Η δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη – 3

lamprakis-geitoniaΠροηγούμενο

5. ΜΕΤΑ ΑΠΟ 35 ΧΡΟΝΙΑ (1998):

Το «Μνημείο» Λαμπράκη
α) Μια πινακίδα που διαστρέφει την ιστορική μνήμη

Μετά την μεταπολιτευτική «ομαλοποίηση», στο χώρο όπου δολοφονήθηκε ο Γρηγόρης Λαμπράκης τοποθετήθηκε μια γλυπτή σύνθεση (δωρεά του κ. Φωκά) στη βάση της οποίας υπάρχει μια άθλια πινακίδα που το περιεχόμενό της διαστρέφει την ιστορική μνήμη και εξαερώνει το ιστορικό συμβάν:

«Στη μνήμη του Γρηγόρη Λαμπράκη,
μαραθωνοδρόμου της ειρήνης,
που έπεσε στις 22 Μαϊου 1963».

«Επεσε». Άραγε, γλίστρησε, σκόνταψε ή παραπάτησε;

Σε μια προσπάθεια αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας και συντήρησης της ιστορικής μνήμης, στις 22 Μαϊου 1998, ο γράφων τοποθέτησε στο χώρο που δολοφονήθηκε ο Γρηγόρης Λαμπράκης την πινακίδα:

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ
ΓΡΗΓΟΡΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ
ΣΤΙΣ 22 ΜΑΪΟΥ 1963

Ατυχώς, η ιστορική «αλήθεια» που θέλουν να επιβάλουν οι πολιτικοί κληρονόμοι του παρακράτους της εποχής, «αποκαταστάθηκε» αμέσως από το ΚΚΕ, στελέχη του οποίου φρόντισαν να αποκαταστήσουν την «τάξη των πραγμάτων» και να ακυρώσουν την ως άνω πρωτοβουλία, απομακρύνοντας την -κομματικά «επιλήψιμη»- πινακίδα. Για να αποδειχτεί για μια ακόμη φορά ότι οι αυτοθεωρούμενοι «κάτοχοι των αντικειμενικών νόμων της ιστορίας» είναι αυτόχρημα και ιδιοκτήτες της ιστορίας.

Έτσι σήμερα, περίπου μισό αιώνα μετά τη δολοφονία που συγκλόνισε την Ελλάδα (και άλλαξε ριζικά την ελληνική πολιτική σκηνή καθορίζοντας σε μεγάλο βαθμό τις μετέπειτα εξελίξεις), ο διερχόμενος από το μνημείο του Γρηγόρη Λαμπράκη, εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπος με την αποκρουστική μαύρη ταμπέλα στο πίσω μέρος του μνημείου που «ενημερώνει» τον περαστικό ότι «Εδώ έπεσε ο μαραθωνοδρόμος της ειρήνης Γρηγόρης Λαμπράκης»…

Οι κομματικές σκοπιμότητες πάντοτε παράγουν ιστορικές διαστροφές και αισθητικές ασχήμιες.
«Εδώ έπεσε…». Από ποδήλατο, τραμ, λεωφορείο; Λόγω παραπατήματος, σκοτοδίνης ή λιποθυμιάς;

Ερωτήματα που περιμένουν ακόμα την απάντησή τους.

β) Μια πινακίδα που αποκαθιστά την ιστορική μνήμη
11γ) Αντίδραση του ΚΚΕ: Υπέρ της διαστροφής της μνήμης

K.K.E. ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
22/5/1998
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ανήμερα της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη οι βάνδαλοι ξαναχτύπησαν III

Χθες τη νύχτα οι «γνωστοί άγνωστοι» κτύπησαν με γκαζάκια προσπαθώντας να πυρπολήσουν το μνημείο του Γρ. Λαμπράκη.

Σήμερα το πρωί ένας άλλος βάνδαλος με προσωπείο εκσυγχρονιστή εσυλησε το μνημείο. Η πλάκα τσίγκου που προσπάθησε να εντοιχίσει φανερώνει το επίπεδο τις αισθητικής του καλλιέργειας και τη σχέση του με το χώρο.

Η αναγραφή ότι ο Γρ. Λαμπράκης υπήρξε ανεξάρτητος βουλευτής της Αριστεράς, φανερώνει την ανεπάρκεια των γνώσεων του. Ο Λαμπράκης υπήρξε βουλευτής της Ε.Δ.Α.

Η παρουσία των Μ.Μ.Ε. στο χώρο φανερώνει τη σκοπιμότητα του. Βέβηλος, αντιαισθητικός και ανιστόρητος απεδείχθει ο κύριος που επιχείρησε το ατόπημα.

Την απάντηση θα την πάρουν από το ίδιο το λαϊκό κίνημα, με τη μαζική του συμμετοχή στην πορεία προς τιμή του πρωτομάρτυρα της ειρήνης Γρηγόρη Λαμπράκη, την Κυριακή 24 Μάη από το στρατόπεδο ΝΤΑΛΙΠΗ.

Το Γραφείο Τύπου της Κ.Ο.Θ. του ΚΚΕ
(διατηρείται η «ορθογραφία» του Δελτίου Τύπου του ΚΚΕ)

δ) Δήλωση του προέδρου της ΕΔΑ Ιωάννη Πασαλίδη στη Βουλή για τον Γρηγόρη Λαμπράκη (1961)
(απευθύνεται στους επαγγελματίες διαστροφείς της ιστορίας)
Σύμφωνα με δήλωση που κατέθεσε ο πρόεδρος της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) Ιωάννης Πασαλίδης στο προεδρείο της βουλής κατά την πρώτη συνεδρίασή της μετά τις εκλογές του 1961, «ο Γρηγόρης Λαμπράκης εξελέγη βουλευτής της Β’ περιφέρειας Πειραιώς ως ανεξάρτητος συνεργαζόμενος με την ΕΔΑ».

maxresdefaultε) Γ. Βότσης: Ο Λαμπράκης ανήκει στην ιστορία (Ελευθεροτυπία, 23-5-1998)

Στο μνημείο του Γρηγόρη Λαμπράκη, εκεί που δολοφονήθηκε, πιο ευανάγνωστα είναι τα ονόματα του… δωρητή και αυτού που το φιλοτέχνησε παρά του τιμώμενου, ενώ πουθενά δεν γίνεται μνεία ποιος ήταν και ποιοι τον δολοφόνησαν.

Το επεσήμανε επανειλημμένα και δημόσια ο πολίτης Κλεάνθης Γρίβας. Κι επειδή ουδενός ίδρωσε τα’ αυτί, παρήγγειλε μια μεταλλική πινακίδα και χθες το πρωί, 35 χρόνια από τη δολοφονία, την τοποθέτησε στο μνημείο. Διαστάσεων 30 Χ 50 εκατοστών, η πινακίδα έγραφε:

«Στη μνήμη τον ΓΡΗΓΟΡΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ,
ανεξάρτητου βουλευτή της Αριστεράς,
που δολοφονήθηκε από το παρακράτος
στις 22 Μαΐου 1963».

Του ΚΚΕ ο εν υπηρεσία καλοθελητής επεχείρησε επιθετικά να τον αποτρέψει:
– Πήρες άδεια για να το κάνεις αυτό;
– Από ποιόν; Από την… Αστυνομία;
– Από την Επιτροπή Ειρήνης. Σ’ αυτήν ανήκε ο Γρηγόρης Λαμπρά¬κης.
– Στην Ιστορία και στον ελληνικό λαό ανήκει. Μακάρι να μπορούσα να κάνω το ίδιο και για τον πατέρα μου. Τον δολοφόνησαν, με άλλο τρόπο, το 1947 και τον πέταξαν με άλλους σ’ ένα λάκκο…

Για αρκετή ώρα κάθισε παράμερα ο Κλεάνθης Γρίβας και με ικανοποίηση παρακολουθούσε απλούς πολίτες της Θεσσαλονίκης ν’ αποθέτουν λουλούδια στο μνημείο ακριβώς κάτω από την πινακίδα του.

Αμ’ δε… Ύστερα από μερικές ώρες, που ξαναπέρασε, η πινακίδα είχε εξαφανιστεί. Δεν χρειάζονται έρευνες για ν’ αποκαλυφθούν οι υπεύθυνοι της ιστορικής απρέπειας και του βανδαλισμού:

Είναι αυτοί που θέλουν απλώς «Μαραθωνοδρόμο της Ειρήνης» τον Λαμπράκη, αλλά όχι και ανεξάρτητο δυναμικό βουλευτή, συνεργαζόμενο με την τότε ΕΔΑ.

Αυτοί που επιμένουν να οικειοποιού¬νται ό,τι μεγαλειώδες στην Ιστορία αυτού του τόπου, νομίζοντας πως έτσι ψηλώνει το δικό τους μπόι.

Αυτοί που πασχίζουν να εμφανίζονται… νόμιμοι κληρονόμοι του ηρωικού λαϊκού κινήματος, από το ΕΑΜ ως την αντιδικτατορική αντίσταση, και να το χωρέσουν στο δικό τους μίζερο 5%.

Αυτοί που έμαθαν να υπηρετούν μονίμως τη μικροκομματική σκοπιμότητα και μόνον επιλεκτικά την ιστορική αλήθεια.

p13ζ) Τώρα θα κοιμάται εν… ειρήνη (εφημ. Bonus, 24-5-1998)
«Στη μνήμη του Γρηγόρη Λαμπράκη, ανεξάρτητου βουλευτή της Αριστεράς που δολοφονήθηκε από το παρακράτος στις 23 Μαΐου 1963», έγραφε η μεταλλική πινακίδα διαστάσεων 30 Χ 50 εκατ., που παρήγγειλε και τοποθέτησε στη συμβολή των οδών Ερμού και Σπανδωνή, με δικιά του πρωτοβουλία ο ψυχίατρος Κλεάνθης Γρίβας, ορμώμενος από το γεγονός ότι στο συγκεκριμένο σημείο (δηλ. στο μνημείο του Γρ. Λαμπράκη) που δολοφονήθηκε ο Μαραθωνοδρόμος της ειρήνης δεν υπήρχε κάτι που να δηλώνει οτιδήποτε για το τιμώμενο πρόσωπο.

Η ενέργεια εξόργισε τη (νομοταγή) Κ.Ο.Θ. του ΚΚΕ (ή ενοχλημένη από το «ανεξάρτητος» που περιείχε η επιγραφή;) με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ένας πόλεμος ανακοινώσεων και χαρακτηρισμών διόλου ειρηνικών κι από τις δύο πλευρές.

Συνεργείο της «Διεύθυνσης Πρασίνου» του Δήμου Θεσσαλονίκης τελικά έβγαλε την πινακίδα κι έτσι θα μπορεί πλέον να κοιμάται ήσυχα (τις μη επαναστατικές νύχτες) ο γραμματέας της ΚΟΘ Χ. Κόφφας.

Ανειρήνευτες συνειδήσεις που πληγώνουν σε συνέχειες το «όραμα του Λαμπράκη».

4d1d1919bacbd74b453c1817370ccff8η) Β. Νέτας: Πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη (Ελευθεροτυπία, 25-5-1998)

Mετά από 35 χρόνια έχει, άραγε, κάποια σημασία να θυμόμαστε τη δολοφονία του βουλευτή της Αριστεράς Γρηγόρη Λαμπράκη και να ζητούμε την πλήρη διαλεύκανσή της, δηλαδή να χυθεί φως σε μια υπόθεση που συγκλόνισε το πανελλήνιο και άνοιξε το δρόμο για ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις με τελική κατάληξη τη δικτατορία;

Κατά την άποψή μου έχει, διότι η Ιστορία διδάσκει, αλλά και επειδή η δολοφονία του Λαμπράκη δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά η αποκορύφωση της αποχαλίνωσης ενός παρακράτους, που δημιουργήθηκε για να αντιμετωπιστεί η «κομμουνιστική δραστηριότητα».

Αυτό το παρακράτος το εξέθρεψε το μονοκομματικό κράτος της Δεξιάς, το μετέτρεψε σε ένα επικίνδυνο τέρας, το οποίο τελικά εστράφη και κατά του εκτροφέα του. H εκτροφή του παρακράτους αρχίζει αμέσως μετά τον πόλεμο, για να γίνει πανίσχυρο στη διάρκεια του Εμφυλίου και ουσιαστικά κυρίαρχο. Το παρακράτος έχει την εξουσία και δεν την έχουν οι κυβερνήσεις… Αντί να αποκατασταθεί η ομαλότητα και να επιδιωχθεί η εθνική συμφιλίωση, διατηρήθηκε ο διχασμός με το διαχωρισμό των Ελλήνων σε «εθνικόφρονες» και «ανθέλληνες», σε «υγιών φρονημάτων» και «μιάσματα»… M’ αυτές τις συνθήκες η εθνικοφροσύνη είχε γίνει επάγγελμα μέσα σε ένα αυστηρά μονοκομματικό κράτος.

Η κυβέρνηση Καραμανλή λαμβάνει μέτρα για την αντιμετώπιση της «κομμουνιστικής δραστηριότητας», ενισχύοντας τις μυστικές υπηρεσίες και το παρακράτος που αυτές εκτρέφουν. Φτάνουμε να έχουμε την εποχή εκείνη τρεις πανίσχυρες μυστικές υπηρεσίες, με επικεφαλής αξιωματικούς κινηματίες του IΔEA, που διαχειρίζονται τεράστια ποσά από τα μυστικά κονδύλια και δρουν ανεξέλεγκτα: την KYΠ στο Στρατό, τη ΓΔEA (Γενική Διεύθυνση Εθνικής Ασφάλειας) και την ΥΠΔ (Yπηρεσία Πληροφοριών και Διαφώτισης) του υπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως.

Οι υπηρεσίες αυτές, αντιμαχόμενες και μεταξύ τους, θα απλώσουν παντού πλοκάμια, θα διαβρώσουν τα πάντα και θα δράσουν αποφασιστικά στις εκλογές της βίας και νοθείας του 1961, όπως θα αποκαλυφθεί αργότερα. Μέσα σ’ αυτές τις υπηρεσίες θα δράσουν και θα εκκολαφθούν και οι μελλοντικοί δικτάτορες της 21ης Απριλίου, οι οποίοι θα παραμερίσουν και την πολιτική ηγεσία της Δεξιάς, θα αγνοήσουν και τον Kων. Kαραμανλή και θα δράσουν αυτόνομα για δικό τους λογαριασμό. Έτσι, φτάσαμε και στη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη και σε άλλες αντικομουνιστικές δραστηριότητες, που υπονόμευσαν τη δημοκρατία και τελικά την κατέλυσαν.

imagesΓι’ αυτήν την εξέλιξη υπάρχουν οπωσδήποτε πολιτικές ευθύνες και για τη δολοφονία Λαμπράκη, ακόμη και αν σταθεί κανείς μόνο στην εκδοχή του Kων. Kαραμανλή, που περιέχεται σε σημείωμα δικό του, το οποίο δημοσιεύτηκε στο «Αρχείο» του. Γράφει ο Kων. Kαραμανλής:

«H πολιτική ευθύνη διά το έγκλημα λογικώς απεκλείετο. Πρώτον, διότι η κυβέρνησίς μου μόνον ζημία ηδύνατο να αναμένει εξ αυτού, δεύτερον διότι ο Λαμπράκης ως πολιτικός παράγων ήτο ασήμαντος, διά να μην είπω ανύπαρκτος. Kαι τρίτον και σπουδαιότερον, διότι μόνον οι ηλίθιοι θα ηδύναντο να οργανώσουν μίαν επισφαλή δολοφονίαν με τρίκυκλον και εν μέσω Aγοράς. Eις την πραγματικότητα, κατά τας πληροφορίας μου, συνέβησαν τα εξής: Ο Λαμπράκης (…) είχεν οργανώσει μίαν συγκέντρωσιν των «Φίλων της Eιρήνης» εις την Θεσσαλονίκην, η οποία είχε λάβει χαρακτήρα κομμουνιστικόν. Kατά την διάρκειαν της ομιλίας του συγκεντρώθηκαν εις τον δρόμον εξτρεμιστικά στοιχεία της δεξιάς με πρόθεσιν να τον αποδοκιμάσουν. Φαίνεται ότι μεταξύ αυτών υπήρχαν και μερικοί οργανωμένοι, που είχαν ως σκοπόν, όχι να δολοφονήσουν αλλά να «στραπατσάρουν», όπως έλεγαν, τον Λαμπράκη και να προκαλέσουν σύγχυσιν μεταξύ των κομμουνιστών. Φαίνεται δε, επίσης, ότι ορισμένα αστυνομικά όργανα ηνέχθησαν τα σχέδια αυτά, πιστεύοντας ότι με τον τρόπον αυτό εκπληρούν την αντικομμουνιστικήν αποστολήν των».

Tο σημείωμα είναι αποκαλυπτικό. Αναγνωρίζει ότι μεταξύ των «αντισυγκεντρωθέντων» για να αποδοκιμάσουν τον Λαμπράκη ήταν και «μερικοί οργανωμένοι» (χωρίς, όμως, να αναφέρει ποιοι τους οργάνωσαν) για να «στραπατσάρουν» τον Λαμπράκη. Αναγνωρίζει ότι «αστυνομικά όργανα ηνέχθησαν τα σχέδια αυτά», δηλαδή ότι υπήρχε «σχέδιο», χωρίς να αναφέρει ποιοι το κατέστρωσαν. Tο ανέχθηκαν, όμως, «πιστεύοντας ότι με τον τρόπο αυτόν εκπληρούν την αντικομμουνιστικήν αποστολήν των». Άρα, μέσα στην αποστολή τους ήταν και η ανοχή «στραπατσαρίσματος» βουλευτών από οργανωμένους. Γι’ αυτήν και μόνο την ανοχή, όπως την περιγράφει ο Kων. Kαραμανλής, υπάρχει πολιτική ευθύνη.

Μεγαλύτερη ωστόσο είναι η πολιτική ευθύνη για το γεγονός ότι η τότε κυβέρνηση Καραμανλή ευνόησε τη «συγκάλυψη» και όχι το ξεκαθάρισμα της υπόθεσης. Αν το είχε κάνει, θα είχε αποκαλυφθεί η δράση του παρακράτους, θα είχαν ξηλωθεί αυτοί που το κινούσαν και δεν θα φτάναμε στη δικτατορία».

lamprakis11

crime_and_punishment22

~ από Nina C στο 28/11/2015.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: