Η δολοφονία της Sylvia Marie Likens – I

sylvia.jpg

Του Kopoloso

Το νεκρό κορίτσι

Στις 26 Οκτωβρίου 1965, ένας έφηβος τηλεφώνησε στο αστυνομικό τμήμα της Ινδιανάπολις και με νευρική φωνή, ανέφερε το θάνατο ενός κοριτσιού. Ο άγνωστος νεαρός, κατηύθυνε τους αστυνομικούς στον αριθμό 3850 της EastNewYorkStreet όπου, όπως ισχυρίστηκε, θα έβρισκαν το πτώμα.

Όταν οι αστυνομικοί έφθασαν στο διώροφο ξύλινο σπίτι, βρήκαν τη 16-χρονη SylviaMarieLikens να κείτεται νεκρή σ’ ένα βρώμικο στρώμα, που αποτελούσε τη μοναδική επίπλωση ενός από τα υπνοδωμάτια του επάνω ορόφου.

where-body-found.jpg

Το σώμα της ήταν καλυμμένο από πληγές, μώλωπες, κοψίματα και εγκαύματα που προξενήθηκαν από τσιγάρα, σπίρτα και διάφορα αιχμηρά αντικείμενα, και που ξεπερνούσαν σε συνολικό αριθμό τα εκατό. Αρκετές περιοχές του σώματος της ήταν σχεδόν γδαρμένες, κάποια από τα δόντια της ήταν σπασμένα, ενώ κατά την ιατροδικαστική εξέταση διαπιστώθηκε πως ολόκληρη η περιοχή του κόλπου της ήταν πρησμένη και φρικτά μωλωπισμένη από πολλαπλά χτυπήματα. Ως αιτία θανάτου προσδιορίστηκε η εσωτερική αιμορραγία που προήλθε από πολλαπλές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και ο σοβαρός υποσιτισμός. Η άθλια κατάσταση του σώματος του κοριτσιού δεν άφηνε καμία αμφιβολία ως προς το ότι το κορίτσι υποσιτιζόταν για διάστημα αρκετών εβδομάδων. Στο στήθος της ήταν χαραγμένο με κάποιο αιχμηρό αντικείμενο ένα μεγάλο «3», και στην περιοχή της κοιλιάς της η φράση «ΕΙΜΑΙ ΠΟΡΝΗ ΚΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΓΙ’ ΑΥΤΟ».

Παρά την αποτρόπαια κατάσταση του σώματός της το πιο σοκαριστικό στοιχείο ήρθε στο φως κατά τη διάρκεια των πρώτων κιόλας ημερών, όταν αποκαλύφθηκε ότι το μαρτύριο της κοπέλας είχε διαρκέσει για διάστημα αρκετών εβδομάδων, κατά το οποίο το νεαρό κορίτσι φυλακίστηκε στο υπόγειο του σπιτιού, ξυλοκοπήθηκε και βασανίστηκε συστηματικά από μία ομάδα παιδιών και εφήβων της γειτονιάς, ηλικίας από 11 έως 17 ετών τα οποία καθοδηγούνταν από μία 37χρονη γυναίκα, η οποία ήταν ο μόνος ενήλικας του σπιτιού όπου είχε βρεθεί το πτώμα.

Η αρχή

Τον Ιούλιο του 1965, ο Lesterκαι η BettyLikens προσέφεραν σε μία γειτόνισσά τους, την GertrudeBaniszewski το ποσό των 20 δολαρίων την εβδομάδα, προκειμένου να αναλάβει τη φιλοξενία των δύο ανήλικων κοριτσιών τους, για όσο διάστημα εκείνοι θ’ απουσίαζαν σε περιοδεία με τον θίασο στον οποίο δούλευαν.

baniszewski.gif

Η Baniszewski ήταν μια καταβεβλημένη, λιποβαρής και ασθματική γυναίκα η οποία έδειχνε αρκετά μεγαλύτερη από την ηλικία της. Έχοντας στα τριανταεπτά της ήδη πίσω της, τρεις αποτυχημένους γάμους, δεκατρείς εγκυμοσύνες και έξι αποβολές, ζούσε με τα επτά παιδιά της σ’ ένα παλιό κακοσυντηρημένο σπίτι και προσπαθούσε να τα βγάλει πέρα βασιζόμενη οικονομικά σε κάποια μικροποσά που έστελναν οι δύο πατεράδες των παιδιών της (όταν δεν βρίσκονταν σε κάποια φυλακή) και στα λίγα δολάρια που κέρδιζε η ίδια περιστασιακά, σιδερώνοντας και κάνοντας babysitting. Το μεγαλύτερο παιδί της, η Paula (17), ήταν έγκυος, από τη σχέση της μ’ έναν κατά πολύ μεγαλύτερό της και παντρεμένο άντρα, αν κι εκείνη την εποχή η εγκυμοσύνη της δεν ήταν ακόμη εμφανής, ενώ το μικρότερο ήταν ακόμη βρέφος. Εκτός από τα επτά παιδιά της οικογένειας που στριμώχνονταν στα λιγοστά δωμάτια του σπιτιού, το σπίτι της Baniszewski αποτελούσε επίσης το «στέκι» και πολλών άλλων παιδιών από τη γειτονιά.

paula.gif

Ένα χρόνο αργότερα, όταν κατά τη διάρκεια της δίκης, ο LesterLikens ρωτήθηκε αν σκέφτηκε να ελέγξει πρώτα το σπίτι όπου συμφώνησε ν’ αφήσει τις δύο του κόρες, εκείνος απάντησε λέγοντας ότι «…δεν είμαι αδιάκριτος». Αν ήταν έστω και λίγο «αδιάκριτος», τόσο όσο θα χρειαζόταν για να ρίξει μια μόνο ματιά στο εσωτερικό του σπιτιού στο οποίο θα άφηνε για τους επόμενους μήνες τα παιδιά του, θα είχε ανακαλύψει ότι το σπίτι αυτό δε διέθετε σόμπα, είχε μόνο μια μικροσκοπική ηλεκτρική εστία κατάλληλη μόνο για ζέσταμα φαγητού κι όχι για μαγείρεμα, λιγότερα κρεβάτια απ’ όσα χρειάζονταν για όσους έμεναν ήδη εκεί κι ότι όλο το νοικοκυριό της κουζίνας αποτελούνταν από τρία μόνο κουτάλια! Κατά τη διάρκεια της διαμονής της Sylvia μάλιστα ο αριθμός των κουταλιών σταδιακά μειώθηκε στο ένα!

Η Baniszewski, συμφώνησε να φιλοξενήσει την 16χρονη Sylvia και την ανάπηρη λόγω πολιομυελίτιδας 15χρονη αδελφή της Jenny, για όσο διάστημα αυτό ήταν απαραίτητο, με τον όρο τα χρήματα να πληρώνονται μέχρι το τέλος κάθε εβδομάδας.

jenny.gif

Ο πατέρας των κοριτσιών τη διαβεβαίωσε γι’ αυτό και μάλιστα, καθώς έφευγε, ενθάρρυνε την 37χρονη γυναίκα να μη διστάσει να επιδείξει αρκετή αυστηρότητα, καθώς «η αλήθεια ήταν ότι τα κορίτσια ήταν αρκετά ατίθασα» και τους χρειάζονταν «λίγη πειθαρχία.»

SylviaLikens

Η Sylvia ήταν ένα συνηθισμένο κορίτσι. Οι επιδόσεις της στο σχολείο ήταν αρκετά καλές. Όπως και οι περισσότεροι έφηβοι έβγαζε το χαρτζιλίκι της δουλεύοντας περιστασιακά σαν babysitter ή σιδερώνοντας. Το παρατσούκλι της ήταν “cookie” και χαμογελούσε πάντα με τα χείλη κλειστά, επειδή της έλειπε ένα δόντι, αποτέλεσμα ενός καυγά μ’ έναν από τους δύο αδελφούς της. Ένιωθε συχνά σαν «η περίεργη» της οικογένειας καθώς είχε γεννηθεί μεταξύ δύο διδύμων. Η οικογένεια Likens ήταν πάντα φτωχή και ο γάμος του Lester και της Betty γεμάτος προβλήματα. Ανάμεσα σε αλλεπάλληλους χωρισμούς κι επανασυνδέσεις, προσπαθούσαν ν’ ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες των πέντε παιδιών καθώς και στην επιπλέον φροντίδα που έπρεπε να παρέχουν στην Jenny εξαιτίας της αναπηρίας της. Όχι άδικα η Sylvia αισθανόταν πολλές φορές παραμελημένη. Στα δεκάξι της χρόνια η οικογένεια είχε αλλάξει ήδη δεκατέσσερα σπίτια.

Για τα δύο κορίτσια, η πρώτη εβδομάδα στο σπίτι των Baniszewskiκύλησε γνωρίζοντας τ’ άλλα παιδιά του σπιτιού και ξεκινώντας μαθήματα στο καινούριο τους σχολείο. Στο τέλος της δεύτερης εβδομάδας όμως οι γονείς των κοριτσιών καθυστέρησαν να στείλουν τα χρήματα. Η Gertrude έβαλε τις φωνές στις «φιλοξενούμενές» της ουρλιάζοντας πως «ανέλαβα να προσέχω εσάς τις δυο βρωμιάρες για το τίποτα». Οι δύο αδελφές υποχρεώθηκαν να ξαπλώσουν μπρούμυτα στο κρεβάτι με γυμνωμένα τα οπίσθια, έτσι ώστε η Baniszewski να μπορεί να τις δείρει «καλύτερα» με μια ξύλινη βέργα.

Την επόμενη μέρα έφτασε η πληρωμή.

Παρ’ όλ’ αυτά η εβδομάδα που ακολούθησε, επεφύλασσε κι άλλη τιμωρία με ξυλοδαρμό για τα κορίτσια, αφού η Gertrude είχε την υποψία ότι η Sylvia παρέσυρε τα άλλα παιδιά στο να κλέβουν μικροαντικείμενα από καταστήματα. Λίγες μέρες αργότερα τα κορίτσια ξυλοφορτώθηκαν ξανά επειδή αντάλλασσαν άδεια μπουκάλια με χρήματα στο μπακάλικο της γειτονιάς.

Σύντομα, το μένος της Gertrude προς τις δύο αδελφές, άρχισε να επικεντρώνεται αποκλειστικά στη Sylvia.

sylvia.gif

Όταν μια φορά, η PaulaBaniszewski είπε στη μητέρα της ότι η Sylvia είχε «φάει σα γουρούνι» στο κυριακάτικο δείπνο της εκκλησίας, η Gertrude μαζί με κάποια από τα παιδιά σκαρφίστηκαν μια τιμωρία για το κορίτσι, έτσι ώστε να μη σκεφτεί να επαναλάβει ξανά την «ανάρμοστη» αυτή συμπεριφορά. Κατά τη διάρκεια του φαγητού, το λουκάνικο της Sylvia πέρασε από χέρι σε χέρι γύρω από το τραπέζι των Baniszewski και «εμπλουτίστηκε» με διάφορα επιπλέον «υλικά» από τα παιδιά. Παρά τις διαμαρτυρίες της η Sylvia υποχρεώθηκε να φάει αυτό το παρασκεύασμα, κάνοντας όμως αμέσως μετά εμετό. Υπό την απειλή νέας σωματικής τιμωρίας εξαναγκάστηκε να φάει και τον εμετό της.

Κάποια στιγμή μετά από αυτά τα επεισόδια ο κύριος και η κυρία Likens πέρασαν για να επισκεφθούν τα κορίτσια. Καμία από τις αδελφές όμως δεν είπε κάτι, ούτε και παραπονέθηκε για τον τρόπο που τους συμπεριφέρονταν στο σπίτι όπου φιλοξενούνταν.

Μοιάζει ίσως περίεργο το ότι, καθώς το μαρτύριό του κλιμακώνονταν, το κορίτσι δεν αποπειράθηκε ούτε ν’ αντισταθεί αλλά ούτε και να το σκάσει. Αντίθετα υιοθέτησε μια απόλυτα παθητική στάση η οποία το μεταμόρφωσε σταδιακά σ’ ένα άβουλο «αντικείμενο», ένα «παιχνίδι» στα χέρια των –εξαιρουμένης της Gertrude- ανήλικων βασανιστών του. Στο σημείο όμως αυτό, είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως η αλλαγή στη ζωή της Sylvia δεν ήρθε από τη μια μέρα στην άλλη. Από τις άδικες περιστασιακές τιμωρίες του Ιουλίου, η πορεία προς την πλήρη αποκτήνωση πέρασε στην πρόκληση πόνου και τις σωματικές τιμωρίες του Αυγούστου και Σεπτεμβρίου και κορυφώθηκε με τα κτηνώδη βασανιστήρια που χαρακτήρισαν τις τελευταίες εβδομάδες του Οκτωβρίου.

Ένα ζευγάρι γειτόνων, ο Raymond και η PhyllisVermillion, επισκέφτηκαν κατά τα τέλη του Αυγούστου, την Baniszewski, κι εκ των υστέρων κατέθεσαν ότι κατά την σύντομη παραμονή τους στο καθιστικό του σπιτιού, πρόσεξαν ένα όμορφο αλλά αδύνατο κορίτσι που έμοιαζε φοβισμένο και είχε το ένα μάτι μελανιασμένο. Μάλιστα η μεγάλη κόρη της Gertrude, η PaulaBaniszewski, καυχήθηκε μπροστά τους, ότι εκείνη «της το έκανε αυτό» κι αμέσως μετά γέμισε ένα ποτήρι με ζεστό νερό και το πέταξε πάνω στο κορίτσι. Αργότερα, γύρω στις αρχές του Οκτωβρίου η κυρία Vermillion, ξαναεπισκέφθηκε την Gertrude και είδε πάλι την Sylvia να περιφέρεται, αποστεωμένη πια, σχεδόν νεκροζώντανη, με μελανιασμένο το άλλο μάτι και πληγές στα χείλια της. Και στις δύο επισκέψεις όμως, η κυρία Vermillion δεν θεώρησε πως υπήρχε κάτι το οποίο έπρεπε ν’ αναφέρει στην αστυνομία. «Η τιμωρία» άλλωστε, «είναι υπόθεση ιδιωτική» κι αν ένας ενήλικας δεν μπορεί ν’ αναγνωρίσει σ’ αυτές τις πράξεις καμία εγκληματική ενέργεια, πώς θα μπορούσε άραγε να το κάνει αυτό ένα μόνο και φοβισμένο κορίτσι, το οποίο ήταν επιπλέον πεπεισμένο πως όλα όσα υπέμενε τα υπέμενε δίκαια, αφού εκείνη η ίδια τα προξένησε με τις πράξεις της;

Συνεχίζεται

Advertisements

~ από Nina C στο 29/04/2008.

31 Σχόλια to “Η δολοφονία της Sylvia Marie Likens – I”

  1. Ως εδώ είναι ανατριχιαστικό και υποθέτω ότι μετά το «Συνεχίζεται» θα συνεχίζεται κι η φρίκη και η σταδιακή αποκτήνωση των πρωταγωνιστών της.
    Φρίττω με το τι μπορεί να συμβεί όταν γεννιέται και διαπαιδαγωγείται ένας εύπλαστος άνθρωπος ανάμεσα από άλλους που ουδέποτε μετέβησαν από το στάδιο του κτήνους σε κείνο του ανθρωπίνου είδους που μορφώνεται και αποκτά παιδεία (εκπαίδευση αλλά και κοινωνική συμπεριφορά) στοχεύοντας πάντα το ταγιάρισμά του, την καλυτέρευσή του.
    Σε αναμονή της υπόλοιπης θηριωδίας λοιπόν, για να αποδειχθεί για άλλη μια φορά ότι μέχρι και τα ζώα είναι απείρως καλύτερα από ορισμένους «ανθρώπους»

    ΥΓ. σα νεκροκεφαλή ήταν η κ. Γερτρούδη. Και σουρωμένο στόμα, της είχε μείνει κανένα δόντι μετά τόσες γέννες, αποβολές και δεν ξέρω τι;
    (19 φορές να μείνει έγκυος….μόνον ζώον που τιμά τις περιόδους αναπαραγωγής του θα μπορούσε να είναι)
    Αλλά το μαλλί μαλλί! Τα μπικουτί τα είχε για να πάει να δικαστεί περιποιημένη…τς τς τς

  2. afta h istoria einai anatrixiastikh……… edelws apan8rwpi 8a simfwnisw m tn ignis g tn fatsa ts vasanistrias….. se tromazei

  3. Το πως αποδέχεται καθένας κάθε είδους κακομεταχείριση -λεκτική, ψυχολογική ή και σωματική- ως «φυσιολογική» ή έστω ανεκτή δε σταματά να μ’ εκπλήσσει. Ειδικά επειδή όλοι μας έχουμε χειραγωγήσει και χειραγωγηθεί ως ένα βαθμό.

    Βλέπω πως κι ο μετρ Κοπολόζο μπήκε στο παιχνίδι! Εξαίρετα! 🙂

  4. Σε αναμονή της υπόλοιπης θηριωδίας λοιπόν, για να αποδειχθεί για άλλη μια φορά ότι μέχρι και τα ζώα είναι απείρως καλύτερα από ορισμένους “ανθρώπους” +1 😦

  5. Eksaireth douleia, kai sigoura epetai eksisou wraia koryfwsh.
    Anamenoume.

  6. Μέσα στον τελευταίο μήνα που έχω διαβάσει όλα τα «εγκλήματα» σας, είναι η πρώτη φορά που ανατριχιάζω…
    Με τους γονείς της μικρής που δεν αναρωτήθηκαν που πάνε τα παιδιά τους, με τους γείτονες που καμία εντύπωση δεν τους έκαναν τα γεγονότα ώστε να τα αναφέρουν σε κάποιο φορέα…
    Και κυρίως με το πόσο μπορεί να χειραγωγηθεί μια ανθρώπινη παιδική ψυχή, ώστε να υπομένει ένα τέτοιο βασανιστήριο χωρίς να αντιδράσει…Απίστευτο…
    Υπάρχει άραγε χειρότερο είδος στον πλανήτη μας από τον άνθρωπο?Πολύ αμφιβάλλω…

  7. Θα συμφωνήσω ότι από όλα όσα έχω διαβάσει στο «Έγκλημα», αυτό με έχει συγκλονίσει περισσότερο.
    Ανεξάρτητα από το φρικιαστικό του θέματος, εξαιρετική δουλειά όπως πάντα.

  8. Κάτι τέτοιοι «άνθρωποι» σαν τη Baniszewski, σου ξυπνούν τον κακό σου εαυτό.

  9. Η Συγκεκριμένη Ιστορία έχει γυριστεί και σε ταινία (η οποία στην αρχή αναφέρει ότι βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα) σαφώς αρκετά αλλαγμένη όσον αφορά την οικογενειακή κατάσταση. Η ταινία λέγεται «The girl next door» είναι ανατριχιαστική και προσωπικά έκλαιγα με λυγμούς στο τέλος με τα βασανιστήρια του μικρού κοριτσιού!!! Η κτηνωδία στο μεγαλείο της…και μετά λέμε ότι διαφέρουμε από τα ζώα!
    Πάντως συγχαρητήρια για την άριστη δουλεία που παρουσιάσατε!

  10. Την ταινία που αναφέρει η Κορίνα δεν την έχω δει, διάβασα όμως το βιβλίο πριν καμιά δεκαριά χρόνια («Το κορίτσι της διπλανής πόρτας», εκδόσεις Οξύ άν δεν απατώμαι) και φρίκιασα. Από τα ψυχοφθόρα εκείνα βιβλία που τα ρουφάς σε ένα δίωρο και δεν αντέχεις να τα διαβάσεις δεύτερη φορά.
    Ανατριχιαστική υπόθεση.
    Εξαίρετη παρουσίαση για άλλη μια φορά…Keep up the good job!

  11. Οντως, το βιβλιο λεγεται «Το κοριτσι της διπλανης πορτας» και στην Ελλαδα κυκλοφορει απο τις εκδοσεις Οξυ. Συγγραφεας ειναι ο Τζακ Κετσαμ, ενας απο τους μετρ της «φρικης της καθημερινοτητας». Ειλικρινα ειναι ανατριχιαστικο (ειναι το μονο βιβλιο που διαβασα ποτε κι ειχα εφιαλτες-και πιστεψτε με, απο τα χερια μου περασε η Σαρα κι η Μαρα), αλλα η πραγματικη ιστορια ειναι ακομη πιο φριχτη. Θυμαμαι ως προπτυχιακη φοιτητρια ειχα πεσει πανω σε ενα site στο οποιο περιγραφοταν κι ενιωσα ειλικρινη ΑΗΔΙΑ που ειμαι ανθρωπος. Γιατι ανθρωπος ηταν κι αυτο το…πραγμα που υπεβαλε ενα κοριτσι σε τετοια ανειπωτα βασανιστηρια. Τα ζωα σκοτωνουν για να φανε η για να αμυνθουν, οχι για πλακα….

  12. πόσο ηλίθιοι είναι αυτοί οι γειτονες, για σκώτομα. Πανω στο καλύτερο το κόψατε.

  13. Ανατριχιαστικό κι ενδιαφέρον! Επί τη ευκαιρία, ας σε συγχαρώ για το πανέμορφο blog σου. Εξαιρετική ιδέα και όμορφες περιγραφές σε ένα θέμα μάλλον άνευ ουσιαστικής ελληνικής βιβλιογραφίας! Δοκίμασα παλιότερα να ξεκινήσω κι εγώ μια «δική μου προσέγγιση» στο θέμα των «serial killers» στο bloggaki μου, αλλά λόγω χρόνο δεν ξέρω που θα με βγάλει… Anyway, αν και κινούμαι θεματολογικά σε διαφορετικά χνάρια, σε έχω ήδη προσθέσει στο blogroll μου… Keep Walking!!!

  14. @Ignis, Maniana, Renata, Gwgw, The Mirror, Ioanna, Μεγαλειοτάτη, Myria, Korina, Trip, Alexandra, Babis, Dr K@meleon χρόνια πολλά σε όλους σας, να είμαστε όλοι γεροί και να ανταμώνουμε στις ατραπούς του Εγκλήματος! 🙂

    Στο τελευταίο μέρος του άρθρου θα υπάρχουν, όπως πάντα, οι αναφορές στα σχετικά βιβλία και τις ταινίες.

  15. Ουχ, με έσφιξες, τέτοια θέματα πολύ με στεναχωρούν από μικρό παιδί, πολύ δύσκολα θέματα ανεβάζεις Νίνα.
    Κι άλλες φορές με προβλημάτισες …

  16. Τρομακτικό και λυπηρό, όμως αυτό το blog το θεωρώ από τα πιο ενδιαφέροντα θεματικά blogs στην blogόσφαιρα!

  17. @Faros, ποτέ τα εγκλήματα δεν ήταν ευχάριστο θέμα…

    @Harisheiz, κι εμείς το ίδιο! 😛

  18. και πολύ καλά κάνετε, είναι γεγονός! 😉

  19. μολις ειδα την ταινια και ψαχνοντας περισσοτερες πληροφοριες βρεθηκα σε αυτο το μπλογκ. θα προτεινα να την αποφυγετε. αυτο το ανθρωπομορφο κτηνος αφεθηκε ελευθερο μετα απο 20 χρονια και βαρυνε τον πλανητη για αλλα 5 ελευθερη.

  20. Σταυρο εχει πεθανει….

  21. einai frikiastiko telos

  22. to pio frikiastiko eglima pou exw diavasei pote….as anapaftei i psixi tis Sylvia…

  23. –>AMERICAN CRIME.DESTETO!Ine vasismeno s’auti tn ipo8esi.polu dinato!!!
    eleos! 10des atoma episkeptikan to spiti k oxi mono den ekanan kamia kataggelia tin vasanizan oli ka8imerinos
    i aderfi tis tn evlepe na pe8eni siga siga me tn xeirotero tropo, na fonazei na ponaei k tpt den ekane giauto
    i geitones den ekanan tpt gt den i8elan na anakateutoun
    ELEOS! poso kakia mporei na exoun oi an8ropoi?

  24. @necropolis an diavaseis olo to arthro file mou mporei to American Crime na vasistike sti tainia alla den einai i pliris alitheia….mou tin edwse pou sto sigekrimeno ergo i «ntanta» mono athwa de vgike….mexri kai signwmi edeikse oti zitise apo tin sylvia se mia skini mia gynaika pou akoma kai meta tis dikes klp den zitise signwmi kai apla eipe «H Sylvia epathe afto pou tis aksize»…oso gia tous geitones…exw mia selida sto myspace kai epeidi me «stoixeiwse» afti i istoria exw mia epikoinwnia me mia gynaika gyrw sta 50kati apo tin Indiana opou egine to eglima…i gynaika afti exei paei sto spiti pou vasanizan ti Sylvia kai pire fwtografies…rwtise kai tous geitone oi opoioi apo oti mou eipe tis eipan oti «den egine tpt»!!!!! kai oti «ola einai enas astikos mythos»!!!!!!….mou esteile kai mia fwto i opoia einai i prwti apo to crime scene pou piran oi astynomikoi kai ekei einai nekri i Sylvia panw sto krevati…poios kserei mporei na niwthoun enoxoi kai na protimoun tin arnisi enos tetoiou gegonotos….poly pio konta stin ypothesi oso afora ti kakia kai ti vanafsotita twn anthropwn pou vasanisan to koritsi afto einai to «THE GIRL NEXT DOOR» tou john ketchum…afto des an kai egw omologw ypirxan skines pou gyrisa to kefali….

  25. Νεκροπολις η αδελφη της Συλβια ηταν αναπηρη, κι ως εκ τουτου ανικανη να αντιδρασει. Εμενα με αηδιασε η κτηνωδια των παιδιων

  26. » δεν θεώρησε πως υπήρχε κάτι που θα έπρεπε να πει στην αστυνομία;;;;;;;;;;;;;;; » Λυπάμαι αλλά αισθάνομαι για την Vermillion την ίδια απέχθεια που νιώθω για την Baniszewski.

  27. Μαρακι αυτη η ηλιθια και εγκληματικη αντιδραση του «τα εν οικω μη εν δημω» εχει καταστρεψει ζωες. Σκεψου μονο τα ακολουθα:
    Οταν στην Κατερινη πριν μερικα χρονια ενα αγορι υφιστατο βιασμο και ξυλο καθημερινα απο τον ιδιο του τον πα-τερα(ς) ολη η γειτονια ηξερε αλλα σωπαινε. Επρεπε να «ψηλωσει ο νους» του παιδιου και στα 15 του να σφαξει τους γονεις του για να ανοιξουν στοματα.
    Οταν στο Ιλιο «μανα» εξεδιδε το κοριτσακι της απο τα 6 του σε ηλικιωμενους (ακομα και σε ρασοφορο) κανεις δε μιλουσε. Επρεπε να παρει θαρρος το παιδι και να ξεκινησει μονο του τις αποκαλυψεις.
    Και κατι πιο λαιτ: Πριν λιγες μερες συζητουσα με φιλη μου (μη νομικο) η οποία μου ανεφερε οτι ειδε στο δρομο μανα να δερνει αγρια το παιδακι της (την ηλικια του οποίου υπολογιζε στα 3-4). Την ρωτησα αν εκανε κατι κι η απαντηση της με σοκαρε «Οχι, γιατι…πιστευα ότι δεν ειναι δικο μου θεμα! Τι θα επρεπε να κανω?» Απαντω ξανα στην ιδια, και σε ολους οσους εχουν την ιδια απορια: Αν υποπτευεσαι, ειδοποιεις την αστυνομια-η ακομη καλυτερα τον Εισαγγελέα να το ερευνησει (υπαρχουν και ευσυνειδητοι και τιμιοι αστυνομικοι και δικαστες). Αν το δεις μπροστα σου, ορμας και το ανακοπτεις. ΕΧΕΙΣ το δικαιωμα και την υποχρεωση και καλυπτεσαι νομικα (αμυνα υπερ τριτου) και ηθικα.
    Η κακοποιηση παιδιων δεν ειναι θεμα «της οικογενειας». Μας αφορα ολους….

  28. psaxnw tin tainia the girl next door kai dn tin vriskw….alla oute kai metafrasmeno sta ellinika tin vriskw…mipws boreite na me voi8isete?

  29. Με εντυπωσιάζει η τρομακτική αδιαφορία των γονιών του θύματος, αλλά και του κοινωνικού περίγυρου και συγκεκριμένα των γειτόνων! Έχουμε αναρωτηθεί πόσα τέτοια περιστατικά θα είχαν αποφευχθεί αν έδειχνε κάποιο ενδιαφέρον το συγγενικό και κοινωνικό περιβάλλον ;

  30. Ο πατερας δεν εριξε ουτε μια ματια στο σπιτι που θα αφηνε τα παιδια του?»Δεν ειμαι αδιακριτος»?Εχω διαβασει αυτη την ιστορια πολλες φορες και ακομα με σοκαρει…Ειναι χειροτερο απο φριχτο…Rest In Peace,Sylvia…

  31. Η Gertrude Baniszewski δεν ήταν γειτόνισσα των Likens απο όσο ξέρω. Οι Likens άφησαν τα παιδιά τους σε μία άγνωστη.
    Επίσης στο Αn Aamerican Crima όντως δεν λέει όλη την ιστορία αλλά δεν θυμάμαι καμία σκηνή που η Gertrude λέει συγνώμη στη Sylvia.
    Eπίσης η Gertrude πέθανε σε ηλικία 60 χρονών στις 16 Ιουνίου το 1990, απο καρκίνο του πνευμωνα. 5 χρόνια μετά την αποφυλάκιση της.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: