Καλό καλοκαίρι…

•13/06/2015 • Σχολιάστε

atthesametime_Large

…και να μου σας προσέχετε.

Ραντεβού στις 5 του Σεπτέμβρη!

crime_and_punishment22

Ο «θερμικός νόμος» των εγκλημάτων: γιατί έχουμε άγριους φόνους το καλοκαίρι;

•06/06/2015 • 4 σχόλια

Αγρια εγκλήματα συγκλονίζουν τους καλοκαιρινούς μήνες τα τελευταία 15 χρόνια. Ο Δράκος της Πάρου, ο Ακης Πάνου, το έγκλημα στο Αστρος, η παπαδιά της Ηλείας.

Ο γνωστός μουσικοσυνθέτης Ακης Πάνου σκοτώνει τον σύντροφο της κόρης του, ο φοιτητής Θεόφιλος Σεχίδης σκοτώνει πέντε μέλη της οικογένειάς του και τεμαχίζει τα σώματά τους, ο πολιτικός μηχανικός Απόστολος Κοσμάς σκοτώνει με τσεκούρι τον σχιζοφρενή γιο του, τεμαχίζει και καίει το σώμα του, η Κάτια Γιαννακοπούλου σκοτώνει τον αρχιμανδρίτη Ανθιμο Ελευθεριάδη με τον οποίο διατηρούσε ερωτικό δεσμό, ο Θανάσης Αρβανίτης σκοτώνει και αποκεφαλίζει την δασκάλα σύζυγό του, η παπαδιά και ο εραστής της σκοτώνουν τον ιερέα άνδρα της, ο νεαρός Πακιστανός υπάλληλος ξενοδοχείου επιτίθεται βάναυσα και βιάζει την 15χρονη τότε Μυρτώ, που ακόμη δίνει μάχη να κερδίσει μέρος της ζωής που της αφαιρέθηκε βίαια.

Οι παραπάνω βίαιες και μακάβριες υποθέσεις, αποτελούν τα κυριότερα παραδείγματα εγκλημάτων της τελευταίας 15ετίας, που έχουν αποδοθεί από ψυχολόγους, ψυχιάτρους και εγκληματολόγους στον λεγόμενο «θερμικό νόμο» του Ιουλίου και Αύγουστου. Επαναφέρονται πάλι με αφορμή την φετινή έξαρση του φαινομένου, η οποία αναδείχθηκε με την παιδοκτονία του Αστρους Κυνουρίας, την αδερφοκτονία της Ζακύνθου, τη συζυγοκτονία και αυτοχειρία της Θεσσαλονίκης.

Οι υψηλές θερμοκρασίες, οι πανσέληνοι, ο μεγαλύτερος ελεύθερος χρόνος αναδεικνύει περισσότερες αφορμές για αντιζηλίες και ερωτικά πάθη τους καλοκαιρινούς μήνες. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την λιγότερη κατανάλωση ενέργειας, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, και άρα το πλεόνασμα δύναμης οδηγεί σε ανεξέλεγκτη, μη προβλέψιμη, επιθετική και πολλές φορές δολοφονική εκτόνωση.

indexΟ υδράργυρος «σκοτώνει»

Ερευνες που πραγματοποιήθηκαν σε χώρες του εξωτερικού οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αυξάνεται η συχνότητα εκδήλωσης περιστατικών βίας, όπως ανθρωποκτονίες, κακοποιήσεις και βιασμοί. Από έρευνα για παράδειγμα που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ σε δείγμα 27.000 ατόμων διαπιστώθηκε η ύπαρξη σχέσης μεταξύ βίαιης συμπεριφοράς ανδρών εναντίον γυναικών και εποχής του χρόνου και συγκεκριμένα αύξηση των κρουσμάτων κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Ο καθηγητής Ψυχιατρικής κ. Β. Αλεβίζος κάνει λόγο για ψυχοπαθολογικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται λόγω υψηλών θερμοκρασιών.

«Πρόκειται για συμπτώματα ψυχοπαθολογικής συμπεριφοράς που εκδηλώνεται με μεγαλύτερη ευκολία στη διάρκεια του καλοκαιριού. Η ηλιοφάνεια, οι υψηλές θερμοκρασίες και κυρίως η αλλαγή του καθημερινού ρυθμού ζωής λόγω διακοπών αποτελούν τις βασικές αιτίες για την εποχική αύξηση της εγκληματικότητας» υποστηρίζει η ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια κ. Ελένη Κουλούτζου.

«Τους καλοκαιρινούς μήνες οι περισσότεροι άνθρωποι βγαίνουν από τη ρουτίνα τους και δημιουργείται ένα κενό χρόνου, το οποίο αξιοποιούν για να χαλαρώσουν και να ξεκουραστούν. Οσοι όμως αντιμετωπίζουν για παράδειγμα παθολογικό άγχος δεν μπορούν να κάνουν το ίδιο. Αντίθετα, απορρυθμίζονται, χάνουν την ευαίσθητη ισορροπία του ψυχισμού τους και καταλήγουν να εκδηλώνουν επιθετική ή ακόμα και εγκληματική συμπεριφορά» προσθέτει η κ. Κουλούτζου.

Ελένη Κουλούτζου

Ελένη Κουλούτζου

«Βγαίνει εγκληματικά η κούραση του χειμώνα»

Σύμφωνα με τους επιστήμονες οι οποίοι κατά καιρούς διατύπωσαν θεωρίες που αποδίδουν στο έγκλημα εποχικά χαρακτηριστικά, ο ανθρώπινος οργανισμός καταναλώνει τους καλοκαιρινούς μήνες λιγότερη ενέργεια απ’ ό,τι τον χειμώνα. Ως αποτέλεσμα, δημιουργείται πλεόνασμα δύναμης που εκτονώνεται με ανεξέλεγκτο και μη προβλέψιμο τρόπο.

Αλλοι πάλι, υποστηρίζουν ότι οι περισσότεροι άνθρωποι «φτάνουν» στο καλοκαίρι επιβεβαρυμένοι από την κούραση του χειμώνα, με αποτέλεσμα να αναζητούν τρόπους εκτόνωσης της έντασης μέσω της επιθετικής συμπεριφοράς. Οι πιο «ορθολογιστές» από την άλλη ερμηνεύουν το φαινόμενο με απλούστερα επιχειρήματα. Υποστηρίζουν δηλαδή ότι στη διάρκεια του καλοκαιριού υπάρχει περισσότερος ελεύθερος χρόνος και κατά συνέπεια… περισσότερες αφορμές για τη διάπραξη εγκλημάτων, ιδιαίτερα εκείνων που σχετίζονται με αντιζηλίες και ερωτικά πάθη.

«Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε επακριβώς την επίδραση που έχει στον ψυχισμό του ατόμου η αύξηση της θερμοκρασίας ή η πανσέληνος. Το έγκλημα εξαρτάται από μια σειρά παραγόντων τους οποίους όμως δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια. Τα πορίσματα ερευνών είναι αλληλοσυγκρουόμενα. Ωστόσο, είναι γεγονός ότι ο τρόπος ζωής στη διάρκεια των διακοπών μπορεί να επηρεάζει τον ψυχισμό των ατόμων. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει για παράδειγμα το φαινόμενο της κατάθλιψης των εορτών» υπογραμμίζει η κ. Βάσω Αρτινοπούλου αναπλ. καθηγήτρια Εγκληματολογίας στο τμήμα Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

Νέστωρ Κουράκης

Νέστωρ Κουράκης

Ο καθηγητής Εγκληματολογίας και Σωφρονιστικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, κ. Ν. Κουράκης επισημαίνει πως «διατυπώθηκαν ανέκαθεν ποικίλες υποθέσεις και θεωρίες. Ο Ιταλός Ferri υποστήριξε, παραδείγματος χάριν, ότι λόγω της υψηλής θερμοκρασίας ο οργανισμός αναλίσκει λιγότερες δυνάμεις από ό,τι υπό κανονικές θερμοκρασίες και επομένως δημιουργεί πλεονάσματα δύναμης που εξωτερικεύονται σε δεδομένη στιγμή με ανεξέλεγκτο και βίαιο τρόπο, ακόμη και για ασήμαντη αφορμή. Πιστεύω πάντως ότι για την επιστημονική προσέγγιση του φαινομένου θα πρέπει να ληφθούν υπόψη όχι μόνο οι ενδογενείς παράγοντες που επισημαίνει ο Ferri, αλλά και το γεγονός ότι κατά το θέρος και ιδίως κατά την περίοδο που προηγείται των θερινών διακοπών οι άνθρωποι είναι κατά κανόνα ιδιαίτερα επιβαρημένοι από την κούραση του χειμώνα, επιθετικοί και ευέξαπτοι, νιώθοντας μέσα στη ζέστη και στο νέφος σαν εγκλωβισμένα θηρία. Εχουν λοιπόν μεγαλύτερη προδιάθεση για αντεγκλήσεις, φιλονικίες και πράξεις βίας από ό,τι σε άλλες πιο δροσερές εποχές του έτους».

Ειδικά σε ό,τι αφορά τους βιασμούς, παρατηρεί ο κ. Κουράκης, υπεισέρχεται επιπλέον και το στοιχείο της γενικότερης ευχέρειας με την οποία δημιουργούνται το καλοκαίρι ανθρώπινες σχέσεις ή και προκαλούνται γενετήσιοι ερεθισμοί (ανάλαφρο ντύσιμο ή μαγιό, εύκολες γνωριμίες στην παραλία ή τα μπαράκια) συνήθως ύστερα από γλέντι και κατανάλωση αλκοολούχων. Άλλωστε το αλκοόλ συντελεί και γενικότερα στην αυξημένη εμφάνιση των εγκλημάτων βίας.

Μίκα Χαρήτου - Φατούρου

Μίκα Χαρήτου – Φατούρου

«Θερμικός νόμος»

Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται οι δηλώσεις της κ. Μίκας Χαρήτου – Φατούρου, ψυχοθεραπεύτριας και ομότιμης καθηγήτριας Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. «Τους καλοκαιρινούς μήνες, ο άνθρωπος είναι πιο ελεύθερος και έχει περισσότερες ευκαιρίες να δράσει. Οι άνθρωποι που κατοικούν σε πόλεις που βρίσκονται στον Βορρά, όπως είναι για παράδειγμα το Τορόντο κατά τη διάρκεια του χειμώνα δεν μπορούν να κινηθούν λόγω του χιονιού. Εκεί, είναι επόμενο τα περισσότερα εγκλήματα να λαμβάνουν χώρα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες καθώς έχουν μεγαλύτερο περιθώριο ευελιξίας» υποστηρίζει η κ. Φατούρου.

Τη διαπίστωση αυτή ενισχύει ο λεγόμενος «θερμικός νόμος» που διατυπώθηκε στα πρώιμα χρόνια της εγκληματολογίας. Τι λέει; Τους θερμούς μήνες του έτους υπερτερούν τα εγκλήματα κατά προσώπου, η αποκαλούμενη και «βία των παθών». Ανθρωποκτονίες, βιασμοί, βίαιες επιθέσεις, ξυλοδαρμοί. Αντίθετα, στη διάρκεια του χειμώνα κυριαρχούν τα εγκλήματα κατά ιδιοκτησίας. Δηλαδή κλοπές, διαρρήξεις κ.ο.κ.

Απόστολος Κοσμάς

Απόστολος Κοσμάς

Από τον Κοσμά στον Ακη Πάνου

Ηταν Ιούλιος του 1996 για παράδειγμα, όταν ο 54χρονος Απόστολος Κοσμάς δολοφόνησε με τσεκούρι τον 29χρονο γιο του, που έπασχε από σχιζοφρένεια. Πήγε στο εξοχικό τους στον Κάλαμο, επιχείρησε να τεμαχίσει και να κάψει το πτώμα του γιου του προκειμένου να εξαφανίσει τα ίχνη της αποτρόπαιας πράξης του. Ο νεαρός εκδήλωνε βίαιη συμπεριφορά εναντίον μελών της οικογένειάς του με τον πατέρα να δίνει δολοφονική λύση στο πρόβλημά του. Η γυναίκα του και τα άλλα δύο παιδιά του τον υποστήριξαν στο δικαστήριο. Ο παιδοκτόνος πέθανε από παθολογικά αίτια στη φυλακή.

Θεόφιλος Σεχίδης

Θεόφιλος Σεχίδης

Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, η Θάσος και ολόκληρη η χώρα συγκλονίστηκε εκ νέου, αυτή τη φορά με την αποκάλυψη ότι ο 24χρονος φοιτητής Θεολογίας, Θεόφιλος Σεχίδης σκότωσε σε διάστημα δύο ημερών πέντε μέλη της οικογένειάς του. Σκότωσε τον 55χρονο πατέρα του Δημήτρη, τη 48χρονη μητέρα του Μαρία, την 27χρονη αδελφή του Ερμιόνη, την 75χρονη γιαγιά του Ερμιόνη Καλαμάρα και τον 58χρονο θείο του, αδελφό του πατέρα του, Βασίλη Σεχίδη. Στη συνέχεια τεμάχισε τα πτώματα τους και οδηγώντας τα πέταξε στη χωματερή του νησιού. «Ήθελαν να με βγάλουν από τη μέση. Πρόλαβα και τους σκότωσα πρώτος» είχε δηλώσει στους αστυνομικούς που τον συνέλαβαν.

Κάτια Γιαννακοπούλου

Κάτια Γιαννακοπούλου

Στις 22 Ιουλίου του 1997 η Κάτια Γιαννακοπούλου, παντρεμένη και μητέρα ενός αγοριού εκτέλεσε με 5 σφαίρες έξω από το σπίτι του στη Ν. Σμύρνη τον αρχιμανδρίτη Άνθιμο Ελευθεριάδη, με τον οποίο διατηρούσε ερωτικό δεσμό για μεγάλο χρονικό διάστημα. «Αν μπορούσα να τον αναστήσω με πέντε φιλιά ποτισμένα από το αίμα της μετανιωμένης μου καρδιάς θα το έκανα» είχε δηλώσει μετά την πράξη της.

Στις 3 Ιουλίου του ίδιου χρόνου, ο 45χρονος Αθανάσιος Κουτσογιαννάκης πυροβολεί με κυνηγετική καραμπίνα δύο φορές εναντίον της 36χρονης Παναγιώτας Βαλτεσιώτη. Ο δράστης, στη θέα της νεκρής γυναίκας που αγάπησε και ποτέ δεν μπόρεσε να κατακτήσει έστρεψε την καραμπίνα εναντίον του και έβαλε τέλος στη ζωή του.

Άκης Πάνου

Άκης Πάνου

Την 1η Αυγούστου του 1997, ο αγαπητός μουσικοσυνθέτης Ακης Πάνου σκότωσε τον 35χρονο Σωτήρη Γιαλαμά με τον οποίο διατηρούσε δεσμό η 20χρονη κόρη του Ελευθερία.

Στις 5 Αυγούστου 2006 ένας 26χρονος δολοφονεί με κυνηγετική καραμπίνα δολοφόνησε μπροστά στα μάτια του δεκάχρονου γιου της την 32χρονη ερωμένη του. Στις 27 Ιουλίου του ίδιους χρόνου ένας 38χρονος εισβάλει σε κατάσταση αμόκ σε διαμέρισμα του Χαϊδαρίου και με ξύλινο ρόπαλο τραυμάτισε θανάσιμα στο κεφάλι και το στήθος την 61χρονη αδελφή της πεθεράς του, την οποία θεωρούσε υπεύθυνη για τον χωρισμό του.

Αχμέτ Βακάς

Αχμέτ Βακάς

Ο δράκος της Πάρου και η Μυρτώ

Στις 22 Ιουλίου 2012 στην παραλία της Χρυσής Ακτής σε ένα απόμερο σημείο και μακριά από τα βλέμματα των λουόμενων η τύχη, ή καλύτερα η ατυχία επιφύλασσε το χειρότερο παιχνίδι. Η 15χρονη Μυρτώ που έκανε διακοπές στο νησί άκουγε μουσική από το κινητό της όταν ξαφνικά της επιτέθηκε ο Αχμέτ Βακάς. Την χτύπησε, την βίασε και στη συνέχεια προσπάθησε να της συνθλίψει το κρανίο της με μία πέτρα. Ο δράστης τελικά εντοπίστηκε και συνελήφθη, ωστόσο την ώρα που το κορίτσι έδινε μάχη για να κρατηθεί στη ζωή, εκείνος παραδέχτηκε πως την χτύπησε , λέγοντας «Την είδα να κάθεται στα βράχια και να ακούει μουσική. Πηγα κοντά της και προσπάθησα να της πάρω κινητό.Αντιστάθηκε όμως και εκνευρίστηκα. Άρχισα να της χτυπώ το κεφάλι στα βράχια για να την κάνω να σταματήσει. Κάποια στιγμή σταμάτησε να κουνιέται. Της πήρα από τα χέρια το κινητό και μετά της έβγαλα τα ρούχα».

Αρβανίτης - Κάρκαλη

Αρβανίτης – Κάρκαλη

Την σκότωσε και την αποκεφάλισε

Ενα άλλο πρωτοφανές έγκλημα συνέβη στις 3 Αυγούστου 2008 στο Βούρβουλο Σαντορίνης. Ο 31χρονος Θανάσης Αρβανίτης σκοτώνει με μαχαίρι την 25χρονη σύντροφό του Αδαμαντία Κάρκαλη και στη συνέχεια την αποκεφαλίζει! Αστυνομικοί προσπαθούν να τον σταματήσουν, αλλά ο δράστης εκτός ελέγχου τραυματίζει τρία άτομα προτού συλληφθεί και ο ίδιος τραυματισμένος.

Ο δράστης εργαζόταν ως μάγειρας σε κατάστημα στο Ημεροβίγλι, σκότωσε μετά από λογομαχία με μαχαίρι την 25χρονη σύντροφό του, δασκάλα στο Ακρωτήρι, από τη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια την αποκεφάλισε και περιφερόταν στο χωριό με το κεφάλι και το μαχαίρι στα χέρια! Όταν έφθασαν οι αστυνομικοί, ο 31χρονος προσποιήθηκε ότι ήθελε να παραδοθεί και πλησίασε τον αστυνομικό που ήταν έξω από το περιπολικό και τον σημάδευε, αλλά ξαφνικά του επιτέθηκε με το μαχαίρι, με αποτέλεσμα να τον τραυματίσει στο στόμα. Ο αστυνομικός πυροβόλησε και τραυμάτισε τον δράστη. Ο 31χρονος ακόμη και τραυματίας πήρε το περιπολικό παρέσυρε και τραυμάτισε δύο γυναίκες γιατρούς, και σταμάτησε όταν οι αστυνομικοί εμβόλισαν το όχημα. Προτού σκοτώσει την 25χρονη σύντροφό του, την οποία ζήλευε παθολογικά, ο δράστης σκότωσε το σκύλο της και τον πέταξε στο δρόμο.

Ο ιερέας Αθανάσιος Αυγερόπουλος, με την σύζυγό του Δώρα.

Ο ιερέας Αθανάσιος Αυγερόπουλος, με την σύζυγό του Δώρα.

Η παπαδιά

Τέλος καλοκαιριού του 2012, δολοφονείται ο 52χρονος ιερέας Αθανάσιος Αυγερόπουλος στην Ηλεία. Η εξιχνίαση της υπόθεσης αποκάλυψε ένα έγκλημα πάθους που είχε στόχο και την περιουσία του ιερωμένου. Δράστες η 43χρονη παπαδιά Δώρα Καρβελά, η οποία μαζί με τον 41χρονο εραστή της -γνωστό του ιερέα- δολοφόνησαν τον 52χρονο. Το εντυπωσιακό είναι πως είχαν σκηνοθετήσει με καθε λεπτομέρεια τη δολοφονία, ωστόσο αυτές οι λεπτομέρειες τους πρόδωσαν.

Τελικά από την ανάκριση αποδείχθηκε πως η 43χρονη έκανε εξωσυζυγικές σχέσεις αναζητώντας τον άνθρωπο που θα δολοφονούσε τον σύζυγο της, προκειμένου η ίδια να κληρονομήσει την περιουσία του.

του Παναγιώτη Σπυρόπουλου

18 Αυγούστου 2014

Δημοσιεύτηκε στο THE TIMES OF CHANGE

crime_and_punishment22

5 χρόνια ΕΛΣΑΛ

•28/05/2015 • 1 σχόλιο

cropped-scan

Της Νίνας Κουλετάκη

Η Ελληνική Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας συμπληρώνει πέντε χρόνια ζωής, γεγονός που μας κάνει ιδιαίτερα αισιόδοξους για το μέλλον της. Σαν χθες μου φαίνεται που κάποιοι από εμάς, λίγοι στην αρχή, μαζευόμαστε στο πατάρι του ΕΝΑΣΤΡΟΝ και στο μεγάλο τραπέζι της πίσω αίθουσας του SOFIA’S, και οριοθετούσαμε το πλαίσιο του χαρακτήρα, της λειτουργίας και των στόχων της Λέσχης. Από τότε, όπως λένε κάποιοι συγγραφείς, κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι, τα ιδρυτικά μέλη πλαισιώθηκαν και από άλλα, στην πορεία κάποιοι βρέθηκαν και κάποιοι άλλοι χάθηκαν –για τους δικούς τους λόγους ο καθένας- σημασία, όμως, έχει ότι η ΕΛΣΑΛ παραμένει ζωντανή και δραστήρια.

Για να γιορτάσουμε, λοιπόν, τα γενέθλιά μας προγραμματίζουμε μια σειρά εκδηλώσεων, σε βάθος χρόνου, που θα πραγματοποιηθούν σε δύο κύκλους: έναν ανοιξιάτικο κι έναν φθινοπωρινό.

Ειδικότερα, στο πλαίσιο του πρώτου κύκλου εκδηλώσεων, θα πραγματοποιηθούν:

► Την Πέμπτη 28 Μαΐου και ώρα 8 μ.μ., στο καφέ/μπαρ/βιβλιοπωλείο Floral (Θεμιστοκλέους 80, πλατεία Εξαρχείων) εκδήλωση-συζήτηση με θέμα: «Crime, Noir, Pulp και άλλα αστυνομικά μυστήρια».
Στη συζήτηση θα συμμετάσχουν ο συγγραφέας, σκηνοθέτης και μεταφραστής Ανδρέας Αποστολίδης, η πανεπιστημιακός και κριτικός λογοτεχνίας Τιτίκα Δημητρούλια, ο μαθηματικός και συγγραφέας Τεύκρος Μιχαηλίδης, η συγγραφέας και μεταφράστρια Χίλντα Παπαδημητρίου και ο εκδότης Σταύρος Πετσόπουλος (εκδόσεις Άγρα). Θα συντονίσει ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Κώστας Θ. Καλφόπουλος.
Μετά τη συζήτηση, η Χ. Παπαδημητρίου θα εκτελέσει χρέη dj, με μοτίβα και soundtracks από γνωστές και λιγότερο γνωστές αστυνομικές ταινίες.

► Το Σάββατο 6 Ιουνίου και ώρα 1 μ.μ. στο βιβλιοπωλείο Επί Λέξει (Ακαδημίας 32 & Λυκαβηττού, Κολωνάκι) εκδήλωση με θέμα: «Το αστυνομικό στο θέατρο και το ραδιόφωνο».

Στη συζήτηση θα λάβουν μέρος η ηθοποιός, καθηγήτρια ορθοφωνίας και ραδιοφωνική παραγωγός Αντέλα Μέρμηγκα, ο σκηνοθέτης Γιώργος Οικονόμου και ο μουσικός και ηθοποιός Δημήτρης Πουλικάκος («θείος Νώντας»). Θα συντονίσει ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Γιάννης Ράγκος.
Η ηθοποιός Άσπα Κυρίμη θα παρουσιάσει πρωτότυπο αστυνομικό θεατρικό μονόλογο της Αγγλίδας συγγραφέως Jan Devlin σε μετάφραση Άννας Δάρδα-Ιορδανίδου.

► Την Παρασκευή 12 Ιουνίου και ώρα 7.30 μ.μ. στο μπαρ Abodé (Αγ. Ασωμάτων 3 & Ερμού, πλατεία Αγ. Ασωμάτων) συζήτηση με θέμα «Comics σε noir αποχρώσεις».
Θα συμμετάσχουν η σεναριογράφος κόμικς Βέρα Καρτάλου και ο σχεδιαστής κόμικς Παναγιώτης Τσαούσης. Θα συντονίσει ο συγγραφέας, μεταφραστής και μέλος του Comicdom Ανδρέας Μιχαηλίδης.
Την ίδια ημέρα, στο Abodé θα εγκαινιαστεί, επίσης, Έκθεση με πρωτότυπα και μη έργα εικονογράφων από το χώρο των comics, που εμπνέονται από τη λογοτεχνική αισθητική και δημιουργούν εξώφυλλα noir ιστοριών. Η έκθεση θα διαρκέσει έως την Κυριακή 21 Ιουνίου.

Floralhttp://www.floralcafe.gr/cafe-bar.php
Επί λέξειhttps://el-gr.facebook.com/epilexi
Abodéhttps://www.facebook.com/AbodeArtCafeBar

Για τον προγραμματισμό του φθινοπώρου θα ενημερωθείτε αργότερα. Σας περιμένουμε όλους στις εκδηλώσεις μας, να γιορτάσουμε μαζί και να μας δώσετε κουράγιο κι ελπίδα για την συνέχεια!

crime_and_punishment22

Σκουληκότρυπα

•23/05/2015 • Σχολιάστε

11265597_10205276015193304_1904818584086137295_n

Της Νίνας Κουλετάκη

Στη Φυσική, μια σκουληκότρυπα είναι μια υποθετική τοπολογική ιδιότητα του χωρόχρονου που σχηματίζει ένα τούνελ που συνδέει δύο απομακρυσμένα σημεία του. Θα μπορούσε να αποτελεί ένα «κόψιμο δρόμου» διαμέσω του χωρόχρονου.

11205043_10205283530181174_2809796075380809225_nΣτο «Θέατρο Αγγέλων Βήμα» η Μπέττυ και η Μπου, κατά κόσμον Αγγελική Καρακαξίδου και Γλύκα Στόιου, βρίσκονται στην μια άκρη της σκουληκότρυπας. Στην άλλη βρίσκονται διαβόητοι σειριακοί –και όχι μόνο- δολοφόνοι. Πώς θα γίνει η συνάντηση και τι θα συμβεί;

????????????????????????????????????

Η Μπέττυ και η Μπου είναι δυο γυναίκες, δυο πλάσματα εγκλωβισμένα μέσα σε έναν παράλογο κόσμο, όπου προσπαθούν να σκοτώσουν την ώρα τους παίζοντας ένα παιχνίδι γνώσεων, τη «Σκουληκότρυπα». Στη διάρκεια του παιχνιδιού αναπαριστούν στιγμιότυπα από τη ζωή διαφόρων δολοφόνων. Όποια κερδίσει, θα σκοτώσει την άλλη. Όπως διαβάζουμε στο Δελτίο Τύπου «πρόκειται για μια διαδραστική παράσταση για έναν κόσμο όπου κυριαρχεί το παράλογο. Δυο γυναίκες. Ένα παιχνίδι. Σε μία ώρα κάποια θα πεθάνει. Αντέχεις την αναμονή; Και η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε. Τικ τακ».

????????????????????????????????????

Στην σκηνή η Αγγελική Καρακαξίδου και η Γλύκα Στόιου ζωντανεύουν μια σειρά αιμοσταγών δολοφόνων, με τους οποίους έχει καταπιαστεί το «Έγκλημα και Τιμωρία». Οι Ahmad Suradji (Ι), Αδελφές Wardlaw (I, II), Leonarda Cianculli (I), Hélène Jégado (I, II), Christa Gail Pike (I), Albert Fish (I, II, III), Elizabeth Bathory (I, II, III, IV), Οικογένεια Bender (I, II) αλλά και ο Φώτης Γιαγκούλας (Ι) και άλλοι, ενσαρκώνονται από τις δύο κοπέλες με πολύ απλές μεταμορφώσεις και χιουμοριστική διάθεση. Κι αυτό συμβαίνει γιατί το έργο είναι μια μαύρη κωμωδία, δεν γίνεται καμία δολοφονία επί σκηνής, απλώς υπάρχει μια αέναη πάλη εξουσίας ανάμεσα στις δύο γυναίκες, ανάλογα με το ποια κερδίζει στην «Σκουληκότρυπα».

11006452_10205213506550627_3801752253781285436_nΤο κείμενο είναι της Γλύκας Στόιου. Όπως εξηγεί η ίδια, αποφάσισε να γράψει ένα έργο που ασχολείται με δολοφόνους επειδή κυκλοφορούν ανάμεσά μας, επειδή όλοι έχουμε βίαια ένστικτα, τα οποία έχουμε μάθει να τα τιθασεύουμε λόγω του πολιτισμού μας, αλλά υπό συνθήκες αυτά εκτοξεύονται ανεξέλεγκτα και… «όποιον πάρει ο Χάρος». Και, τελικά, επειδή το μυστήριο πάντα γοητεύει, όπως και το φλερτ με το θάνατο. Και το έργο είναι κωμωδία γιατί ξορκίζεις το κακό μόνο αν γελάσεις μαζί του.

11037274_10205268118035880_6735363798146868320_nΔεν είναι η πρώτη φορά που η «Σκουληκότρυπα» ανεβαίνει στο «Θέατρο Αγγέλων Βήμα». Σαν δολοφόνος επιστρέφει κι η ίδια στον τόπο του εγκλήματος. Έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή της το 2011 και φέτος η σκηνή του θεάτρου μετατρέπεται εκ νέου σε θανάσιμη αρένα, για τέσσερις παραστάσεις: Παρασκευή & Σάββατο, 29 & 30 Μαΐου, 5 & 6 Ιουνίου στις 21:30. To «Έγκλημα και Τιμωρία» συμπεριλαβάνεται στους περήφανους χορηγούς επικοινωνίας!

11209391_10205291567702107_4283404180991644716_nΤο ενδιαφέρον, όμως, της παράστασης δεν εξαντλείται στο υποκριτικό μέρος. Υπάρχει και το εικαστικό! Μαθητές και καθηγητές από το College of Fine Art, Culture & Design BORGIAS θα βοηθήσουν στο έργο της Σκουληκότρυπας και την ώρα της παράστασης θα σκιτσάρουν πρόσωπα και αντιδράσεις από το κοινό. Το επόμενο σκίτσο τους μπορεί να είσαι εσύ… (και ναι: θα το πάρεις μαζί σου φεύγοντας χωρίς χρέωση).

????????????????????????????????????

Η «Σκουληκότρυπα», ένα ζωντανό μουσείο εγκληματολογίας στο «Θέατρο Αγγέλων Βήμα», είναι η δεύτερη παραγωγή της εταιρίας θεάτρου Lamba και αυστηρώς ακατάλληλη για ανηλίκους. Τον Ιανουάριο του 2015 εξασφάλισε στη Γλύκα Στόιου μια θέση στο High Tide Festival – Playwright Workshop του Λονδίνου. Η πρώτη παραγωγή ήταν η παιδική διαδραστική παράσταση «Δον Κιχώτες», μια διασκευή της Γλύκας Στόιου βασισμένη στο Δον Κιχώτη του Θερβάντες. Οι «Δον Κιχώτες» ξεκίνησαν την περιπλάνησή τους με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης το 2013, συνέχισαν στο Λουξεμβούργο το 2014 και το 2015, κυνήγησαν την περιπέτεια σε σχολεία, πλατείες και θέατρα σε όλη την Ελλάδα. Τον Ιούνιο, η Γλύκα Στόιου είναι καλεσμένη στο 23ο Last Frontier Theatre Conference στο Βαλντέζ της Αλάσκας, όπου οι «Δον Κιχώτες» θα παρουσιαστούν από Αμερικανούς καλλιτέχνες.

Πληροφορίες Παράστασης
«Σκουληκότρυπα»
Σκηνοθεσία: Γλύκα Στόιου
Παίζουν: Αγγελική Καρακαξίδου, Γλύκα Στόιου
Σκηνικά – Κουστούμια – Μουσική Επιμέλεια: Lamba
Φωτογραφίες: Στέλιος Ευσταθόπουλος
Video: FAOS tv productions
ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡA ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Παρασκευή & Σάββατο
29 & 30 Μαΐου
5 & 6 Ιουνίου
ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ 21:30
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 70 λεπτά
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Γενική είσοδος: 10€
ΣΕΗ, ανέργων: 5€
Θέατρο Αγγέλων Βήμα
Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια
www.aggelonvima.gr
Για προπώληση εισιτηρίων στο ταμείο του θεάτρου και για κρατήσεις θέσεων στα τηλέφωνα: 210 5242211 & 210 5242213

crime_and_punishment22

Παράνομο Κατέβασμα Ταινιών, Κοινωνικά Δίκτυα & Θεωρίες Εγκλήματος

•16/05/2015 • Σχολιάστε

pirate bay

Του Εμμανουήλ Μ. Τεχνίτη,
Δικηγόρου, φ. ΜΔΕ Ποινικού Δικαίου & Εγκληματολογίας
ΜΔΕ Διεθνούς & Ευρωπαϊκού Εμπορικού Δικαίου

Εισαγωγή
“Σημαντικό χτύπημα – απάντηση στη διαδικτυακή πειρατεία αποτέλεσε η πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών με την οποία επεβλήθησαν σε πρώτο βαθμό βαρύτατες ποινές στον ιδιοκτήτη και στον διαχειριστή (6 ετών και 20.000€ και 3 ετών και 8.000€ αντίστοιχα) οι οποίοι διατηρούσαν τέσσερις πειρατικούς ιστότοπους ( THEGREEKZ.COM, YOUGREEKS.COM, TEAMOFGREEKZ.COM & THEGT.NET ) μέσω των οποίων διέθεταν τεράστιο αριθμό κινηματογραφικών ταινιών, μουσικής και άλλων έργων πνευματικής ιδιοκτησίας”[1].

Την ίδια στιγμή ενώ όλοι πίστευαν ότι το γνωστό “PirateBay” θα εγκατέλειπε για πάντα το διαδίκτυο, μετά από δύο μήνες ξαναεμφανίζεται διαθέσιμο στους χρήστες επιτρέποντας τους ξανά να κατεβάζουν ταινίες από torrents[2]. Μάλιστα, μερικές μέρες νωρίτερα, σάλο προκάλεσε η απόφαση ελληνικού δικαστήριού να απορρίψει το αίτημα ασφαλιστικών μέτρων της ΑΕΠΙ με το οποίο αυτή ζητούσε την άρση πρόσβασης σε ιστοσελίδες με torrents, αφού, σύμφωνα με το δικαστήριο, ένα τέτοιο μέτρο θα ήταν αντίθετο με την αρχή της αναλογικότητας, της διαδικτυακής ουδετερότητας, αλλά και τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης[3].
Παράλληλα, τους τελευταίους μήνες ένα νέο “εργαλείο” κυβερνοπειρατείας – παράνομης παρακολούθησης ταινιών έγινε απίστευτα δημοφιλές, λόγω της ευκολίας που παρέχει στο χρήστη να δει στον υπολογιστή του ταινίες σε πολύ καλή ποιότητα[4].

Σήμερα, δε χρειάζεται κανείς να είναι άψογος γνώστης της τεχνολογίας για να μπορέσει να έχει πρόσβαση σε πειρατικές ταινίες. Μια απλή αναζήτηση στο Google αρκεί, ώστε να μας μεταφέρει σε δευτερόλεπτα σε μια ιστοσελίδα από την οποία μπορούμε να κατεβάσουμε ή να δούμε παράνομα ταινίες και σειρές. Και ο λόγος που εστιάζουμε περισσότερο στις ταινίες, είναι γιατί αυτές φαίνεται να παρουσιάζουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την πλευρά του Έλληνα χρήστη. Εξ’ άλλου από τότε που εμφανίστηκαν ιστοσελίδες όπως το Youtube, λίγος λόγος μπορεί να γίνει για το παράνομο κατέβασμα τραγουδιών, ενώ αντίστοιχα για τα ηλεκτρονικά βιβλία, η δυσκολία που απαιτείται για την παράνομη ηλεκτρονική διακίνηση τους καθώς και το εξειδικευμένο κοινό στο οποίο απευθύνονται, τα καθιστά πολύ μικρότερο ζήτημα.

images11. Έλληνες Κυβερνοπειρατές και οι Ακόλουθοί τους

Tα τελευταία 2 με 3 χρόνια έχουν κάνει την εμφάνιση τους πολλές σελίδες και ομάδες στο Facebook που σχετίζονται με τη δωρεάν προβολή ταινιών και σειρών online χωρίς φυσικά τη συναίνεση των κατόχων των πνευματικών δικαιωμάτων. Επειδή, ωστόσο η κυβερνοπειρατεία στις ταινίες και η παράνομη διακίνηση υλικού πνευματικής ιδιοκτησίας και από Έλληνες χρήστες δεν είναι κάτι καινούριο, οι μεγάλες διαφορές που παρατηρούνται σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια είναι οι εξής:
1ον ότι οι σελίδες που διακινούν τέτοιο υλικό έχουν ευρεία παρουσία και στα κοινωνικά δίκτυα (“επίσημη παρουσία”)
2ον η προσβασιμότητα σε αυτά έχει γίνει πολύ πιο εύκολη από πλευράς του απλού χρήστη
3ον οι χρήστες με πρόσβαση σε τέτοιο υλικό έχουν αυξηθεί δραματικά
4ον η άποψη των χρηστών για το επιτρεπτό ή μη της παράνομης πρόσβασης έχει αυξηθεί δραματικά.
Τα ζητήματα που δημιουργούνται ως εδώ είναι τα εξής.
Πώς ερμηνεύεται η χρήση των κοινωνικών δικτύων στη διαδικασία της παράνομης διακίνησης προϊόντων πνευματικής ιδιοκτησίας και πως η δράση του χρήστη – παραβάτη μπορεί να ερμηνευθεί πειστικά μέσα από τις διάφορες θεωρίες εγκλήματος;

thepiratebay41120142. Τι είναι κυβερνοπειρατεία

Κυβερνοπειρατεία ή όπως αναφέρεται από τους αγγλόφωνους μελετητές ψηφιακή πειρατεία, είναι η παράνομη πράξη της αντιγραφής ψηφιακών αγαθών όπως ψηφιακά έγγραφα, οπτικοακουστικό υλικό κ.α. χωρίς την άδεια του κατόχου των πνευματικών δικαιωμάτων[5].

Να σημειώσουμε εδώ ότι αν και η έννοια της πειρατείας χρησιμοποιείται ήδη από το 1600 μ.Χ[6]. για να περιγράψει την προσβολή δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας[7], η έννοια κυβερνοπειρατεία χρησιμοποιείται πλέον για να προσδιορίσει και διαφορετικές πράξεις όπως μορφές κυβερνοπολέμου ή το λεγόμενο cybersquatting. [8]

Η μεγάλη αύξηση περιστατικών κυβερνοπειρατείας έγινε στην ουσία το έτος 1999. Ο ιδρυτής του πασίγνωστου Napster βρήκε έναν τρόπο οι χρήστες να μοιράζονται αρχεία πολύ πιο γρήγορα και εύκολα από το διαχρονικό αλλά αργό FTP, δημιουργώντας το πρώτο δίκτυο P2P. Αφότου η Αμερικανική δικαιοσύνη έκλεισε το Napster γρήγορα εμφανίστηκαν άλλα λογισμικά που χρησιμοποιούσαν την τεχνολογία P2P (hybrid P2P). Στην ουσία, η ήττα του Napster στα δικαστήρια οφειλόταν πολύ στη δομή του δικτύου που χρησιμοποιούσε κάτι που αντιλήφθηκαν πολύ γρήγορα οι άλλοι προγραμματιστές δημιουργώντας το λέγομενο δίκτυο FastTrack, το καθαρόαιμο λεγόμενο δίκτυο (true P2P network)[9].

Αμέσως μετά εμφανίστηκε το Bit Torrent και το οποίο ακολουθεί το μοντέλο P2P με κάποιες, όμως, διαφοροποιήσεις που το έκαναν πιο αποδοτικό τόσο σε ότι αφορά την ευκολία στο κατέβασμα όσο και στη δυσκολία εξεύρεσης των συμμετεχόντων μερών.

Μετά όμως την ευρεία τους διάδοση, τα torrents δέχθηκαν τις βολές των κατόχων των πνευματικών δικαιωμάτων και του νόμου με αποτέλεσμα ένας νέος τρόπος ανταλλαγής αρχείων να έρθει στην επιφάνεια. Αυτός ο τρόπος χρησιμοποιεί τα λεγόμενα direct download sites, ιστοσελίδες τις οποίες ο χρήστης έχοντας την ακριβή διεύθυνση του αρχείου στο διαδίκτυο μπορεί να κατεβάσει το αρχείο με την ταινία ή το μουσικό άλμπουμ. Η διαφορά αυτής της τεχνικής με το torrent είναι ότι η τελευταία είναι ακόμα πιο εύκολη, ενώ επειδή η λειτουργία τους είναι περισσότερο νομιμοφανής, δεν αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα προβλήματα σε σχέση με το νόμο. Γνωστά παραδείγματα τέτοιων ιστοσελίδων είναι το πασίγνωστο rapidshare, το uploaded και το extabit.

Και στους δύο αυτούς τρόπους, συνήθως παρεμβάλλεται ένα forum ή μια μηχανή αναζήτησης όπου ο χρήστης που θέλει να κατεβάσει την τάδε ή τη δείνα ταινία, πρέπει πρώτα να κατεβάσει το αρχείο torrent, αν μιλάμε για torrent ή να βρει τον ακριβή σύνδεσμο για το αρχείο όταν μιλάμε για τα direct downloads.

Στην πορεία όμως, τα πράγματα έγιναν πολύ πιο εύκολα για όσους ήθελαν να μοιραστούν ή να αντιγράψουν παράνομα υλικό πνευματικής ιδιοκτησίας στο διαδίκτυο. Πλέον, όταν μιλάμε για ταινίες, δεν χρειάζεται να κατεβάσει κανείς torrent ή να αποκτήσει πρόσβαση σε αμφιλεγόμενα forum. Μπορεί να βρει την ταινία που θέλει κάνοντας μια απλή αναζήτηση στο forum και έπειτα να τη δει αμέσως από την οθόνη του υπολογιστή του. Και πάλι, στην τελευταία αυτή περίπτωση έχοντας κάποιος τον ακριβή υπερσύνδεσμο του αρχείου μπορεί να το κατεβάσει άμεσα, με τη διαφορά ότι αυτές ιστοσελίδες επιτρέπουν στο χρήστη να αναπαράγει αμέσως το αρχείο στον υπολογιστή του εφόσον πρόκειται για αρχείο ήχου ή βίντεο. Ακριβώς δηλαδή όμως και στο Youtube. Η πιο γνωστή από τις ιστοσελίδες αυτές είναι το Putlocker.com.

Επιπλέον οι χρήστες, για να κάνουν ακόμα πιο προσβάσιμη την ταινία που έχουν διαθέσει στο διαδίκτυο με τον τρόπο αυτό, χρησιμοποιούν πάντα σχεδόν και μια ιστοσελίδα στην οποία περιέχονται οι διατιθέμενες σειρές ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιούν και κοινωνικά δίκτυα και κυρίως το Facebook.

Έτσι λοιπόν αυτοί η χρήστες έχουν δημιουργήσει ψηφιακά “βίντεο κλαμπ”, μόνο που σε αυτή την περίπτωση οι υπηρεσίες παρέχονται δωρεάν.

images3. Τα Κοινωνικά Δίκτυα σαν… Δίκτυα Διανομής

Όπως προαναφέραμε, τη θέση του “ενδιάμεσου” σε ότι αφορά την προσβασιμότητα και τη διανομή των παράνομων ταινιών την είχαν πρώτα απ’ όλα τα forum (κάτι το οποίο απαιτούσε μια μικρή διαδικασία ώστε να ενταχθεί ο χρήστης) και συγκεκριμένου σκοπού ιστοσελίδες αναζήτησης. Τώρα, με τη μέθοδο του online streaming το ρόλο αυτό έχουν αναλάβει απλές ιστοσελίδες ή ιστολόγια και συνακόλουθα τα κοινωνικά δίκτυα. Αυτά μεταξύ τους λειτουργούν είτε υπαλλακτικά είτε σωρρευτικά. Ή δηλαδή η προσβασιμότητα γίνεται μέσω ιστοσελίδας ή μέσω Facebook ή και με τα δύο.
Στο Facebook, συγκεκριμένα, ένα απλό “like” αρκεί για να μας δώσει πρόσβαση σε τεράστιες λίστες ταινιών. Γιατί, όμως, οι πειρατές να χρησιμοποιούν το Facebook; Οι λόγοι είναι πολλοί.
1. Για γνωστοποίηση και καλύτερη προβολή της ιστοσελίδας που περιέχει τη λίστα με τις ταινίες (μέσω των like, κοινοποιήσεων κτλ.)
2. Για αλληλεπίδραση με τον χρήστη – αποδέκτη, αφού μέσω των κοινωνικών δικτύων ο πειρατής δέχεται τα ευχαριστήρια των χρηστών, λαμβάνει “παραγγελίες” για ανέβασμα ταινιών κ.α. λαμβάνοντας ταυτόχρονα και ηθική ικανοποίηση για την προσπάθειά του.
3. Για τεχνικούς περισσότερο λόγους. Για να κάνει τις ταινίες που ανεβάζει προσβάσιμες με ένα απλό site χωρίς την παρεμβολή οποιασδήποτε εξωτερικής ιστοσελίδας. (Αν θεωρήσουμε ότι το Facebook είναι ο “χώρος” του μέσου χρήστη, τότε θα λέγαμε αστειευόμενοι, ότι ο πειρατής τους προσφέρει το “προϊόν στο χώρο τους”).

Εδώ, όμως, δημιουργείται ένα ακόμα ζήτημα πλέον των γνωστών. Τι αντίκτυπο μπορεί να έχει για τον απλό χρήστη η ύπαρξη τέτοιων σελίδων στο Facebook σε σχέση με την αντίληψη του για το έγκλημα της παράνομης αντιγραφής – ουσιαστικά χρήσης- υλικού πνευματικής ιδιοκτησίας όπως είναι οι ταινίες; Ποια θεωρία εγκλήματος μπορεί να εξηγήσει καλύτερα τη συμπεριφορά των χρηστών;

pirate-bay-asking-its-users-send-letters-gifts-support-two-its-founders-currently-serving4. Θεωρίες Εγκλήματος & Κυβερνοπειρατεία

Από αρκετούς επιστήμονες χρησιμοποιήθηκε η θεωρία του αυτοελέγχου (self -control theory[10]) ώστε να μπορέσει να εξηγήσει τη συμπεριφορά των χρηστών που κατεβάζουν παράνομα υλικό πνευματικής ιδιοκτησίας.

Έρευνα που έγινε σε φοιτητές από το Πανεπιστήμιο του Τέξας[11] έδειξε ότι οι περισσότεροι από αυτούς εμπλέκονταν σε μοίρασμα τέτοιων αρχείων με το μοντέλο P2P. Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι φοιτητές με χαμηλό αυτοέλεγχο είναι πιο πιθανό να εμπλακούν σε κυβερνοπειρατεία σε σχέση με αυτούς που παρουσιάζουν υψηλότερα επίπεδα αυτοελέγχου. Ωστόσο παραδέχεται ότι η θεωρία του αυτελέγχου από μόνη της δεν είναι από μόνος του αξιόπιστος ενδείκτης και παραπέμπει στη θεωρία της ορθολογικής επιλογής (Rational Choice Theory).

Πράγματι, σε έρευνα που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα[12] που δημοσιεύθηκε το 2007 επιβεβαιώνεται ότι όσο μικρότερο αυτέλεγχο έχει ο χρήστης τόσο πιο πολύ φαίνεται πιθανό να εμπλακεί σε δραστηριότητες πειρατείας. Στη περίπτωση αυτή όμως, η πιθανολόγηση αυτή γίνεται σε συνδυασμό με τη θεωρία της ορθολογικής επιλογής, ενώ οι δύο αυτοί ενδείκτες φαίνεται να συνδυάζονται αρκετά μεταξύ τους. Ταυτόχρονα, εντοπίζεται στην έρευνα αυτή ότι όσο η αξία του ψηφιακού υλικού αυξάνεται για το χρήστη, τόσο αυξάνεται και η πιθανότητα να εμπλακεί αυτός σε πειρατεία.

Άλλη πρόσφατη έρευνα, εστίασε στην ύπαρξη κάποιων συγκεκριμένων χαρακτηριστικά αυτών που κατεβάζουν παράνομα και τους σύγκρινε με αυτούς που δεν κατεβάζουν[13]. Τα χαρακτηριστικά αυτά οι μελετητές τα συνδέουν με τις θεωρίες του αυτοελέγχου και της θεωρίας της ουδετεροποίησης.

Οι χρήστες αυτοί έχουν παρουσιάζουν ευχάριστα συναισθήματα (affection) κατά την τέλεση της πράξης τους, ενώ επιδρούν ισχυρά και οι λεγόμενοι κοινωνικοί παράγοντες (social factors) οι οποίοι θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως οι νόρμες, οι αρχές και οι αξίες που σε κοινωνικό επίπεδο επηρεάζουν το χρήστη ώστε να εμπλακεί με τη ψηφιακή πειρατεία. Ακόμα, φάνηκε ότι οι παράγοντες που διευκολύνουν την τέλεση (faciliating conditions) (όπως η μη δίωξη από τις αρχές ή η προσβασιμότητα) αναλαμβάνουν επίσης καθοριστικό ρόλο.

google-piratebayΑυτοί που διεξήγαγαν την έρευνα πιστεύουν ότι η ύπαρξη των χαρακτηριστικών αυτών εξηγείται και επιβεβαιώνεται από τις θεωρίες του αυτοελέγχου αφενός αφού οι ερευνητές θεωρούν ότι οι χρήστες με χαμηλό αυτοέλεγχο είναι πιο επιρρεπείς στο να επηρεαστούν από την κοινωνία με αποτέλεσμα τη δημιουργία συνήθειας και από τη θεωρία της ουδετεροποιησης από την άλλη. Στην τελευταία περίπτωση οι χρήστες επικαλούνται ανώτερες αξίες μεταθέτουν το βάρος της πράξης τους σε άλλους παράγοντες αφού η κοινωνία μεταχειρίζεται αυτή την παράνομη δραστηριότητα ως νόμιμη.

Τέλος, όπως φαίνεται από την ίδια έρευνα, η χαμηλή ηθική κρίση (moral judgement) αποτελεί ακόμα έναν παράγοντα που εμφανίζεται στα χαρακτηριστικά των χρηστών που ασχολούνται με τη ψηφιακή πειρατεία.

Και μιας και αναφερθήκαμε σε ηθική κρίση, σύμφωνα με τη θεωρία της κοινωνικής μάθησης (social learning theory)[14], οι ηθικές αξίες (moral values), όπως και η εκλογίκευση της πράξης καθώς και η στάση του χρήστη προς την πράξη του, είναι ικανές να παρουσιαστούν ως αποτέλεσμα της μάθησης ως προϊόν συναναστροφής με συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες συνδυασμό και με τη θεωρία της συναναστροφής με προσωπικές ομάδες[15] (differential association theory).

Σε έρευνα του Πανεπιστημίου του Delaware των ΗΠΑ που δημοσιεύτηκε το 2008 στο International Journal of Criminal Justice Sciences[16], η συναναστροφή με προσωπικές ομάδες καθώς και χαρακτηριστικά που απορρέουν από την κοινωνική μάθηση όπως οι αξίες και η τεχνική γνώση είναι ικανός ενδείκτης για τη εμπλοκή κάποιου χρήστη με την πειρατεία.

17175Παρατηρήσεις

Σε σχέση με τα ανωτέρω αναφερθέντα έχουμε να κάνουμε τις εξής παρατηρήσεις.

Ως αυτοέλεγχος ορίζεται από τους θεωρητικούς της η τάση των ανθρώπων να απέχουν από εγκληματικές ενέργειες ασχέτων των συνθηκών. Πόσο εύκολο όμως είναι πλέον να απέχεις κανείς από το σε εισαγωγικά “εγκληματικό κλικ” της παράνομης προβολής, όταν έχει το βίντεο κυριολεκτικά μπροστά στην οθόνη του και γνωρίζει ότι αυτό το κάνουν χιλιάδες άλλοι χρήστες την ίδια στιγμή; Και επιπλέον πολλές υπο-θεωρίες του αυτελέγχου θέτουν σαν σημαντικό παράγοντες τις ηθικές αξίες, οι οποίες όμως είναι και ρευστές, ενώ ειδικά στο διαδίκτυο είναι τελείως διαφορετικές από την υπόλοιπη ζωή, ενώ πρέπει να λάβουμε υπ΄όψη ότι η συνήθεια σε μια συμπεριφορά από μεγάλες κοινωνικές ομάδες στην ουσία μεταβάλλει την ηθικό χρωματισμό της συμπεριφοράς αυτής.

Για τη θεωρία της ορθολογικής επιλογή, στη μια πλευρά της ζυγαριάς βρίσκεται η προβολή της ταινίας και στην άλλη πλευρά τα δύο κλικ που θα κάνει. Στη λογική διεργασία που κάνει ο χρήστης ώστε να αποφασίσει στην τέλεση της πράξης του, δεν εμφιλοχωρεί κάποιος άλλος σημαντικός παράγοντας αφού στην ουσία το ρίσκο που παίρνει είναι ελάχιστο. Ακόμα και οι διάφοροι “ιοί” που καραδοκούσαν στο μοντέλο των torrent δεν υπάρχουν πλέον στο μοντέλο του streaming, δηλαδή της κατευθείαν προβολής.

Στη συνέχεια, αυτό που αναφέρεται για το ρόλο που παίζει η αξία του ψηφιακού υλικού, αυτή παραμένει τουλάχιστον στα ίδια επίπεδα, η οποία μάλιστα στις νεαρές ηλικίες είναι ιδιαίτερα σημαντική, αφού η προβολή ταινιών με τέτοιο τρόπο είναι μέρος της καθημερινής ψυχαγωγίας τους. Ίσως βέβαια και σε κάποιες περιπτώσει να αυξάνεται όταν ο νεαρός χρήστης στα πλαίσια του κομφορμισμού δεν πρέπει να χάσει το τάδε ή το δείνα επεισόδιο μιας δημοφιλούς σειράς.

Ακόμα, τα κοινωνικά δίκτυα θα λέγαμε ότι ενισχύουν τη στάση και τα επιχειρήματα ουδετεροποίησης του χρήστη εξαιτίας της ευκολίας της προσβασιμότητας αλλά και της δημοσιότητας του όλου τρόπου λειτουργίας αυτού του μοντέλου προβολής ταινιών. Τόσο ο παλαιότερος χρήστης σε ότι αφορά την παράνομη διανομή υλικού πνευματικής ιδιοκτησίας όσο και ο νεότερος χρήστης σαν μέλος της κοινωνίας, γνωρίζουν ότι το έγκλημα γίνεται “εν κρυπτώ”. Ο παλαιότερος, για παράδειγμα, και πιο έμπειρος χρήστης γνωρίζει ότι για να έχεις πρόσβαση σε τέτοιο υλικό θα πρέπει να έχεις κάποια λογισμικά εγκατεστημένα, να μπεις σε κάποια κλειστά forum ή ιστοσελίδες των οποίων μάλιστα η φιλοξενία γίνεται σε τρίτες χώρες. Επίσης, γνωρίζει και εξ’ εμπειρίας αλλά και από τα ΜΜΕ ότι το παράνομο ψηφιακό υλικό που φιλοξενείται στο διαδίκτυο, είτε αφαιρείται αμέσως από τους ίδιους τους παρόχους των ψηφιακών υπηρεσιών είτε έπειτα από την έκδοση δικαστικών αποφάσεων.

kickasstorrentsΩστόσο, στο μοντέλο της περίπτωσης μας τίποτα από τα παραπάνω δε συμβαίνει, αφού οι σελίδες που φιλοξενούν τους συνδέσμους για την πρόσβαση στο ψηφιακό υλικό είναι ανοιχτοί και προσβάσιμοι για όλους και μάλιστα ζητούν από τους χρήστες να κάνουν “like” ή να κοινοποιήσουν την ιστοσελίδα τους και σε τρίτους.

Πηγαίνοντας τώρα στη θεωρία της κοινωνικής μάθησης, η συναναστροφή με τις κοινωνικές ομάδες που τελούν παρόμοιες πράξεις είναι πιο εύκολη, πιο ισχυρή και πιο εντατική αλλά και πιο τυχαία. Σε ότι αφορά, δηλαδή, τα forum τα οποία θα μπορούσαν και αυτά να αποτελέσουν μια κοινωνική ομάδα, χρειαζόταν κάποια προσπάθεια και κάποιες ενέργειες όχι τόσο τυχαίες. Στην περίπτωση όμως του Facebook, με την εξαιρετικά μεγάλη διευκόλυνση τόσο της διαπροσωπικής όσο και της μαζικής επικοινωνίας, η ένταξη, ή τουλάχιστον η πρώτη επαφή με μια ομάδα απέχει απλώς ένα like ή ένα αίτημα φιλίας. Ακόμα, η τεχνική γνώση, μαθαίνεται εξαιρετικά εύκολα. Μια τεχνική γνώση που αποτελείται από ελάχιστες διαδικασίες και με φράσεις σε γλώσσα που κατανοεί ο μέσος χρήστης όπως “κάνε like”, “κάνε κλικ” κτλ.

Βλέπουμε τελικά, ότι με το μοντέλο της κατευθείαν προβολής ταινιών διευκολύνεται εμφανώς η διαδικασία κατεβάσματος και προβολής ταινιών που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα. Από την άλλη πλευρά, παρατηρούμε επίσης ότι η μεγάλη δημοσιότητα που παρέχεται μέσω των κοινωνικών δικτύων και ιδιαίτερα του Facebook, είναι ικανή να μεταβάλλει τις ηθικές αξίες των χρηστών του, δίνοντας διαφορετικούς χαρακτηρισμούς σε μια συγκεκριμένη πράξη.

Το παγκόσμιο εγχείρημα (που έγινε και στην Ελλάδα) που ήθελε να ταυτίσει το παράνομο κατέβασμα με την κλοπή δεν ευόδωσε σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης[17]. Αντίθετα, η συμμετοχή του Facebook στη διαδικασία της πειρατείας συντελεί στο ακριβώς ανάποδο. Η αυτού του τύπου κοινωνική αλληλεπίδραση που τελείται μέσω του Facebook μας οδηγεί να θυμηθούμε τη θεωρία της αλληλεπίδρασης ή αλλιώς τη θεωρία του στιγματισμού (Labeling Theory)[18], ενισχύοντας την άποψη ότι η διαδικτυακή πειρατεία υπάρχει όλο και περισσότερο σαν πρακτική της διαδικτυακής κουλτούρας και άρα δεν μπορεί να γίνει εύκολα αντιληπτό ως έγκλημα από τους χρήστες της[19].

Τέλος, είναι φανερό ότι καμία από τις παραπάνω θεωρίες που αναφέραμε δεν μπορεί να εξηγήσει απόλυτα από μόνη της τη συμπεριφορά των χρηστών σε σχέση με το νέο μοντέλο κατεβάσματος και προβολής ταινιών. Το σίγουρο όμως είναι ότι το νέο μοντέλο μοιράσματος παράνομων ταινιών, σε συνδυασμό με τη δημοσιότητα που προσφέρει το Facebook και τη θετική απόκριση του κοινού, μεταβάλλει κώμα περισσότερο την αντίληψη των χρηστών ότι η πράξη τους δεν μπορεί να αποτελέσει ούτε πραγματικό έγκλημα, πόσο μάλλον και νομικό.

facebook_416x416
________________________________________
[1] Χτύπημα κατά της διαδικτυακής πειρατείας στην Ελλάδα, 06/02/2015, http://www.patrastimes.gr/arthro.php?id=83981
[2] Ξανά διαθέσιμο το Pirate Bay, 02/02/2015, http://www.skai.gr/news/technology/article/274573/xana-diathesimi-i-istoselida-pirate-bay-/
[3] Ελεύθερα με δικαστική απόφαση τα torrent, 21 Ιανουαρίου 2015, http://www.newsbeast.gr/technology/arthro/780281/eleuthera-me-dikastiki-apofasi-ta-torrent/, Η ελληνική δικαιοσύνη απέρριψε αίτημα για το μπλοκάρισμα των Torrent, 21 Ιανουαρίου 2015, http://www.lifo.gr/now/digital-life/58881
[4] Οι «Ρομπέν των ταινιών» τρομάζουν το Χόλιγουντ, 23 Σεπτεμβρίου 2014, http://www.protothema.gr/technology/article/412329/oi-roben-ton-tainion-tromazoun-to-holigoud/
[5] Miller, J. (Editor). 2009. 21st Century Criminology. Sage Publication pg. 466, Higgins, G., 2007. Digital Piracy, Self-Control Theory, and Rational Choice: An Examination of the Role of Value. International Journal of Cyber Criminology Vol.1 Issue 1 January 2007. pg. 33, Gottschalk P., 2010. Policing Cyber Crime. Ventus Publishing. pg 25
[6] Fisk, N. 2011. Cybersafety: Digital Piracy. Chelsea House. pg. 12
[7] Higgins, G., 2007. ibid. pg. 13, βλ και Johns, A. 2009. Piracy – Intellectual Property Wars. The University of Chicago Press
[8] Davidson, A. 2009. The Law of Electronic Commerce, Cambridge University Press, pg. 142
[9] Fisk, N. 2011, ibid. 52 – 62.
[10] Miller, M. (Editor). 2009. 21st Century Criminology: A Reference Handbook. Sage Publications. pg. 288
[11] Vandiver, D., Bowman, S., Vega, A. Music Piracy Among College Students: An Examination of Low Self-Control, Techniques of Neutralization, and Rational Choice. The Southwest Journal of Criminal Justice, Vol. 8(2). pg. 92.
[12] Higgins, G., 2007, ibid.
[13] Liang, J. Phau, I. Comparison Perspectives between non-downloaders and downloaders in digital piracy phenomena. In Australian and New Zealand Marketing Academy Conference, Dec 3, 2012, Adelaide
[14] Gunter, W. 2008 Piracy on High Speeds: A Test of Social Learning Theory on Digital Piracy among College Students. International Journal of Criminal Justice Sciences. Vol. 3. Issue 1 January – June 2008. pg. 56
[15] Αλεξιάδη, Σ. 2004. “Εγκληματολογία”, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα 2004, Δ’ Έκδοση σελ. 66.
[16] Gunter, W. ibid. 2008 64 – 66
[17] Yu, S. 2010. Digital Piracy and Stealing: A Comparison on Criminal Propensity. International Journal of Criminal Justice Sciences. Vol. 5. Issue 2. July – December 2010.
[18] L. Siegel. 2012. Criminology. Eleventh Edition. California: Wadsworth Cengage Learning l. pg. 252 και Αλεξιάδη ό.π. σελ. 81.
[19] Jewkes, Y. (Editor). 2007. Crime Online. Willan Publishing. pg. 99

crime_and_punishment22

Ποιος είναι ο Paul Johann Anselm Ritter von Feuerbach

•09/05/2015 • Σχολιάστε

fe1

του Παναγιώτη Δεριζιώτη,
φοιτητή νομικής Αθηνών

“Keine Strafe ohne Gesetz!” – “Nullum crimen, nulla poena sine (praevia) lege poenali – no crime and no punishment unless provided by [statutory] existing law [1]” (1799)

Βιογραφικά στοιχεία και ακαδημαϊκή σταδιοδρομία

O Paul Johann Anselm Ritter von Feuerbach (γέννηση: 14 Νοεμβρίου 1775, στο προάστιο του Hainichen της Σαξωνίας, πλησίον της Ιένα• τελευτή: 29 Μαΐου 1833, στη Φρανκφούρτη) ήταν Γερμανός νομικός και δικαστής, διακεκριμένος για την εναίσιμη συμβολή του στις μελέτες και τις μεταρρυθμίσεις του Ποινικού Δικαίου και της (μη συστηματοποιημένης τότε) Ποινολογίας – Ποινικής καταστολής, προδρόμου της εγκληματολογικής επιστήμης.

Περιώνυμος για τις επιστημονικές του διαλέξεις στην ποινική νομολογία, περαίωσε επιτυχώς τον κύκλο σπουδών του στο πανεπιστήμιο της Ιένας, του οποίου ιδρύματος ανακηρύχθηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας το 1795, παρά τη σωματική καχεξία και τη φτώχεια του. Κύμα διανοουμένων διείδε στα αρτισυλληφθέντα ποινικά δόγματα του Feuerbach την ισοπέδωση της δικαστικής αυθαιρεσίας, όπως αυτή διαμορφωνόταν δυνάμει του δικαστικού status quo της διαχειριστικής δικαιοσύνης. Συγκροτήθηκε, ακολούθως, το πολιτικό σώμα των Ριγοριστών[2]. Οι φιλολογικές του μελέτες σε ακαδημαϊκό επίπεδο επιτάχυναν την καταξίωση του ελπιδοφόρου ερευνητικού οδοιπορικού του, ενώ το 1801 διορίστηκε έκτακτος καθηγητής αμισθί στο πανεπιστήμιο της Ιένας και εν συνεχεία το 1804 αποδέχθηκε την καθηγεσία στο πανεπιστήμιο του Κιέλου, όπου και θήτευσε επί δύο έτη. Η προσωρινή μετάθεσή του στο πανεπιστήμιο του Λάντσχουτ, παράλληλα, θα σφραγίσει την απόζευξή του από το αμιγώς ακαδημαϊκό έργο και θα σηματοδοτήσει την ανάμειξή του και στο πολιτειακό έργο.

Ο Feuerbach ως στυλοβάτης της νεωτέρας ποινικής δογματικής, το συγγραφικό του έργο και η προσφορά του στις ποινικές επιστήμες εν γένει

Λίαν μνημειώδης, ωστόσο, καθίσταται η νομοθετική χάραξη νέων αξιωματικών κατευθύνσεων στο βαυαρικό σύστημα ποινικής δικαιοσύνης, οσάκις ο Feuerbach κλήθηκε από τον βασιλιά Μαξιμιλιανό Α’ Ιωσήφ της Βαυαρίας να συντάξει και να καταρτίσει νέο πολιτειακό ποινικό κώδικα, το 1805. Οι πυρετώδεις συναναστροφές με τον βασιλιά και τους κρατούντες της Βαυαρίας οδήγησαν στο διορισμό του στις υπηρεσίες του Βαυαρικού Υπουργείου Δικαιοσύνης (1805) και στον εξευγενισμό του, ως μέλους πια της βασιλικής αυλής («Σύμβουλος παρά τω βασιλεί», 1808). Εντούτοις, οι μεταρρυθμίσεις στο σύστημα ποινικής δικαιοσύνης είχαν ως αφετηρία την κατάργηση του θεσμού των βασανιστηρίων από τις ποινικές διαδικασίες ήδη από το 1806.

Οι φορείς της opera spiritualia του Feuerbach, ήτοι η δημοσίευση του σπουδαίου έργου Ανασκόπησης και Αναθεώρησης των Θεμελιωδών Αρχών του Ποινικού Δικαίου (Revision der Grundbegriffe; 1799)[3] , του Εγχειριδίου περί του εν κοινή ισχύι στη Γερμανία Ποινικού Δικαίου (Lehrbuch des gemeinen in Deutschland gültigen peinlichen Rechts;1801), καθώς και της εμπεριστατωμένης «κριτικής» επί του σχεδίου του εν τη γενέσει Βαυαρικού Ποινικού Κώδικα (1804), αποθησαύρισαν τη διαφωτισμένη διάνοια του ευρηματικού στοχαστή και τεκμηρίωσαν την πνευματική διαύγεια και ωριμότητα που απαιτούσε η ανάληψη της τοιαύτης ρυθμιστικής αρμοδιότητας.

Αντιπαραβολή των ετεροχρονισμένων εκδόσεων του

Αντιπαραβολή των ετεροχρονισμένων εκδόσεων του «Εγχειριδίου περί του εν κοινή ισχύι στη Γερμανία Ποινικού Δικαίου (Lehrbuch des gemeinen in Deutschland gültigen peinlichen Rechts). Αριστερά η έκδοση του 1826 και δεξιά η σύγχρονη έκδοση.

Ενόσω μεριμνούσε για την κατάρτιση του νέου πολιτειακού ποινικού κώδικα, η εμπειρία του στις υπηρεσίες αξιολόγησης των υποθέσεων προς δυνητική επιβολή θανατικής ποινής (ή απονομής βασιλικής χάριτος) στα κλιμάκια του Βαυαρικού Υπουργείου Δικαιοσύνης τον ενέπνευσε να συγκεντρώσει τις πιο αξιοσημείωτες υποθέσεις σε μια ευρεία υποδειγματική συλλογή «παράδοξων εγκλημάτων» (Merkwürdige Criminalfälle) στο διάστημα μεταξύ 1808 – 1811. Η λεγόμενη « Παρουσίαση αξιόλογων εγκληματικών υποθέσεων σύμφωνα με τα Πρακτικά του Δικαστηρίου» (Aktenmäßige Darstellung merkwürdiger Verbrechen) εξελίχθηκε σε ένα πολύτιμο εγκληματολογικό απόσταγμα, με σημαίνουσα προσφορά στην εμπειρική μελέτη του οικοδομήματος της εγκληματικής ψυχολογίας και ψυχανάλυσης, της φαινομενολογίας/περιπτωσιολογίας και έρευνας του εγκλήματος, της δε δικαστικής ψυχολογίας και της ποινικής δικαστηριακής πρακτικής της Βαυαρίας του 19ου αιώνα. Αμφιλεγόμενο εντρύφημα, το έργο αυτό απορροφήθηκε κριτικά είτε ως γριφώδες λογοτεχνικό (και ως εκ τούτου μη πραγματιστικό) απαύγασμα είτε ως πολύτιμη ιστορική και λαογραφική πηγή για τις ανθούσες κοινωνικές επιστήμες (βλ. κυρίως τα πορίσματα του Gerold Schmidt).

Εικονογραφημένη έκδοση των

Εικονογραφημένη έκδοση των «Παράδοξων Ποινικών Υποθέσεων» του Feuerbach (Μόναχο, 1913)

Ο Βαυαρικός Ποινικός Κώδικας του J. A. von Feuerbach (Feuerbachs Bayerisches Strafgesetzbuch) δημοσιεύθηκε το 1813 και τέθηκε ευθύς σε ισχύ. Σε όλη του την έκταση ήταν πρόδηλη η εναρμόνιση της πλειοψηφίας των ποινικών διατάξεων στο αναδυόμενο φιλελεύθερο πνεύμα του Διαφωτισμού. Μεταξύ άλλων περιορίστηκε σημαντικά το ευρύ πεδίο εφαρμογής της θανατικής ποινής, με την αναδιατύπωση και αναδίπλωση ορισμένων παλαιών ποινικών (ειδικών) υποστάσεων, τελειοποίηση αυτών και κολασμό των αξιόποινων συμπεριφορών με πρόκριμα τον εγκλεισμό και τη φυλάκιση. Ωστόσο, πλειάδα ποινών που προέβλεπαν σωματική κακοποίηση του δράστη δεν εξοβελίστηκαν, μήδε ενσωματώθηκαν νέες, πρακτικά ζώσες και ενεργές δικονομικές πρακτικές που μονοπωλούσε η Ναπολεόντειος εξουσία και οι οποίες εφηρμόζοντο στις γειτνιάζουσες, προσηρτημένες από την τελευταία, περιοχές της Ρηνανίας, δορυφόρου της ευρύτερης Βεστφαλίας[4]. Σημειωτέον δε ότι ο Βαυαρικός ΠΚ του 1813 υιοθετήθηκε αυτουσίως από το αρχιδουκάτο του Oldenburg, αποτέλεσε τη βάση για αλλότριους πολιτειακούς (κι όχι μονον) ΠΚ, όπως εκείνον της Βυρτεμβέργης και της Σαξωνίας – Βαϊμάρης της Θουριγγίας, ενώ η μετάφραση του στη σουηδική και η συμμόρφωση ποινικών διατάξεων ελβετικών καντονίων σε αυτόν καθιστούν την ακτινοβολία του εν λόγω απότοκου του Feuerbach αδιαφιλονίκητη. Παρά τις ενίοτε τροποποιήσεις του, ο Βαυαρικός ΠΚ έχει συμπληρώσει πλέον της δεύτερης εκατονταετηρίδας ισχύος του, ως κεφαλαιώδες νομοθέτημα προοδευτικότερης και συνάμα επιστημονικά στοιχειοθετημένης αντίληψης του κοινωνικά ρυθμιστικού ρόλου του Ποινικού Δικαίου[5].

Η προσφορά του στο ποινικό κεκτημένο του 19ου αιώνα συνεχίστηκε με συνέπεια από τους δικαστικούς θώκους και τις παράπλευρες εισηγήσεις δικονομικών θεσμικών μεταρρυθμίσεων. Ιδίως αξιόλογη προβάλλει η έκκληση για εμπέδωση της δημοσιότητας[6] στις δικαστηριακές πρακτικές, ως ανυποχώρητη δικονομική συνθήκη και προϋπόθεση στη βάση των πραγματειών του, δηλονοτι «Εκτιμήσεις της γενικής Δημόσιας Ευθύνης και της Απονομής της Δικαισύνης» (Betrachtungen über Öffentlichkeit und Mündigkeit der Gerechtigkeitspflege; 1821) και «Περί των Δικαστικών Οργανισμών και των Δικονομικών Διαδικασιών στη Γαλλία (Über die Gerichtsverfassung und das gerichtliche Verfahren Frankreichs; 1825).

Σύγχρονη έκδοση του Βαυαρικού ΠΚ του 1813

Σύγχρονη έκδοση του Βαυαρικού ΠΚ του 1813

Η αναγκαιότητα του ψυχ(ολογ)ικού καταναγκασμού της ποινής κατά τον Feuerbach

Μολονότι οι κοινωνοί αδιαμφισβήτητα συγκατατίθενται στην ύπαρξη και στερέωση Ποινικού Δικαίου και αιτιώδους ποινής, ερείζεται και στασιάζεται διαχρονικώς πού κατατείνει εν τέλει ο σκοπός αυτής (της ποινής). Ο J. A. von Feuerbach ανέπτυξε τον προβληματισμό του περί της (αρνητικής) γενικοπροληπτικής εκφοβιστικής τελεολογίας της ποινής, ανταποκρινόμενης στο αξίωμα “punitur, non quia peccatum est, sed ne peccetur” με την πρωτοποριακή του διατριβή στο “ Εγχειριδίου περί του εν κοινή ισχύι στη Γερμανία Ποινικού Δικαίου” (Lehrbuch des gemeinen in Deutschland gültigen peinlichen Rechts;1801). Εκκινώντας από μια ορθολογική – μηχανιστική ψυχολογική αντίληψη, καθ’ ην η ανθρώπινη δράση συνιστά προϊόν ενδελεχούς σταθμίσεως μεταξύ του (μάλλον) λυσιτελούς και του κατά το έλασσον ή μη ωφελίμου, ο Feuerbach συνάγει ότι μόνον εκείνος ο καταναγκασμός των κοινωνών εξασφαλίζει τον γενικοπροληπτικό σκοπό της επιβολής ποινής, ο οποίος προηγείται της ολοκλήρωσης της παραβίασης του διακινδυνευμένου εννόμου αγαθού που προστατεύεται και εκπηγάζει από την πολιτεία, και δεν προϋποθέτει ωσαύτως ειδική διάγνωση της ελλοχεύουσας παραβίασης. Αυτός ο καταναγκασμός μπορεί να είναι μόνο ψυχολογικής φύσης και διάστασης[7].

Βάσει, μάλιστα, της παραδοχής ότι οι (εγκληματικές) παραβάσεις συλλήβδην ανάγονται στην ανθρώπινη φιληδονία [Sinnlichkeit], στο βαθμό που η αστείρευτη επιθυμία ως ψυχική διάθεση οδηγεί στην τέλεσή τους προ ευχαρίστησης [Lust] για ή από την πράξη καθ’ εαυτή, η έκδοτη αυτή στη φιληδονία τάση [sinnlich] μπορεί να εκτοπιστεί [aufheben] απ’ οποιονδήποτε γνωρίζει ότι μια επιζήμια απαξία, σπουδαιότερη από τη δυσφορία [Unlust] που προκύπτει από την ανικανοποίητη ηδονή τέλεσης της πράξης, αναπόφευκτα θα επέλθει από την όντως κατάπτωση αυτής (της πράξης). Η επιζήμια απαξία αναζητείται στην ποινή και τα μέτρα της. Πρόκειται, συμπερασματικά, για την πρώιμη εύτακτη στερέωση της θεωρίας της αναχαίτισης, του σκοπού ηνιόχησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς, μέσω της επισειόμενης και επαπειλούμενης επιβολής ποινής για την πρόληψη και αποτροπή αντικοινωνικών παθογενειών (deterrence theory)[8]. Με άλλα λόγια, η θεωρία αυτή δικαιολογεί τον προληπτικό ρόλο της ποινής, ως εκείνο το θεσμικό εργαλείο για την πραγμάτωση της διασφάλισης της σφαίρας των προστατευόμενων εννόμων αγαθών.

Ο J. A. von Feuerbach (Γερμανικές χώρες) από κοινού με τους J. Bentham (Αγγλία) και C. Beccaria (Ιταλικά κράτη), κυρίως, σφράγισαν την κλασσική σχολή της ποινικής δικαιοσύνης. Οι απόψεις τους, ωστόσο, έχουν αναβαθμιστεί και συμπληρωθεί από τους σύγχρονους ομολόγους τους, προς μια (ευλόγως) ανθρωπιστικότερη κατεύθυνση.

Πηγές:
– Ν. Ανδρουλάκης, Ποινικόν Δίκαιον (Ειδικόν) τόμ. Α΄ άρθρ. 299-307 ΠΚ, εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλας, 1974
– Λ. Κοτσαλής, Ποινικό Δίκαιο: Γενικό μέρος, εκδ. Νομική Βιβλιοθήκη, 2013
– Joshua Dressler (editor), Encyclopedia of Crime & Justice, Second ed., 2002, MacMillan Reference
– J. A. von Feuerbach (ed. Dr C. J. A. Mittermaier), Textbook of the common Penal Law in force in Germany, 13th edition, 1840 (Lehrbuch des gemeinen in Deutschland gültigen peinlichen Rechts), Raymond Youngs (ed. for the translation in the english language), and revised by Markus Dubber, Foundational Texts in Modern Criminal Law
– Colin Summer (ed.), The Blackwell Companion to Criminology, 2004
http://www.britannica.com/EBchecked/topic/205655/Paul-knight-von-Feuerbach
http://en.wikipedia.org/wiki/Paul_Johann_Anselm_Ritter_von_Feuerbach
http://www.e-telescope.gr/mystery-gr/caspar-hauser
http://www.law-lib.utoronto.ca/bclc/crimweb/web1/foundational.html
http://germanhistorydocs.ghi-dc.org
http://www.oxforddictionaries.com
http://browse.dict.cc/deutsch-griechisch/A-1.php

________________________________________
[1] Revision der Grundbegriffe(1799; “Revision of the Basic Assumption”)
[2] Οι θιασώτες του εν λόγω κινήματος παγίωσαν το πρόταγμα της ευθείας και απαρέγκλιτης δογματικής εφαρμογής και ερμηνείας των (ποινικών) νόμων και αρχών στις επίδικες (ποινικές) υποθέσεις κατά Oxford Dictionary (πρβλ. λατ. ρ. rigeo: ριγώ, παγιώνω, ορθώς ή ακινήτως ίσταμαι• Ευστρ. Δ. Τσακαλώτου, Λατινοελληνικό λεξικό, έκδοση 4η, Αθήναι, 1921) .
[3] Revision der Grundbegriffe(des peinlichenlrechts), εφόσον ο τίτλος είναι κατηγορηματικά ελλειπτικός.
[4] Βλ. αρχείο “Penal Code for the Kingdom of Bavaria (1813), Documents – Theory and Practice of the German Territorial States (apart from Austria and Prussia) – From Absolutism to Napoleon (http://germanhistorydocs.ghi-dc.org/)
[5] Στα πρότυπα του Βαυαρικού ΠΚ συντάχθηκε και ο ΠΚ της περιόδου της αντιβασιλείας του Όθωνα από τον Γεώργιο φον Μάουρερ και δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 1834.
[6] Θεωρούσε μάλιστα τις κρύφιες δικαστικές διαδικασίες ως πολέμιες στο έργο της δικαστικής εξουσίας, προωθώντας την ασυδοσία και αυθαιρεσία των λειτουργών της (βλ. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/205655/Paul-knight-von-Feuerbach)
[7] Βλ. J. A. von Feuerbach (ed. Dr C. J. A. Mittermaier), Textbook of the common Penal Law in force in Germany, 13th edition, 1840 (Lehrbuch des gemeinen in Deutschland gültigen peinlichen Rechts), Raymond Youngs (ed. for the translation in the english language), and revised by Markus Dubber, Foundational Texts in Modern Criminal Law, §§12 – 20.
[8] Encyclopedia of Crime & Justice, Second ed., Johannes Andenaes, Deterrence Theory (λήμμα), 2002.

Αναδημοσίευση από το περιοδικό The Art of Crime

crime_and_punishment22

Υπόθεση Δουλφή: πατέρας – δολοφόνος – «σωτήρας»

•02/05/2015 • 4 σχόλια

σκιτσο δουλφη

Της Δώρας Στρουμπούκη, για το «Έγκλημα και Τιμωρία»

Τη Τρίτη 2 Δεκέμβρη 1930, κατά το απομεσήμερο και ενώ η γυναίκα του έφυγε για να επισκεφτεί τον φυματικό πρωτότοκο της οικογένειας στη Σωτηρία, ο 48χρονος Δημήτρης Δουλφής, από τη Σίκινο, κάτοικος σε μια πάροδο της οδού Αρδηττού στο Μετς και κουρέας στο επάγγελμα, πήρε τα τρία μικρότερα – απο τα συνολικά 6 παιδιά του – για μια βόλτα.

Παρέα με την 7χρονη Θεώνη, τον 4χρονο Γκίκα και το αβάπτιστο ακόμα αγοράκι τους 11 μηνών, ξεκίνησαν κατεβαίνοντας τη λεωφόρο που σήμερα λέγεται Βασ. Κωνσταντίνου και στο ύψος του Παγκρατίου άρχισαν να ανεβαίνουν προς το βουνό, τον Υμηττό. Κατά τις 6 το απόγευμα είχαν φτάσει σχεδόν στον Υμηττό, και συγκεκριμένα στο συνοικισμό της Νέας Ελβετίας, στο Βύρωνα, που τότε, φυσικά, ήταν δάσος. Σταμάτησαν να ξεκουραστούν, γιατί τα παιδιά ήταν κατάκοπα από τόση πεζοπορία, κοντά στο ναό της Ζωοδόχου Πηγής, στο λόφο που οι κάτοικοι ξέρουν ακόμα και σήμερα ως λόφο Αράπη. Τα παιδιά εξουθενωμένα, δεν άργησαν να κοιμηθούν. Κατά τις 8 και αφού είχε νυχτώσει για τα καλά, ο Δουλφής, βγάζει το περίστροφο που είχε μαζί του και ρίχνει τη πρώτη σφαίρα στο μικρότερο απο όλα, που πεθαίνει ακαριαία. Τα δυο μεγαλύτερα ξύπνησαν απο τον πρώτο πυροβολισμό, αλλά δεν κατάφεραν να ξεφύγουν. Τη δεύτερη σφαίρα τη ρίχνει στον 4χρονο Γκίκα που τον βρίσκει στον κρόταφο και πεθαίνει και αυτός ακαριαία. Η τρίτη σφαίρα χτυπάει την 4χρονη Θεώνη αλλά δεν τη σκοτώνει. Γι’ αυτό ο Δουλφής την σφίγγει στο λαιμό, στραγγαλίζοντάς την και έτσι πεθαίνει και αυτή.

Την ίδια περίπου ώρα, η σύζυγος και μητέρα της οικογένειας Δουλφή καταγγέλει την εξαφάνιση των οικείων της, στο 2ο αστυνομικό τμήμα, εξηγώντας ότι εκείνη έλειπε την ώρα που ο σύζυγός της είχε πάρει τα παιδιά και φοβόταν οτι θα είχαν κακό τέλος όλοι τους. Ο άντρας της, παραπονιόταν τα τελευταία χρόνια όλο και συχνότερα για την αβάσταχτη – όπως την έλεγε – φτώχια τους και μάλιστα είχε πει στη γυναίκα του αρκετές φορές οτι θα τα σκότωνε κάποια στιγμή για να τα γλιτώσει απο τη φτώχεια. Μάλιστα, τονίζει, πριν δυο χρόνια είχε αγοράσει και περίστροφο γι’ αυτόν το σκοπό. Τώρα, φοβόταν ότι ο άντρας της είχε κάνει πράξη τη σκέψη του.

Ο Δουλφής εν τω μεταξύ αφήνει τα πτώματα και αρχίζει να περιπλανιέται. Μετς, Στήλες Ολυμπίου Διός, Παναθηναϊκό Στάδιο, Ζάππειο. Κοιμάται κλεφτά για δυο περίπου ώρες σε κάποιο παγκάκι και με το ξημέρωμα αρχίζει και πάλι τη περιπλάνηση. Παίρνει τον ηλεκτρικό σταθμό και κατεβαίνει Φάληρο, μετά Πειραιά, τριγυρίζοντας στις αμμουδιές σκοπεύοντας να πέσει στη θάλασσα να πνιγεί απο τους βράχους της Καστέλλας. Δεν βρίσκει το κουράγιο. Το απόγευμα ανεβαίνει και πάλι στην Αθήνα, προσπαθώντας να ακούσει για την υπόθεσή του απο τις συζητήσεις των περαστικών αλλά δεν μαθαίνει τίποτα. Το βράδυ ξανακατεβαίνει στον Πειραιά αλλά και πάλι δε βρίσκει το κουράγιο να τελειώσει τη ζωή του, έτσι όπως ήθελε. Το βράδυ της Τετάρτης, κάθεται σε ένα καφενείο και γράφει ένα γράμμα που παραδίδει στον φρουρό της Αστυνομίας στην οδό Πανεπιστημίου, και που απευθύνεται στον Διευθυντή της Αστυνομίας, Ιωάννη Νάσκο. Ο Νάσκος παραλαμβάνει το γράμμα το πρωί της Πέμπτης 4 Δεκέμβρη 1930. το γράμμα μεταξύ άλλων έγραφε:

“….Εντημώτατε και ευγενέστατε κύριε Νάσκε.
Αιτία της τραγωδίας μου είνε η άτιμη φθύσις, η φοβερή μου φτόχεια και η ελαφρά παραφροσήνη μου. Τα τρία πτόματα των τέκνων μου ευρίσκονται εις τον παρά τον συνηκισμόν νέας Ελβετίας ναόν της Ζωοδόχου Πηγής εις το έμπροσθεν μέρος του ναού….”

ΦΩΤΟ Της ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ (έχει διατηρηθεί η ορθογραφία και η συνταξη του Δουλφή)

ΦΩΤΟ Της ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ (έχει διατηρηθεί η ορθογραφία και η συνταξη του Δουλφή)

Σχεδόν ταυτόχρονα ο Νάσκος δέχεται τηλέφωνο απο το αστυνομικό τμήμα του Βύρωνα που τον ενημερώνει για την ανεύρεση τριων πτωμάτων μικρών παιδιών.

Πράγματι γύρω στις 9 το πρωί, της Πέμπτης 4 Δεκέμβρη ένας δασοφύλακας που περνούσε απο εκεί, είδε τα πτώματα και ειδοποίησε την αστυνομία. Όταν η αστυνομία έφτασε εκεί, βρήκε τα τρία πτώματα το ένα σε κοντινή απόσταση απο το άλλο. Και τα τρία έφεραν τραύμα απο σφαιρα στον αριστερό κρόταφο, τα δε πρόσωπά τους ήταν αιμόφυρτα και παραμορφωμένα. Αμέσως μεταφέρθηκαν στο νεκροτομείο όπου και υποβλήθηκαν σε νεκροψία απο τον καθηγητή Ιατροδικαστικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιατροδικαστή Γεωργιάδη. Στον τόπο του εγκλήματος βρέθηκαν επίσης πολλά ματωμένα ίχνη καθώς και 3 κάλυκες απο περιστροφο Μπράουνιγκ.

Η Αστυνομία βάλθηκε να βρει το παιδοκτόνο. Γι’ αυτό το σκοπό εξέδωσε μια ανακοίνωση όπου καταγράφονταν με λεπτομέρεια τα ρούχα που φορούσε και τα χαρακτηριστικά του προσώπου και του σώματός του, για να βοηθηθούν οι αστυνομικοί που πεζή τότε, περιπολούσαν στην Αθήνα. Επίσης για να προσελκύσει μάρτυρες ανακοίνωσε και χρηματική αμοιβή που θα διδόταν σε όποιον έφερνε τις απαιτούμενες πληροφορίες.

περιγραφη δουλφη

Ο Δουλφής αφού άφησε το γράμμα στη διεύθυνση της Αστυνομίας συνέχισε τη περίπλανησή του. Αγόραζε συνέχεια εφημερίδες για να ενημερώνεται για τις εξελίξεις της υπόθεσής του, μέχρι το απόγευμα της Παρασκευής, που στην οδό Βύσσης, στο κέντρο της Αθήνας, τον αναγνώρισαν δυο γνωστοί του και τον υπέδειξαν στον πλησιέστερο αστυνομικό, που τον συνέλαβε.

Ο Δουλφής δεν πρόβαλε καμμιά αντίσταση και έτσι οδηγήθηκε κατ’ ευθείαν στα κρατητήρια της Γενικής Ασφάλειας.

Τις επόμενες μέρες ομολόγησε τα πάντα. Δήλωσε ένοχος από την αρχή, και δήλωσε οτι ο λόγος της δολοφονίας των παιδιών του ήταν οτι ήθελε να τα απαλλάξει απο τα βάσανα της φτώχειας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες των εφημερίδων μέχρι και τον προηγούμενο χρόνο τα πράγματα πήγαιναν καλά. Ο μεγαλύτερος γιός, είχε πιάσει δουλειά σαν εμποροϋπάλληλος και ο ίδιος ο Δουλφής είχε δική του καρέκλα σε ένα κουρείο στο Κολωνάκι, -δουλεύοντας με ποσοστά- απο την οποία εξασφάλιζε γύρω στις 750 δρχ. το μήνα. Όταν η φυματίωση προσέβαλε το μεγαλύτερο γιό, εκείνος σταμάτησε να εργάζεται, αλλά και ο Δουλφής έχασε λόγω έλλειψης πελατών τη δουλειά στο συνοικιακό κουρείο. Έτσι αναγκάστηκε για να ζήσουν να δανείζεται απο συγγενείς, απο φιλόπτωχα ταμεία, και απο τους γείτονες. Οι γιοί του διαβεβαιώνουν οτι η κατάσταση δεν ήταν στην πραγματικότητα τόσο δραματική, όσο φαινόταν του πατέρα τους. Δούλευε και ο δευτερότοκος γιός και έπαιρνε μισθό 700 δρχ. βοηθούσε και η γυναίκα του πλένοντας ασπρόρουχα σε εύπορα σπίτια, βοηθούσαν και οι συγγενείς, σύντομα θα μπορούσε να δουλέψει και η 12χρονη Καλλιόπη.

Ο Δουλφής όμως είχε αποφασίσει εδώ και δυο χρόνια να σκοτώσει τα παιδιά του, όπως μαρτυρεί η σύζυγός του που μάλιστα της το είχε πει, καθώς και σε αρκετούς γείτονες, εκείνοι όμως δεν τον πίστεψαν.

Την Κυριακή ο Δουλφής παρουσιάστηκε ενώπιον του αντιεισαγγελέα κ. Κόλλια και απολογήθηκε λέγοντας οτι λόγοι οικονομικοί και ασθένειας ήταν αυτοί που τον οδήγησαν να σκοτώσει τα παιδιά του, γιατί τα οικονομικά του ολοένα χειροτέρευαν. Δεν δέχεται οτι διέπραξε έγκλημα, θεωρώντας ως καλό αυτό που έκανε, μια πράξη που κάθε πατέρας που αγαπά τα παιδιά του και τα βλέπει να πεινάνε θα έπρεπε να κάνει. Έκανε το καθήκον του.

φωτο οικογενειαςΟι Αρχές, και οι εφημερίδες έχοντας απο την αρχή την σκέψη, οτι για να καταφύγει κάποιος στην παιδοκτονία δεν μπορεί παρά να είναι τρελλός, τελικά κατάφεραν και να την αποδείξουν, με τη συμβολή των ψυχιάτρων. Ήδη πριν καν συλληφθεί, ο φρενολόγος Βλαβιανός, όταν ρωτήθηκε απο συντάκτη της εφημερίδας Ακρόπολις δήλωσε τα εξής: “Προφανώς ο Δουλφής είναι φρενοβλαβής. Απο τα σημεία που έχει δείξει, απο τας πράξεις του και τας ενεργείας του, βλέπουμε οτι πρόκειται περί μορφής φρενοπάθειας, περί λογικευμένης παραφροσύνης με μεγάλη δόση μυστικοπάθειας, χρονολογουμένης απο μακρου και κακώς χαρακτηρισθείσης ως νευρασθένειας” (Ακρόπολις, Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 1930, σελ.5)

Ο πρώτος που εξέτασε τον Δουλφή, τη Κυριακή 7 Δεκέμβρη 1930 ήταν ο ιατροδικαστής Τρουπάκης ο οποίος παρατήρησε τα εξής: “….εξωτερικά, ο κρατούμενος φέρει ουλή στο αριστερό μέτωπο, ίσλασις του προμετωπιαίου, ανισομετρωπία και πρεσβυωπία. Εσωτερικά, τα αντανακλαστικά του λειτουργούν κανονικά, η κρίση, το μνημονικό και η αντίληψη λειτουργούν και αυτά κανονικά αλλά πάσχει απο την ύπαρξη νοσηρών ιδεών και κυρίως μίας, οτι δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα στη ζωή. Η υπερβολή αυτών των νοσηρών ιδεών φτάνει στη σχιζοφρένεια. Ο Δουλφής δεν έχει μετανιώσει για τη πράξη του αφού θεωρεί οτι ήταν η μόνη λύση μπροστά στη φτώχεια τους, και γίνεται ευερέθιστος και εριστικός αν κανείς του αντιλέξει πάνω σε αυτή την αντίληψη. Σε άλλα θέματα είναι απολύτως λογικός και ψύχραιμος. “…

Συνεχίζοντας την αξιολόγησή του προσθέτει “…..ο εξεταζόμενος δέον να υπαχθή εις την τάξιν των λογικευόμενων παραφρόνων των οποίων η εξέτασις είναι δύσκολος, λόγω ακριβώς του είδους της παραφροσύνής τους”.

Εκείνη την ημέρα πάρθηκε και πρόπλασμα του προσώπου του Δουλφή για να εκτεθεί στο Μουσείο Εγκληματολογίας μαζί με άλλων εγκληματιών αλλά και θυμάτων εγκληματικών ενεργειών.

Ο Δουλφής κρίθηκε τελικά προφυλακιστέος αφου του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για φόνους κατά συρροήν ύστερα απο τις ανακρίσεις που διενεργήθησαν. Η δίκη του καθορίστηκε για το Σάββατο 17 Οκτωβρίου του 1931 στο Κακουργιοδικείο Πειραιώς.

σκιτσα δουλφηΗ εφημερίδα Ακρόπολις με ένα άρθρο την ημέρα της δίκης γράφει οτι υπάρχει ενδεχόμενο ο Δουλφής να καταδικαστεί σε θάνατο αν τον κηρύξουν ένοχο ανθρωποκτονίας μετά βασάνων και κατά συρροή. Η υπεράσπιση θα βασιστεί στις γνωματεύσεις τριών ψυχιάτρων που τον εξέτασαν για να αποδείξει οτι ο Δουλφής κατέχεται απο έμμονες ιδέες και πιστεύει οτι με αυτό το έγκλημα έκανε μια καλή πράξη. (παράξενος πατέρας! Βρίσκει το θάρρος να απαλλάξει απο τα βάσανα της φτώχειας τα παιδιά του, αλλά όχι τον εαυτό του!) Ωστόσο, γράφει ο συντάκτης οτι εφόσον ο Δουλφής δεν απαλλάχτηκε της δίκης με βούλευμα που θα τον κήρυττε παράφρονα και θα επέβαλλε τον εγκλεισμό του σε ψυχιατρείο, μάλλον θα καταδικαζόταν στην εσχάτη των ποινών.
Είχαν άδικο.

Η διαδικασία ήταν σύντομη και ο δράστης έπεσε στα μαλακά. Κατέθεσαν μόνο 5 μάρτυρες της πολιτικής αγωγής και ο ψυχίατρος Μιτσαυξής εκ μέρους της υπεράσπισης. Ο Εισαγγελέας και οι συνήγοροι στην αγόρευσή τους υποστηρίζουν οτι διέπραξε το έγκλημα υπό το κράτος παραφροσύνης και οι ένορκοι δεν χρειάζονται παρά μία ώρα για να συσκεφθούν και να αποφασίσουν να τον κηρύξουν ένοχο για ανθρωποκτονία υπό μέτρια σύγχυση.
Το δικαστήριο του επιβάλει την ποινή των 10 ετών (πρόσκαιρα δεσμά) και 1 μηνός για παράνομη οπλοχρησία.

Υ.Γ. Ύστερα απο 4 μόνο μήνες, ο ανήλικος Δημήτρης Μοσκιός, κατηγορούμενος για έναν φόνο, αυτόν του Δημήτρη Αθανασόπουλου, στη πολυθρύλητη υπόθεση του Εγκλήματος στου Χαροκόπου και με εμφανή σημάδια πλήρους ψυχικής αποδιοργάνωσης, θα καταδικαστεί σε ισόβια δεσμά.

Περίπου έναν χρόνο αργότερα, η ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ της 25ης Γενάρη του 1933, στο άρθρο της «ΕΝΑ ΝΕΟ ΔΡΑΜΑ ΔΟΥΛΦΗ» αναφέρεται σε ένα παρόμοιο περιστατικό που έλαβε χώρα στη Καλαμάτα:

ΤΡΕΛΛΑΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΥΣΤΥΧΙΑ
ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΣΕ ΜΕ ΤΟ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ
ΜΙΑ ΣΠΑΡΑΚΤΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΕΙΑ ΤΗΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΝ
Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΕΛΛΑΙΝΟΥΝ ΜΙΑ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΜΗΤΕΡΑ – ΚΑΤΑΚΡΕΟΥΡΓΗΣΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ, ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΑ ΔΙΠΛΩΣΕ ΣΕ ΕΝΑ ΣΕΝΤΟΝΙ – ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΚΤΥΠΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ – ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ ΠΕΘΑΙΝΕΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΤΗΣ
αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία….

crime_and_punishment22

whodoneit1942dvd.jpg
 
Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 459 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: