Τα σκοτεινά παραμύθια του κ. Perrault

Charles Perrault

Της Νίνας Κουλετάκη

Ο Charles Perrault γεννήθηκε στις 12 Γενάρη του 1628 στο Παρίσι, σε μια μεγαλοαστική οικογένεια που τον στέλνει να φοιτήσει (αυτόν και τους τρεις αδελφούς του) στα καλύτερα σχολειά. Ο Charles σπουδάζει νομικά και, μαζί με τον αδελφό του Pierre, υπηρετεί στο γραφείο του Colbert, ως σύμβουλος (ναι, υπήρχαν από πάντα αυτοί) καλλιτεχνικών και λογοτεχνικών θεμάτων του «Βασιλιά Ήλιου», Λουδοβίκου 14ου.

Σε ηλικία 43 ετών γίνεται μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Έχει ήδη παντρευτεί και έχει αποκτήσει τέσσερις γιους. Ξεκινά και πρωταγωνιστεί στην περίφημη διαμάχη μεταξύ Anciens (Αρχαίων) και Modernes (Συγχρόνων) Συγγραφέων.

Από την Αναγέννηση και μετά, η λογοτεχνική αντίληψη είχε ως κυρίαρχη την άποψη πως οι Αρχαίοι Συγγραφείς (Έλληνες και Λατίνοι) ήταν ανυπέρβλητοι. Έτσι ακμάζει το λογοτεχνικό στυλ που μιμείται τη γραφή των ανωτέρω. Ο Perrault με ένα (μετριότατο είναι η αλήθεια) ποίημά του, που διαβάζει στους Ακαδημαϊκούς, στο οποίο συγκρίνει τον αιώνα της βασιλείας των Λουδοβίκων με αυτόν των Καισάρων της Ρώμης, πυροδοτεί τη διαμάχη. Δημιουργούνται δύο μέτωπα, των υποστηρικτών των κλασσικών έργων, με εκπροσώπους τους La Fontaine και Boileau, και εκείνο των συγχρόνων συγγραφέων, του οποίου ηγείται ο Perrault.

Καλά όλα αυτά, αλλά ο Perrault έμεινε «αθάνατος» για έναν εντελώς διαφορετικό λόγο. Συγκέντρωσε σε έναν μικρό τόμο παλιά γαλλικά λαϊκά παραμύθια, ιστορίες που περνούσαν προφορικά από γενιά σε γενιά, αφηγούμενες από μαμάδες και γιαγιάδες σε πιτσιρίκια «προ της νυχτερινής κατακλίσεως». Δεν είναι ο Περώ ο συγγραφέας αυτών των ιστοριών. Είναι όμως αυτός που τις κατέγραψε, τις διέσωσε και διαβάζονται ψιθυριστά σε παιδικά αυτάκια μέχρι σήμερα. Μιλάμε για τα κλασσικά παραμύθια Κοκκινοσκουφίτσα, Ωραία Κοιμωμένη, Παπουτσωμένο Γάτο, Κυανοπώγωνα, Κοντορεβιθούλη, Σταχτοπούτα κ.λ.π. Οκτώ, στο σύνολό τους, παραμύθια που επιβιώνουν τόσους αιώνες και που δεν θα πεθάνουν πριν το τέλος των παραμυθιών, αν ποτέ έρθει αυτό.

Αλλά…. Υπάρχει ένα αλλά. Οι εκδοχές των παραμυθιών που έφτασαν μέχρι τις μέρες μας, δεν είναι οι αρχικές του Περώ. Τα παραμύθια του κυκλοφόρησαν σε έναν τόμο, όπως είπαμε, με τον τίτλο «Ιστορίες και Παραμύθια του Παλιού Καιρού με Ηθικό Δίδαγμα ή Ιστορίες της Μαμάς Χήνας». Τα περισσότερα από τα παραμύθια, έτσι όπως τα κατέγραψε ο Περώ, είναι σκοτεινά, βίαια, τρομακτικά για νεαρούς ακροατές. Ήταν, λοιπόν, αναγκαίο κάποιες λεπτομέρειες να αποσιωπηθούν ή να αμβλυνθούν.

Στο βιβλίο του Περώ η ευκολόπιστη Κοκκινοσκουφίτσα κατασπαράσσεται από το Λύκο. Ο Παπουτσωμένος Γάτος κάνει τα απίστευτα, προκειμένου να εδραιώσει τη φήμη του «Μαρκησίου του Καραμπά». Το παραμύθι της Ωραίας Κοιμωμένης δεν τελειώνει με την «αφύπνισή» της από τον ωραίο μεν, με νεκροφιλικές τάσεις δε, πρίγκιπα. Τον παντρεύεται, κάνουν παιδιά και περνάει του λιναριού τα πάθη από τη Δράκαινα μαμά του. Ο δε Κοντορεβυθούλης, είναι ο ηθικός αυτουργός στη δολοφονία των επτά μικρών θυγατέρων του γίγαντα. Για να μην μιλήσουμε για τον Κυανοπώγωνα, που εξοβελίστηκε πολύ νωρίς από τα παιδικά παραμύθια.

Παραμυθένιος κόσμος, λοιπόν? Μπορεί και όχι. Αλλά γιατί, τελικά, τα παραμύθια να πρέπει πάντα να έχουν ευτυχισμένο τέλος? Τα παραμύθια της ζωής σπανιότατα έχουν. Μήπως ο Περώ, με τα σκοτεινά του παραμύθια, προετοίμαζε τους μικρούς ανθρώπους για τον κόσμο που θα συναντούσαν, βγαίνοντας από προστατευτικές αγκαλιές? Ο κύριος Charles Perrault, ταξίδεψε για τα σκοτεινά δάση και τα ερειπωμένα παλάτια των παραμυθιών του, προς συνάντηση των, γεμάτων πάθη, ηρώων του , στις 16 Μαΐου του 1703, στα 71 του χρόνια.

Τα υπέροχα χαρακτικά του κοσμούν το άρθρο τούτο, είναι του Gustave Doré, και έγιναν για την πρώτη έκδοση των παραμυθιών του Perrault.

Advertisements

~ από Nina C στο 20/02/2010.

20 Σχόλια to “Τα σκοτεινά παραμύθια του κ. Perrault”

  1. Κάποια στιγμή, να μας πείτε και το παραμύθι του κυανοπώγωνα, που αγνοούμε. Ωραιότατο το άρθρο σας αγαπητή κι επιτέλους χαίρομαι που ούτε τα παραμύθια έχουν «παραμυθένιο τέλος», όπως μας παραμυθιάζανε στα παιδικά μας χρόνια.

  2. @Annana μου, δες εδώ για τον Κυανοπώγωνα, είμαι σίγουρη πως την ξέρεις την ιστορία.

    http://en.wikipedia.org/wiki/Bluebeard

  3. Καταπληκτικο!!!Δεν ειχα ιδεα…….και οχι δε χαιρομαι καθολου που τα παραμυθια δεν εχουν ευτυχισμενο τελος…..

  4. Προετοιμασία για τα δεινά της ζωής έκανε ο κος Περώ και δεν είχε διόλου άδικο!
    Αυτό με τη Δράκαινα πεθερά κακώς μας το ΄χαν αποκρύψει (στα κορίτσια) !

    Εξαιρετική όπως πάντα, κούκλα μου! 🙂 Αν δεν απατώμαι το ΄χες ανεβάσει και στο άλλο παλιά?

  5. omg!! Δεν την ήξερα την ιστορία! Τέτοια «παραμύθια» λέγανε στα παιδάκια τους οι άνθρωποι, εκείνες τις εποχές;

  6. Αναμένω εναγωνίως τη συνέχεια Νίνα, εξαιρετικό!
    🙂

  7. Τα παραμύθια του κυριου Περρώ δεν είναι η μόνη περίπτωση «σκοτεινών» ιστοριών. Το ίδιο ισχυει και για τους αδελφούς Γκριμ. Στην Χιονάτη, η κακιά μητρια οδηγείται σιδηροδεσμια μπροστα στην προγονή της, που διαταζει να της φορεσουν σιδερενια παπουτσια πυρωμενα και να την αναγκασουν να χορεψει μεχρι θανατου. Στη γερμανική εκδοχή της Ωραιας κοιμωμένης, ο «πριγκιπας» είναι ενας παντρεμενος γερος βασιλιας που βιαζει την κοιμισμένη κοπέλα, η οποία ξυπνάει την ώρα που γεννα τα παιδιά της. Στην (επίσης γερμανική βερσιον) Κοκκινοσκουφίτσα, ο λύκος-γιαγια ζηταει από το κοριτσι να γδυθεί και..να πέσει στο κρεβατι για να τον ζεστάνει (αντε να το πεις αυτο στα παιδια…) ενώ στην αρχική εκδοχή του παραμυθιού, θανατωνόταν από coven μαγισσών κι όχι από κυνηγο. Ο πρίγκιπας της Ραπουνζελ (που επίσης την καθιστα δις εγκυο), πεφτει από το μπαλκονι του πύργου πάνω σε αγρια αγκαθια που του βγαζουν τα ματια
    Σε ελληνικά παραμύθια τωρα: Στον υπέροχο σκυριανό «Τσυρογλε» η ηρωιδα τιμωρείται γιατι σκοτωσε τη μανα της. Στο «Σκλαβι» η νύφη του μαρμαρωμένου πρωταγωνιστή για να τον ζωντανέψει σφάζει το παιδί της κι αλείφει με το αίμα και τις σταχτες του το αγαλμα. Στο «Αστρινος και Πούλιω» οι γονεις των δυο παιδιών, εχοντας ανακαλύψει τη…χαρα της ανθρωποφαγιας κατα λαθος (η γατα έφαγε το ψητό περιστερι που ετοιμαζε η μητέρα για το δειπνο, κι ετσι αυτή σέρβιρε στη θέση του τον μαστο της), αποφασίζουν να φανε τα παιδιά τους…Κι αλλα πολλά ων ουκ εστιν αριθμός κι οριο αγριοτητος

  8. @Mpatsono, γι αυτό υπάρχουμε, για να σας διαφωτίζουμε! 😛

    @Renata, ναι, είχε ανέβει παλιά στο Shine On, You Crazy Diamond. 🙂

    @Annanas, είδατε τι τυχερή είστε που ζείτε σ’ αυτή την εποχή; 😛

    @Μένος Άριστον, δεν έχει συνέχεια καλέ, το Σάββατο θα έχουμε μια υπέροχη ρομαντική ιστορία, ό,τι πρέπει για σας! 😛

    @Αλεξάνδρα, για άλλη μια φορά, εξαιρετικό σχόλιο! 😉

  9. hahaahahahahaha

  10. Πολύ δίκιο είχε ο Perrault που ήθελε να προετοιμάσει τα παιδιά. Σίγουρα έχουν σκοτεινά κομμάτια τα παραμύθια αλλά έχει ακόμα περισσότερα και πιο σκοτεινά κομμάτια η ζωή..

    Μου θύμισες το παραμύθι Hans & Gretel που πρόσφατα άκουσα ότι απαγορεύτηκε κάπου γιατί λέει μιλά για ανθρωποφαγία! Αν είναι δυνατό να σκέφτεται κάποιος έτσι. Έχουμε καταντήσει σαν δυτική κοινωνία να προσπαθούμε ουσιαστικά να βάλουμε τα παιδιά σε μια γυάλα, να τα κρατήσουμε μακρυά από όλα τα αρνητικά ενδυναμώνοντας το σοκ όταν αναπόφευκτα θα τις συναντήσουν σε κάποια φάση της ζωής.

  11. γνώριζα για αυτά τα παραμύθια, αλλά όχι τόσο λεπτομερώς!!
    Τα είχα διαβάσει απο το εξής site : http://www.traditionalmusic.co.uk με ποιο γνωστό το ακόλουθο:
    http://www.traditionalmusic.co.uk/mother-goose/mother-goose%20-%200395.htm

  12. Δεν γνώριζα τον Perrault όπως επίσης δεν γνώριζα ότι η συλλογή και καταγραφή των γνωστών αυτών παραμυθιών, είναι δικό του έργο!
    Σίγουρα είναι πιο χρήσιμο να προετοιμάζεις τα παιδιά με πιο… ρεαλιστικά παραμύθια παρά να τα… παραμυθιάζεις (κυριολεκτικά) με ιστορίες που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.
    Βέβαια… από την άλλη, μιας και θα τη ζήσουν τη φρίκη που θα τη ζήσουν μεγαλώνοντας, μήπως δε βλάπτει να περνάνε τουλάχιστον την παιδική τους ηλικία με όσο το δυνατόν πιο όμορφες εικόνες;
    Δεν μπορώ να αποφασίσω…
    Ίσως μια μέση λύση να ήταν το καλύτερο…
    Μια κουταλιά μουρουνέλαιο δηλαδή και μια μέλι. 😆
    Διάβασα και τα προηγούμενα άρθρα σου για τους γιατρούς serial killers και πραγματικά ήταν πολύ διαφωτιστικό.
    Έχεις ένα εξαιρετικό μπλογκ και χαίρομαι πολύ που σε συνάντησα!

    Καλό σου απόγευμα και καλό σ/κ!

  13. Ἐντάξει, δὲν εἶναι καὶ τόσο φοβερά. Θυμᾶμαι τὴν μάνα μου ἀπὸ 5 ἐτῶν νὰ σφάζη μπροστά μου κότες καὶ ὡς πιτσιρίκος νὰ χαζεύω τὴν κότα νὰ σπαρταράη μὲ κομμένο τὸν λαιμό. Μάλιστα ὅταν ἔσφαζε 2 καὶ 3 κότες μαζί παρατηρούσαμε ποιὰ θὰ σπαρταρήση περισσότερο. Μᾶλλον σὰν παιδιά εἴαμε διαφορετικὴ αἴσθηση τοῦ θανάτου.

  14. Διάβασα κάποιες απο της εκδοχές του σε ένα αγγλόφωνο blog και τα μετέφρασα εδώ. http://quelmarth.blogspot.com/2010/03/top-10.html
    Οι αρχικές εκδόσεις των παραμυθιών είναι αρκετά ενδιαφέρον!

  15. Πολύ καλύτερες αυτες οι εκδοχές των παραμυθιών,είναι πιο ενδιαφέρουσες:)

  16. προσωπικα πιστευω οτι δεν ειναι ο καλυτερος τροπος να προετοιμασεις ενα παιδι για τη δυσκολη ζωη που έρχεται, δλδ διαβαζοντας του τετοια παραμυθια..κατ’αρχας ειναι «άγαρμπος» και δηλώνει μικρη γνωση της παιδικης ηλικιας. Ενα παιδι πρεπει να μεγαλωνει σε ενα περιβαλλον που θα βιωνει στοργη,αγαπη,φροντιδα και θα αισθανεται ασφαλες.Κατα δευτερον βιαιες σκηνες τραυματιζουν τα παιδια και τους δημιουργουν φοβους και φοβιες.Τριτον εννοειται οτι τα συγχρονα παραμυθια δεν ειναι αγια και καταλληλα, και αυτα παραποιουν την πραγματικοτητα (αλλα δεν τονιζουν τη χειροτερη πλευρα της κιολας..οπως του Περω.)Με λιγα λογια θελω να πω οτι ναι μεν οφειλουμε να προετοιμασουμε τα παιδια μας για το μελλον αλλα αν τα μεγαλωσουμε καλυπτοντας τις αναγκες τους θα εξελιχθουν σε υγιη και ισορροπημενα ατομα που θα ντιμετωπιζουν το σκληρο μας κοσμο ικανοποιητικοτατα…!!!!!Επομενως η αναμειξη τετοιων παραμυθιων ειναι αχρηστη, βεβιασμενη και αντιπαιδαγωγικη…Ευτυχως σημερα υπαρχουν συγγραφεις που παραγουν καταπληκτικα παραμυθια για τα παιδια(βλ.Τριβιζας). Μην παρασυρεστε απο τη «γοητεια» που ασκει παραδοσιακα ο θανατος, η βια και οι διαστροφες στον ανθρωπινο νου..( το χολιγουντ αλλωστε το εκμεταλλευεται ΑΡΙΣΤΑ!!! ) Στο κατω-κατω (στην περιπτωση που βοηθουν οι μυθοι του Περω) καλύτερα μιας ωρας ξεγνοιαστη παιδικη ηλικια παρα 40 χρονια καχυποψια…(:-P)

  17. Πιστεύω ότι θα ήταν μια ωραία ιδέα να συγκεντρώσει κάποιος και στην ελλάδα διάφορους θρύλους από χωριά και να τους ωραιοποιήσει ώστε το τέλος να γινει happy end να τα γράψει όλα σε απλή γλώσσα κατανοητή και όχι ιδιωματική. Δεν μου αρέσουν τα λαογραφικά παραμύθια που λένε Ου φουφ`τους πηγι στου π`ζαρ. Θα ήθελα να λέει Ο Φούφουτος πήγε στο παζάρι. Εγώ πιστεύω ότι μια συλλογή με ελληνικά λαογραφικά παραμύθια θα μπορούσε να γίνει και ωραίο θέμα για ιστορίες κόμικς ή για θεατρικά έργα ή για τηλεοπτικές σειρές, αρκεί να υπάρχουν άτομα με ταλέντο και φαντασία για να τα ωραιοποιήσουν και να πετάξουν τα άσχημα στοιχεία.

  18. Συγχαρητήρια για τη δουλειά που έχετε κάνει, επιτέλους έχουμε και μια ελληνική οργανωμένη σελίδα με σπουδαίο υλικό που ξεφεύγει από το τετριμμένο και το ηθελημένα ψεύτικο υλικό.
    Με ενδιαφέρει πάρα πολύ να βρω αυτά τα παραμύθια αλλά όση έρευνα κι αν έχω κάνει δεν μπορώ να τα βρω. Υπάρχουν μόνο τα «ωραιοποιημένα».Η ανάρτηση του χρήστη «QuelMarth», δυστυχώς δεν είναι πια ενεργή.Αν υπάρχει κανείς που να τα έχει και μάλιστα να τα έχει μεταφρασμένα, θα ήμουν ευγνώμων αν τα ανέβαζε κάπου.
    Ευχαριστώ πολύ

  19. Καλησπέρα, tina, κι ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Τα παραμύθια του Perrault μπορείς να τα βρεις στο πρωτότυπο εδώ: http://www.alyon.org/litterature/livres/XVIII/esprit_salon/perrault/
    Δυστυχώς δεν έχω υπόψη μου κάποια μετάφρασή τους στα ελληνικά.

  20. Ευχαριστώ πολύ για την ανταπόκριση, θα προσπαθήσω να βρω κάποιον μεταφραστή.Είμαι στη διαδικασία δημιουργίας ταινίας και με ενδιαφέρει πολύ το θέμα ως επιρροή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

whodoneit1942dvd.jpg
 
Αρέσει σε %d bloggers: