσωπείο, στην Ευρώπη που πίεζε. Στην Ελλάδα, η θανατική ποινή καταργήθηκε επίσημα το 1993 και επικυρώθηκε συνταγματικά με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001.

crime_and_punishment22

Θανατική ποινή: οι τελευταίες εκτελέσεις στην Ευρώπη – 1

•14/03/2015 • 1 σχόλιο

Της Νίνας Κουλετάκη

Η θανατική ποινή έχει καταργηθεί στις ευρωπαϊκές χώρες. Σ’ αυτό το άρθρο θα ρίξουμε μια ματιά στις τελευταίες εκτελέσεις.

uk1. Ηνωμένο Βασίλειο
Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ένα κράτος που επέβαλε την θανατική ποινή από την ίδρυσή του, το 1707, μέχρι την κατάργησή της, τον 20ο αιώνα. Οι τελευταίες εκτελέσεις στο Η.Β. έγιναν το 1964 και χρησιμοποιήθηκε η αγχόνη. Η θανατική ποινή έπαψε να έχει εφαρμογή για μεν την Μεγάλη Βρετανία το 1965, για δε την Βόρεια Ιρλανδία το 1973. Παρόλο που από το 1964 και μετά ουδέποτε εκτελέστηκε θανατική ποινή, νομοθετικά καταργήθηκε το 1998.

Οι τελευταίες εκτελέσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν ως εξής:

α. Αγγλία: Στις 13 Αυγούστου του 1964 ο Peter Anthony Allen και ο Gwynne Owen Evans εκτελούνται στις φυλακές του Liverpool και του Manchester αντίστοιχα, για την δολοφονία του John Alan West.

β. Σκωτία: Ο Henry John Burnett, εκτελείται στις 15 Αυγούστου του 1963, για την δολοφονία του Thomas Guyan.

γ. B. Ιρλανδία: Στις φυλακές του Belfast, λαμβάνει χώρα η εκτέλεση του Robert McGladdery, για την δολοφονία της Pearl Gamble, στις 20 Δεκεμβρίου του 1961.

δ. Ουαλία: H 24χρονη Vivian Treed, εκτελείται στο Swansea στις 6 Μαΐου του 1958, για την δολοφονία του William Williams.

france2. Γαλλία
Η θανατική ποινή εφαρμοζόταν στην Γαλλία από τον Μεσαίωνα μέχρι το 1977, οπότε και έγινε η τελευταία εκτέλεση στην γκιλοτίνα η οποία, σημειωτέον, ήταν η μόνη νόμιμη μέθοδος εκτέλεσης από την Γαλλική Επανάσταση και μετά (με την εξαίρεση των εκτελεστικών αποσπασμάτων για εγκλήματα κατά του κράτους). Με νόμο η θανατική ποινή καταργήθηκε στην Γαλλία το 1981.

Το τελευταίο άτομο που αποκεφαλίστηκε στην Γαλλία, ήταν ο τυνήσιος μετανάστης Hamida Djandoubi, που είχε καταδικαστεί σε θάνατο για τον βασανισμό και την δολοφονία της Elisabeth Bousquet, στη Μασσαλία.

italy3. Ιταλία
Στην Ιταλία η θανατική ποινή είχε καταργηθεί από το 1889, με εξαίρεση την περίοδο του φασισμού 1926-1947. Πριν την ενοποίηση της Ιταλίας, το 1860, η θανατική ποινή εφαρμοζόταν σε όλα τα προ ένωσης κράτη, με φωτεινή εξαίρεση του κράτους της Τοσκάνης, όπου είχε καταργηθεί ήδη από το 1786. Οριστικά και με νόμο καταργήθηκε το 1948.

Οι τελευταίοι που εκτελέστηκαν στην Ιταλία ήταν τρεις σικελοί ληστές, οι οποίοι ξυλοκόπησαν κι έριξαν σ’ ένα πηγάδι, ενώ ήταν ακόμα ζωντανοί, δέκα άτομα, σε μια φάρμα στο Villarbasse, στην περιοχή του Τορίνο. Το εκτελεστικό απόσπασμα τους θανάτωσε στις 4 Μαρτίου του 1947.

germany4. Γερμανία
Η θανατική ποινή καταργήθηκε στην πρώην Δυτική Γερμανία το 1949 και στην πρώην Ανατολική το 1987.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στην πρώην Δυτική Γερμανία έγιναν ελάχιστες εκτελέσεις ποινικών ή εγκληματιών πολέμου. Ο τελευταίος ποινικός που εκτελέστηκε στην Δυτική Γερμανία ήταν ο Berthold Wehmeyer, ο οποίος είχε καταδικαστεί για φόνο, βιασμό και ληστεία, στις 12 Μαΐου του 1949. Εντούτοις –και παρά την νομοθεσία του γερμανικού κράτους- οι σύμμαχοι συνέχισαν τις εκτελέσεις των εγκληματιών πολέμου μέχρι το 1951 οπότε και –στις 7 Ιουνίου- εκτελέστηκαν οι τελευταίοι από αυτούς.

Στην πρώην Ανατολική Γερμανία ο τελευταίος πολίτης που εκτελέστηκε στο απόσπασμα ήταν ο Erwin Ηagedorn, για την σεξουαλική κακοποίηση και τον φόνο ενός παιδιού, το 1970. Από τότε οι εκτελέσεις πολιτών για ποινικά αδικήματα ουσιαστικά καταργήθηκαν, ενώ διατηρήθηκε η εκτέλεση της θανατικής ποινής για πολιτικά εγκλήματα (προδοσία, κατασκοπεία, σαμποτάζ κ.λ.π.) Ο τελευταίος πολιτικός εγκληματίας που εκτελέστηκε στην πρώην Ανατολική Γερμανία ήταν ο Werner Teske, καταδικασμένος για προδοσία, το 1981.

belfium5. Βέλγιο
Στο Βέλγιο η θανατική ποινή καταργήθηκε ουσιαστικά την 1η Αυγούστου του 1996, τόσο για τα ποινικά όσο και για τα πολιτικά εγκλήματα. Η τελευταία εκτέλεση πολίτη έγινε στις 26 Μαρτίου του 1918, όταν ο Emile Ferfaille εκτελέστηκε στην γκιλοτίνα για τον φόνο της εγγύου γυναίκας του. Η γκιλοτίνα στην οποία θανατώθηκε είχε εισαχθεί από την Γαλλία.

Τέλος, ανάμεσα στον Νοέμβριο του 1844 και τον Αύγουστο του 1950, 242 άτομα θανατώθηκαν για εγκλήματα πολέμου, ως συνεργάτες των Γερμανών. Επειδή καταδικάστηκαν από στρατοδικείο δεν εκτελέστηκαν στην γκιλοτίνα αλλά τουφεκίστηκαν από εκτελεστικό απόσπασμα.

Επίσημα, η κατάργηση της θανατικής ποινής πέρασε στην αναθεώρηση του Βελγικού Συντάγματος το 2005.

austria6. Αυστρία
Η μέθοδος εκτέλεσης στην Αυστρία ήταν η αγχόνη, εκτός από την περίοδο του Τρίτου Ράιχ (1938-1945) οπότε και αντικαταστάθηκε από την γκιλοτίνα. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οι Βρετανοί επανέφεραν την αγχόνη. Ο τελευταίος που απαγχονίστηκε στην Αυστρία ήταν ο καταδικασμένος για φόνο Johann Trnka, στις 24 Μαΐου του 1950. Το 1968 η θανατική ποινή καταργήθηκε επίσημα για όλα τα εγκλήματα.

cyprus7. Κύπρος
Στην Κύπρο η θανατική ποινή καταργήθηκε επίσημα, για όλα τα εγκλήματα, στις 19 Απριλίου του 2002 και αντικαταστάθηκε με την ισόβια κάθειρξη.

Η τελευταία εκτέλεση ήταν αυτή των Ζαχαρία Χαμπή, Μιχάλη Χειλετικού και Λαζαρή Δημητρίου, που είχαν καταδικαστεί για φόνο. Απαγχονίστηκαν στην Κεντρική Φυλακή της Λευκωσίας.

denmark8. Δανία
Στην Δανία η θανατική ποινή είχε καταργηθεί από το 1930, αλλά επανήλθε σε ισχύ μεταξύ των ετών 1945 και 1950, προκειμένου να εκτελεστούν οι συνεργάτες των Ναζί. Οι εκτελέσεις αυτές, δια τυφεκισμού από εκτελεστικό απόσπασμα εθελοντών πολιτών, ήταν και οι τελευταίες στην Δανία, τον Ιούνιο του 1950.

Επίσημα, η θανατική ποινή για όλα τα εγκλήματα, καταργήθηκε με νόμο την 1η Ιανουαρίου 1994.

hungary9. Ουγγαρία
Στις 31 Μαΐου του 1988, εκτελέστηκε στην Ουγγαρία δι απαγχονισμού ο τελευταίος θανατοποινίτης για φόνο. Δυο χρόνια αργότερα, την 31η Οκτωβρίου του 1990, η θανατική ποινή καταργήθηκε επίσημα στην Ουγγαρία,

810. Ιρλανδία
Στην Ιρλανδία η θανατική ποινή καταργήθηκε με νόμο το 1990, όντας ανενεργή ήδη από το 1964.

Ο τελευταίος που εκτελέστηκε στην Ιρλανδία ήταν ο Michael Manning, ο οποίος απαγχονίστηκε για φόνο το 1954.

Συνεχίζεται

crime_and_punishment22

Πληρώνοντας με bitcoins

•07/03/2015 • Σχολιάστε

d9fbdf61beca13c454415317e034b442_Lτης Ευαγγελίας Ανδρουλάκη,
δικηγόρου, υπ. ΜΔΕ Εγκληματολογίας Παντείου Πανεπιστημίου
και του Φώτη Σπυρόπουλου,
δικηγόρου, υπ. Δρ. Ποινικού Δικαίου-Εγκληματολογίας Νομικής Αθηνών

Ι. Εισαγωγή

Το χρήμα «ζυγίζει» – έχει βάρος. Έχει διαδρομή. Έχει ταυτότητα. Το διαδικτυακό χρήμα όμως; Ο ψηφιακός κόσμος χρησιμοποιεί για χρήματα μόνο αριθμούς. Αγοράζουμε και πουλάμε με αντάλλαγμα ψηφιακές μονάδες. Ακόμη και διαδικτυακά νομίσματα έχουν κάνει την εμφάνισή τους για να υποστηρίξουν πολλές φορές δραστηριότητες οι οποίες κινούνται έξω από τα όρια των ποινικών νόμων ή της οργάνωσης της (διαδικτυακής) κοινωνίας. Επομένως, ο ψηφιακός κόσμος με το ηλεκτρονικό χρήμα (e-cash) που διακινείται σε αυτόν, αλλά και με το διαδικτυακό νόμισμα (bitcoin, amazon coin) που «γεννήθηκε» και η χρήση του διαδίδεται με ταχύτατους ρυθμούς σε αυτόν αποτελεί ένα παράλληλο σύμπαν με τον πραγματικό κόσμο, στον οποίο το χρήμα έχει υλική μορφή, διαστάσεις, βάρος, συγκεκριμένα χαρακτηριστικά γνωρίσματα και προέλευση.

imagesΙΙ. Bitcoin – νόμισμα στο διαδίκτυο

Το Bitcoin1 είναι ένα ψηφιακό – διαδικτυακό νόμισμα που το τελευταίο διάστημα χρησιμοποιείται ευρέως στον κόσμο του διαδικτύου και πολλοί θεωρούν ότι θα φέρει την επανάσταση στις διεθνείς αγορές. Το Bitcoin είναι ένα ψηφιακό νόμισμα που βασίζεται στις αρχές της κρυπτογραφίας και σε ένα ανοιχτού κώδικα, peer-to-peer (P2P) πρωτόκολλο διαδικτύου. Η παρουσίαση του έγινε τον Ιανουάριο του 2009 από έναν προγραμματιστή με το ψευδώνυμο Satoshi Nakamoto2.

Η βασική ιδέα της δημιουργίας των Bitcoins ήταν να αποτελέσουν ένα ασφαλές, ανώνυμο και ανεξάρτητο από κυβερνήσεις και κεντρικές αρχές νόμισμα. Πράγματι, πίσω από την έκδοση τους δε βρίσκεται κάποια τράπεζα, αλλά ειδικό λογισμικό (software), δε συνδέονται με τραπεζικούς λογαριασμούς αλλά αποθηκεύονται στο σκληρό δίσκο του χρήστη, διακινούνται ανώνυμα μέσα από ένα peer-to-peer (P2P) δίκτυο εξυπηρετητών (servers) για τη μετάδοση και επιβεβαίωση των συναλλαγών και καμία αρχή δεν έχει πρόσβαση στα δεδομένα των συναλλαγών με Bitcoins, ούτε γνωρίζει το μέγεθος του λογαριασμού ή ποιοι συναλλάσσονται. Πρόκειται για ένα εικονικό νόμισμα του οποίου οι συναλλαγές δεν μπορούν να παρακολουθηθούν. Τα Bitcoins δεν συνδέονται με κάποιον τραπεζικό λογαριασμό, αλλά αποθηκεύονται στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του κατόχου τους. Τράπεζα, δηλαδή, είναι ένας σκληρός δίσκος. Η παραγωγή των Bitcoins πραγματοποιείται μέσω μιας διαδικασίας που αναφέρεται ως εξόρυξη (mining) και η οποία λειτουργεί κατά κάποιο τρόπο σαν λοτταρία3. Το ανώτατο όριο Bitcoins που αναμένεται να παραχθούν είναι τα 21 εκατομμύρια και εκτιμάται ότι αυτό θα επιτευχθεί το 2044.

bitcoinIII. Πώς λειτουργεί το bitcoin5;

Όπως γίνεται αντιληπτό από τα παραπάνω, το εικονικό νόμισμα του Internet έχει γίνει πολύ ελκυστικό για όσους προβαίνουν ή επιθυμούν να προβούν σε παράνομες συναλλαγές. Ειδικά στο εμπόριο ναρκωτικών χρησιμοποιείται πια ευρέως, τουλάχιστον από όσους έχουν καλή γνώση του Internet, χωρίς όμως αυτό να είναι απαραίτητο. Ο ενδιαφερόμενος να αποκτήσει Bitcoins «κατεβάζει» ένα πρόγραμμα που λειτουργεί ως client (όπως δηλαδή είναι ο browser για τις ιστοσελίδες στο διαδίκτυο) που επικοινωνεί με το δίκτυο “peer to peer” (p2p) και μέσω αυτού κάνει τις συναλλαγές του. Τέτοια προγράμματα υπάρχουν για τα Windows, τα MacOs και για Linux. Κάθε χρήστης έχει μία ξεχωριστή διεύθυνση στο δίκτυο του Bitcoin. Η διεύθυνση αυτή συνδέεται με ένα δημόσιο κλειδί, ενώ για κάθε διαφορετικό δημόσιο κλειδί υπάρχει και το αντίστοιχο ιδιωτικό, το οποίο είναι μυστικό. Η αποστολή Bitcoins απαιτεί τη γνώση της διεύθυνσης του παραλήπτη, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα e-mails.

Τα Bitcoins δημιουργούνται με βάση ένα δικτυακό αλγόριθμο που εξασφαλίζει να μην «κόβεται» – «παράγεται» συνεχώς νέο χρήμα, αλλά αυτό να αυξάνεται με μια γεωμετρική μέθοδο. O αλγόριθμος δεν θα παράγει χρήματα για πάντα αλλά είναι κατασκευασμένος έτσι ώστε να παραχθούν συνολικά 21 εκατομμύρια Bitcoins παγκοσμίως. Το 2017, μάλιστα, θα έχει παραχθεί το 75% των νομισμάτων. Και όλα αυτά χωρίς έλεγχο από κάποιον φορέα, όπως είναι οι Κεντρικές Τράπεζες για το κανονικό χρήμα, ούτε σε συνάρτηση με κάποιο υλικό αγαθό, όπως είναι ο χρυσός. Το bitcoin παράγεται αυτόματα και αυτόνομα.

Όσον αφορά τις αγοραπωλησίες, αυτές επιτυγχάνονται μέσω των λεγόμενων “Χρηματιστηρίων Bitcoins” που ορίζουν τις ισοτιμίες με τα τοπικά νομίσματα (στις 22/05/2014 το 1 Bitcoin αντιστοιχεί σε 367,60 €6) και ταυτόχρονα λειτουργούν ως eWallets για την αποθήκευση τους. Τα δημοφιλέστερα από αυτά είναι τα Mt. Gox7, CryptoXchange και Intersango8. Πρόσφατα το ψηφιακό νόμισμα είχε τεράστια άνοδο και συμπλήρωσε συνολική αξία ενός (1) δισεκατομμυρίου δολαρίων.

images1IV. Πληρώνοντας με bitcoins

Η χρήση του bitcoin αυξάνεται με ραγδαίους ρυθμούς. Ενδεικτικά, το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο ιδιωτικό πανεπιστήμιο στην Κύπρο και ένα από τα μεγαλύτερα αγγλόφωνα πανεπιστήμια στη Μεσόγειο, θα είναι το πρώτο πανεπιστήμιο στον κόσμο το οποίο θα δέχεται πληρωμές με bitcoins. Παράλληλα παρέχει τη δυνατότητα για σπουδές διαδικτυακού συναλλάγματος, με σκοπό την καλύτερη κατανόηση του νέου φαινομένου. Το μέλος του συμβουλίου του κυπριακού Πανεπιστημίου Χρήστος Βλάχος δήλωσε σχετικά με την ανωτέρω απόφαση: «Γνωρίζουμε ότι το ψηφιακό συνάλλαγμα αποτελεί μία αναπόφευκτη τεχνική εξέλιξη η οποία θα οδηγήσει σε σημαντικές καινοτομίες στο online εμπόριο, τα οικονομικά συστήματα, τις διεθνείς πληρωμές και εμβάσματα και την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη. Το ψηφιακό συνάλλαγμα θα δημιουργήσει πιο αποτελεσματικές υπηρεσίες και θα λειτουργήσει ως μηχανισμός για την εξάπλωση των οικονομικών υπηρεσιών σε τομείς του κόσμου που δεν έχουν μεγάλη τραπεζική υποστήριξη. Θεωρούμε πρέπον να υιοθετήσουμε ψηφιακό συνάλλαγμα ως μία μέθοδο πληρωμών σε όλα τα ιδρύματά μας, σε όλες τις πόλεις και χώρες όπου λειτουργούμε». Πέρα από τις πληρωμές των διδάκτρων με bitcoins, οι φοιτητές του Πανεπιστημίου αυτού θα έχουν τη δυνατότητα σπουδών και πάνω στο ίδιο το αντικείμενο, στο πλαίσιο του «MSc Degree in Digital Currency», το οποίο είναι σχεδιασμένο για να βοηθήσει τον κάθε ενδιαφερόμενο, από τον χώρο των επιχειρήσεων ή της δημόσιας διοίκησης να καταλάβει καλύτερα τα τεχνικά χαρακτηριστικά του διαδικτυακού νομίσματος, το οποίο «πιθανότατα θα αλληλεπιδράσει με τα υπάρχοντα χρηματοοικονομικά συστήματα», καθώς θα εξετάζει τις ευκαιρίες για καινοτομία που συνεπάγονται τα συστήματα ψηφιακών συναλλαγμάτων. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι το UNic προτείνει στην κυπριακή κυβέρνηση τη δημιουργία ενός εκτενούς πλαισίου λειτουργίας με σκοπό την εξέλιξη της Κύπρου σε ένα «κέντρο» για εμπόριο, διαχείριση και τραπεζικές συναλλαγές που αφορούν σε Bitcoins9.

Λίγο μετά την ανακοίνωση του Πανεπιστημίου της Λευκωσίας ότι θα δέχεται πληρωμές διδάκτρων σε Bitcoins, τον ίδιο δρόμο ακολούθησε και η εταιρεία διαστημικού τουρισμού του σερ Ρίτσαρντ Μπράνσον, Virgin Galactic. Όπως ανακοινώθηκε από τον ίδιο τον Μπράνσον, μία μελλοντική αστροναύτης, αεροσυνοδός από τη Χαβάη, έχει ήδη αγοράσει εισιτήριο από τη Virgin Galactic με Bitcoins, και αναμένονται πολλοί ακόμα. Ο Μπράνσον αναφέρει στην ανακοίνωσή του: «Η Virgin Galactic είναι μία από τις πιο συναρπαστικές, φουτουριστικές εταιρείες του σύμπαντος. Το εικονικό συνάλλαγμα Bitcoin έχει προσελκύσει ενδιαφέρον τελευταία, ως μία από τις πιο καινοτόμες επιχειρηματικές δραστηριότητες, με όραμα προς το μέλλον. Οπότε νομίζουμε ότι είναι ώρα οι πελάτες της αποκτήσουν την επιλογή να πληρώνουν με Bitcoins». Επίσης, και ο ίδιος ο Μπράνσον, έχει επενδύσει σε Bitcoins, βρίσκοντας «συναρπαστικό» το πώς δημιουργήθηκε ένα νέο παγκόσμιο συνάλλαγμα10.

Επίσης, στις αρχές του 2014 δύο μεγάλα ξενοδοχεία – καζίνο στο Λας Βέγκας ανακοίνωσαν ότι θα γίνουν οι πρώτοι γνωστοί εμπορικοί και χαρτοπαικτικοί οίκοι στις Ηνωμένες Πολιτείες που θα επιτρέψουν στις συναλλαγές με τους πελάτες τους τη χρήση του ψηφιακού νομίσματος bitcoin. Πιο συγκεκριμένα, το «Golden Gate Hotel & Casino» και το «D Las Vegas Casino Hotel» από το τέλος Ιανουαρίου 2014, δέχονται bitcoins ως πληρωμή για τα δωμάτια του ξενοδοχείου αλλά και για αγορές ή άλλες συναλλαγές. Το εικονικό νόμισμα γίνεται επίσης δεκτό στο κατάστημα δώρων και στα εστιατόρια του «D Las Vegas Casino Hotel». Στα ταμία των ανωτέρω καζίνο του Λας Βέγκας εγκαταστάθηκαν iPads με τη χρήση της online πλατφόρμας BitPay- του κορυφαίου παρόχου υπηρεσιών πληρωμών (PSP) που ειδικεύεται στο εικονικό νόμισμα Bitcoin- για την επεξεργασία του ψηφιακού νομίσματος, το οποίο μπορεί να φορτωθεί σε ένα εικονικό πορτοφόλι και να χρησιμοποιηθεί με μια κινητή συσκευή11.

Περαιτέρω, η ομάδα μπάσκετ Σακραμέντο Κινγκς έγινε η πρώτη αμερικανική επαγγελματική αθλητική εταιρεία που επέτρεψε τις αγορές ειδών της με bitcoins ενώ και η «Overstock.com» ανακοίνωσε ότι είναι η πρώτη μεγάλη εταιρεία λιανικής πώλησης που δέχεται την απευθείας σύνδεση με το ψηφιακό νόμισμα12.

bitcoinatmV. ATM για bitcoins

Tον Οκτώβριο του 2013 εγκαταστάθηκε το πρώτο ATM (αυτόματη ταμειολογιστική μηχανή) Bitcoin σε καφετέρια στο Βανκούβερ του Καναδά από την εταιρεία Bitcoiniacs, η οποία σχεδιάζει να εγκαταστήσει και άλλα μηχανήματα στις πόλεις Κάλγκαρι, Μόντρεαλ, Οτάβα και Τορόντο. Το συγκεκριμένο ATM κατασκευάστηκε στη Νεβάδα από την Robocoin, κόστισε 18.500 $13 και περιέχει σαρωτή παλάμης, ο οποίος σκανάρει το χέρι του χρήστη προκειμένου να επαληθεύσει την ταυτότητά του και του επιτρέπει να πραγματοποιήσει συναλλαγές είτε από Bitcoins σε μετρητά είτε το αντίστροφο. Οι συναλλαγές έχουν ημερήσιο όριο το ποσό των 1000$ 14. Το Φεβρουάριο του 2014 εγκαταστάθηκε και δεύτερο ΑΤΜ Bitcoin στο Σιάτλ των ΗΠΑ15.

Επίσης, η εταιρεία «Tembusu Terminals» παρουσίασε το πρώτο ΑΤΜ για Bitcoin στη Σιγκαπούρη, το οποίο ονομάζεται «Tembusu» και εγκαταστάθηκε σε ένα μπαρ στην ιστορική αποβάθρα «Boat Quay», στο ποτάμι της Σιγκαπούρης. Ο επικεφαλής της εταιρείας, Andras Kristof, ανέφερε ότι το ATM θα επιτρέψει στους χρήστες να ανταλλάσουν εύκολα τα δολάρια Σιγκαπούρης σε bitcoins. Ειδικότερα δήλωσε ότι: «Με τo μηχάνημα αυτόματης πώλησης bitcoin επίσης ανοίγουμε (το εικονικό νόμισμα) για τους μέσους ανθρώπους ώστε να αρχίσουν να χρησιμοποιούν αυτές τις υπηρεσίες»16.

bitcoin-heistVI. «Εγκληματολογικοί» προβληματισμοί

Παρά το γεγονός ότι πολλοί χαρακτηρίζουν το Bitcoin ως το νόμισμα του μέλλοντος, ένας από τους σημαντικότερους προβληματισμούς που προκύπτει κυρίως λόγω της προαναφερθείσας απουσίας ελέγχου είναι ότι αποτελεί ένα άκρως ελκυστικό μέσο για παρανομές συναλλαγές (π.χ. διακίνηση ναρκωτικών) καθώς και ηλεκτρονική νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Επίσης, αυξάνει το ρίσκο για κακόβουλη πρόσβαση στον υπολογιστή, με σκοπό την κλοπή των χρημάτων. Από την άλλη πλευρά, όπως ήδη αναφέρθηκε, χιλιάδες ηλεκτρονικά καταστήματα και οργανισμοί δέχονται ήδη πληρωμές με Bitcoins και ο όποιος κίνδυνος δεν έχει λειτουργήσει ανασχετικά για την χρήση του.

Χαρακτηριστικά, τον Ιούνιο του 2011, για παράδειγμα, το Mt.Gox, το πιο δημοφιλές μέχρι τότε «Χρηματιστήριο BitCoin» δέχθηκε «επίθεση» από χάκερς, όπως και ένα ακόμη μεγάλο χρηματιστήριο ένα μήνα αργότερα. Τον Αύγουστο του 2011 ένα ακόμη κατέστη προσβάσιμο σε χάκερς. Μετά από αυτό η τιμή του BitCoin μειώθηκε θεαματικά17. Τον Φεβρουάριο του 2014 το Mt.Gox και πάλι ζήτησε να τεθεί σε καθεστώς χρεοκοπίας ανακοινώνοντας ότι ενδεχομένως να έχασε εικονικά νομίσματα συνολικής αξίας περίπου μισού δισεκατομμυρίου δολαρίων, εξαιτίας δραστηριότητας hacker. Σε συνέντευξη Τύπου στο Τόκιο, ο διευθύνων σύμβουλος του Mt.Gox Μαρκ Καρπέλες δήλωσε ότι η κατάρρευση αυτή οφείλεται σε μία «αδυναμία συστήματος». Ωστόσο προέβλεψε ότι το Bitcoin, το πρώτο εικονικό νόμισμα, θα συνεχίσει να αναπτύσσεται. Πιο συγκεκριμένα, το Mt.Gox σταμάτησε όλες τις συναλλαγές, η ιστοσελίδα του εξαφανίστηκε από το διαδίκτυο και έχασε 750.000 bitcoins χρηστών του και 100.000 δικά του, που αντιστοιχούσαν σε 480 εκατομμύρια δολλάρια18. Η ιστοσελίδα του Mt.Gox, επανήλθε μετά από μήνες και αναρτήθηκε σε αυτή μήνυμα το οποίο ανέφερε ότι : «…Η διακοπή της λειτουργίας ήταν πρόσκαιρη προκειμένου να προστατέψει το site και τους χρήστες μας…»19. Το ίδιο το νόμισμα μπορεί να παρέμεινε ακέραιο από τις επιθέσεις των χάκερς, αλλά οι αγορές που το διακινούσαν αποδείχτηκαν ευάλωτες.

bitcoin_atm_1VII. Συμπέρασμα

Το πεδίο ενδιαφέροντος της εγκληματολογίας και του ποινικού δικαίου είναι προφανές ότι θα στραφεί στο μέλλον στα ψηφιακά νομίσματα και στον παράλληλο κόσμο που αναπτύσσεται στο διαδίκτυο καθώς εκεί θα αναπτυχθεί και αντίστοιχη εγκληματική δραστηριότητα (η οποία, βέβαια, μάλλον κάνει ήδη την εμφάνισή της), είτε χρησιμοποιώντας το bitcoin για παράνομες συναλλαγές είτε προσελκύοντας ψηφιακούς εγκληματίες ως στόχος. Η γνώση της λειτουργίας των ψηφιακών αυτών νομισμάτων θα βοηθήσει να καταλάβουμε πληρέστερα τις ανάγκες εγκληματοπροληπτικών πολιτικών, εντάσσοντας και όχι αποκλείοντας τις εξελίξεις αυτές στη σύγχρονη νομική πραγματικότητα.

Υποσημειώσεις
1. Wikipedia, bitcoin, https://en.bitcoin.it/wiki/Main_Page
2. Newsbeast.gr, Όσα θέλετε να γνωρίζετε για το bitcoin, Απρίλιος 2013, http://www.newsbeast.gr/technology/arthro/511621/osa-thelete-na-gnorizete-gia-to-bitcoin/, 8-5-2013.
3. We need decentralized cryptocurrencies, we just don’t need bitcoin, April 2013, http://www.technollama.co.uk/we-need-decentralized-cryptocurrencies-we-just-dont-need-bitcoin, 8-5-2013.
4. Bitcoin: Tο επαναστατικό νόμισμα που σαρώνει στο Διαδίκτυο, Ιανουάριος 2013, http://www.ramnousia.com/2013/01/bitcoin-to-nomisma-toy-diadiktyoy.html#.UYlyR6JkP8Z, 8-5-2013.
5. Χριστόπουλος Π., Το διαδικτυακό νόμισμα bitcoin γίνεται ευρύτερα γνωστό, Οκτώβριος 2012, http://http—ellinon-anava.pblogs.gr/2012/09/to-diadiktyako-nomisma-bitcoin-ginetai-efrytera-gnwsto.html, 8-5-2013.
6. Βλ. για ισοτιμία Bitcoin με ευρώ, http://preev.com/btc/eur, 8-5-2013.
7. Βλ. ιστοσελίδα Mt. Gox, https://mtgox.com/, 14-5-2013.
8. Βλ. ιστοσελίδα Intersango, https://intersango.com/, 14-5-2013.
9. Βλ. ιστοσελίδα TVXS, http://tvxs.gr/news/sci-tech/me-bitcoins-tha-plironetai-panepistimio-leykosias
10. Βλ. ιστοσελίδα TVXS, http://tvxs.gr/news/sci-tech/ta-bitcoins-%C2%ABkerdizoyn%C2%BB-diastima
11. Βλ. ιστοσελίδα ΑΝΤ1 NEWS, http://www.antenna.gr/news/World/article/332422/to-bitcoin-paei-las-begkas
12. Βλ. ιστοσελίδα ΑΝΤ1 NEWS, http://www.antenna.gr/news/World/article/332422/to-bitcoin-paei-las-begkas
13. Βλ. ιστοσελίδα, http://www.techero.gr/825/business/first-bitcoin-atm-vancouver
14. Βλ. ιστοσελίδα, http://www.techgear.gr/first-bitcoin-atm-canada-79766/
15. Βλ. ιστοσελίδα «Η Καθημερινή», http://www.kathimerini.gr/754538/article/oikonomia/die8nhs-oikonomia/atm-gia-bitcoin-stis-hpa
16. Βλ. ιστοσελίδα ΑΝΤ1 NEWS, http://www.antenna.gr/news/tech/article/337647/proto-atm-gia-bitcoin-sti-sigkapoyri-en-meso-anisyxion
17. Lee T., An illustrated history of bitcoin crashes, Απρίλιος 2013, http://www.forbes.com/sites/timothylee/2013/04/11/an-illustrated-history-of-bitcoin-crashes/?utm_campaign=forbestwittersf&utm_source=twitter&utm_medium=social, 8-5-2013.
18. Βλ. ιστοσελίδα TVXS, http://tvxs.gr/news/sci-tech/i-proti-xreokopia-toy-bitcoin
19. Βλ. ιστοσελίδα Capital.gr, http://www.capital.gr/News.asp?id=2019152

Αναδημοσίευση από το περιοδικό «The Art of Crime»

crime_and_punishment22

whodoneit1942dvd.jpg
 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 436 other followers

Αρέσει σε %d bloggers: